Opmerkelijk rapport omtrent precies aantal Joden op de ‘Westelijke Jordaanoever’ werkt ontnuchterend

De Joodse ‘nederzetting’ Maaleh Adumim ten oosten van Jeruzalem

Uit een nieuw rapport omtrent de bevolkingsstatistieken van de Joodse bevolking in Judea & Samaria (aka de West Bank) blijkt de beduidende toename van Joodse burgers vergeleken met de vorige cijfers van 31 december 2010. Het werd vrijgegeven door voormalig parlementslid Yaakov ‘Ketzaleh’ Katz, in een bericht op de site van Arutz Sheva op 3 juni 2016.

Het tijdstip van de publicatie valt toevallig samen met het begin van een Franse poging om het vredesproces herop te starten en niet te vergeten dat het deze week Jeruzalem Dag is waarin de bevrijding van de hoofdstad van het Joodse volk 49 jaar geleden wordt gevierd.

In het nieuwe rapport werden Judea & Samaria opgedeeld in steden en regio’s. Gebaseerd op het Bevolkings Register van Israël’s ministerie van Binnenlandse Zaken woonden er per 31 december 2015 exact 406.302 Joden in Judea en Samaria. Vergeleken met de cijfers van 31 december 2010 is het aantal Joden dat woont in Judea & Samaria toegenomen met 23.95%.

Zoals duidelijk in het rapport wordt gestipuleerd zijn in deze cijfers niet inbegrepen al de Joden die wonen in de oostelijk gelegen wijken van Jeruzalem (zoals bv. Pisgat Zeev, Ramat Shlomo, Ramot, Gilo, Ramat Eshkol enz.) die technisch gezien worden beschouwd als deel zijnde van de West Bank en waarvan hun aantal tegenwoordig wordt geschat op ca. 360.000 Joden. Ook niet inbegrepen zijn cijfers omtrent Joden die wonen op de Golan Hoogtes. Al bij al mag men er vanuit gaan dat het totale aantal Joden dat technisch gezien voorbij de Groene Lijn woont, dicht aan de 800.000 grenst.

Betekenis van het Rapport
Het impact op het vredesproces van dit rapport die de toename van Joden die in Judea & Samaria wonen belicht, is enorm. Zoals ook door diplomaten, academici en leiders aan beide zijden van het conflict moeten toegeven dat de “feiten aan de grond”, met name het groot aantal Joden dat op de West Bank leeft, onomkeerbaar zijn en elke kans blokkeren dat er in het gebied ooit nog een soevereine Palestijnse staat kan opgericht worden.

Terwijl in Parijs nog steeds de tweestatenoplossing als uitgangspunt wordt genomen, wijzen de feiten aan de grond steeds meer naar een eenstaatoplossing als enig mogelijke alternatief, waarbij die (Israëlische) staat zich zou uitstrekken van de Jordaanrivier tot aan de Middellandse zee en waarin Joden en Arabieren er samen maar het beste van moeten trachten maken.

Kortweg gesteld bewijzen deze cijfers dat slechts één oplossing is om de impasse rondom het  vredesproces te doorbreken, met name dat de gebieden van Judea & Samaria geannexeerd worden bij de Joodse staat Israël. RIP ‘Palestina’.

Baruch Gordon, redacteur van Arutz Sheva, verwijst in dat verband naar een voordracht onder de titel The Vanishing Prospects for A Two State Solution van 9 september 2015 in Den Haag (NL), van de Nederlander Robert Serry. Serry was van november 2007 tot 5 februari 2015 de officiële afgevaardigde van de Verenigde Naties inzake het Vredesproces [UNSCO]. Serry zei daarin onder meer:

“De titel van mijn toespraak, echter, klinkt niet erg bemoedigend en optimistisch, maar in mijn functie van zeven jaar gediend te hebben als Vredesgezant voor de Verenigde Naties in Jeruzalem, ben ik bang dat ik niet anders kan waarschuwen dat de tweestatenoplossing wegglijdt en dat, in plaats daarvan, Israëli’s en Palestijnen in de richting evolueren van wat ik heb beschreven als een ‘Eén Staat werkelijkheid’.”

Later in zijn voordracht legt hij uit:

“[Constructie in de nederzettingen] heeft fundamenteel, en we moeten daaraan toevoegen onomkeerbaar, de feiten aan de grond veranderd met meer dan 500.000 kolonisten [met de Joden in oostelijk Jeruzalem erbij geteld komt het aantal dicht bij 800.000] die vandaag wonen voorbij de 1967-lijnen wat voor hen Judea & Samaria heet, het kerngebied van de voormalige antieke Joodse koninkrijken.”

Bovendien schrijft de New York Times op 18 maart 2014 in een artikel:

“Terug thuis gekomen in Ramallah, vertelt Mr. Abbas’s eigen zoon dat de laatste kans [op een soevereine Palestijnse staat] reeds lang verkeken is en onderhandelingen zinloos zijn. De zoon, Tareq Abbas, een zakenman die zich lang heeft weggehouden van de politiek en uit de schijnwerpers, maakt deel uit van een groeiend kader van prominente Palestijnen die [in plaats van Palestijnse soevereiniteit] pleiten voor de creatie van één staat die zich uitstrekt van de Jordaan Rivier tot aan de Middellandse Zee en waarin Joden en Arabieren burgers zouden zijn met gelijke rechten.

“…President Abbas gaf vorige maand in een apart interview toe dat Israël’s permanente bouwactviteiten in de nederzettingen op de West Bank het voor hem onmogelijk maken om [zijn zoon] Tareq ervan te overtuigen dat de tweestatenoplossing nog steeds leefbaar is.” Het artikel citeert later Tareq Abbas die had gezegd “O, mijn vader, waar is uw staat? Ik wandel overal [in de West Bank] en ik zie overal [Joodse] blokkades, ik zie overal [hun] huizen staan.”

Wijlen Yossi Sarid, voormalig partijleider van de linkse Israëlische Meretz partij, schreef op 27 juli 2012 in een artikel in Haaretz:

[In een verwijzing naar de nederzettingen beweging] “Ik heb mezelf altijd voorgehouden dat wat gedaan werd, kan en zal teruggedraaid worden en dat het lang verwachte ontwaken zeker zou komen. Nu is het te laat.”

[In antwoord aan Meron Benvinisti die 25 jaar geleden schreef dat de nederzettingen onomkeerbaar zijn] “Ik schreef toen ‘Er bestaat niet zoiets als onomkeerbaar. Enkel de dood is onomkeerbaar.’ Hij had gelijk. Ik was verblind en ging door met op te treden op basis van verkeerde aannames. Ik baseerde mijn valse hoop op gezond verstand… op ons vermogen om op elk ogenblik te kunnen stoppen en van richting te veranderen. Ik was verkeerd. Het is mijn schuld.”

Het nieuwe rapport The English Jewish Population Stats Report for Judea and Samaria is vrij te downloaden na inschrijving op de emaillijst van de site van Israel Cadet Trek.com .


Bron: vrij vertaald door Brabosh.com naar een artikel van 3 juni 2016 van Baruch Gordon in Arutz Sheva

Advertenties