Intellectuele noodtoestand: De bezette gebieden van het linkse denken [Jacques Tarnero]

sjeik-yassinParijs, 30 augustus 2014. Leden van het ‘Sjeik Yassin Collectief‘ demonstreren ter ondersteuning van Hamas. Sjeik Ahmed Yassin stichtte in 1987 de Palestijnse afdeling van de (Egyptische) Moslim Broederschap. Deze terreurorganisatie zal zich later Hamas noemen. Terreurleider Yassin werd in 2004 uitgeschakeld door het IDF. [beeldbron]

Het verschil tussen radicale en gematigde Islam: ‘Radicale Islam wil alles vernietigen wat niet radicale Islam is, gematigde Islam wil enkel Israël en het Jodendom vernietigen.'”
[Gábor Somlai, bron]

Het op 13 november in Parijs aangerichte bloedbad was voorspelbaar en aangekondigd; alleen diegenen die weigeren dingen te zien die botsen met hun ideologische overtuigingen begrijpen dat niet. De ideologische ontkenning van de realiteit blijft de belangrijkste reden voor ons onvermogen terroristen te bestrijden, waarbij velen niet durven toegeven dat het om terroristen gaat.

Al maandenlang is onze haat alleen tegen diegenen gericht die er bij ons op aangedrongen hebben onze ogen open te doen en de dingen bij hun juiste naam te noemen. Al maandenlang hebben ons de eisen om een hele bevolking niet met een paar extremisten in verband te brengen evenals “Stop Islamofobie”-oproepen ertoe gedwongen onze rede af te sluiten.

Maar wie heeft er in de eerste plaats eigenlijk überhaupt voor deze verbanden gezorgd? Wie zijn de eigenlijke racisten van nu?

Iedere week heeft de Place de la République in Parijs de brullende optochten van het Sjeik Yassin-collectief meegemaakt, die oproepen tot haat tegen Joden (plaatje bovenaan). Heeft iemand dat geïnteresseerd? Onlangs kwamen er verontwaardigde antiracisten bij elkaar voor een “mars voor waardigheid”; deze scholden brullend in naam van de universele liefde, het antiracisme en de “broederschap” meerdere prominente joodse filosofen en journalisten uit, waaronder Bernard-Henri Lévy, Éric Zemmour en Alain Finkielkraut.

Hoe smaakt deze in openbare discussies en in de straten van Parijs volop tentoongespreide haat? Een paar jongeren met een onmiskenbare nazi-identiteit organiseerden een nostalgische Sit-in op de Boulevard Saint Germain. Ze eisten midden in het Quartier Latin dat de “Talmoedist BHL” (Bernard-Henri Lévy) het land wordt uitgezet – en niemand trekt zijn wenkbrauwen op.

Wanneer de menigte, bestaande uit vele rassen, “voor waardigheid marcheert”, de zogenaamde beschermers van ons universele geweten de straat opgaan om tegen de pijn en het lijden van de beledigden te protesteren, veroordelen ze “racisme” tegen “slachtoffers” – in de regel niet-Franse burgers van niet-Franse komaf: moslims, Arabieren, zwarte Afrikanen en anderen uit de voormalige Franse koloniën – allemaal slachtoffers van een zogenaamd heersende “islamofobie”.

Te midden van al deze meevoelende antiracisten wordt de Hamas-vlag uitgerold – de vlag van een groepering waarvan we allemaal weten dat zij liefdadig en zachtaardig is. Niemand betwist dat er in Frankrijk racisme bestaat, maar hoe ziet deze Franse versie van de “Nation of Islam” eruit, waarvan in de voorsteden de “Black Panther”-beweging haar haat tegen Frankrijk en de Fransen verkondigt?

Zij, die zich “Les Indigènes de la République” (niet-etnische Franse burgers) noemen, maken gebruik van alle vooroordelen van de heersende antiracistische verontrusting. Tegenwoordig durft niemand zichzelf een “racist” te noemen. Racisme is het oerkwaad. Deze strijd tegen racisme is de eerste stap op weg naar een nieuw zelfbewustzijn. Tegenwoordig is iedereen antiracist, behalve diegenen die aan een soort “straatracisme” doen. Dit idee, dat de geschiedenis corrumpeert en op leugens is gebaseerd, neemt nu de plaats in van de Holocaustontkenning. Het onderscheid bestaat er nu in dat deze “Indigènes de la République” mensen uit de projecten onder de liefdadige mantel van het antiracisme mobiliseren.

Hier schijnt sprake te zijn van enige verwarring. Dat neonazi´s Joden beschuldigen, is niets nieuws, maar wat stootte de antiracisten voor het hoofd, die “niet Charlie” zijn? Wat betekenen deze leuzen die op de protestborden van deze “Mars voor waardigheid” werden gekalkt? Wie zijn deze racisten, die “White Power” veroordelen, terwijl zij in de naam van de etnische diversiteit bijeenkomen? Welke demon neemt bezit van deze mensen zodra de naam Israël wordt uitgesproken of de Davidsster opduikt?

In de zomer van 2015 nodigde de stad Parijs de stad Tel Aviv als partner voor de manifestatie “Paris Plage” (Strand van Parijs) uit. Meer was er niet nodig om ene meneer Simmonet, gekozen vertegenwoordiger van links, in een “progressieve” woedemodus en antifascistische stompzinnigheid te laten schakelen. “Schande over Parijs! Obscene uitnodiging enz. een kolonialistisch, racistisch land uitnodigen enz.!” We hebben meneer Simmonet nooit handelsbetrekkingen van Frankrijk met bijvoorbeeld China, Egypte, Iran, Qatar of Saoedi-Arabië horen veroordelen.

“Is het noemen van Israël pornografisch?”, vroeg een man. Veel mensen zijn bijna hysterisch, alsof alleen al gewoon het noemen van het woord een schending van globale etiquette zou vormen. Deze “progressieven” waren opvallend stil toen er een kwart miljoen mensen in Syrië werden gedood, toen Jezidische vrouwen als slavinnen verkocht werden. Ze zwegen, toen in Nigeria tweehonderd schoolmeisjes ontvoerd werden en toen een nieuwe kalief in naam van Allah in Irak opdracht gaf tot de moord op of verminking van duizenden christenen, die weigerden zich te bekeren tot de islam. Is dit gedrag niets meer dan alleen maar slechte smaak?

Wanneer Israël echter in de VN zijn zorgen met betrekking tot duidelijke plannen tot vernietiging van zichzelf door een ander land en lid van dezelfde VN uit, komt de verheven mensenrechtenraad (met als voorzitter onze beste vriend Saoedi-Arabië) toegesneld om de brutaliteit van de joodse staat te veroordelen.

Sinds de jaren-70 is het antizionisme het gelukt om van de oeroude, racistische Jodenhaat mainstream te maken. Dit nieuwe virus heeft nu zelfs het oude virus van de haat tegen Joden als individuen verdrongen – een fanatisme, dat ertoe leidde dat ze afgeslacht, verbrand, verdreven en hun boeken vernietigd werden. Het leidde ook tot onhoudbare beschuldigingen, collectieve beschuldiging voor allerlei misstanden, algemene veroordelingen en uiteindelijk leidde het tot hun vergassing. Op zijn hoogtepunt, onder het nationaalsocialisme, ontwikkelde deze haat zich in de loop van 20 jaar terug, maar aan het einde van de jaren-60 begon hij te muteren en het woord “Israël” nam een afstotend karakter aan, dat niemand kon voorzien.

Deze racistische mutatie werd in 2001 op een VN-conferentie in Durban (Zuid-Afrika) gecompleteerd, toen het oude, onuitsprekelijke antisemitisme met een nieuw, bevrijdend antizionisme werd samengesmolten. In naam van het antiracisme scandeerden de progressieven op de VN-conferentie tegen racisme “Dood de Joden!”

Deze ziekte van het verstand schijnt buitengewoon variabel te zijn, met het vermogen zich onder verschillende vermommingen te reproduceren. Nu heeft het nieuwe virus twee gezichten: zwaaien met een mes en proberen over te komen als een onschuldig lam.

Waarom nu het steeds terugkerende thema van de haat tegen Joden naar voren brengen? Een haat, die veranderd is in haat tegen Israël? Omdat in de kern zit van de huidige hondsdolle waanzijn. Omdat dit het zaad van de haat is die de radicale islamieten tegen de westerse beschaving hebben gezaaid. Wat kan er nog gezegd worden dat al niet gezegd is? Waarom drinken honderdduizenden uit het kopje van de religie, waarvan niemand de naam durft te noemen?

Deze haat tegen Israël neemt in de 21e eeuw dezelfde karakteristieken aan als het collectieve geloof van de middeleeuwen, die de Joden verantwoordelijk maakte voor de builenpest. Herinnert u zich nog dat in Sharm El-Sheikh haaien toeristen begonnen aan te vallen en de Egyptische directeur van toerisme de Mossad hiervan de schuld gaf? Hij beweerde dat deze de haaien getraind zou hebben, opdat de toeristen uit Egypte vluchten en zodoende zijn economie geschaad wordt; niemand heeft tot nu toe uitgelegd hoe de haaien zo getraind werden dat zij geen Egyptenaren vreten.

“Pro-Palestijnen” bekommeren zich vaak niet echt om Palestijnen. Voor hen is deze waarachtig boeiende zaak niets anders dan fictie: het de haat tegen Israël die hen mobiliseert.

Deze fundamentele beschuldiging werd door de Iraanse president Hassan Rohani simpel geformuleerd. Israël, zei hij, zou “illegitiem” zijn – wat betekent dat het geen recht heeft om te bestaan. Dat is daadwerkelijk hetgeen gezegd of gedacht wordt: Israël, niemand wil je. Verdwijn alsjeblieft. De wereld zou zo vreedzaam zijn als jij er niet zou zijn als kink in de kabel.

Toen de journalist Edwy Plenel, zelf verklaard hoeder tegen de leugens van de regering, Nelson Mandela citeerde om Israël te veroordelen, ontdekte men dat dit citaat volledig uit de duim gezogen was: “Als ik een fout gemaakt heb”, zei hij, “dan was ik in ieder geval politiek correct!”

In de herfst van 2015 leidde de Franse krant “Le Monde” de aanklacht tegen de verborgen bron van al onze politieke misstanden. Wat onze antifascistische ordebewaarders zorgen maakt, is de dreiging van het door Marine Le Pen aangevoerde Front National evenals het feit dat het denken naar rechts neigt te gaan. Diegenen die deze verschuiving naar rechts aanvoeren, moeten daarom volgens informatie van Daniel Lindenberg benoemd en ter verantwoording geroepen worden. Het gaat om Michel Houellebecq, Éric Zemmour en Alain Finkielkraut. Op welke wijze vergiftigt deze zienswijze het verstand? Leest u hun boeken. In Frankrijk bestaat geen ergere belediging dan racist genoemd te worden, maar in intellectuele kringen is het nog erger om “reac” (reactionair) genoemd te worden. Als iemand zijn moeder en zijn vader vermoordt, dan zal er voor zijn handelen altijd een soort reden zijn, hoe spitsvondig deze ook zijn mag. Maar om “reac” genoemd te worden is te brutaal. Dat is onverdraaglijk. De “reac”-denker is tegenwoordig de nieuwe vijand.

De denkers hebben een nieuw thuis gevonden en de linksen een nieuw dogma. Hier is, in volgorde van belangrijkheid, Frankrijk´s grootste vijand: deze door het Front National gebruikte intellectuelen, die opgespoord en wier namen op de zwarte lijst gezet moeten worden. Wat zou er zonder de illusoire veiligheid van het Front National terechtkomen van het Verlichte denken? Het spook van de “meest duistere jaren van onze historie” van de jaren-40 wordt vaak gebruikt door diegenen die beweren de Verlichten te zijn en de allesomvattende liefde te vertegenwoordigen.

Hier hebben we dus de voorspelde terugkeer van het al geziene, gelezen en gehoorde fascistische gevaar – dit geprefabriceerde, kunstmatige idee, dat radicale vijanden bedenkt om te vermijden zich met complexiteiten bezig te houden, waarvan het net doet alsof het deze zou begrijpen.

Nog niet zo lang geleden heeft er een andere gebeurtenis plaatsgevonden, die toe te voegen is aan de omkering van oorzaak en verantwoording. De historicus George Bensoussan loopt gevaar om voor de MRAP (Movement Against Racism and for Friendship between Peoples)te moeten verschijnen, “voor een rechtbank voor racistische belasteringen en aanzetten tot haat en radicaal geweld”. De reden is blijkbaar dat hij het durfde het antisemitisme ter sprake te brengen, dat in de Arabische en islamitische cultuur in de Maghreb aan de orde van de dag is.

Als de Republiek tegenwoordig op zoveel met zo´n broederlijke haat doorspekte terreinen lijdt, dan is dat omdat ze het afwijst zich tegen het kwaad te keren waardoor ze verslonden wordt. Het lijden van de Arabieren, van de Palestijnen en van de jeugd in de voorsteden is reëel, maar het wordt alleen verzacht als er eerst een kritisch onderzoek naar de waanzinnige opvattingen komt over hetgeen het veroorzaakt. Noch de Joden noch Israël zijn de wortels van dit lijden. Het wordt veroorzaakt door hetgeen deze cultuur overkomt – geboren uit d eislam of uit Arabisch erfgoed: altijd de schuld bij anderen te zoeken wanneer men zelf de bron van de actuele catastrofe is. Het is niet Israël dat het Palestijnse kamp Jarmuk in Syrië bombardeert en laat verhongeren. De historicus Bernard Lewis stelde de actuele vraag “Wat ging er fout?” dat dit erfgoed zover de weg kwijtraakt? Het antwoord luidt: de schuld bij anderen te zoeken.

Dit falen van ideeën beïnvloedt niet alleen de Arabische en islamitische wereld. Het raakt ook de ideeën van de progressieven.

Zal de 21e eeuw de postume overwinning van kameraad Stalin meemaken? Hebben we de lessen van de door verleidelijke totalitaire ideologieën verblinde intellectuelen niet geleerd? We moeten vrezen dat het ideologische ontkennen van de feiten – in ruil voor de geëiste intellectuele opium van de “eenheid” – de norm zal blijven. Deze dogma´s elimineren – zelfs in naam van het progessivisme en antiracisme – het kwaad niet, ze leiden alleen maar tot diepere kloven. Ren, kameraad. Achter je zouden graven kunnen liggen, maar de moordenaars bevinden zich voor je.

door Jacques Tarnero


In een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel in The Gatestone Institute van 23 december 2015.

bron-logo

ataturk

Advertenties

2 thoughts on “Intellectuele noodtoestand: De bezette gebieden van het linkse denken [Jacques Tarnero]

  1. shapira2012 25 december 2015 / 11:12

    Het linkse ‘denken?

    Imagine…..Als ze dat zouden doen dan zou de wereld van Palestijnse Christenen, Arabieren & Moslims er vandaag anders uitzien.

    Imagine…..Als ze niet het terreur regime in Gaza zouden steunen en er vrijheid van meningsuiting (een van de mijpalen van het linkse denken) zou zijn?

    Imagine…..Als ze niet Holocaust ontkenner (hij heeft zelf het bewijs geschreven) en terrorist Abbas (o.a. organisator van de Olympische moorden) de niet gekozen dictator (democratisch gekozen leiders, toch één van de mijpalen van het ‘linkse denken) zouden steunen.

    Imagine….Als ze eens zinnige vragen stellen, bijvoorbeeld over de educatie van de Palestijnse jeugd die wordt opgevoed tot haatmachine & persoonlijk wegwerpartikel van Palestijnse leiders (door hen tot het martelaarschap te manipuleren) en waarom dit nooit de kinderen/kleinkinderen van Palestijnse leiders zijn.

    Imagine……Wanneer Palestijnse kinderen in dezelfde weelde zouden kunnen leven als hun leiders.

    Imagine…..Wanneer er een kerstboodschap en véél aandacht op de TV uit Arabische landen zou komen, zoals in Israel door de PM & TV zenders.

    Imagine……Wanneer er een Gay pride vanuit Gaza stad, Ramallah en andere Arabische hoofdsteden zou komen.

    Tot dan moeten wij het ‘Linkse denken’ niet verwisselen met kortzichtigheid en persoonlijke dogma’s, veroorzaakt door educatief dwalen van linkse denkers voor hen!

    Like

    • brabosh 25 december 2015 / 12:19

      Imagine…. dat ze de ‘Arabische Lente’ in Syrië dezelfde aandacht hadden gegeven zoals ze Israël voortdurend op de rooster legden, dan was er geen vluchtelingenprobleem geweest en hadden we die toevloed van islamistische vluchtelingen in de EU niet meegemaakt.

      * De islamitische burgeroorlog in Syrië is in maart a.s. vijf jaar aan de gang. China, Rusland, Iran en Saoedi-Arabië (en de rest van de Arabische wereld) hebben van bij het begin elke oplossingen elke VN-resolutie om die oorlog te beëindigen, categoriek afgewezen.

      * Er kwam meteen een vluchtelingstroom op de gang die in reusachtige kampen in de buurlanden van Syrië hun heil zochten.

      * Bijna 3000 Palestijnse vluchtelingen die al decennialang in Syrië leven (vnl. in Jarmoek) werden de afgelopen jaren in Syrië afgeslacht.

      Waar was Europa toen?

      Ik heb zelf van in het begin aan de alarmbel getrokken. Intussen heb ik er bijna 250 artikels over geschreven. Niemand heeft mij ooit gehoord of aan de boodschap gevolg aan gegeven.

      Het enige conflict wat in het M-O de voorbije vijf jaren aandacht heeft gekregen was wanneer Israël van zich afbeet en de jihadisten in Gaza en Judea & Samaria en de Golan, van Hamas, Islamitische Jihad en het overige dozijn Palestijnse terreurorganisaties, flink afstrafte. Denk maar aan Op. Pillar of Defense (nov. 2012) en Op. Protective Edge (juli/aug 2014) wat een storm van verontwaardiging in de wereld dat opleverde.

      Israël dat notabene een buurland is van Syrië en dat al die jaren met veel moeite en pîjn de jihadisten van ISIS, Hezbollah en Iraanse Gardisten buiten heeft weten te houden, werden regelmatig veroordeeld door de vrije westerse wereld omdat het ter plekke de Islamitische terreur bevocht. Lees: de stenen uit het vuur haalde voor het laffe Westen.

      israel
      Vroeger heette het “Die Juden sind unser Unglück!”
      In hedendaagse taal wordt dat “Het is allemaal de schuld van Israël!”

      Europa bleef slapen als het om het M-O ging, behalve wanneer het om het voortbestaan van de Joodse Staat Israël ging. De disproportionele aandacht naar de verkeerde vijand (Israël ipv Syrië en de As van het Kwade) daar betaalt Europa thans de prijs voor (en wij allemaal over langere termijn).

      De aanslagen in Engeland, Spange, Frankrijk, Burlgarije, België enz. is slechts een voorproefje van wat ons nog allemaal boven het hoofd hangt.

      De selectieve verontwaardiging van de EU en de VN inzake de chaos in het M-O door er enkel en alleen Israël als zonderbok uit te kiezen, breekt Europa thans erg zuur op.

      Laat Europa bloeden, ze verdienen het! Laat het de volgende jaren islamitische aanslagen regenen. Alleen die taal begrijpen ze in Europa. Alleen dan zullen ze hopelijk wat meer respect krijgen voor Israël en wat meer genuanceerd leren denken over de decennialange oorlog die Israël voert tegen Islam, Arabieren en Perzen.

      Like

Reacties zijn gesloten.