Het ‘Gewone en Alledaagse’ antisemitisme van Engeland [Richard Kemp en Jasper Reid]

antisem25

Door de strijd geharde Britse soldaten kregen tranen in hun ogen van de horror die zij zagen bij het Knekelhuis van de Nazi’s in Bergen-Belsen, toen zij in 1945 het concentratiekamp bevrijdden. Echter, zeventig jaar nadat duizenden troepen tot de dood hebben gevochten om het regime dat zes miljoen Joden heeft vermoord te vernietigen, marcheert de antisemitische plaag wederom door Europa heen.

In slechts een week zijn een Britse studentenleider, een liberale partij, een raadsleider uit Londen, een lid van Labour’s National Executive Committee en zelfs vakbondsleider Jeremy Corbin allemaal beschuldigd van jodenhaat.

Het is de kers op de taart. Al deze mensen zijn verkozen tot machthebbers door een electoraat dat precies wist wat hun visies waren. Hadden ze deze visie niet, dan waren ze ook niet gekozen.

Allemaal zijn ze politiek links, maar het probleem stopt niet daar. Het gezwel genaamd jodenhaat spreidt zich vandaag de dag van rechts naar links door de landen van Europa en in alle supranationale instellingen waaronder de Europese Unie en de Verenigde Naties. Het wordt geleid door politici, mensenrechtenorganisaties en de media, wiens verdraaide wereldbeeld de normale bevolking besmet heeft op een schaal die maar moeilijk voor te stellen is, zelfs voor de minister van propaganda, Dr. Joseph Goebbels.

Zeventig jaar nadat duizenden troepen tot aan de dood hebben gevochten hebben gevochten om het regime dat zes miljoen Joden heeft vermoord te vernietigen, marcheert de antisemitische plaag wederom door Europa heen. Links: Een Britse soldaat in gesprek met een uitgehongerde gevangene na de bevrijding van Bergen-Belsen in april 1945. Rechts: Een anti-Israël-demonstrant in Londen houdt een bord omhoog waarop staat: “Hitler, je had gelijk,” in juli 2014.

In de 21e eeuw is het, behalve in het Midden-Oosten, moeilijk om haat naar joden publiekelijk te uiten. Dus hebben Jodenhaters in alle delen van de wereld een vervanger gevonden: de Joodse staat. Israël is een geaccepteerd doelwit om hun haat op af te vuren. Dat is waarom de “oplossing” van arbeiderspartijlid Naz Shah (die erg leek op die van Reinhard Heydrich) was om alle Joden uit Israël te “transporteren,” met een duidelijke implicatie dat dit geforceerd en met geweld zou gaan gebeuren.

Dit is de reden dat President van National Union of Students, Malia Bouattia, pleitte voor geweld tegen Israël en de internationale media ervan beschuldigde dat ze “in handen zijn van de zionisten.” Dit is de reden waarom Muhammed Butt, Een raadsleider van de arbeiderspartij, een post deelde op Facebook die Israël wegzette als “een terreurstaat zoals ISIS.” Dit is de reden dat de voormalige burgemeester van Londen en lid van and Labour National Executive, Ken Livingstone, een reden zocht om het zionisme te onteren door middel van zijn bewering dat Hitler het zionisme gesteund zou hebben.

Waar komt al deze haat vandaan? De verre stam ervan begint met de islamitische profeet Mohammed en de moderne vorm ervan begint nog voor Hitler. In de jaren 1920 en ’30 vielen bloeddorstige Arabische bendes Joodse gemeenschappen aan in post-Ottomaans, Brits mandaatgebied Palestina en probeerden ze de Joden de zee in te drijven. Ze werden gestopt door generaal-majoor Orde Wingate, wie de Joden meteen leerde hoe ze zichzelf moesten verdedigen terwijl ze meevochten met de Britse troepen.

Een aantal jaar later maakte Amin al-Husseini, Grootmoefti van Jeruzalem, een deal met Hitler om de “Endlösung” (definitieve oplossing van het Jodenprobleem) naar het Midden-Oosten te brengen, maar de Duitse avance werd gestopt bij El Alamein door Generaal Montgomery’s 8e leger. Meteen nadat de Staat Israël werd gevestigd, deze maand 68 jaar geleden, bij wijze van een resolutie van de Verenigde Naties, vielen vijf Arabische legers haar aan met als doel haar te vernietigen. Dit mislukte, en sindsdien proberen ze nog steeds de Joodse staat te vernietigen door middel van militaire aanvallen en terrorisme in alle vormen.

Toen ze hun collectieve onvermogen om de Joden met geweld te verdrijven uit hun historische thuisland onder ogen zagen, zijn de Arabieren een kwaadaardige en allesdoordringende propagandaoorlog begonnen om hiermee de Joodse staat te demoniseren. Hun leugens bestaan onder andere uit de schaamteloze onwaarheden dat Joodse gemeenschappen in Judea en Samaria illegaal zijn volgens de internationale wetten; dat de Israëlische overheid een onderdrukkend apartheidsstaat hanteert; dat de IDF Gaza onderdrukt onder een onverdiende en illegale belegering; dat opeenvolgende Israëlische regeringen de enige obstakels zijn voor vrede in het Midden-Oosten; en dat Israëlische veiligheidstroepen met opzet onschuldige Palestijnen vermoorden in Gaza en de Westoever.

Met het begrip dat de macht van de pan vergroot wordt door een glimp van het zwaard, hebben de Palestijnse leiders en hun Iraanse betaalmeesters veelvoudig gebruik gemaakt van geweld om internationale aandacht te verkrijgen. De Israëlieten provoceren om Palestijnse mensen te vermoorden zodat ze wereldwijd verworpen worden, was de echte reden achter de raketten vanuit Gaza en de recentelijke golf van mes-aanvallen en autobotsingen.

Waarom buigt het Westen voor deze door religie geïnspireerde haat en hypocrisie? Hiervoor zijn drie fundamentele redenen. Ten eerste, Europa in het bijzonder is overgenomen door een imperiaal schuldgevoel. Degenen die historisch gezien onderdrukt en geëxploiteerd zijn kunnen vandaag niets fout doen; Westerlingen moeten zichzelf voor hun voeten gooien.

Ten tweede, elk Europees land is afhankelijk van Arabische olie om te kunnen blijven voorbestaan en geniet van de terugkomst van hun uitgegeven oliegeld door middel van wapenverkoop en enorme investeringen in hun economieën.

Ten derde, Westerse overheden begrijpen de macht van hun steeds groter wordende islamitische bevolkingen. Ze zijn bang voor extremisme bij degenen die westerse waarden verwerpen en ze met geweld willen vervangen door de islamitische Shariawet. En rekenen op de stemmen van moslims bij de stembus.

Ze weten dat binnen deze gemeenschappen er sprake is van een uitgestrekte en aangeboren haat naar Joden en Israël. Mehdi Hasan, een Brits-islamitische politiek journalist bevestigde dit: “antisemitisme wordt niet enkel getolereerd in sommige delen van de Britse moslimgemeenschap; het is een routine en iets alledaags.” Onze politici geloven dat door middel van geruststelling ze de bloeddorstigheid van jihadisten kunnen verzadigen en de steun van islamitische kiezers kunnen verkrijgen.

Dit is waarom we zien dat Westerse leiders Israël verwerpen voor buitenproportioneel geweld, terwijl ze zichzelf verdedigen tegen dodelijk raketten van Hamas, terwijl ze heel goed weten dat Israël heeft gedaan wat het kon om te voorkomen dat er burgerslachtoffers zouden vallen. Dit is waarom geen enkele EU-lidstaat dapper genoeg is geweest om te stemmen tegen de valse verwerping van Israël voor oorlogsmisdaden bij de Mensrenrechtenraad van de Verenigde Naties vorig jaar. Dit is waarom de Britse overheid onmiskenbaar beweert dat Joodse nederzettingen aan de Westoever illegaal zijn, terwijl ze weten dat dit niet zo is. Dit is waarom Minister-President David Cameron, een vriend en verdediger van de Joodse staat, Israël beschuldigd heeft van ‘het veranderen van de Gazastrook in een ‘gevangenenkamp’ terwijl hij wist dat ze dit niet hebben gedaan.

Deze valse en kwaadaardige veroordelingen zorgen overal voor haat naar Israël en het Joodse volk. Ze worden gedreven en verergerd door de media die geleid wordt door schelle, kwaadaardige en onbuigzame anti-Israëlische vooringenomenheid.

Wat is er te verwachten in de toekomst? Het ziet er niet naar uit dat het imperiaal schuldgevoel in Europa gaat verdwijnen. Integendeel, de ideologie die erachter schuil gaat wordt alleen maar sterker omdat de EU ernaar streeft de nationale identiteit te ondermijnen in hun streven naar een steeds hechter wordende unie en het creëren van een superstaat.

Ondanks de ontwikkeling van energie-technologieën, ziet het er niet naar uit dat de afhankelijkheid van olie uit het Midden-Oosten in de nabije toekomst verminderd wordt. En met de enorme influx van vluchtelingen vanuit moslimlanden, zal de neiging om hun antisemitische en anti-Israëlische gevoelens te bevredigen drastisch vergroot worden.

Dit betekent dat Israël en de Joden onder nog meer ondraaglijke druk komen te staan, wat leidt tot een grotere uittocht van Joden uit vele westerse landen en een stijgende internationale isolatie van de Joodse staat.

Maar er is een alternatief. Dat de westerse politieke leiders de moed vinden om de virulente anti-Israël-vooroordelen te verwerpen. Zich uit te spreken over wat ze weten over de waarheid van wat er gaande is in het Midden-Oosten. Dat ze stoppen met het bemoedigen van Palestijnse leiders in het geloven dat hun campagnes tegen Israël ze zullen helpen met het bereiken van hun doel om de Joodse staat te vernietigen. En in plaats van het steunen van Palestijnse haat met westerse dollars, sancties op te leggen voor hun racistische en destructieve gedrag.

De consequenties van de aanhoudende zwakte en apathie van westerse politici zijn vele malen groter dan die van het aanmoedigen van antisemitisme en het ondermijnen van de Israëlische staat. Het is het fatale en onomkeerbare verval van hun eigen land. Door deze antisemitische haat toe te staan, verraden zij de miljoenen burgers die hebben gevochten en gestorven zijn om dit soort kwaadaardige ideologieën, waar ze nu op broeden, tegen te gaan.

door Richard Kemp en Jasper Reid

Israel68


Bron: een artikel van 2 mei 2016 op de site van The Gatestone Institute

Advertenties