De Arabische wereld moet de stilte rondom Israël doorbreken [Judith Bergman]

plant-treeEen Arabier en een Jood planten samen een boom die hun beider hoop weerspiegelt op een leven in wederzijds begrip, respect en samenwerking, en symboliseert tevens hun uitgesproken wil om met elkaar samen te leven in vrede en veiligheid.

Vorige week ontving Israël’s Buitenland Ministerie een delegatie Arabische journalisten die in Europa leven, in een wel erg interessant initiatief bedoeld om de negatieve stereotypes omtrent Israël te doorbreken die circuleren binnen de Arabische wereld.

De vier journalisten waren respectievelijk van Iraakse, Syrische en Egyptische origine. Zij schrijven in Europa voor een variëteit aan nieuwsuitgaven in de Arabische taal, met inbegrip van Asharq Al-Awsat, Sky News, BBC Arabic, Deutsche Welle Arabic en Kitabat.

Het initiatief maakte deel uit van een bredere campagne van het Buitenland Ministerie om de Arabische wereld te informeren over Israël. Het omvat een Facebookpagina in de Arabische taal die reeds meer dan 750.000 ‘volgers’ telt en waar video’s werden geplaatst die meer dan 1 miljoen keren werden bekeken.

G.M., een Iraakse journalist die in ballingschap in Duitsland leeft (de journalisten hadden gevraagd om hun identiteiten niet te onthullen, uit schrik om niet alleen hun banen te verliezen maar tevens uit vrees voor hun levens indien bekend zou worden dat ze Israël hadden bezocht) en hij zei over Israël het volgende: “Het bezoek aan Israël was opwindend en uniek. Het is een schande dat de meeste mensen in de Arabische wereld nog steeds vervuld zijn met blinde haat en vooroordelen jegens Israël.”

Een andere journalist zei: “Onze blootstelling aan Israël wordt verwelkomd. We kunnen argumenteren over allerhande zaken, met inbegrip van de Palestijnse kwestie, maar we mogen niet in de val trappen van haat en ophitsing. Dit bezoek aan Israël heeft de wijze veranderd hoe wij over jullie denken.”

go-to-israel2“Het bezoek verschafte ons een dieper inzicht en begrip van de staat Israël,” zei een andere journalist. “We zagen officiële vertegenwoordigers, spraken met gewone Israëli’s op de straat en hebben dingen geleerd waarvan we voordien niets wisten.”

“We hebben ook geleerd over de sociale, culturele, etnische en religieuze structuur van Israël en hoe het een pluralistische staat is. Deze reis zal ons ongetwijfeld toelaten om een ander beeld van Israël over te brengen aan onze lezers. Zodat dit zou kunnen leiden tot verzoening tussen de volkeren.”

De woordvoerder van het Buitenland Ministerie, Emmanuel Nahshon, concludeerde:

“Van al de delegaties die het Buitenland Ministerie heeft ontvangen, is de Arabische delegatie veruit de belangrijkste. Vanuit ons oogpunt is de dialoog met de Arabische wereld een topprioriteit. Wij hopen dat spoedig meer delegaties zullen afkomen.”

Dit is uiteraard geweldig nieuws en als deze Arabische journalisten besluiten om voortaan meer objectief en eerlijk te berichten over Israël, na hun paradigma verschuivende reis naar Israël. Maar wat diep verontrustend blijft is natuurlijk het feit dat deze vier journalisten zo bang waren zodat ze gevraagd hadden om anoniem te blijven. Zij vreesden niet alleen voor hun baan, maar ook voor hun leven. Deze journalisten die in Europa wonen, waarvan minstens één van hen in ballingschap leeft in Duitsland, vrezen bovendien voor hun leven als het bekend zou worden dat ze Israël hebben bezocht. Dat vertelt je wel iets.

Deze vrees is weliswaar begrijpelijk, maar leidt nergens naar. Op een dag zal de Arabische wereld geen excuses meer vinden om niet met de realiteit van Israël te moeten omgaan. Tenzij steeds meer Arabieren, journalisten evenals anderen, die de waarheid over Israël hebben geleerd, moedig zullen opstaan en de waarheid zullen spreken, vooral als ze in de Europese democratieën wonen. Anders zullen reizen zoals dit compleet zinloos zijn. Zij moeten dat niet alleen doen omwille van Israël. Ze moeten het doen voor hun eigen bestwil.

Zoals reeds talloze malen werd aangetoond, maar altijd gericht aan dovemansoren, is Israëls strijd tegen de terreur ook de strijd  van het Westen tegen de terreur, ook al weigert het Westen vaak deze cruciale waarheid toegeven. Echter, de strijd tegen het terrorisme — en de totalitaire en moorddadige krachten die de terroristische groeperingen vertegenwoordigen — zou nog belangrijker moeten zijn voor de Arabieren in het Midden-Oosten. Zij — zowel christenen als moslims — zijn het die voornamelijk de prijs betalen voor dit terrorisme, omdat zij thans de belangrijkste slachtoffers zijn.

Zolang deze terroristische groeperingen en hun sponsorstaten in heel het Midden-Oosten gelegitimeerd zijn om steeds maar naar Israël te wijzen als de uiteindelijke oorzaak voor het rampzalige moeras in de hele regio, zolang zij Israël blijven beschuldigen, zal het antwoord op elke vraag blijven bestaan om op een of andere wijze het gebied ‘te fixen’, zal de Arabische wereld voor altijd verdoemd blijven.

Met het oog op vrijheid, moet u het onderscheid kunnen maken tussen vrijheid en datgene wat geen vrijheid is. Wanneer u een Arabier bent in het Midden-Oosten die wil streven naar vrijheid en vechten tegen het terrorisme, moet de mogelijkheid hebben om te kunnen zeggen — luid, openlijk en met overtuiging — dat Israël de enige plaats is in het hele Midden-Oosten die momenteel vrij is.

Één van de journalisten zei dat hij hoopte dat dit bezoek kan leiden tot ‘verzoening tussen de volkeren.’ De eerste stap zou zijn om op te houden met bang te zijn om te worden geassocieerd met Israël. Op een bepaald ogenblik, indien de Arabieren werkelijk vrijheid willen in hun respectievelijke naties, zullen zij moeten ophouden om schrik te hebben voor de gevolgen en het opkomen voor die vrijheid. Een eerste stap in die richting is om te stoppen met het mijden van Israël.

door Judith Bergman


Bron: in een vertaling van Brabosh.com van een artikel dat op 2 maart 2016 verscheen in Israel Hayom

Go to Israel my love!

Advertenties