Waarom wij optimistisch zijn en blijven omtrent het Zionisme [Richard Kemp]

wailing-wall2

Het Midden-Oosten is een puinhoop. Terrorisme verzwakt vastberaden het Westen. De migratie-crisis dreigt het weefsel te ontrafelen van de trans-Atlantische veiligheid. Het maatschappelijk middenveld is op de terugweg. Toch blijven wij immer geïnspireerd door Israël als het straks zijn 68ste jaar van bestaan viert. Waarom?

Het antwoord ligt voor de hand: Zionisme, de beweging die geïnspireerd is door de overtuiging dat het Joodse volk moet weerkeren naar het Land van Israël voor de wederopbouw van hun eigen soevereine staat, is geslaagd in haar missie en dat in één van de meest onherbergzame gebieden op aarde. En het blijft op die weg voorgaan als een baken van morele duidelijkheid en succes voor het Westen.

Natuurlijk is soevereiniteit geen garantie voor veiligheid en kunnen wij de schommelingen op de terroristische markt niet perfect voorspellen. We weten bijvoorbeeld niet of en wanneer Iran zal beslissen om uit te breken naar nucleaire bewapening, vandaag, morgen of pas over vijftien jaar. Wat echter duidelijk is dat is dat de westerse toenadering tot Iran opschiet, ruim vóóraleer ofwel de VS of de Europese Unie in staat zullen zijn om te voorzien in een effectief noodplan in geval van onvoorziene gebeurtenissen.

Maar vrees voor Israëls voortbestaan lijkt sterk overtrokken. De Israel Defense Forces — het sterkste leger in het Midden-Oosten — blijft slagvaardig zoals het dat altijd is geweest. Het IDF blijft de norm bepalen, moreel en militair, voor de legers van liberale democratieën om te opereren tegen subnationale vijanden.

Uiteindelijk, zal Israël niet alleen overleven, maar floreren. Sinds haar oprichting heeft de Joodse staat verschillende grote oorlogen, golven van zelfmoordaanslagen en andere traumatische gebeurtenissen doorstaan. Nog steeds blijft Israëls geboortecijfer gestaag klimmen, haar economie loopt ver boven haar gewicht en haar diplomatieke banden met soennitische Arabische Staten worden steeds maar steviger.

Geherzlconfronteerd met langdurig geweld en vijandigheid, is Israëls reactie van oudsher die van het creëren van meer welvaart en meer vrijheid. Het blijft toonaangevend op het gebied van geneeskunde, technologie en innovatie — met de meeste start-ups buiten Silicon Valley — en is onder de meest vrije en gelukkigste landen in de wereld.

Zionisten werden niet verlamd door de buitengewone vervolging van het Joodse volk die de twintigste eeuw markeerde. In plaats daarvan, zetten ze zich dapper in voor een levenslange strijd precies op het moment dat de uitdagingen onoverkomelijk leken om vervolgens over te gaan tot het bouwen van een bloeiende, democratische staat.

Tegenstanders van het Zionisme, van wie velen geen gelijkaardige dreiging hoeven te overleven, trachten Israël ’s unieke mix van nationale identiteit, religie en loyaliteit aan een land, af te schilderen als weerzinwekkend. Maar verwacht niet dat dit lang zal duren vooraleer het zal veranderen. Amerikanen zullen krachtig reageren op islamistische aanslagen die wellicht nog zullen toenemen in Europa en op Amerikaanse bodem, alsmede op de steeds venijniger anti-westerse haat die afkomstig is uit de Arabische wereld. Ze zullen een Israël zien dat meer en meer herkenbaar is.

Vandaag hebben mensen, die zich hebben ingekocht in het multiculturalisme, gekozen voor een investering over een verschrikkelijk lange termijn; het is geen sociaal verschijnsel dat zichzelf zomaar zal oplossen. Inderdaad, het beleid dat de Europese regeringen hebben aangenomen om buitensporige immigratie af te wenden, blijkt reeds vruchteloos als het al niet contraproductief werkt. Verwacht een versnelde afname te zien van sociaal kapitaal wanneer autonome islamitische samenlevingen in Europa steeds meer vorm krijgen en gestaag toenemen over het hele continent.

De Joodse en democratische idealen die inherent zijn aan het Zionisme, zullen vrijwel zeker beter renderen en waarschijnlijk ook in aanzienlijke mate, dan de dogmatisch seculiere en valse universele waarden die door het multiculturalisme worden omhelsd. Veel Europese politici trachten haastig meer macht naar zich toe te trekken vooraleer de negatieve gevolgen van hun wanbeleid volledig worden gevoeld. Maar voor het negeren van het te verwachten gevaar — dat wil zeggen, de waarde van hun erfgoed verder uithollen eerder dan het aanvaarden van de culturele verschillen op een pluralistische wijze — verdienen zij, in de woorden van Enoch Powell, “de vloek van diegenen die na hen komen.”

Er is geen Mitzvah of religieus gebod om te wedden op de Joodse onderneming. Veel grotere en krachtigere beschavingen zijn gekomen en gegaan. Toch kunnen we ons vol vertrouwen scharen aan de zijde van Winston Churchill, die zei: “Sommige mensen houden van de Joden en anderen doen dat niet. Maar geen enkel bedachtzaam mens kan het feit ontkennen dat zij zonder de minste twijfel het machtigste en meest opmerkelijke ras zijn dat ooit op het wereldtoneel is verschenen.” [orig.: “Some people like the Jews, and some do not. But no thoughtful man can deny the fact that they are, beyond any question, the most formidable and most remarkable race which has appeared in the world.”]

Verwacht in de eenentwintigste eeuw dat Israël een aanhoudende positieve en disproportionele invloed zal hebben omtrent mensenkwesties. Wat betreft het multiculturalisme, anticipeer op de verdere blootstelling van haar gevaarlijke naïeve aannames.

door kolonel-op-rust Richard Kemp, Yossi Raskas en Dr. Harold Rhode


Bron: in een vertaling door Brabosh.com van een artikel op Asia Lines van 28 april 2016.

Met dank aan Tiki S. voor de hint: “Zionisme & Israel, de positieve lichtbundels t.o. de duistere krachten die de wereld teisteren.”

Advertenties