Waarom Jemen belangrijk is [Daniel Pipes]

Khadafy, Arafat, Nasser and HusseinCaïro, Egypte, 27 september 1970. Arabische leiders kennen een lange geschiedenis van vergaderingen maar niet van samenwerking. Van links naar rechts: Moeammar Gaddafi van Libië, Yasser Arafat van de PLO, Gamal Abdel Nasser van Egypte en Koning Hoessein van Jordanië.  [beeldbron: © Bettmann/Corbis]

Het Midden-Oosten was twee dagen geleden getuige van iets radicaal nieuws toen het koninkrijk Saoedi-Arabië reageerde op een smeekbede van de president van Jemen en een 10-landen coalitie leidde om in te grijpen in de lucht en op de grond in het land. “Operatie beslissende Storm” vraagt veel reflecties:

Saoedische en Egyptische alliantie: Een halve eeuw geleden waren Riyad en Caïro betrokken in een oorlog in Jemen, maar toen steunden zij de partijen in de oppositie, respectievelijk de status-quo strijdkrachten en de revolutionairen. Dat zij thans bondgenoten zijn wijst op de continuïteit in Saoedi-Arabië tesamen met diepgaande veranderingen in Egypte.

Arabisch sprekenden slaan de handen in elkaar: Doorheen Israël’s eerste decennia, droomden Arabieren ervan zich militair tegen te verenigen maar de realiteit van interne machtsstrijd en rivaliteit verbrijzelde elke dergelijke hoop. Zelfs bij drie gelegenheden ((1948-49, 1967, 1973) wanneer ze inderdaad samenwerkten, deden zij dat uit tegengestelde belangen en op ineffectieve wijze.

Toch merkwaardig dat zij uiteindelijk moeten samensmelten niet tegen Israël maar tegen Iran. Dit verwijst impliciet naar hun inzicht dat de Islamitische Republiek Iran een reële bedreiging vormt en anti-Zionisme beschouwen als louter vermaak. Het wijst tevens op de paniek en de noodzaak op te treden als gevolg van een krasse Amerikaanse aftocht.

[..]

door Daniel Pipes


Klik hier om het artikel verder te lezen op de website van Daniel Pipes Middle East Forum