De oorlog van de Verenigde Naties tegen Israël – een commentaar van Ron Prosor

RonProsor_

De VN vieren dit jaar hun 70-jarig jubileum. Ze waren gepland als tempel van de vrede, maar deze ooit grote globale organisatie werd overrompeld door repressieve regimes, die mensenrechten schenden en de internationale veiligheid ondermijnen.

In het jaar 1949, toen de Verenigde Naties Israël als lidstaat opnamen, hadden ze 58 lidstaten. De helft daarvan had een democratische oriëntering. Tegenwoordig is het landschap van de organisatie drastisch veranderd. Van de 51 lidstaten bij hun oprichting in het jaar 1945 zijn de VN naar 193 leden gegroeid – minder dan de helft daarvan zijn democratieën.

Juist de naties die hun burgers democratische rechten weigeren, misbruiken het democratische forum van de Verenigde Naties om hun eigen belangen te bevorderen. De grootste groep van zulke landen bestaat uit leden van het 120 leden tellende blok dat bekend staat als “blokvrije beweging”. Sinds 2012 wordt dit blok door Iran aangevoerd, dat zijn positie ervoor gebruikt om zijn bondgenoten sterker te maken en Israël naar de rand te dringen.

In maart sloten de VN hun jaarvergadering van de “Commissie voor de gelijkstelling van de vrouw” af met de publicatie van een rapport, dat effectief slechts één land veroordeelt: Israël. De commissie had blijkbaar niets te zeggen over de Soedanese meisjes die onderworpen worden aan genitale verminking. Ze had ook niets te zeggen over de Iraanse vrouwen, die voor de misdaad van “overspel” werden bestraft door middel van steniging. Dit kan iets te maken hebben met het feit dat zowel Iran als Soedan lid zijn van de uit 45 personen bestaande commissie.

Dan is er nog de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties, het orgaan dat in 2006 in de plaats kwam van de Mensenrechtencommissie – en wel op het moment dat er een onderzoek gaande was naar president Omar Hassan al-Basjir wegens volkerenmoord en misdaden tegen de menselijkheid in Darfur. Voor deze misdaden gaf het Internationaal Gerechtshof later arrestatiebevelen tegen hem uit. Saoedi-Arabië – een regime dat berucht is vanwege openbare executies en het toedienen van zweepslagen, zoals onlangs nog bij de blogger Raif Badawi – zit in de Mensenrechtenraad, hoewel het land regelmatig door de onafhankelijke waarnemer “Freedom House” de slechtste beoordelingen op de terreinen “burgerrechten” en “politieke rechten” krijgt.

In het jaar 2013 werd Iran in de voor ontwapening verantwoordelijke commissie gekozen – hoewel het doorgaat met zijn atoomprogramma, terrorisme ondersteunt en de vernietiging van Israël tot doel heeft. Vorig jaar was een Iraniër plaatsvervangend voorzitter van de rechtscommissie van de Algemene Vergadering – een onverklaarbare keuze gezien het feit dat Iraanse burgers geen fair proces krijgen.

Met dit verhaal in het achterhoofd zouden we niet verbaasd moeten zijn dat de Algemene Vergadering alleen al in de periode 2014/2015 20 resoluties aannam die kritisch tegenover Israël zijn, terwijl de mensenrechtensituatie in Iran, in Syrië en in Noord-Korea elk slechts één keer veroordeeld werden. Iedere dag sluiten de lidstaten hun ogen voor de beklagenswaardige misdaden.

Iran? Slechts één resolutie tegen een staat die gemiddeld twee burgers per dag voor “misdaden” zoals homoseksualiteit, apostasie en het vage vergrijp een “vijand van Allah” te zijn, executeert.

Noord-Korea? Slechts één resolutie, hoewel het meer dan 200.000 burgers gevangen houdt, kinderen in werkkampen gooit en zijn bevolking laat lijden onder gebrek aan levensmiddelen en honger als gevolg van de regeringspolitiek.

Syrië? Opnieuw slechts één resolutie tegen een regering, die een oorlog voert tegen het eigen volk, die de dood van minstens 220.000 mannen, vrouwen en kinderen veroorzaakt heeft – velen van hen stierven door foltering, honger, chemische wapens en bommen op markten en scholen.

Christenen zijn wereldwijd de meest vervolgde religieuze groep in islamitische landen, maar deze mensenrechtencrisis wordt bijna compleet door de VN genegeerd. In plaats daarvan schijnt Israël, de enige democratie in het Midden-Oosten en een land waarin de christelijke bevolking in de regio als enige toeneemt, vaak de enige staat te zijn waar de VN zich mee bezighouden. Nergens is de anti-Israëlische vooringenomenheid duidelijker dan in de in Genève gevestigde Mensenrechtenraad. De raad houdt zich bezig met mensenrechtenschendingen in alle landen van de wereld in het kader van een programma onder agendapunt 4. Dat wil zeggen dat alle landen onder dit punt besproken worden, op eentje na. Israël is het enige land dat geïsoleerd wordt en in het kader van een speciaal programma onder agendapunt 7 behandeld wordt. Het resultaat is, volgens de NGO UN Watch uit Genève, dat meer dan 50% van alle veroordelende resoluties tegen de joodse staat gericht zijn.

In aansluiting op het conflict van afgelopen zomer in Gaza heeft de Mensenrechtenraad een onderzoekscommissie in het leven geroepen en William Schaba, een Canadese professor in de rechten, als voorzitter gekozen. In februari moest Schaba aftreden, nadat er documenten boven tafel waren gekomen, waaruit bleek dat hij in 2012 adviserende werkzaamheden voor de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) had verricht. Verbazend genoeg had Schabas dit feit tijdens zijn antecedentenonderzoek vergeten.

Vanaf het begin was duidelijk dat Schabas geen onpartijdige scheidsrechter was. Per slot van rekening had hij in een serie openbare verklaringen geëist dat de Israëlische minister-president Benjamin Netanyahu en de voormalige president Shimon Peres voor het Internationaal Gerechtshof gebracht moesten worden. Israël protesteerde, maar de VN negeerde dit.

Men vraagt vaak aan mij hoe ik deze golf van haat verdraag, die zich tegen Israël richt. Ons antwoord op de beschuldigingen van de Verenigde Naties is om onvermoeibaar voor diegenen te spreken die in het Midden-Oosten geen recht op inspraak hebben – vrouwen, minderheden, de LGBT-gemeenschap – en te strijden tegen de dagelijkse pogingen van totalitaire regimes om democratische samenlevingen te ondermijnen. Op grond van het feit dat Israël een bloeiende dsamenleving is, denk ik dat wij winnen.

Nog dit jaar zal het voorzitterschap van de blokvrije staten naar Venezuela gaan, naar een bondgenoot van Iran. Binnen afzienbare tijd kunnen we dus niets nieuws verwachten.

Het probleem met de Verenigde Naties bestaat erin dat de leiders van veel lidstaten niet met toestemming handelen van diegenen die zij regeren. In plaats daarvan gebruiken ze de organisatie als een forum om de aandacht af te leiden van hun eigen meedogenloze heerschappij. Daarbij veranderen ze een toneel voor moedige staatskunst in een tragisch theater van het absurde.

door Ron Prosor

De auteur is sinds 2011 ambassadeur voor Israël aan de Verenigde Naties


In een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel op de blog van ‘Botschaft des Staates Israel in Berlin’ van 1 april 2015, origineel verschenen in The New York Times.
bron-logo

3 gedachtes over “De oorlog van de Verenigde Naties tegen Israël – een commentaar van Ron Prosor

  1. Altijd goed om de scherpe analyses van Ron Prosor te horen of te lezen.

    Hij toont hierboven opnieuw aan dat de VN failliet is en dat democratie niet te exporteren is naar landen die er andere waarden en normen op nahouden.

    Jammer dat onze politiekcorrecte politici dat maar niet willen inzien en nog altijd blijven geloven in een democratisch walhalla voor de hele mensheid.

    Like

  2. Bovenstaand artikel van Ron Proser geeft heel duidelijk aan waar het op dit moment over gaat in het hele wereld gebeuren.

    Israël is het centrum van de wereld.

    Vele landen waaronder ook de Westerse Democratieën willen, en zullen dit nooit erkennen.
    Israël is het land waarin de wereld geschiedenis tot een einde zal gaan komen.
    De wereld is verwikkeld in een groot religieus conflikt, wat zeer snel naar een climax gaat.
    Dat is de reden van alle bovenstaande resolutie’ s en misplaatste veroordelingen tegen het land en volk van Israël.
    De wereld wordt op deze listige manier met leugens en bedrog ” voorbereid” op een aanval op Israël……..

    Hoe en wanneer weten we niet. De Almachtige weet dit….
    Wat we wel weten; ……..
    ” Zie Ik maak Jeruzalem tot een schaal der bedwelming voor alle volken in het rond; ja ook tegen Juda zal het gaan bij de belegering van Jeruzalem. Te dien dagen zal Ik Jeruzalem maken tot een steen , die alle natiën moeten heffen; allen die hem heffen zullen zich deerlijk verwonden. En alle volken der aarde zullen zich daarheen verzamelen.”
    Dit schrijft de profeet Zacharia ongeveer 500 jaar voor Christus.

    Daar draait het om.
    Het is een strijd tussen de God van Israel en Allah de god van Mohammed.
    Het gaat om ZIJNS NAAMS WIL.
    Hij ( de God van Abraham Izak en Jacob ) laat nooit los wat Zijn hand begonnen is.

    Like

Reacties zijn gesloten.