De Grote Verwarring: ‘De schandalige vergelijking tussen islamofobie en antisemitisme’ [L. Vander Taelen]

Brussel, 11 januari 2009. Bijna 100.000 mensen van ca. 80 organisaties manifesteerden tegen het verdedigingsoffensief van Israël in Gaza tegen de rakettenterreur van Hamas [Operation Cast Lead.] De manifestatie ging uit van organisaties uit de Derde Wereldbeweging, politieke partijen, de vakbonden en de culturele wereld. De goed geoliede Anti-Israël Lobby van België was tevreden over de opkomst en de meegedragen antsemitische spandoeken.

“Uit Duits onderzoek blijkt dat Belgische moslims na de Oostenrijkse het meest fundamentalistisch en xenofoob zijn van alle Europese moslims.”
[Bron: Ruud Koopmans in Knack/De Morgen van 11 mei 2015]

Joden = Moslims ???

(door Luckas Vander Taelen)

Wie de vermeende islamofobie van nu linkt aan de jodenhaat van de jaren dertig, heeft een historische kennis van bedenkelijk niveau en wakkert bovendien het bij de allochtone bevolking zeer aanwezige antisemitisme aan. Daar is de verwarring in de geesten zo groot dat niemand nog opkijkt van hatelijke uitspraken over Joden.

De schandalige vergelijking tussen islamofobie en antisemitisme is ondertussen al zo vaak gemaakt – onder meer Bert Anciaux ratelt ze al jaren als een mantra af – dat ze door veel Brusselse jongeren voor waar aangezien wordt. Het grote succes van de antisemitische Franse komiek Dieudonné, die een paar illegale optredens gaf in Brussel voor volle zalen, hoeft dan ook niet te verbazen. Vreemd toch dat het Ziekelijke antisemitisme van Dieudonné allochtone jongeren zo aanspreekt. Publiceer één antimoslimcartoon en het hek is van de dam maar maak smakeloze grapjes over de Holocaust (‘Shoahananas’ luidt een van de degoutante titels van Dieudonné ) of maak een omgekeerde Hitlergroet zoals de Franse komiek dal zo vaak doet en daar wordt hartelijk mee gegniffeld en gelachen.

60-luckas-vander-taelenDie tolerantie van antisemitisme heeft ook geleid naar hatelijke slogans tijdens betogingen tegen Israël of de reusachtige spandoek in mijn buurt met daarop ‘Gaza = Auschwitz’.

Tijdens een betoging in Antwerpen werd een pop verbrand die een jood voorstelde. Drie jaar later stierven vier mensen in een aanslag op het Brusselse Joods Museum. Een verband is er niet, maar wel is een klimaat geschapen waardoor aanslagen op Joden op veel begrip kunnen rekenen bij Brusselse jongeren. Eens te meer: een jammerlijke verwarring.

Lees verder “De Grote Verwarring: ‘De schandalige vergelijking tussen islamofobie en antisemitisme’ [L. Vander Taelen]”

‘Zikaron’ [Yishai Fleisher]

holocaust-dag

In maart 1995 werden mijn vrienden en ik opgeroepen voor onze dienstplicht in het Israëlische leger. Na een paar afschuwelijke testen te hebben door staan werden we toegelaten tot de brigade van de parachutisten, de Tzanchanim. Bij ons, net zoals bij vele Israëlische kinderen, staat het beeld van de rode baretten die de Klaagmuur bevrijden in onze psyche gegrift. En meer dan wat dan ook willen ook wij ons land eervol dienen, met inzet van onze beste capaciteiten. Er lagen 6 pijnlijke zware maanden van intensieve basistraining voor ons. In deze periode werden onze geest en lichamen overgeheveld van privé-eigendom naar eigendom van de IDF. We leerden om onze individuele capaciteiten tot het bittere uiterste toe te pushen. En we leerden de grote kracht te ontdekken die heerst binnen een groep die een hechte eenheid vormt. En gedurende al die tijd hielden we onze aandacht gevestigd op ons einddoel. De laatste dag van onze basis training.

Waarop we een 86 kilometer lange voettocht moeten afleggen in totale afzondering en met een volledige infanterie-bepakking. Tot aan de Ammunition Hill in Jeruzalem, waar vele Tzanchanim zijn gesneuveld in 1967. En waar wij ook zelf onze echte eigen rode baret zullen ontvangen en we zullen worden ingelijfd in de rang van de parachutisten.

Maar afijn, op een zekere dag in mei, nog maar net 3 maanden nadat we aan onze basistraining waren begonnen, kwam er een op een pitbull gelijkende sergeant-majoor onze barakken binnen gelopen die een grote doos bij zich had. Wij hadden geen flauw idee wat zich in die doos bevond.
Lees verder “‘Zikaron’ [Yishai Fleisher]”

Waarom Palestina nergens op de kaart staat? Simpel: omdat het nooit heeft bestaan

losslie01

Advertentiecampagne betaald door het Committee for Peace in Israel and Palestine omtrent “Verlies van Palestijns gebied van 1946 tot 2000” met ernaast: “4,7 miljoen Palestijnen werden door de Verenigde Naties geklasseerd als vluchtelingen.” De bewuste advertentie was gedurende 30 dagen te zien in ca. 50 metrostations in New York. Kostprijs van de campagne: 25.000 dollars, volgens Henry Clifford, de vicevoorzitter van de anti-Israëlgroep. “Die advertentiecampagne is bedoeld om de mensen op te voeden en te informeren omtrent de werkelijke historische context van het gebied,” zei Clifford zonder blikken of blozen.

Zo te zien draait de anti-Israël propagandamachine nog steeds op volle toeren en er wordt ook aardig wat geld tegenaan gegooid, lees: verkwist aan het verspreiden van leugens en haat. Wat dit soort betaalde leugen advertenties bijdraagt aan vrede tussen Israël en de Palestijnen is mij een raadsel. Edoch, we zouden het bijna vergeten: vrede is nooit het objectief geweest. Het echte opzet van campagnes zoals hierboven is de demonisering en de uiteindelijke vernietiging van Israël onder het masker van vermeend pro-Palestinisme.

Lees verder “Waarom Palestina nergens op de kaart staat? Simpel: omdat het nooit heeft bestaan”