New York Times’ bureauchef in Iran promoot Abou JahJah’s anti-Israël agenda op Nederlandse omroep

jude_israelAnti-Zionisme is antisemitisme en zijn aldus de twee zijden van dezelfde munt

Thomas Erdbrink is bureauchef voor de New York Times in Iran. Als Nederlands onderdaan, heeft hij meer dan 10 jaren gewoond in Iran en de Times beschrijft hem bijzonder aardig als “onze man in Teheran”. Toch zou de Amerikaanse krant hem beter met een nieuwe bijnaam bedenken nu dat blijkt dat Erdbrink zijn status gebruikt om anti-Israël extremisme te promoten op de Nederlandse Omroep Stichting (NOS), tegenwoordig Nederlandse Publieke Omroep genoemd (NPO).

Thomas ErdbrinkDit jaar heeft Erdbrink de eer gekregen om het programma Zomergasten te presenteren, een van de meest prominente Nederlandse televisiereeksen. Het is een voel-je-goed format show van zes episodes die telkens een bekende gast opvoert. Maar nadat het programma reeds de deelname van de Nederlandse premier bevestigde en vier andere bekende beroemdheden als gasten van dit jaar, heeft Erdbrink tot eenieders verbijstering de Libanees-Belgische extremist (en zelf verklaard lid van Hezbollah) Dyab Abou Jahjah als eerste gast aangekondigd voor zijn show die op deze zondag 31 juli zijn opwachting in de show zal maken.

Abou Jahjah richtte een organisatie op die werd veroordeeld wegens ontkenning van de Holocaust; hij noemde de aanslagen van 9/11 waarbij in New York bijna 3.000 mensen gedood werden een “zoete wraak” en hij verklaarde “dat Europa de cultus van de Holocaust en Joden-aanbidding tot haar alternatieve religie heeft gemaakt.”. Hij mag niet meer binnen in het Verenigd Koninkrijk en wordt algemeen beschouwd als dusdanig radicaal dat zelfs Labour leider Jeremy Corbyn eind vorig jaar elk verband met hem moest verwerpen.

Maar het feit dat Erdbrink blijkbaar geen probleem heeft met deze extremist te promoten, komt minder aan als een verrassing eenmaal dat andere verklaringen van Erdbrink op de Nederlandse televisie worden onderzocht. Bijvoorbeeld, tijdens een show op 29 april 2016, verdedigde hij de Iraanse Holocaust ontkennende cartoons en noemde deze een begrijpelijke reactie op wat hij “die verachtelijke Deense anti-moslim spotprenten heette.

Bovendien, toen Ahmed Aboutaleb, burgemeester van Rotterdam en een andere gast op die show, antwoordde dat de klassieke antisemitische samenzweringstheorieën moeten afgekeurd worden, noemde Erdbrink deze reactie belachelijk. Zijn New York Times prestige laat hem thans toe om Abou Jahjah een kritiekloos platform te geven op primetime op de Nederlandse TV. The Times zou haar verantwoordelijkheid moeten nemen en zich distantiëren van deze journalist die gebruik maakt van de reputatie van de krant om anti-Israël extremisme in het buitenland te promoten.

jahjah2Van links naar rechts: Roberto D’Orazio, Zohra Othman en Dyab Abou Yahyah tijdens een manifestatie van 10 november 2002 “tegen de oorlog in Irak en voor de bevrijding van Palestina”. Nadien zullen deze drie de lijst aanvoeren van de coalitiepartij Resist, een samenwerkingsverband tussen de Arabisch-Europese Liga [AEL] van Dyab Abou Jahjah en de extreemlinkse PVDA. Resist nam aldus deel aan de parlementaire verkiezingen van 18 mei 2003. In de Kamer behaalde Resist (in Antwerpen) 10.059 stemmen (0,90%) en voor de Senaat (Vlaanderen en Brussel) 17.604 stemmen (0,43%).

De zaak van AEL en de antisemitische cartoons
Op 4 februari 2006 plaatste Dyab Abou Jahjah op de website van de AEL enkele antisemitische cartoons (over o.a. de Sjoah) als reactie op het veelvuldige herdrukken van de beruchte Mohammedcartoons, die in een Deense krant waren gepubliceerd en door veel moslims gezien werden als belediging van Mohammed en de Oemma, en op “de vele lesjes in de vrijheid van meningsuiting die Arabieren en Moslims geleerd werden”. De AEL zei van het begin af aan dat de tekening niet was bedoeld om te kwetsen, maar om mee te doen aan het maatschappelijk debat. De organisatie wilde aantonen dat het Westen er een dubbele moraal op na houdt.

ae-league03Eén van de gewraakte antisemitische cartoons op de website van AEL. De cartoon toont twee mannen met keppeltje bij een bord met het woord ‘Auschwitch’ (sic). Er liggen lijken. Eén van de mannen zegt: “Ik denk niet dat het Joden zijn”. De ander antwoordt: “Tja, op de een of andere manier moeten we toch de zes miljoen bij elkaar schrapen!”

Het CIDI diende vanwege de cartoons van de AEL een aanklacht in wegens aanzetten tot haat. De AEL beroept zich, net als de Deense krant, bij de publicatie van deze cartoons op de vrijheid van meningsuiting. Op 2 september 2009 maakte het OM bekend AEL voor een bepaalde cartoon te vervolgen, omdat deze de Holocaust zou ontkennen.Op 22 april 2010 sprak de rechtbank in Utrecht de Arabische Europese Liga vrij van belediging van Joden. De rechtbank noemde de cartoon wansmakelijk en kwetsend, maar vond dat de vrijheid van meningsuiting zwaarder moest wegen. Ook de tekenaar zelf werd vrijgesproken.

Echter in beroep veroordeelde het gerechtshof in Arnhem op 19 augustus 2010 de AEL tot 2500 euro boete waarvan 1500 voorwaardelijk. Het hof oordeelde de cartoon toch ‘onnodig grievend’. Het hof schreef onder meer: “De holocaust is een diepzwarte bladzijde in de geschiedenis van het mensdom. De suggestie dat deze, nota bene door de slachtoffers, op slinkse wijze zou worden verzonnen of overdreven, is buitengewoon krenkend voor de slachtoffers en hun nabestaanden, in deze zaak de Joden”.


Bronnen: naar een artikel van Daniel Rosen van 29 juli 2016 op de site van The Algemeiner, alsook diverse artikels op deze blog alsook de site van Wikipedia.

Met dank aan Rudi Roth voor de hint.

Advertenties