De campagne van de boycot-Israël beweging BDS is inherent antisemitisch

BDS-obsessionCartoon: “Intussen in een normale wereld…”

De campagne Boycot Desinvestering sancties (BDS) is inherent antisemitisch. BDS activisten ontkennen dit. Verontwaardigd beweren zij dat ze niets tegen Joden of het Jodendom hebben en dat ze ‘slechts’  tegen het Zionisme en de staat Israël zijn. Ze zijn ofwel oneerlijk of het is het bewijs dat zij een volslagen gebrek aan begrip hebben voor de veelvormige aard van het antisemitisme. Ongeacht, de doelstellingen, de retoriek en de acties van de BDS-campagne, toont dit aan dat het een campagne is gedompeld in antisemitisme.

Het antisemitisme van de BDS campagne manisfesteert zich op drie verschillende manieren.

Ten eerste ontkent BDS het recht op nationale zelfbeschikking voor het Joodse volk in hun nationale thuisland. Het Joodse volk is inheems in het land van Israël en werd de afgelopen 3.500 jaren doorlopend bewoond door het Joodse volk.

BDS actievoerders ondersteunen een staat Palestina voor het Palestijnse Arabische volk, die het een groote uiting aan hun aspiraties, taal en cultuur zal geven en een overwegend Arabische en islamitische identiteit. Toch ontkennen ze ditzelfde recht van nationale zelfbeschikking aan het Joodse volk met betrekking tot Israël. Deze vorm van discriminatie is antisemitisme.

De officiële doelstellingen van de BDS-campagne, indien uitgevoerd, zou Israël omkeren van een Joodse staat in een andere Arabische staat, vooral als gevolg van de BDS eis dat miljoenen nakomelingen van Arabische vluchtelingen vrij zouden mogen migreren naar Israël. Dit ondanks het feit dat de overgrote meerderheid van deze nakomelingen inwoners of burgerszijn van andere staten:

Omar Barghouti: “Tweestatenoplossing is onmogelijk uit te voeren”
barg2

BDS leiders als Omar Barghouti en Ali Abunimah pleiten voor een ‘tweestatenoplossing’, die zou bestaan uit één Judenreine staat die uitsluitend bevolkt zou worden door Palestijnse Arabieren en een andere staat met een Arabische meerderheid waarin elke Jood zou mogen blijven wonen hetzij nauwelijks getolereerd als een rechteloze minderheid . (Dit is wat Barghouti bedoelde toen hij scrupuleus verklaarde dat hij een “Palestina naast een Palestina” wilde zien). Joodse soevereiniteit in een deel van het historische Israël is een gruwel voor de BDS campagnevoerders. De enige staat in de wereld die die zij willen vernietigen is de enige Joodse staat op aarde:

2-statenoplossing volgens Omar Barghouti: “Palestina naast een ander Palestina”
barg

BDS campagnevoerders liegen schaamteloos om Israël te demoniseren en te delegitimiseren. Elk facet van Israël wordt onderzocht, iedere tekortkoming wordt aan de kaak gesteld, elke fout wordt veroordeeld, elk normaal gedrag krijgt een sinistere draai en elke goed aspect wordt genegeerd of geïnterpreteerd als onderdeel van een kwaadaardige verborgen agenda. Wanneer meer munitie nodig is om te demoniseren Israël dan worden regelrechte leugens in elkaar geknutseld en razendsnel op grote schaal te verspreid. Geen enkele andere staat in de wereld wordt behandeld met een dergelijke verraderlijke dubbele standaard. De demonisering en leugens worden gebruikt in de poging om Israël haar bestaansrecht te ontzeggen:

Barghouti: “Israël bestaat niet en zal nooit bestaan”
barg3

Ten tweede portretteren BDS campagnevoerders Israël waarvoor zij dezelfde demoniserende en haatvolle taal gebruiken en valese beschuldigingen die eerder werden gebruikt tegen Joden en het Jodendom. Hun discours over Israël wordt vaak ingekaderd in onwaarheden doordrenkt van traditionele anti-Joodse motieven – het Bloedsprookje, antisemitische kwakkels, vergiftigen van waterbronnen, het doden van kinderen, bloeddorst en complottheorieën over Joden die streven naar werelddominantie. De leugens en demonisering worden gebruikt om nieuw leven in te blazen in oude anti-Joodse vooroordelen aan de propaganda-oorlog tegen Israël, die het legitimiteit ontzegt als een staat en als een deel van de familie der naties.

Het is deze nexus die ogenschijnlijk het gewone politieke discours over Israël of het Zionisme antisemitisch maakt, als het negatieve sentiment, retoriek en stereotypen over het Joodse volk en de Joodse religie worden nieuw leven ingeblazen, herverpakt en opnieuw toegepast op de Joodse staat.

Ten derde zijn de retoriek en acties van de BDS campagnevoerders creëren in het Westen een vergiftige atmosfeer jegens de Joden in de Diaspora. Langdurige anti-Joodse canards, kwakkels, stijlfiguren, stereotypen, en beelden worden gebruikt, niet alleen tegen Israël, maar ook tegen iedereen die het recht van Israël om te bestaan steunt, waarvan de overgrote meerderheid Joden zijn. Het is binnen de BDS-campagne aannemelijk geworden om niet alleen Israël te demoniseren, maar ook om openlijk Joden te discrimineren, belasteren en bedreigen  enkel omdat ze het bestaan van Israël ondersteunen.

Het is antisemitisch voor BDS campagnevoerders om zich te richten op winkels van Joodse eigenaren, synagoges, Joodse theatergroepen, koosjere producten, Joodse studenten en dergelijke. Het is volkomen hypocriet voor hen om er vroom op te wijzen dat er geen sprake is van antisemitisme in hun acties. Hun acties zijn niet alleen anti-Zionistisch, zoals zij beweren, maar anti-Joods. Het vervangen van het woord ‘Jood’ door ‘Zionist’, terwijl het gebruiken van dezelfde oude kwaadaardige anti-Joodse descriptoren en het aangaan van hetzelfde oude anti-Joodse gedrag is simpelweg geen geloofwaardige verdediging.

Joodse bezorgdheid over antisemitisme, in het algemeen en binnen de BDS-campagne, worden weggewimpeld door BDS supporters als louter een dekmantel om de aandacht af te leiden van kritiek op Israël. Naarmate het aantal en de ernst van antisemitische incidenten en het niveau van schrilheid van hun antisemitische discours blijft toenemen over de hele wereld, leven BDS actievoerders in een staat van ontkenning als ze niet erkennen dat hun eigen overmatige retoriek licentie heeft gegeven aan dit gedrag. Wanneer heeft het demoniseren van een volk niet geleid tot een stijging van de minachting, haat en geweld tegen dat volk?

Conclusie
Samengevat is de BDS-campagne antisemitisch op drie manieren: door het recht op nationale zelfbeschikking te ontkennen aan het Joodse volk, met behulp van de klassieke anti-joodse motieven en thema’s om Israël te demoniseren en door zich te richten tegen alle Joden, die het bestaansrecht van Israël ondersteunen. Dit zijn dus niet enkel anti-Israël, maar anti-Joods.

Van oudsher is het Joodse volk onderworpen aan discriminatie en demonisering, onderdrukking en uitstoting, laster en geweld, slachting en uiteindelijk genocide. Veel van de oudere vervolgers zijn verdwenen of zijn op de achtergrond geraakt, maar het tot doelwit nemen en het vervolgen van Joden leeft verder door middel van de BDS-campagne en haar aanhangers en bondgenoten.

bds-failDe essentie, zo niet het doel van de BDS, is dat Israël en de Joodse burgers en supporters over de hele wereld, gedemoniseerd zullen blijven, tegen hen opgehitst worden, omgevormd worden tot paria’s en het doelwit worden van fysiek geweld. De BDS campagne moet worden blootgelegd en aangeklaagd worden voor de onverdraagzame en racistische campagne die het de facto is.

door Julie Nathan

Julie Nathan is the Research Officer for the Executive Council of Australian Jewry.


Bron: een artikel van Julie Nathan van 6 juli 2016 op haar blog in The Times of Israel; vertaald en gedocumenteerd door Brabosh.com

Advertenties