Tijd om te handelen: De Europese schijnheiligheid overwinnen [Judith Bergman]

Europe-Unionflag

Enkele jaren geleden stond ik in een dure Deense supermarkt en moest beslissen welk fruit en welke groente ik wilde kopen; een echtpaar van middelbare leeftijd kwam de winkel binnen en begon hardop te discussiëren wat ze voor het avondeten moesten kopen. De man zag de groente- en fruitafdeling en zei met een plechtige stem dat wat ze ook zouden kopen het zeker niet de Israëlische avocado´s zouden zijn. Hij was zichtbaar geschokt toen ik er demonstratief naartoe liep en mijn winkelmandje vulde met Israëlische avocado´s alsof mijn leven er van af zou hangen.

Veel Europeanen omschrijven zichzelf trots als “politieke consumenten”, maar hun politiek is extreem beperkt aangelegd. Niets laat hun bloeddruk zo hoog oplopen als de ontmoeting met Israëlische producten in hun plaatselijke supermarkt, maar ze proppen zich vrolijk vol met Iraanse dadels en granaatappels, met Egyptische wortelen, en groene bonen en Turkse kersen en druiven. Ze trekken goedkope kleding aan, die geproduceerd worden door meer dan misbruikte, onderbetaalde kinderen, die onder slaafachtige omstandigheden in Bangladesh en Pakistan werken; en het maakt hen niets uit wanneer jonge vrouwen in de dodencel in China hun jeans naaien, zolang ze iets voor hun geld krijgen. Als Noord-Korea iets anders dan leed en atoomwapens zou produceren, zouden ze haar producten ook snel consumeren.

In een brief aan de hoge vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid van de Europese Unie, Federica Mogherini, riepen onlangs nog 16 van de 28 EU-ministers van Buitenlandse Zaken ertoe op om op te schieten met het kenmerken van in Israëlische “nederzettingen” geproduceerde producten. “Wij willen graag uw aandacht vestigen op de brief van 13 april 2013 die aan uw voorgangster werd gestuurd en waarin het om EU-richtlijnen voor het kenmerken van ´nederzettingproducten´ gaat. . . . Wij blijven van mening dat dit een belangrijke stap is tot de volledige invoering van de al lang bestaande EU-politiek met betrekking tot het verkrijgen van een tweestaten-oplossing.” Oostenrijk, België, Groot-Brittannië, Frankrijk, Spanje, Italië, Zweden, Malta, Ierland, Portugal, Slovenië, Kroatië, Finland, Denemarken, Nederland en Luxemburg behoorden allen tot de ondertekenaars van de brief.

“De voortgezette uitbreiding van de Israëlische illegale nederzettingen in het bezette Palestijnse territorium en andere door Israël sinds 1967 bezette territoria bedreigt het uitzicht op een rechtvaardig en definitief vredesakkoord”, staat er verder in de brief.

Dat betekent in goed Nederlands: De voortgezette aanwezigheid van Joden in Judea en Samaria verontrust de postkoloniale Europeanen zo zeer, dat de vraag helemaal naar boven op de politieke agenda van de EU wordt geduwd.

Men moet zich echter verbazen over het tijdstip van dit openlijk vijandige EU-initiatief. Meer dan 500.000 mensen, waaronder duizenden kinderen, werden in Syrië meedogenloos vermoord; Jesiden en christenen, waaronder talloze vrouwen en kinderen, werden van Syrië en Irak tot Nigeria en Kenia vermoord, verkracht, verminkt, gefolterd, onthoofd en als slaven verkocht. Wat zou er dus op dit tijdstip belangrijker kunnen zijn dan te verhinderen dat een Israëlische sinaasappel van de “verkeerde” kant van de Groene Lijn in de politiek gevoelige buik van een zachtmoedige, “vredelievende” Europeaan terechtkomt?

De oproep van 16 EU-ministers van Buitenlandse Zaken tot economische oorlog tegen Israël moedigt met zekerheid de hondsdolle haat tegen Israël bij de activisten van de BDS-beweging in heel Europa aan en ondersteunt deze. Maandag werden de inwoners van Kopenhagen voor het eerst in de Deense geschiedenis wakker met een bizarre poster die op 35 buslijnen de boycot van Israëlische producten eist. De poster laat twee vrouwen van middelbare leeftijd zien, “Charlotte en Lizzie”; ze komen uit de welgestelde voorstad Hellerup. De tekst die erbij staat, luidt: “Ons geweten is zuiver! We kopen geen producten uit de Israëlische nederzettingen en we investeren ook niet in de nederzettingenindustrie.” Meerdere landkaarten op de poster maken duidelijk dat de makers van deze campagne heel Israël als “bezet” beschouwen en de kijker/lezer manipuleren dit als feit te geloven.

Achter de posters op de bussen zit de zogenaamde Deens-Palestijnse Vriendschapsvereniging, die tot doel heeft Israël in de Deense publieke opinie te belasteren en te demoniseren. De reclame op de bus vormt “fase 1” van een lange en verstrekkende campagne, waarvan het doel is om alle commerciële en publieke organen in Denemarken ervan te overtuigen Israëlische producten te boycotten en investeringen uit Israëlische firma´s terug te trekken. Op de website van de campagne verwijzen de organisatoren rechtstreeks naar de brief van de 16 EU-ministers en gebruiken deze als legitimering voor hun doen en laten.

De geschiedenis van de Deense BDS-beweging wordt echter nog steeds geschreven en het zou wel eens kunnen blijken dat deze veel korter zal zijn dan haar propagandisten graag zouden willen. Omdat de ze een aanzienlijk aantal bezwaren kreeg vanwege de reclame op de bussen, besloot de busonderneming – Movia – de posters te verwijderen, nadat ze deze onderzocht had en als “onnodig beledigend” beoordeelde.

“Als het om Israël gaat, is het moeilijk om onderscheid te maken tussen de staat Israël en de religie Israël; en in combinatie met de relatief agressieve boodschap, die onderdeel uitmaakt van een boycot, komt het als beledigend over. Veel van de mensen die bezwaar maakten, merkten op dat het hen aan de Tweede Wereldoorlog herinnert, toen er eveneens werd aangedrongen op een boycot van joodse producten”, verklaarde de regionale manager van Movia, Camilla Struckmann.

“Het kwaad triomfeert alleen maar, omdat goede mensen niets ondernemen”, is een oud, bijna clichéachtig gezegde, dat wordt toegeschreven aan de conservatieve Britse filosoof Edmund Burke. Het is echter nog steeds van toepassing. Omdat de bussen hun eerste ritten met de posters maandag maakten en hun opstokende boodschap verbreidden, waren er waarschijnlijk mensen die dachten dat de beste strategie zou zijn om zich in te houden, in de hoop dat de Deense publieke opinie de campagne sowieso niet “mee zou krijgen”. Maar een aanzienlijk aantal Denen kwam tot de conclusie dat zij genoeg hadden van de hardnekkige campagnes tegen Israël in de openbare ruimte en kwamen hiertegen in opstand.

Mensen geloven vaak dat hun stemmen niet tellen en dat hun handelen geen verschil zal maken. De hindernissen lijken vaak niet te overwinnen en het gevoel dat men alleen maar een klein, onbelangrijk radertje in een gigantische machine zou zijn, kan een mens overweldigen. Dit verhaal vertelt een andere waarheid. Iedere klacht, iedere oproep om te handelen, hoe klein ook, telt – inclusief die van u.

door Judith Bergman


In een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel op haOlam.de van 1 mei 2015.
bron-logo

2 gedachtes over “Tijd om te handelen: De Europese schijnheiligheid overwinnen [Judith Bergman]

  1. De hondsdolle haat tegen Israel”. Een meer accurate beschrijving is niet mogellijk.

    Goed gevoel Westers PC activisme begint/eindigd bij het slaafs volgen van leugens & propaganda v.d. politieke Islam & foute vrienden tegen Israel.

    Waarom? Omdat de gemiddelde EU burger nog steeds het anti Semitische gen bij zich draagt en zich graag laat activeren om in onuitspekelijke woede uit te barsten tegen de Joden, verenigd in de Jodenstaat Israel.

    Open Anti Semitisme is nu nog fout (vandaar de Deense protesten tegen de bussen), maar anti Zionisme is goed (vandaar de boycots van regeringen & burgers tegen Israel).

    Dit alles heeft natuurlijk helemaal niets met “Palestijnen” of “bezette gebieden” te maken maar gewoon met banale niet uit te roeiende Europeese Jodenhaat!

    Like

  2. Ergens heeft het Europese onderbewuste de Joden nog steeds niet vergeven voor het Christendom en de morele spiegel van de holocaust. Dit uit verschillende invalshoeken, wanneer ze maar anti joods zijn. Gesterkt door de middenoosterse maanafgod Allah komt die oude lelijke Europese haat toch weer naar boven. Wodan en Allah strijden tegen de God van Israël; jammer genoeg zijn slechts weinig Europeanen zich bewust van deze metafysica.

    Like

Reacties zijn gesloten.