Dertienjarig meisje door Palestijnse terrorist doodgestoken in Kiryat Arba nabij Hebron in Judea

abbas-mes

Een tienermeisje werd deze donderdagochtend van 30 juni vermoord in Kiryat Arba nabij Hebron in Judea, toen een terorist haar huis binnenbrak en het meisje neerstak terwijl ze in haar bed lag te slapen. Een tweede slachtoffer werd zwaar gewond.

Een woordvoerder van Kiryat Arba vertelde dat een Palestijnse terrorist erin geslaagd was om over het veiligheidshekken te klauteren van de Israëlische gemeente en toesloeg in een privéwoning in de wijk Ramat Mamre (Givat Harsina).

Hillel Yafa ArielDe nooddienst van de MDA werd deze ochtend omstreeks 9u (locale tijd) opgeroepen nadat een terreuraanslag was gepleegd. De twee slachtoffers werden in allerijl overgebracht naar een ziekenhuizen in Jeruzalem. Hillel Yafa Ariel, een 13-jarig meisje (plaatje rechts), werd de eerste hulp verleend maar overleed later in het Shaarei Tzedek hospitaal van Jerusalem.

Het tweede slachtoffer, een 31 jarige man die deel uitmaakte van de locale veiligheidsdienst, werd eveneens aangevallen maar slaagde erin om ondanks zijn verwondingen de terrorist dood te schieten. De Israëlische man werd nadien in kritieke toestand overgebracht naar het Hadassah Ein Karem hospitaal in Jeruzalem. De Palestijnse terrorist werd later geïdentificeerd als Muhammad Taraireh, een 17-jarige inwoner van het naburige dorp Bani Naim.

Op de website van Ma’an News, dat haar geld vooral haalt bij gulle westerse donoren, sprak de engelstalige sectie over een niet bij leeftijd genoemde Palestijn, maar op de Arabisch-talige sectie klonk het ondubbelzinnige “17-jarige shahid (=’martelaar’) gedood in Hebron“. Een opmerkelijk verschil, of hoe Ma’an News haar westerse geldschieters om de tuin leidt door in het Engels ogenschijnlijk niemand te willen schofferenmaar voluit de kaart van de jihad trekt op haar Arabisch-talige sectie, er vanuit gaande dat niemand in het Westen deze Arabisch-talige sectie leest.

Het meisje werd in haar slaapkamer overvallen en vermoord…
bedroom2

Advertenties

Rituele slacht in België onder vuur: Minister Ben Weyts bedreigt voortbestaan Joodse tradities en waarden

ritualRabbijn Sholom H. Adler, een shochet wiens job het is om dieren te slachten op een wijze die kosjer is voor observerende Joden, poseert hier voor een portret in Toronto, Ontario (Canada) op 16 oktober 2013 [beeldbron: Tyler Anderson/National Post]

De (Belgische) Raad van State maakte vandaag haar advies bekend in het debat over ritueel slachten. Volgens de Raad zou een totaalverbod op onverdoofd religieus slachten de godsdienstvrijheid “miskennen” en dus tegen de grondwet ingaan. Er zou dan immers “op een onevenredige wijze afbreuk gedaan worden aan de godsdienstvrijheid”. Met andere woorden, mocht er toch zo’n wet gestemd worden, dan zou die al snel door het Grondwettellijk Hof vernietigd worden.

Controle
De Raad volgt ogenschijnlijk de oproep van onze hoofdredacteur (van Joods Actueel Magazine), Michael Freilich. Die pleitte voor een strikte controle op het religieus slachten en het creëren van verschillende mechanismen om dierenleed te voorkomen of te minimaliseren.

Ben WeytsMinister Ben Weyts (NVA) bedreigt voortbestaan van millenia oude Joodse tradities en waarden: “Eérst het welzijn van de dieren, pas daarna dat van de Joden!”

Freilich pleitte ervoor om de religieuze slacht enkel toe te laten wanneer uitgevoerd door opgeleide slachters:

“Hiermee zou je de excessen uit de wereld helpen, gedaan met het slachten van schapen door jan en alleman en door mensen die geen enkele expertise hebben. Het voordeel hierbij is dat de godsdienstvrijheid niet wordt gefnuikt terwijl er nog steeds koosjer en halalvlees kan worden geproduceerd”.

De Raad van State verwoordt het als volgt: “[er zijn] andere maatregelen denkbaar – bijvoorbeeld inzake de toegepaste slachtmethoden en de controle erop – die het dierenleed kunnen terugdringen, zonder godsdienstvrijheid te miskennen”.

Weyts
Toch lijkt minister van Dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA) zich hierbij niet te willen neerleggen. Op Radio 1 verklaarde hij “teleurgesteld” te zijn in het advies (dat is zijn volste recht), maar dat hij er alles aan zou doen om “finaal toch een totaalverbod te krijgen”.

Michael Freilich:

“Als minister Weyts zich niet wil neerleggen bij de wetten van onze grondwet, en de adviezen van het hoogste grondwettelijke rechtscollege van ons land doodleuk naast zich neer legt, dan stel ik mij de vraag of hij niet beter ontslag zou nemen. Eerst was het respect voor de medemens en de godsdienstvrijheid zoek, nu ook nog voor de grondwet en de Raad van State.”

Verharding
Weyts lijkt hier ook een persoonlijke zaak van te maken met een positie die steeds verder verhardt. Enkele maanden geleden ging hij ermee akkoord om dit debat over de volgende verkiezingen heen te tillen. Herinner u nog zijn dure eed: “de N-VA stapt niet in een volgende regering zonder akkoord over een totaalverbod”. Enkele dagen later keerde de minister zijn kar en moest dat totaalverbod er toch per se nu al komen.

Michael Freilich:

“Een minister moet bruggen kunnen bouwen, dat is hier niet het geval. Dierenwelzijn is één zaak maar respect voor de medemens is een andere. Er moet getracht worden om tot een goed compromis te komen, de Raad van State zegt dat het kan en andere landen zoals Duitsland en Nederland tonen dat ook aan. Ik wed dat het met een volgende minister prima zal lukken om tot een goed compromis te komen”.


Bron: een artikel in Joods Actueel Magazine van 29 juni 2016

JA-logo

Opmerkelijk: Turks President Erdogan haalt uit naar organisatoren van het Mavi Marmara flotilla debacle

mavimarmara31 mei 2010, de Mavi Marmara, het vlaggeschip van het Free Gaza Flotilla, zet met 600 man aan boord koers naar Gaza in een debiele poging om met geweld Israël ’s legale blokkade van de Strook te doorbreken; negen IHH terroristen aan boord van het schip zullen hun aanslag op de soevereiniteit van de Joodse staat niet overleven…

Opmerkelijke ommekeer in de relaties tussen Turkije en Israël nadat eerder op dinsdag 28 juni 2016 in Jeruzalem en in Ankara een verzoeningsakkoord werd ondertekend dat een streep trekt onder de zes jaar durende breuk in de diplomatieke banden.

Zoals bekend bereikten de betrekkingen tussen Israël en Turkije een absoluut dieptepunt in de nasleep van het incident met de Mavi Marmara in 2010, toen Israëlische commando’s het schip enterden en negen Turkse burgers liquideerde nadat op de boot gevechten uitbraken in een poging om de Israëlische blokkade van Gaza te doorbreken.

Op woensdag haalde de IHH groep, die verantwoordelijk was voor het incident met de Marmara dat aan de basis lag van de diplomatieke crisis, scherp uit naar de Turkse president Recep Tayyip Erdogan voor het ondertekenen van een verzoeningsakkoord met Israël. President  Erdogan reageerde erg bits op de kritiek van de IHH organisatie en zei woensdagavond:

“Toen u uitvaarde [naar Gaza] moest u dan niet eerst [mijn toesteming] vragen? Heeft u de eersteminister wat gevraagd toen u vanuit Turkije koers zette voor een humanitaire missie naar Gaza?  [Na de overeenkomst] hebben we van Israël garanties [verkregen] dat het de toegang van de humanitaire hulp die wij naar Gaza sturen zal toestaan.”

De reacties kwamen uren nadat het Israëlische kabinet had ingestemd met het verzoeningakkoord en daarmee officieel  de controversiële overeenkomst formaliseerde ondanks stevig oppositiewerk. Onder de voorwaarden van het akkoord, zal Israël 20 miljoen dollars uitheren ter compensatie aan de families van de islamisten van de IHH die werden gedood door IDF soldaten nadat zij waren aangevallen toe ze het schip wilden enterden en op hevig verzet stuitten. Eerder had Israël zich reeds  formeel verontschuldigd voor de doden bij Turkije. Daarnaast zal Israël de toegang van Turkse hulpzendingen naar Gaza versoepelen.

Overigens had in 2010 de IHH voorafgaand aan het vertrek van de Mavi Marmara aan de pers medegedeeld dat het schip “hulpgoederen naar de hongerende Gazaanse bevolking” zou brengen, maar dat was puur misleidende propaganda. Het bedrog werd achteraf duidelijk. Nadat het schip door de Israëlische marine werd geënterd en in de haven van Ashdod aan de ketting werd gelegd, bleek dat behalve het lunchpakket van de kapitein, zich totaal geen hulpgoederen aan boord bevonden.

The Truth Behind the “Freedom” Flotilla

Knap gemaakte videoanimatie die op een heldere en voor iedereen duidelijk wijze uitlegt wat het werkelijke doel is van die hulpkonvooien die per se over zee de legale Israëlische blokkade willen doorbreken zogenaamd om hulpgoederen af te leveren. Nochtans worden er elke dag honderden tonnen goederen afgeleverd aan Gaza die gewoon over land gaan en na een korte veiligheidscontrole eenvoudig de grens oversteken. Helemaal vreemd wordt het wanneer achteraf blijkt dat in vele gevallen dergelijke ‘hulpkonvooien over zee’ niet eens goederen aan boord hebben. Dat was in mei 2010 het geval met het Turkse schip de m/s Mavi Marmara en nog twee andere schepen van de zes op die beruchte 31ste mei 2010. Inderdaad, wat kwamen die schepen daar dan in werkelijkheid doen?

VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon zet zichzelf voor schut zowel in Gaza als in Jeruzalem +video

ban-ki-gaza

Op dinsdag 28 juni 2016 bezocht Ban Ki-moon, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de door Hamas gecontroleerde Gazastrook (plaatje hierboven) en later ook Jeruzalem waar hij samen met premier Netanjahoe een persconferentie gaf (videobeelden onderaan). De ambtstermijn van Ban Ki-moon eindigt op het einde van dit jaar en het is op dit moment nog niet duidelijk wie hem zal opvolgen.

Opmerkelijk feit en dat op heel wat commotie kon rekenen op de Palestijnse sociale media, was dat tijdens zijn bezoek aan de UNRWA school Al-Zeitoun in de Strook, een kaart waarop Israël werd uitgevaagd en vervangen door ‘Palestina’, tijdens de duur van het bezoek van Ki-moon tijdelijk werd afgedekt met een wit doek om de VN-secretaris niet openlijk te schofferen.

Plaatje hier onder, voor en tijdens het bezoek:

covered_map_at_unrwa_school

In zijn toespraak in de UNRWA school haalde Ban Ki-moon andermaal scherp uit naar Israël en beschreef hij Israël’s blokkade van de Gazatsrook als een “collectieve bestraffing” en die volgens hem “de vlammen van het vuur van geweld opstoken”. Hij zei letterlijk tijdens zijn vierde bezoek aan Gaza:

“This situation cannot continue. It fuels anger and despair and it increases the danger of an escalation of hostilities. The closure of Gaza suffocates its people, stifles its economy and impedes reconstruction efforts. It’s a collective punishment for which there must be accountability. Today, 70% of Gazans are in need of humanitarian assistance. Half of young Gazans have no, or little, job prospects on the horizon.”

Echter, net zoals de leiders van Europese Unie en de rest van de Verenigde Naties, leeft Ban Ki-moon in een permanente staat van ontkenning, als het gaat om wat de werkelijke oorzaak van de miserie in Gaza en die lag onder meer verscholen in de afgedekte kaart van ‘Palestina’ in de UNRWA school die moet verhullen dat Hamas en de Palestijnen streven naar een Judenrein ‘Palestina’ niet naast maar in de plaats van Israël en dat behoort tot het curriculum van de leerstof die in al de UNRWA scholen wordt onderwezen.

Hoe komt het dat na het eenzijdig terugtrekken van Israël uit de Gazastrook in 2005, Hamas nog meer raketten afvuurde op Israël dan ooit tevoren? Dat is geen rocket science – het Handvest van Hamas is expliciet over het land dat moet bevrijd worden van de ongelovige Joden.  Immers, in artikel 28, stelt Hamas dat Israël, het Jodendom en de Joden de islam en het moslimvolk provoceren. Voor Hamas kan er enkel over vrede worden gepraat vanaf de eerste dag dat Israël capituleert voor de Palestijnen en het land van Israël vrijwillig of via oorlog overdraagt aan Hamas.

Later op dinsdag bezocht Ban Ki-moon Israël waar hij samen met premier Netanjahoe een persconferentie gaf. Netanjahoe begint met Ban Ki-moon te bedanken voor zijn tijd als secretaris-generaal van de Verenigde Naties, vrijwel onmiddelijk gevolgd door een glorieus en grondig afkraken van de VN voor haar bevooroordeelde houding jegens Israël.

“I want to thank you Mr. Secretary for agreeing to meet with the Goldin, Shaul and Mangisto families.

Hamas is cruelly and illegally holding the remains of our soldiers and holding our citizens. I ask you to use your standing to help return home these soldiers and these citizens. It’s a humanitarian position and elementary humanitarian requirement that Hamas and its criminal activities is of course throwing into the winds.

Hamas is a terrorist organization. Hamas has genocidal aims. It doesn’t merely practice terrorism. It says openly that its goal is to wipe away from the face of the earth a member state of the United Nations.

I hope the UN will highlight Hamas’s crimes and understand that our security measures are aimed only at keeping our citizens safe from this threat and we use judicious force in this regards. I don’t know what any other country, faced with thousands of rockets and missiles aimed at our citizens, at our children, would do differently. Many have done it differently and they have not used the restraint and the responsibility that Israel uses.

I remember well when you came in Israel in 2013 you said that Israel and the Israeli people face some bias. That’s an understatement. But you also said that Israel must be treated equally at the UN. I appreciate your candor and this clear moral stance. It was exemplified in your efforts to secure the final Palmer report which was very important for Israel, and Mr. Secretary, I appreciate your personal efforts in that particular instance.”

Regrettably, the goal of treating Israel fairly remains unfulfilled across a wide spectrum of UN activities and UN forums. Your visit here comes as the UN Human Rights Council is meeting. As it always does, the Council will condemn Israel, a country that does more to promote and protect human rights and liberal values than any other in the blood soaked Middle East.

Our progressive democracy has faced more country-specific resolutions, more country-specific condemnations at the UN Human Rights Council than all the other countries combined. And I believe this is a profound betrayal of the United Nations noble mandate. Israel still faces bias at the UN.

I know that your desire for all countries to be treated fairly and equally remains true today. I urge you to dedicate your last six months as the Secretary General of the United Nations in trying to right this wrong. And when I say that, it’s not just for Israel’s sake. It’s for the credibility of the UN.”