Israël verwerpt Franse Vredesconferentie waarop het niet eens werd uitgenodigd

Van links naar rechts: de Franse minister van Buitenlandse Zaken Jean-Marc Ayrault, de Franse president Francois Hollande en secretaris-generaal van de VN Ban Ki-moon openden de internationale conferentie in Parijs op vrijdag 3 juni 2016 [beeldbron: Reuters/Al-Monitor]

De Franse minister van Buitenlandse Zaken Jean-Marc Ayrault zei op vrijdag 3 juni 2016 dat het doel van de Franse conferentie is om Israëliërs en Palestijnen terug aan de onderhandelingstafel te brengen tegen het einde van dit jaar. Uitgangspositie voor de onderhandelingen is het (Saoedi-) Arabisch Vredesinitiatief van 2002.

De Franse president Hollande zei op zijn beurt dat de toenemende spiraal van geweld in het Midden-Oosten sinds de Israëlisch-Palestijnse gesprekken in april 2014 zijn afgesprongen, het vredesproces heeft gecompliceerd en het zelfs meer dan noodzakelijk heeft gemaakt om de twee partijen weer rond te tafel te brengen.

Met de door de Amerikanen bemiddelde vredesgesprekken tussen Israël en de Palestijnen die meer dan twee jaar in de diepvriezer zitten en Washington dat focust op de presidentiële verkiezingen in november aanstaande, heeft Frankrijk gelobbyed voor een internationale conferentie die vrijdag is begonnen met het doel om de apathie rondom de impasse te doorbreken en een nieuw diplomatiek momentum te creëeren.

Terwijl de Palestijnen het Franse initiatief steunen en zelfs hun diplomatiek offensief tegen Israël tijdelijk hebben opgeschort, hebben Israëlische ambtenaren gezegd dat ook deze conferentie gedoemd is om te mislukken en dat “enkel via directe onderhandelingen het generaties oude conflict kan opgelost worden”. Noch Israël noch de Palestijnen werden uitgenodigd om deel te nemen aan de conferentie, dat zou misschien later op het jaar gebeuren, wellicht nà de Amerikaanse presidentsverkiezingen in november a.s.

In een poging om tegen de verwachte Israëlische afwijzing in te gaan, hebben de Fransen een pre-emptieve strategie ontwikkeld door “beide kanten” uit te nodigen zonder daarbij evenwel Israël en de Palestijnen erin te betrekken. Ze nodigden 28 landen en entiteiten uit (waaronder afgevaardigden namens de Verenigde Naties, de Europese Unie en de Arabische Liga) met inbegrip van Zuid-Afrika en Zweden, die een eenzijdige sterke pro-Palestijnse lijn volgen, en aan de andere kant de VS, Canada en Italië, die eerder de Israëlische positie genegen zijn. Aldus proberen zij iedereen aan boord te krijgen, zelfs nog vooraleer er een feitelijk voorstel op tafel ligt.

EU hypocrisie ten top
De chef van de Europese Unie inzake buitenlandse betrekkingen zei op vrijdag 3 juni 2016 dat de wereldmachten de taak hebben om de vredesgesprekken tussen Israël en Palestina te doen herleven en dat de perspectieven van de Oslo Akkoorden van 1993 op het spel staan.

Tegenover journalisten in Parijs tijdens een internationale persconferentie, haalde Federica Mogherini opnieuw uit naar Israël’s beleid ten aanzien van de bouw van Joodse woningen in de Palestijnse gebieden van Judea & Samaria en zei:

“Het beleid van de uitbreidingen van de nederzettingen en de sloop [door Israël van door de EU gefinancierde illegale Arabische woningen], het geweld en het aanzetten tot haat [jegens Israël door de Palestijnen] vertelt ons erg duidelijk dat het perspectief  dat Oslo heeft geboden, ernstig het risico loopt om uit te doven.”

Met de ‘uitbreiding van de nederzettingen’ viseerde Mogherini uiteraard enkel en alleen Israël en repte met geen woord over de schending van de Oslo Akkoorden door zowel de Palestijnen als de Europese Unie zélves, die al jarenlang de Palestijnse Arabieren helpen en financieren bij het optrekken van illegale constructies in het C-gebied.

De Palestijnen trachten al vele jaren – met de hulp en het donorgeld van de Europese Unie – feiten aan de grond te creëren door illegaal te bouwen in delen van het C-gebied dat nochtans – conform de Oslo Akkoorden – onder Israël ‘s controle valt. Echter, de EU beschouwt dit gebied de facto reeds als zijnde een deel van een toekomstige Palestijnse staat, ook al staat dit nog lang niet vast en moet in een onderhandeld akkoord de toekomst van deze betwiste gebieden worden bepaald en de grenzen vastgelegd.

Echter, de Europese Unie wenst duidelijk niet te wachten tot het tot een vredesakkoord komt en wil vooraf de Arabieren helpen en financieren om de betwiste gebieden te koloniseren ten gunste van de Palestijnse Arabieren. De EU probeert aldus Israël op de knieen te dwingen en is daarvoor meer dan bereid om het internationaal recht aan hun laarzen te lappen.

Advertenties