Vredesproces: hoe de Arabische genocidale aspiraties bevredigen zonder Israël te vernietigen

“Land voor vrede?” Zes miljoen Israëlische Joden overleven tussen ca. 1.600.000.000 moslims, waaronder tientallen miljoenen koppensnellers en andere genocidale mafkezen met bloeddoorlopen ogen en groen schuim op de lippen van religieus geïnspireerde afgunst naar de Jodenstaat loensen. Diezelfde moslimwereld wordt, ondanks de permanente chaos en ondergedompeld in zeeën van bloed en geweld, nog steeds geruggensteund door de rest van de vrije wereld en in het bijzonder door dat niet-zo-vrije deel ervan. Te midden die poel van ellende en van staatswege gecultiveerde Jodenhaat, oogt het bijzonder somber voor het volk van Israël… De ijveraars van de voortzetting van het vredesproces tussen … Lees verder Vredesproces: hoe de Arabische genocidale aspiraties bevredigen zonder Israël te vernietigen

De Turkse flottielje: Waar ging het eigenlijk écht om? [Burak Bekdil]

mavi-marmara

Vorige week vijf jaar geleden, op 31 mei 2010, voer een Turkse flottielje met aan boord honderden pro-Palestijnse activisten richting Gaza om de Israëlische zeeblokkade te doorbreken. Israël had de blokkade ingesteld om de levering van wapens aan de terreurorganisatie Hamas te verhinderen, die heerst in de Gazastrook en openlijk oproept tot de vernietiging van Israël.

Voordat men de kust van de Gazastrook bereikte, werd het Turkse schip “Mavi Marmara” echter door Israëlische speciale eenheden geënterd en werden 10 activisten gedood, wat leidde tot de grootste diplomatieke crisis aller tijden tussen Turkije en Israël. Later zou een door de VN gesteund onderzoek naar het Mavi Marmara-incident Israëlische soldaten er van beschuldigen buitensporig geweld te hebben toegepast, maar de blokkade door Israël werd legaal verklaard.

mavi006Turkse “vredesactivisten” in actie aan boord van de m/s Mavi Marmara op 31 mei 2010

Met de Mavi Marmara wilde de Turkse regering Israël provoceren en een “incident” veroorzaken. Toen kreeg de hele wereld te horen “wie daarvan profiteerde”.

De Turkse regering wilde met het discrete aanmoedigen van de flottielje en de mogelijkerwijs ingecalculeerde gevolgen twee dingen bereiken: de populariteit van de toenmalige minister-president (en huidige president) Recep Tayyip Erdoğan bij het Arabische volk in de straat te bevorderen en de stemmen van de conservatieve massa´s van Turkije te consolideren. Het eerste doel werd, met uitzondering van de Palestijnse gebieden en Qatar, dramatisch gemist; maar het tweede werd bereikt.

Lees verder “De Turkse flottielje: Waar ging het eigenlijk écht om? [Burak Bekdil]”