De Palestijns Arabische aspiraties van 1948 zijn niet veranderd [Eli E. Hertz]

haganahHaïfa, 13 april 1947. Het schip  de ‘Theodor Herzl’, zo genoemd naar de ‘Vader van het Zionisme’, dat op 2 april 1947 was vertrokken vanuit de Franse haven Sète met aan boord 2.641 overlevenden van de Holocaust, legt aan in de haven van Haifa nadat het schip op volle zee werd geënterd door mariniers van het Britse bezettingsleger. De Joden werden na hevig verzet, waarbij drie Joden werden gedood en 27 anderen gewond, gearresteerd en opgesloten. De gewonden en de zieken werden opgesloten in het Atlit detentiekamp nabij Haifa en alle anderen gedeporteerd naar het eiland Cyprus en opgesloten in Britse kampen. Het spandoek leest: “De Duitsers hebben onze families en huizen verwoest. Verwoesten jullie niet onze hoop!” [beeldbron: Palyam & Aliya Bet website]

Im Tirtzu: “Wanneer jullie willen is het geen sprookje.
Maar als jullie niet willen, zo is en zal het een sprookje blijven.”

[Orig. Duits: “Wenn Ihr wollt, ist es kein Märchen. Wenn Ihr aber nicht wollt, so ist es und bleibt es ein Märchen” of kort gezegd: ‘Waar een wil is, is een weg.’
Theodor Herzl in zijn novelle ‘Altneuland‘ uit, 1902]

Het is een goed idee om ons geheugen op te frissen – of onszelf te informeren – aan wat werkelijk is gebeurd in 1948, in een tijd dat de wereld tracht de geschiedenis te herschrijven.

Nakba: Slachtoffers van hun eigen gedrag

Toen de Britten een aanvang maakten om hun Mandaat [Het Britse Mandaat] te ontmantelen en westelijk Palestina te verlaten, begon Israël’s Onafhankelijkheidsoorlog (30 november 1947 – 14 mei 1948). Tijdens de oorlog, waarin Palestijnse Arabieren gewapend deelnamen aan het conflict en tegen het einde, eerder dan een Joodse staat te aanvaarden na vijfeneenhalve maand verwoede gevechten, riepen de Palestijnse Arabieren hun broeders van zeven omringende landen op om de kersverse Joodse staat binnen te vallen en te verpletteren. Zesduizend Joden – 1 procent van de toenmalige Joodse bevolking van Israël – verloren het leven tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog.

war-1948aHet besluit van 10 april 1948 van de Arabische Liga om Israël binnen te vallen en “Palestina redden”, markeerde een keerpunt, toen de regels van het conflict veranderden. Dienovereenkomstig, draagt Israël geen morele verantwoordelijkheid voor het met opzet verbannen van Palestijnse Arabieren om “verdedigingsarrangementen te consolideren” in strategische gebieden.

Met de op til staande invasie, volgend op Israël’s verklaring van onafhankelijkheid, is het niet overdreven om te stellen dat het feitelijke voortbestaan van de nieuwe Joodse staat op het spel stond.

Lees verder “De Palestijns Arabische aspiraties van 1948 zijn niet veranderd [Eli E. Hertz]”