Syrië legt klacht neer bij Verenigde Naties omtrent Israël’s uitspraken omtrent de Golanhoogte

Faisal-al-MekdadDe Syrische vice-minister van Buitenlandse Zaken Faisal al-Mekdad sprak op 17 april 2016 op al-Mayadeen televisie [beeldbron: The Times of Israel/screenshot]

Het Syrische Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft beroep aangetekend bij secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon en de VN Veiligheidsraad, volgend op uitspraken van Israël’s premier Binyamin Netanyahu’s van gisteren omtrent de Golan Hoogtes.

Het beroep legt uit dat:

“Syrië ten strengste de uitspraken veroordeelt die werden gedaan tijdens een provocerende bijeenkomst van de Bezettende Regering omtrent de Bezette Syrische Golan. Syrië dringt er bij de de VN-Veiligheidsraad op aan om onmiddellijk in te grijpen en deze onverantwoordelijke bijeenkomst te veroordelen.”

Vice-minister Faisal al-Mekdad verklaarde gisteren op de in Beiroet gevestigde al-Mayadeen nieuwszender dat:

“…de ‘Arabisch-Syrische Golan Hoogtes worden volgens het internationaal recht nog steeds beschouwd als bezet gebied en zullen eventueel afgenomen worden van de Israëliërs. Alle opties liggen op tafel om het bezette gebied terug te nemen op Israël. Wij zijn bereid om het even wat te doen om de Golan terug naar het Syrische moederland te brengen, met inbegrip van het gebruik van militaire macht.”

Golan blijft Israëlisch
Gisteren verklaarde premier Netanyahu dat “de Golan Hoogtes bij Israël blijven en daarover wordt niet meer onderhandeld”. De voorbije week bracht Netanyahu een opgemerkt bezoek aan de Golanhoogte om er ondermeer een militaire drill oefening bij te wonen van reservisten van de Parachutisten Brigade.

Niet geheel toevallig begint vandaag maandag 18 april het IDF aan een militaire training voor de generale staf in het militaire Noordelijk Commando, training die naar wordt verwacht de hele week zal voortduren.

Tijdens die militaire dril, zullen soldaten en militaire voertuigen en pantsers, alsmede de Israëlische Luchtmacht (IAF), manoevers uitvoeren doorheen de gebieden van de Regionale Raad van Golan en de Regionale Raad van de Jordaan Vallei. De woordvoerder van het IDF benadrukte dat de oefening reeds lang vooraf was gepland als onderdeel van de trainingsparameters voor 2016.

Oorlog tegen Israël
In tegenstelling tot Egypte [vredesakkoord in 1979] en Jordanië [vredesakkoord in 1993] is Syrië nooit geïnteresseerd geweest om met Israël te onderhandelen over vrede. Nadat Israël op het einde van de Zesdaagse Oorlog de Syrische aanval had afgeslagen en op 10 juni de Golanhoogte veroverde op Syrië werd weliswaar een tijdelijk staakt-het-vuren bereikt, in afwachting van een definitief vredesakkoord dat er nooit is gekomen.

Nadat Egypte en Syrië tijdens de Jom Kippoeroorlog van oktober 1973 andermaal getracht hadden tijdens een verrassingsaanval Israël van de kaart te vegen en dit uitdraaide op een totale nederlaag voor de Arabische legers, bleek dat Israël grote gebieden had veroverd. Ondermeer het hele Sinaï schiereiland werd veroverd op Egypte.

Voor wat hoort wat: land ruilen om vrede met Israël
Er zat voor Egypte niks anders op dan aan te sturen op een vredesakkoord met de Joodse Staat om in ruil voor vrede het verloren gebied terug te krijgen. Dat akkoord kwam er uiteindelijk na lange onderhandelingen op 26 september 1979 en Egypte werd aldus het eerste Arabische land dat het bestaansrecht van Israël erkende en vrede sloot met de Joodse staat. Israël trok zich vervolgens stapsgewijze terug uit de Sinaï. Die terugtrekking werd voltooid in 1982.

Hetzelfde gebeurde met Jordanië dat zowel in 1967 als in 1973 had deelgenomen aan de vernietigingsoorlogen tegen Israël maar daarbij veel terrein had ingeboet. Zowel Judea & Samaria als Oost-Jeruzalem had het Jordaanse leger in 1948/1949 veroverd en geannexeerd bij het Jordaanse Koninkrijk.

Als gevolg van de Oslo Akkoorden die tevens leidden tot een vredesakkoord met Israël, zag Jordanië af van haar claims op de West Bank maar behield werd de religieuze jurisdictie van de islamitische heiligdommen om de Tempelberg en last but not least: de Palestijnen kregen een vorm van zelfsbestuur in een aantal gebieden en steden in Judea & Samaria en de oprichting van de Palestijnse Autoriteit werd een feit.

Uiteindelijk erkende Jordanië, net zoals Egypte dat eerder had gedaan, in ruil voor alle concessies het bestaansrecht van Israël en sloot een vredesakkoord met de Joodse Staat.

Syrië: nooit vrede met Israël… dus ook geen ruil
Syrië daarentegen, is nooit onderhandelingen begonnen met Israël in een poging om de Golanhoogte terug te krijgen in ruil voor vrede met Israël en erkenning van het bestaansrecht van de Joodse Staat. Syrië had na het débacle in juni 1967 waarbij het de Golan verloor aan Israël, enkele maanden later de beruchte Resoluties van Khartoem ondertekend en besloot zich daar aan te houden.

De zogeheten 3 x Neen van Khartoem, was een resolutie van de Arabische Liga  waarin zij haar 22 aangesloten Arabische lidstaten drie ordewoorden sommeerde: NEEN aan de erkenning van het bestaansrecht van Israël; NEEN aan onderhandelingen met Israël; NEEN aan vrede met Israël. Die Khartoemresolutie geldt tot op vandaag.

Egypte was het eerste land dat dit cordon sanitair rondom Israël in 1979 doorbrak en werd om die reden prompt uit de Arabische Liga gestoten en en werd het hoofdkantoor van de Liga uit de Egyptische hoofdstad Caïro overgeplaatst naar Tunis. Al de secretarissen-geneaals van de Liga van 1945 tot op vandaag waren Egyptenaren, behalve in de periode 1979-1990 toen de Liga werd voorgezeten door de Tunesiër Chedli Klibi.

Het zal nog duren tot eind jaren tachtig vooraleer de banden tussen Egypte en de Arabische Liga werden hersteld en Egypte pas in 1989 opnieuw lid werd van de Liga. Intussen brak in het voorjaar van 2011 de Syrische burgeroorlog uit en de vraag is natuurlijk hoe en wanneer Syrië uit die alles verschroeiende en ruïnerende oorlog zal tevoorschijn komen en wie of over wat er ooit nog kan onderhandeld worden met Israël over vrede.

Advertenties