Oud SS-man getuigt in rechtbank: ‘Ik was in Auschwitz, ik heb alles gezien en gehoord’

groeningOskar Gröning (geboren op 10 juni 1921), een Duitse voormalige SS-Unterscharführer (sergeant) en bewaker in het nazi concentratiekamp Auschwitz, staat sinds 20 april 2015 terecht voor oorlogsmisdaden in de rechtbank van Lüneburg, Duitsland. Dit proces van de bijna 94-jarige SS’r is misschien wel het laatste naziproces sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Op 16 december 2014, oordeelde de openbare aanklagers in Hannover dat Gröning fit genoeg was om berecht te worden. Tot dan leidde Gröning een normaal leven in Duitsland. Hij heeft maar even opgesloten geweest. Op 10 juni 1945 werd hij gearresteerd door het Britse leger en werd in 1946 overgebracht naar Groot-Brittannië waar hij een jaar dwangarbeid uitvoerde. In 1947 keerde hij als een vrij man weer terug naar Duitsland.

Het kleine radertje in de machinerie
SS-Unterscharführer Oscar Gröning was destijds maar een klein radertje in de nazimachinerie waar op fabrieksmatige wijze in de nazi vernietigingskampen aan de lopende band mensen werden vermalen tot stof en as, voor het merendeel Joden maar ook honderdduizenden Sinti en Roma’s (‘zigeuners’) en andere door het Derde Rijk verklaarde ongewenste en ‘minderwaardige’ mannen, vrouwen, kinderen en bejaarden.

Gröning die van opleiding een boekhouder was, trad in 1940 vrijwillig toe tot de de SS, de Schützstaffel, een elitekorps van het Duitse leger dat bestond uit politiek gevormde soldaten. In 1942 werd hij overgeplaatst naar Auschwitz I, het basiskamp, waar hij voornamelijk een kantoorjob uitoefende en af en toe als kampbewaker optrad.

Oskar-GroningZijn taak bestond er naar verluidt in om het geld te tellen en andere bezittingen te sorteren die werden gestolen van de uit te roeien gevangenen en tevens de bezittingen van de gevangenen te bewaken vooraleer ze werden geplunderd. Waarna hij vervolgens alles moest overdragen aan de SS in Berlijn. In die functie en hoedanigheid heeft Gröning het naziregime economisch voordeel verschaft en het systematisch doden van gevangenen gesteund, luidt het in de aanklacht.

Af en toe moest hij andere bewakingsopdrachten uitvoeren, voornamelijk in Auschwitz I (Stammlager) maar hij heeft ook een aantal keren in Auschwitz II-Birkenau (Vernichtungslager) gewerkt dat ongeveer drie kilometer verderop lag vooral “als het druk was“, in het bijzonder in de periode tussen mei en juli 1944 toen de liquidatie van de Hongaarse Joden op de rol stond en ca. 425.000 van hen in Birkenau meedogenloos werden vergast en gecremeerd.

‘Ik was in Auschwitz, ik heb alles gezien en gehoord’
In feite heeft Gröning zich op late leeftijd zelf aan de galg gepraat. Geconfronteerd met negationisme en minimalisering van de Holocaust besloot hij op een bepaald moment om niet meer te zwijgen en te vertellen wat hij, toch als ‘kleine garnaal’ in het grotere geheel, had gezien en ervaren in het doodskamp van Auschwitz I en II.

Gröning werd na de oorlog een verwoed postzegelverzamelaar en  lid van een locale filatelieclub. Ruim 40 jaar na de oorlog was hij op een jaarlijkse vergadering van de club toen hij toevallig verzeilde in een politieke discussie met de man die naast hem zat.  De man vertelde Gröning “hoe ‘verschrikkelijk’ hij het wel vond dat ontkenning van de Holocaust illegaal was in Duitsland” en hij vervolgde met Gröning te vertellen “dat zoveel lichamen nooit konden verbrand worden en dat het volume van het gas dat zogezegd werd gebruikt, onmiddellijk alle leven in de omgeving zou gedood hebben.”

lugeGröning zei toen maar weinig op deze verklaringen en antwoordde enkel “Ik weet wel een beetje meer dan dat, we moeten er op een keer eens over praten.” De man beval hem een pamflet aan van de prominente Holocaustontkenner Thies Christophersen, auteur van onder meer ‘Die Auschwitz-Lüge’ (De Auschwitz Leugen) uit 1978.

Gröning kon een kopij van het pamflet bemachtigen en emailde het terug naar Christophersen, met zijn eigen commentaar erop geschreven waaronder deze woorden:

“Ik heb alles gezien, de gaskamers, de crematies, het selectieproces. Anderhalf miljoen Joden werden vermoord in Auschwitz. Ik was daar.”

Gröning begon toen telefoontjes en brieven te ontvangen van vreemden die hem trachten te vertellen dat Auschwitz in feite geen plaats was voor het vernietigen van mensen in gaskamers. Blijkbaar werden zijn commentaren, waarin hij de Holocaust ontkenners veroordeelde, gepubliceerd in een neo-Nazi magazine, en dat de meeste van de anonieme oproepen en brieven “van mensen kwamen, die trachten te bewijzen dat wat ik met mijn eigen ogen had gezien, wat ik had ervaren in Auschwitz, een grote, grote fout was, een grote hallucinatie van mijn kant, omdat het niet gebeurd was.”

Als een resultaat op dergelijke commentaren besloot Gröning niet langer te zwijgen en begin hij openlijk over zijn ervaringen te vertellen en in het publiek mensen aan de kaak te stellen die volhouden dat de gebeurtenissen waarvan hij getuige was nooit gebeurd waren. Hij schreef tevens voor zijn familie zijn memoires bestaande uit 87 bladzijden. Hij zei in een boodschap aan de Holocaust ontkenners:

“Ik zou willen dat u mij gelooft. Ik heb de gaskamers gezien. Ik heb de crematoria gezien. Ik heb de open vuren gezien. Ik zou willen dat u gelooft dat al deze verschrikkelijke dingen werkelijk plaatsgevonden hebben, want ik was erbij [toen het gebeurde].”

Gröning getuigt op het proces
Het werd dus uitkijken naar het proces en vooral te luisteren naar de getuigenis van SS-Unterscharführer Oscar Gröning en wat eventueel nog meer toe te voegen had aan het verschrikkelijke verhaal van de Holocaust en vooral wat hij niet vertelt in het bijzonder zijn persoonlijke rol en daden in het geheel.

jews-hungOp woensdag 22 april 2015 vertelde Gröning in de rechtbank van Lüneburg in ijzingwekkende details hoe veewagons gevuld met Joden naar het doodskamp van Auschwitz werden gevoerd, de mensen hun bezittingen werden afgenomen waarna de meesten onmiddellijk naar de gaskamers werden geleid. Gröning wordt berecht op basis van 300.000 gevallen van moord mogelijk te maken, gerelateerd aan een periode tussen mei en juli 1944 toen ongeveer 425.000 Hongaarse Joden naar het Auschwitz-Birkenau complex werden gevoerd en vrijwel onmiddellijk werden vergast.

In die periode kwamen zodanig veel treinen toe dat vaak soms twee treinen met gesloten deuren moesten wachten zodra de eerste ‘verwerkt was'”, vertelde Gröning voor de rechtbank. Hoewel hij aan het basiskamp van Auschwitz I was toegewezen, zei hij dat hij tot driemaal toe het perron moest bewaken waar de Joden van de treinen werden geladen (gekend als de Judenrampe) inclusief “een erg drukke shift van 24 uren”. De belangrijkste gaskamers waren in Birkenau opgericht. “De capaciteit van de gaskamers en de capaciteit van de crematoria waren vrij beperkt. Iemand zei dat op 24 uren ca. 5.000 mensen werden verwerkt maar ik kan dit niet contrleren. Ik wist dat niet,” zei hij. “Voor de goede gang van zaken wachtten wij tot trein 1 volledig verwerkt en klaar was.”

Auschwitz overlevenden beschrijven hun aankomst in het kamp als chaotisch, met nazi-bewakers die bevelen schreeuwden, blaffende honden en gezinnen die uit elkaar werden gescheurd. Maar Gröning beweert het tegenovergestelde en zegt dat “het allemaal zeer ordelijk verliep en niet zo gespannen” op het aankomstperron in Birkenau. “Het proces was hetzelfde als in Auschwitz I. Het enige verschil was dat er geen vrachtwagens waren,” zei hij op de tweede dag van zijn proces. “Ze liepen allemaal – sommigen in één richting, sommige in een andere richting… waar de crematoria en gaskamers waren.” 

Er worden in het Duitse rechtssysteem geen pleidooien opgenomen en Groening zei op dinsdag tijdens de opening van het proces dat hij zichzelf beschouwt als ‘moreel schuldig‘, maar het was aan het Hof om te beslissen of hij ook juridisch schuldig was. Hij kijkt aan tegen een gevangenisstraf tussen drie en 15 jaar indien hij in deze rechtszaak zou veroordeeld worden.

Het proces loopt nog vele maanden verder en een uitspraak is gepland voor juli 2015.

Wordt dus nog vervolgd…

door Brabosh.com

counting

3 gedachtes over “Oud SS-man getuigt in rechtbank: ‘Ik was in Auschwitz, ik heb alles gezien en gehoord’

  1. Dat vrijwillig gaan bij de SS is niet helemaal waar, ik heb een achterneef van mijn moeders kant die in 1936 bij de polizei (Gronau)wilde en dat kon niet anders da dat hij zich ook melde bij de SS. Anders kon hij niet bij de politie werken. Dat brak hem op in 1943, toen moest hij naar het Oostfront.

    In die tijd was het heel gewoon en gelijk als dat je hier bij de Natres zou gaan en dat is wel vrijwillig en kijk in de USA met hun Army National Guard.

    mijn ene oom Bernhard, in Nederland geboren, mijn grootouders van moeders kant waren Duitsers, die in 1913 verkasten naar Nederland, oom Bernhard werd gemobiliseerd in Brabant, werd gevangen genomen door de Duitsers en omdat hij een Duitse naam had, bestempeld tot volksduitser en ingelijfd in de Wehrmacht, hij kwam pas eind 1946 weer terug.

    Zijn zwager( mijn vader) heeft op de Grebbeberg gevochten tegen de Duitsers, hij zat bij het Regiment Jagers, ze moesten lopen vanaf Druten(mobilisatie) naar Rhenen Grebbeberg.

    Zijn andere zwager, man van zijn zuster, heeft gevochten bij Rotterdam, mortierengroep.

    En dat uit een familie.

    Like

    1. Zoals ik al schreef nam Oskar Gröning vrijwillig dienst bij de SS, zonder dat zijn vader het wist en zonder zijn instemming:

      “Gröning wanted to join an elite army unit and set his sights on joining the Waffen-SS.Without his father’s knowledge, he did so in 1940 at a hotel where the SS was recruiting. Gröning says his father was disappointed to learn this when he came home after having joined.”

      Bron:
      Der Spiegel: An SS Officer Remembers: The Bookkeeper from Auschwitz (9 mei 2005)
      http://www.spiegel.de/international/spiegel/an-ss-officer-remembers-the-bookkeeper-from-auschwitz-a-355188.html

      Like

  2. “Auschwitz overlevenden beschrijven hun aankomst in het kamp als chaotisch, met nazi-bewakers die bevelen schreeuwden, blaffende honden en gezien die uit elkaar werden gescheurd.”

    Het laatste stuk van deze zin klopt m.i. niet. Ik denk dat “gezien” eigenlijk “gezinnen” moet zijn.

    Like

Reacties zijn gesloten.