Vandaag 100 jaar: Grenzen van Sykes-Picot Akkoord vallen uit elkaar door falend westers beleid

sykespicotVandaag zijn we 100 jaar verder sinds de ondertekening van de Sykes-Picot Overeenkomst op 15-16 mei 1916 die het Midden-Oosten verdeelde tussen Frankrijk (‘A’ Zone) en Groot-Brittannië (‘B’ Zone). De nationale grenzen die toen willekeurig en onverantwoord werden getrokken stuiken thans voor onze ogen in elkaar en dreigen het hele gebied in complete chaos te storten.

Met het oog op de verduidelijking van de redenen voor de ineenstorting en voor het ontstaan van de huidige situatie, hebben onderzoekers van het befaamde Jerusalem Center for Public Affairs (JCPA) een gedetailleerde studie omtrent deze kwestie uitgevoerd en, samen met de Konrad Adenauer Stichting, hebben zij een internationale conferentie in Jeruzalem georganiseerd die zal worden bijgewoond door de meest vooraanstaande experten en door leden van de diplomatieke gemeenschap in Israël.

Dit is ongetwijfeld de eerste conferentie in zijn soort die zal proberen om de factoren achter de Sykes-Picot Overeenkomst te verklaren – in het bijzonder omtrent de vraag of zij politiek, economisch, etnisch, tribaal of religieus waren – evenals gevolgen van de overeenkomst. Was de belangrijkste reden voor het akkoord, zoals anti-Zionistische activisten beweren, “de oprichting van de staat Israël, een vreemd lichaam in de Arabisch-islamitische wereld,” ondanks het feit dat het conflict begon lang vooraleer de Joodse staat werd heropgericht?

Het doel van het onderzoek en van de conferentie is om vruchtbare gedachten te inspireren en te bewijzen dat, aan de hand van historische feiten, in de afgelopen 100 jaar de internationale machten een naïeve, uit eigenbelang en verkeerde benadering hebben gevolgd om het volk van het Midden-Oosten te begrijpen, en dat in werkelijkheid het Palestijnse probleem niet de kern is van het conflict. Sterker nog, indien het Palestijnse probleem nu en onmiddellijk zou worden opgelost, zouden dan in één klap alle andere problemen in de regio zijn opgelost? Zou de dreiging van Iran en Hezbollah, door de Islamitische Staat en de golven van terroristische aanslagen allen van het toneel verdwijnen als sneeuw onder de zon?

De mentale fixatie en koppigheid van de internationale gemeenschap om zich uitsluitend te concentreren op het Palestijnse probleem hebben doorheen de jaren bewezen een complete mislukking te zijn en niets te hebben bijgedragen aan het veranderen van de aard van het Midden-Oosten. Integendeel, het heeft terreur gezaaid en instabiliteit aangemoedigd in de hele regio.

Vandaag, 100 jaar na Sykes-Picot, verkeert dit gehele gebied, dat toen onder Ottomaanse controle stond, in een staat van omwenteling. Felle gevechten woeden van Damascus en Aleppo tot aan het Sinaï Schiereiland, van Bagdad tot aan Tripoli (Libië) en tot aan Jemen.

Het falen van de westerse diplomatie was reeds begonnen ten tijde van Sykes-Picot en loopt als een rode draad door tot op vandaag. Het is duidelijk dat de lokale conflicten, zowel etnische als  religieuze, nog steeds niet zijn opgelost, en dat de pogingen om de totalitaire regimes in Egypte, Irak, Syrië, Tunesië en Libië omver te werpen met het schijnbare doel om er westerse democratieën op te richten, in plaats van steeds verder van dat doel zijn afgeweken.

Europa faalde niet enkel in haar buitenlands beleid door de jaren heen. Het is nu in een strijd verwikkeld om islamitische terroristische aanslagen op eigen bodem te dwarsbomen, en slaagt nog steeds niet in om succesvol om te gaan met de immigratie golven van vluchtelingen van de slagvelden uit het Midden-Oosten.

De belangrijkste conclusie is dat de internationale gemeenschap eens en vooral altijd zou moeten begrijpen dat noch Iran ’s bedreigingen om Israël te vernietigen, noch de aanhoudende Palestijnse terreur, erin zullen slagen om Israël te verslaan.

Alleen erkenning van het bestaan van een Joodse staat zal leiden tot echte vrede. Zolang geen van de Arabische staten, laat staan de Palestijnen, het feit accepteert dat vrede alleen het gevolg kan zijn van rechtstreekse gesprekken, vertrouwen en de wederzijdse erkenning, hier geen geen stabiliteit zal regeren.

De historische feiten tonen duidelijk aan dat geen van de pogingen van de westerse landen en de Verenigde Naties grenzen kunnen dicteren en een bevel kunnen opleggen, zoals Frankrijk en Groot-Brittannië dat een eeuw geleden probeerden te doen en geen vruchten konden afwerpen. Het is voor iedereen, die ogen in zijn kop heeft om te zien, duidelijk dat het vastklampen tot op vandaag aan deze verkeerde benadering van het Midden-Oosten, dit hele gebied een arena zal maken van onophoudelijke gewelddadige conflicten.

sykes3Oorspronkelijke kaart van het Sykes – Picot Akkoord van 15 mei 2016. 100 jaar geleden, in het midden van de Eerste Wereldoorlog, ondertekenden Frankrijk en Engeland een geheim akkoord waarin het Ottomaanse Rijk werd ontbonden en zij de betrokken Arabische gebieden in de Levant onder elkaar verdeelden. Zone A ging naar Frankrijk en Zone B naar Engeland. ‘Palestina’ kreeg toen een internationale status [beeldbron: BBC]

door ambassadeur Freddy Eytan


Bron: vrij vertaald naar een artikel van 11 mei 2015 op de site van Arutz Sheva


Israel68

Advertenties