Uri Bar-Ner: ‘Europa is gewend aan zwakke Joden die afhangen van anderen en denken dat Israëliërs ook zo zijn’

zeepEen Joodse straatventer verkoopt blokken zeep op de markt in Częstochowa, Polen, aan de vooravond van de  invasie van nazi-Duitsland in september 1939. In Europa denken ze nog altijd dat Israël lijkt op de markt van Częstochowa-in-het-kwadraat. Onzin natuurlijk, de Joden in Israël leven niet meer zoals de Joden leefden in Europa meer dan 80 jaar geleden. De Joden van Israël zijn een volwassen natie geworden en hebben in enkele decennia een hypermoderne staat opgebouwd [beeldbron: Website van de Częstochowa Jews]

Ambassadeur Uri Bar-Ner, een doorwinterde veteraan in de Israëlische diplomatie en die voor zijn land diende in verschillende Europese landen (o.m. in Turkije), bekijkt de escalatie in de diplomatieke interventie van Israël door de landen van de Europese Unie doorheen een andere bril:

“Europa wil de moslims graag behagen. Met de groeiende moslimbevolking, kijken de Europeanen naar hen als een electorale macht en Europese politici beschouwen tegen Israël zijn als een toegeven aan de islamitische kiezers.”

Bar-Ner, die met pensioen is gegaan van het ministerie van Buitenlandse Zaken en tegenwoordig dienst doet als een politiek adviseur, verbindt deze perceptie aan de erfenis van de Europese koude oorlog met het Israëlisch-Arabische conflict:

Ambassadeur Uri Bar-Ner“Europeanen denken dat zij met het opvoeren van de druk op Israël, zij hun belangen in de Arabische wereld veiliger stellen, maar een dergelijke aanpak is verouderd. Arabische landen die in de beginjaren in oorlog waren met Israël, wensen Israël niet langer te verzwakken. Ze worden tenslotte toch ook bedreigd door Iran en de Islamitische Staat.”

Bar-Ner wordt gealarmeerd door de toenemende islamofobie in Europa en gelooft dat daar een verband bestaat met Europa’s benadering van Israël:

“Europeanen willen geen moslims in Europa, punt. Zij mogen het dan wel misschien willen verpakken uit politiek correcte pretentie, maar dat is de waarheid die we allemaal kennen.”

Voor Bar-Ner is dit een persoonlijke kwestie. Hij was Israël’s ambassadeur aan Turkije toen Turkije nog verwikkeld was in een proces tot het verwerven van het lidmaatschap van de EU. “Mij werd verteld door de toenmalige directeur-generaal van het Duitse Ministerie van Buitenlandse Zaken; ‘Europa is een Christen club!‘”. Hoewel, Bar-Ner denkt niet dat Europa’s groeiende moslimpopulatie aan de basis ligt van de Europese negatieve houding jegens Israël.

silicon-wadiSilicon Wadi nabij Tel Aviv, de grootste concurrent voor het Amerikaanse Silicon Valley inzake de ontwikkeling van high-tech. De sfeer van Joodse getto’s, marktkramers, straatventers en ‘bazaarekes’ in het vooroorlogse Europa zijn in niets te vergelijken met wat zich momenteel in Israël afspeelt [beeldbron: The Jerusalem Post]

Hij beschouwt deze kwestie, samen met andere factoren zoals bv. het helpen van de onderdrukten, als de rationalisering van de Europese interventie eerder dan er de oorzaak van te zijn. Bar-Ner, die sterke banden onderhoudt met Europese beleidsmakers, heeft toezicht gehouden op de ontwikkeling van het Europese beleid ten aanzien van Israël sinds haar oprichting:

“Europa is gewend aan het zien van zwakke Joden, die afhankelijk zijn van anderen. In de vroege dagen van Israël, toen de Joodse staat nog erg fragiel was, was het verteerbaar voor Europa. Europeanen had veel sympathie voor Israël. Maar nu, met onze sterke economie, bloeiende hi-tech sector en wetenschappelijke vooruitgang, werd de Europese sympathie uitgehold en vervangen door afgunst.”

Bar-Ner wijst op de timing van de escalatie van de Europese vijandigheid jegens Israël in de jaren 1990 – decennia na de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948 en de oorlog van 1967 die resulteerde in Israël ’s controle over de Westelijke Jordaanoever.

De standpunten van Bar-Ner grijpen terug naar een soortgelijk argument in de 19de eeuw van  Theodor Herzl, de grondlegger van het politieke zionisme. Hij beweerde dat concurrentie de sleutel is in Europa’s aversie tegen de Joden. De algemene Joodse welvaart en ‘overdreven intelligentie’ die volgde op de emancipatie, intensiveerde de Europese competitie tegen de Joden. Herzl betoogde dat dergelijke omstandigheden niet zullen weggaan.

Zijn het dezelfde Europese dynamieken die gericht waren op de individuele Joden in het verleden die thans gericht worden tegen de Joden collectief? Bar-Ner gaat een stap verder en beweert dat de historische Europese ambivalentie ten aanzien van het Joodse leven zichzelf eveneens lijkt te herhalen:

“Europa ondersteunde Hitlers poging om de Joden te vernietigen. Niet iedereen in Europa steunde dit en vele dappere Europeanen riskeerden hun leven om de Joden te beschermen, maar als een geheel, was de steun voor de genocide wijdverspreid over de grenzen heen. Dat is de reden waarom Hitler in staat was de Endlösung uit te voeren.”

Een vraag blijft in de richting van de Europese houding en de aanpak tegenover Israël. Zal de stijgende trend blijven voortduren in de richting van de interventie of is er een ommekeer in zicht? Bar-Ner, is echter sceptisch dat Europa haar koers zal veranderen. Als deel uitmakend van een generatie die niet bang is om zijn mening te uiten, maakt hij zijn standpunt duidelijk:

“Europeanen haatten de Joden door de eeuwen heen en velen van hen blijven ook vandaag de Joden haten. Het is geen geschreven beleid en mag niet eens bewust gebeuren, maar de moeilijke waarheid blijft dat Jodenhaat de kern is van het beleid van de Europeanen ten aanzien van de Joodse staat.”

door Gol Kalef


Bron: naar een artikel in The Jerusalem Post van 30 juni 2016

Met dank aan Tiki S. voor de hint: “Europa met de billen bloot. Niets anders dan jaloerse, afgunstige kleine geesten die zich verschuilen achter Moslims & ‘Human rights’.”

Advertenties