Koeweit sommeert Arabische en Moslim staten om Israël onmiddellijk te erkennen

Mideast Kuwait Arab SummitAfgevaardigden van Arabische landen wonen de laatste sessie bij van de vergadering van de Arabische Liga in het Bayan Paleis, Koeweit op woensdag 26 maart 2014 [beeldbron: AP Photo/Nasser Waggi]

“Arabische naties zijn meer realistisch omtrent het Israëlisch-Palestijns conflict dan vele landen van de Europese Unie. Grote Arabische landen veranderen hun mening over Israël… ze beschouwen Israël niet langer als hun vijand maar als hun bondgenoot in de strijd tegen de militante Islam.”
[Premier Benjamin Netanyahu, World Economic Forum, 21 januari 2016 – bron]

In een waar teken van verandering in de Arabische wereld, heeft de Koeweitse media-persoonlijkheid Yousuf ‘ Abd Al-Karim Al-Zinkawi een oproep gedaan aan alle Arabische en islamitische staten om Israël, openlijk en zonder uitstel, te erkennen en op te houden met het ‘de Zionistische entiteit‘ of ‘de Israëlische bezetting‘ te noemen, uitdrukkingen die de legitimiteit van de staat Israël ondermijnen.

Yousuf Abd Al-Karim Al-ZinkawiIn een artikel dat op zaterdag 9 april ’16 werd gepubliceerd in de Koeweiste krant Al-Siyassa, argumenteerde hij dat zetelend naar Israël in de Verenigde Naties, deze staten reeds effectief de Joodse Staat hebben erkend en en dat ze wat kunnen opsteken van landen zoals Qatar en Oman om een meer pragmatische houding aan te nemen ten aanzien van Israël en openlijk banden met de land te onderhouden.

Al-Zinkawi schrijft dat het overgrote deel van de wereld effectief het bestaan van Israël ondersteunen en dat de Arabische staten zijn begonnen om in die richting te bewegen en dat proces zouden moeten voltooien. Al-Zinkawi daagt hen daar als volgt toe uit in Al-Siyassa, volgens een vertaling die werd verstrekt door Middle East Media Research Institute (MEMRI):

“De aanwezigheid van de Arabische en islamitische staten in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, onder hetzelfde dak als de Israëlische delegatie, betekent… dat ze Israël erkennen. Want wat is anders de betekenis van hun aanwezigheid naast Israël, als zij dit niet zouden erkennen?

Al die Arabische en islamitische staten die Israël niet erkennen, als zij de moed zouden hebben, laat hen dan rechtstaan in het aangezicht van de leden van de Algemene Vergadering van de VN, of tijdens een vergadering van de VN Veiligheidsraad [UNSC], en verklaren dat ze Israël niet erkennen”

“Qatar en het Sultanaat Oman gaan op pragmatische wijze om met de realiteit van Israël en erkennen het als een fait accompli [voldongen feit] dat we niet kunnen negeren,” zei Al-Zinkawi. Ondanks de veranderingen sindsdien, onderhouden deze Arabische landen op verschillende domeinen bilaterale betrekkingen  met Israël en hij vervolgde zijn argumentatie:

“Deze betrekkingen bestaan openlijk en rechtstreeks. Als de Palestijnse staat zelf – door middel van de Palestijnse Autoriteit (PA), die wordt beschouwd als de legitieme vertegenwoordiger van de Palestijnen…  haar banden met Israël heeft geconsolideerd, waarom gaan sommige Arabische en islamitische landen op een meer paternalistische wijze om [met Israël] dan de Palestijnen? 

De landen die banden hebben gesloten met Israël, begrepen de werkelijkheid zoals die is en hebben actieve stappen ondernomen om ermee om te gaan. Het eerste en belangrijkste onder hen is Qatar, dat onlangs een beach volleybal toernooi organiseerde waaraan Israël een paar dagen geleden heeft deelgenomen.

Als wij decennialang indirecte banden hebben onderhouden met Israël, via Israëlische bedrijven die [opereren onder de vlag van] andere landen – en de meeste Arabische en islamitische bedrijven en ondernemers zich bewust zijn van deze belachelijke realiteit – waarom zouden wij deze politieke knoeiboel nog conserveren en voor hoelang nog?”

Dramatische ommekeer in het Midden-Oosten
Sinds de Arabische Lente en in de loop van het afgelopen halve decennium, is de Arabische houding ten opzichte van de betrekkingen met Israël drastisch gewijzigd, met een groeiend aantal Arabische beleidsmakers die publiekelijk open en volledige betrekkingen met de Joodse staat steunden.

Dore GoldIn januari onthulde Dore Gold, directeur-generaal voor Israël’s ministerie van Buitenlandse Zaken, dat Israël verborgen banden onderhoudt met haast alle Arabische landen. Gold zei dat Israël contacten onderhoudt met “bijna elke Arabische staat, zolang het dit maar niet afficheert op de voorpagina van de kranten” en zei dat er “bereidheid is in de Arabische wereld voor banden met Israël onder tafel“, en hij duidde dit aan als een “drastische verandering“.

In januari verwees ook premier Benjamin Netanyahu naar deze drastische koerswijzing tav Israël binnen de Arabische wereld. “Arabische naties zijn meer realistisch omtrent het Israëlisch-Palestijns conflict dan vele landen van de Europese Unie. Grote Arabische landen veranderen hun mening over Israël… ze beschouwen Israël niet langer als hun vijand maar als hun bondgenoot in de strijd tegen de militante Islam”, zei hij op 21 januari 2016 op het World Economic Forum en hij voegde eraan toe “Saoedi-Arabië geeft toe dat Israël eerder een bondgenoot is dan een vijand omwille van twee principiële gevaren die hen bedreigen, met name Iran en Daesh (ISIS – Islamitische Staat).”

In februari drong premier Netanyahu aan op een verandering in de manier waarop landen die banden hebben met Israël daar openlijk voor zouden uitkomen en voegde eraan toe dat Israël momenteel een dramatische en positieve verschuiving doormaakt in haar banden met vele landen in het bijzonder met de Arabische wereld in het Midden-Oosten.


Bron: in een vrije vertaling door Brabosh.com naar een artikel van Max Gelber van 12 april 2016 voor United with Israel

Advertenties