In grote peiling onder Arabische jongeren zakt belang van Palestijns-Israëlisch conflict verder weg

isis-time

Een nieuwe grote enquête onder de jeugd in de Arabische landen heeft aangetoond dat de Palestijnse kwestie niet eens de Top 5 haalt van al de zorgen waarmee zij worden geconfronteerd in hun respectievelijke regio, bericht aldus EoZ op 18 april ’16.

In antwoord op de vraag “Wat gelooft u is het grootste obstakel waarmee het Midden-Oosten wordt geconfronteerd?” [“What do you believe is the greatest obstacle facing the Middle East?”],  noemt de Arabische jeugd de opkomst van ISIS (Daesh), de dreiging van het terrorisme, werkloosheid, burgerlijke onrust en de stijging van de levensduurte, als hun belangrijkste bekommernissen.

Op de zesde plaats wordt het “gebrek aan een sterk politiek leiderschap” geciteerd en pas daarna “het Palestijns-Israëlisch conflict”, dat op de voet wordt gevolgd door het “gebrek aan Arabische eenheid” en het “gebrek aan Arabische democratie”. Vorig jaar stond het Palestijns-Israëlisch conflict nog op de 4de plaats, hoewel met eenzelfde score van 23 procent, als belangrijkste bekommernis.

Israël is IN, Palestijnen zijn OUT
Dat wordt bevestigd door de Arabische trend die momenteel in het Midden-Oosten leeft om tot een meer pragmatische aanpak van het Palestijns-Israëlisch te komen, om in het publiek en in hun retoriek nog steeds Israël te hekelen, maar achter de schermen steeds meer wordt samengewerkt met de Joodse staat.

Waarom? Omdat vele Arabische (soennitische) regimes beseffen dat zij 1. Israël nodig hebben om de strijd tegen ISIS te winnen; 2. om de dreiging van een nucleair (sjiitisch) Iran te stoppen en 3. Israël nodig hebben om de economie in eigen land weer op gang te krijgen die sinds het begin van de Arabische Lente compleet in elkaar is gestort.

Het feit dat de zes Arabische Golfstaten van de GCC op woensdag 2 maart ’16  besloten om de Libanese terreurorganisatie Hezbollah (de door Iran gesponsorde partner die in Syrië tegen de rebellen vecht aan de zijde van het leger van president Bashar Al-Assad) op te lijsten als terreurgroep, is geen toeval maar past daarentegen perfect in de nieuwe pragmatische aanpak van Israël in het M-O.

De Arabische landen blijven weliswaar lippendienst bewijzen aan de Palestijnse kwestie maar in werkelijkheid geven kan het hun steeds minder schelen. Vandaar dat het Palestijnse leiderschap in toenemende mate zich profileert ten aanzien van het Westen omdat de Palestijnen beseffen dat hun steun in de Arabische wereld  zienderogen opdroogt.

Van hun kant, blijven Palestijnse jongeren – samen met die in Irak en Libanon – de Verenigde Staten veel meer beschrijven als hun vijand en Iran als hun bondgenoot, in vergelijking met de andere Arabieren. Die discrepantie tussen de Palestijnse houding en die van de Arabieren in de Golfstaten en de Maghreb-landen zou tevens aan de basis kunnen liggen van de antipathie die momenteel leeft onder de Arabieren jegens de Palestijnse kwestie.

Het onderzoek bazuint uit dat een overgrote meerderheid van de Arabische jeugd de ideeën van de Islamitische Staat (ISIS/Daesh) verwerpen. Dat klinkt geweldig, maar 13% zei dat ze onder bepaalde omstandigheden sympathiek kunnen staan tegenover ISIS. Dat zijn nog steeds meer dan 20 miljoen mensen!

stat-pa3

Advertenties