Giulio Meotti over die obscene Britse passie voor het haten van Israëlische Joden

jeremyJeremy Corbyn (midden met geel hemd), leider van de Britse socialisten, in Londen op een pro-Hamas manifestatie tegen Israël in de zomer van 2014 [beeldbron: i24 News]

Jeremy Corbyn sprak over het rapport omtrent antisemitisme binnen zijn Labour partij:

“Onze Joodse vrienden zijn niet meer verantwoordelijk voor Israël ’s daden dan onze moslimvrienden dat zijn voor de zelfopgemaakte Islamitische Staat”.

Jawel, dat hebben we goed gehoord: Israël is zoals ISIS en premier Netanjahoe is zoals Kalief Baghdadi.

Sinds hij verkozen werd tot secretaris van de Britse Arbeidspartij [Labour], viel Corbyn van het ene antisemitische schandaal in het andere. Die fatale en verschrikkelijke vergelijking tussen Israël en ISIS wordt gedeeld door veel parlementsleden van Labour en door raadsleden die de afgelopen maanden werden geschorst (waaronder de voormalige burgemeester van Londen, Ken Livingstone).

Maar het is niet verrassend voor een andere reden. Wat Corbyn zei wordt gedeeld door de meesten van de humanitaire Britse elite. Het was weer bijster snugger van de Verenigde Naties om Penny Green te willen benoemen als speciale rapporteur voor de Palestijnse gebieden, een hoogleraar recht aan de Queen Mary University of London, die eveneens Israël vergeleek met Islamitische Staat [uiteindelijk kreeg de Canadees Michael Lynk deze functie; Brabosh.com].

Het is een obscene en onaanvaardbare paradox: dat het slachtoffer de dader wordt, dat de Jood de nieuwe Nazi wordt. Tijdens de laatste oorlog in Gaza in de zomer van 2014 schreef The Independent, een links Brits dagblad, dat  Israël een gemeenschap is van ‘kindermoordenaars’.

De Britse intelligentsia verrechtvaardigt al jaren een bloedbad tegen het het Israëlische volk. De dichter Tom Paulin wenste de dood van ‘Joodse kolonisten’ [“they should be shot dead. I think they are Nazis, racists”]; de toneelschrijfster Caryl Churchill schreef een openlijk antisemitisch toneelstuk [Seven Jewish Children].

New_Statesman_cover_January_14,_2002De romanschrijver Iain Banks verkondigde dat zijn boeken nooit mogen vertaald worden in het Hebreeuws; op de omslag van het Britse weekblad de New Statesman stelde het blad “een  kosjere samenzwering” aan de kaak (plaatje hiernaast); de Britse professor Mona Baker ontsloeg twee Israëlische collega’s van een academisch magazine en laureaat voor de Nobelprijs Harold Pinter verklaarde Israël tot “de centrale factor voor de onrust in de wereld”.

De Britse cultuur puilt uit van dergelijke voorbeelden van primitief antisemitisme. Ik vrees dat de duistere, irrationele, oproep om de Joden te verdrukken opnieuw vorrang heeft gekregen in onze samenleving, tegen elke logica in en tegen elke vooruitgang.

yafeEnkele uren nadat Jeremy Corbyn Israël had vergeleken met ISIS, drong een Palestijnse terrorist een woning binnen nabij Hebron waar een Israëlisch meisje lag te slapen en bracht haar met enkele messteken om het leven. Ze zullen het nooit willen toegeven, maar voor de meeste van deze Britse hypocrieten heeft Hallel-Yaffa Ariel dat verdiend.

door Giulio Meotti

zero-toleranceLonden, 31 augustus 2014. Britse Joden en niet-Joden manifesteren aan het Britse Hoogste Gerechtshof en eisen zero tolerantie voor antisemieten [beeldbron: AFP/i24 news]


in een vertaling van Brabosh.com van een artikel in Arutz Sheva [INN] van 3 juli 2016


meotti-boekDe auteur Giulio Meotti, een Italiaanse journalist verbonden aan het dagblad Il Foglio, schrijft een twee-wekelijkse kolom voor Arutz Sheva. Zijn artikels verschijnen om de regelmaat in verscheidene publicaties zoals The Wall Street Journal, Frontpage, Commentary e.a.

Hij is de auteur van het bekende boek “A New Shoah” (2008), waarin een onderzoek werd gedaan naar de persoonlijke verhalen van Israël’s slachtoffers van de terreur, gepubliceerd bij uitgeverij Encounter. Onlangs publiceerde hij een nieuw boek omtrent het Vaticaan en Israël onder de titel “The Vatican Against Israel: J’accuse” (2013) uitgebracht bij Mantua Books. Lees hier een interview met de auteur omtrent zijn laatste boek.

Advertisements