Rebellen van Islamitische Staat (ISIS/ISIL) reeds opgerukt tot aan Israël ’s grens in de Golan

Soldaten van het IDF hebben zondagnacht, 26 op 27 april ’15, een terreurcel uitgeschakeld op het ogenblik dat zij trachten een bom te plaatsen aan de Israëlische-Syrische grens op de Golan Hoogtes. Naar verluidt werden vier terroristen gedood in het incident; geen IDF-soldaten werden gedood of gewond tijdens het treffen. Een bron bij het IDF vertelde dat een gewapende patrouille de terroristen had gelokaliseerd toen zij opdoken aan de grens met Syrië en hun bewegingen volgden naarmate zij de grens naderden. Toen de terroristen de grens bereikten en een bom legden werden zij terstond onder vuur genomen door een gevechtsvliegtuig … Lees verder Rebellen van Islamitische Staat (ISIS/ISIL) reeds opgerukt tot aan Israël ’s grens in de Golan

Empathie voor de vijand: nog een hersenschim van het Westen [Manfred Gerstenfeld]

moderate

Onlangs bezocht een groep Nederlandse studenten de Bar Ilan-universiteit. De groep vroeg om een speciale voordracht: “Kan het begrijpen van het leed van je vijand erbij helpen verzoening tot stand te brengen?” De desbetreffende faculteit verzocht mij de voordracht te houden, omdat ik deze in het Nederlands kon doen en aan mijn publiek kon aanpassen. De achtergrond van het door de studenten gekozen thema werd niet nadrukkelijk genoemd, maar die was wel duidelijk. Zou Israël door empathie te tonen met het lijden van de Palestijnen de vrede met hen kunnen bevorderen?

De zaak was duidelijk. Als je met dit thema aan het werk gaat door het alleen te analyseren binnen de samenhang van het Israëlisch-Palestijnse conflict, dan verwijdert men zich van de kijk op het grotere beeld en de grove realiteit in het Midden-Oosten en in de Arabische en islamitische wereld in het algemeen. Met zo´n beperkte focus verwachten de toehoorders abusievelijk dat een Israëli de waarde van het meevoelen met Palestijnen benadrukt. Als men deze valstrik echter vermijdt, dan wordt de vraag van de empathie voor de vijand een belangrijk analytisch middel voor de positie van Israël in het Midden-Oosten.

De ware samenhang van het thema zou beter te begrijpen zijn wanneer men over een van de meest dodelijke conflicten discussieert die de afgelopen decennia in het Midden-Oosten en aan zijn randen plaatsvonden. De burgeroorlogen in het Afghanistan van de jaren-80 bieden hiervoor een geschikte aanzet. Tussen de eerste oorlog, waarin de Sovjet-Unie een lokale regering tegen de Moedjahedien ondersteunde, en de tweede, die een hoofdzakelijk door de Taliban gepleegd bloedbad inhield, werden tussen één en anderhalf miljoen mensen, hoofdzakelijk, burgers, gedood. Mocht dit eerste aantal juist zijn, dan zou het overeenkomen met de volledig vermoorde bevolking van de op één na en de op drie na grootste steden van Nederland, Rotterdam en Utrecht. Mocht het tweede aantal kloppen, dan zou je daar het aantal inwoners van de op twee na grootste Nederlandse stad, Den Haag, aan kunnen toevoegen.

Lees verder “Empathie voor de vijand: nog een hersenschim van het Westen [Manfred Gerstenfeld]”

De Palestijnen over wie niemand het heeft [Khaled Abu Toameh]

palestinianrefugeesPalestijns vluchtelingenkamp Nahr Al-Bared in het noorden van Libanon. Er wonen naar schatting ca. 400.000 Palestijnse vluchtelingen in Libanon, waarvan de meesten leven in en om 12 kampen in het land. De kampen zijn grotendeels overbevolkt en hebben slechte voorzieningen uitgedrukt in termen van sanitair, water en elektriciteit.

“… de Arabische landen willen het Arabische vluchtelingenprobleem niet oplossen. Ze willen het bestendigen als een open zweer, als een belediging voor de Verenigde Naties en als een wapen tegen Israël. De Arabische leiders kan het geen barst schelen of deze Arabische vluchtelingen leven of sterven.”
[Bron: Ralph Galloway, UNRWA, augustus 1958]

De internationale media negeren nog steeds de “noodsituatie” van die Palestijnen, die onder de heerschappij van de Palestijnse Autoriteit op de “Westelijke Jordaanoever” en onder die van Hamas in de Gazastrook leven, net zoals die in Arabische landen zoals Syrië, Jordanië of Libanon.

“De Palestijnse Autoriteit wil geen democratie”, zegt de moeder van Jihad Salim, die door Palestijnse politieagenten verhoord en mishandeld werd, die van hem wilden weten waarom het Islamitische Blok de verkiezingen voor de Studentenraad van de universiteit Bir Zeit gewonnen heeft.

De internationale gemeenschap schenken alleen dan aandacht aan Palestijnen wanneer zij “slachtoffers” van Israël zijn. De aanhoudende obsessie van de media met Israël zorgt ervoor dat de Arabische landen, de Palestijnse Autoriteit en Hamas hun systematische schendingen van de mensenrechten en de onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting kunnen voortzetten.

De internationale gemeenschap schijnt vergeten te zijn dat er niet alleen Palestijnen in de Gazastrook en op de “Westelijke Jordaanoever” wonen, maar ook in een serie Arabische landen – vooral in Syrië, Jordanië en Libanon.

Lees verder “De Palestijnen over wie niemand het heeft [Khaled Abu Toameh]”