Over dingen die Obama intentioneel ‘vergeet’ en andere die hij zich absoluut wil herinneren

obama-wink

Obama over zijn uitspraak tijdens zijn verkiezingscampagne in 2008 ‘Jeruzalem zal de hoofdstad van Israël blijven en mag niet gesplitst worden’…: “Euh, pardon me. Maar heb ik dat gezegd? Sorry, maar dat kan ik mij helemaal niet meer herinneren. Trouwens, het waren toen immers verkiezingen… So, what is your problem?”

Ondanks de duidelijke verklaringen van premier Benjamin Netanjahoe dat zijn houding niet is veranderd tegenover de tweestatenoplossing, verklaarde woordvoerster van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken Jen Psaki dat ze de uitspraken die Netanjahoe deed tijdens de recente verkiezingen simpelweg “niet kan vergeten” (noch dat ze bereid is die uitspraken in de juiste context te plaatsen).

Stafchef van het Witte Huis Denis McDonough benadrukte het standpunt van Psaki van maandag terwijl hij sprak tegen – wie anders – de door Soros gefinancierde lobbygroep JStreet. McDonough zei datwij gewoonweg niet kunnen doen alsof deze uitspraken nooit werden gedaan.

Hoewel het erop lijkt dat de Amerikaanse regering bereid is om de verontschuldigingen van premier Netanjahoe te accepteren omtrent de Arabische kiezers, gaat het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken desondanks verder door om vol te houden dathet moeilijk zal zijn een weg te vinden waar mensen ernstig geloven dat, wanneer het tot onderhandelingen komt, deze mogelijk zijn.

Vorige week haalde ik enkele uitspraken aan van de Amerikaanse president Barack Obama die hij deed tijdens zijn verkiezingscampagne en die hij compleet lijkt vergeten te zijn. Zo bijvoorbeeld deze: “Jeruzalem zal de hoofdstad van Israël blijven en mag niet gesplitst worden.” [orig.: Jerusalem will remain the capital of Israel, and it must remain undivided.]

Dat is wat Obama, toen nog senator, zei toen hij sprak tegenover een gehoor op de AIPAC conferentie in 2008 tijdens zijn eerste presidentiële campagne. Gebaseerd op vele van zijn acties sindsdien, is het duidelijk dat hij dat toen helemaal niet meende, zich er ook nooit aan gehouden heeft en zijn Joodse kiezers destijds helemaal misleid heeft.

Sinds de Amerikaanse president nog steeds weigert over zijn “temper tantrum” te raken in verband met de commentaren van Netajahoe omtrent Palestijnse soevereiniteit, kan het wellicht leuk zijn om even terug te kijken naar uitspraken van Obama’s beste makkers in het Midden-Oosten, uitspraken die hij zich niet meer kan (niet wil) herinneren. Tijd dus om het selectieve geheugen van Obama weer wat op te frissen.

President van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas:

apartheid-abbas2In juli 2013 zei Abbas “in een uiteindelijke oplossing willen wij geen enkele Israëliër – hetzij burger of soldaat – nog zien in ons grondgebied.” Kortom, geen Joden in het toekomstige ‘Palestina’, hetzelfde wat hij overigens ook al drie jaar eerder verklaarde in Egypte (plaatje rechts).

In november 2013 zei hij dat hij “geen enkele gram van de Palestijnse eisen zal opgeven.” Geen compromissen mogelijk met de Joden.

Rechtstreeks tegenover Obama in maart 2014 zei Abbas dat “een vredesakkoord geen einde zal maken aan het conflict.” Anders gezegd, de strijd is nooit gestreden zolang het hele grondgebied van Israël niet is heroverd. Om het even welk akkoord is slechts een tussenstap naar een volgende ronde.

In juli 2014 zei hij dat “Joden geen recht hebben om te betreden en te besmeuren” de Tempelberg in Jeruzalem. Geen Joden gewenst in Jeruzalem.

De Opperste Leider van Iran, Ayatollah Ali Khamenei:

khamenei-planIn november 2014 publiceerde Khamenei via twitter een 9-puntenplan om Israël te vernietigen (klik op plaatje rechts).

Nog maar drie dagen geleden verklaarde Khamenei openlijk “Natuurlijk is het ja, dood aan Amerika.”

Zat een grote demonstratie voor in november 2013 waar het volk luidkeels riep “Dood aan Amerika.”

Zat een demonstratie voor in maart 2014 waar het volk luidkeels riep “Dood aan Amerika.”

In mei 2014 verklaarde Khamenei dat “Deze veldslag [Jihad] slechts voorbij zal zijn vanaf het ogenblik dat de samenleving zich bevrijd heeft van het front van onderdrukkers geleid door Amerika.”

President van Iran, Hassan Rouhani:

In oktober 2013, in een discussie over de toezeggingen die Iran heeft gedaan om de ontwikkeling op te schorten van nucleaire energie die kan leiden tot de productie van atoomwapens onder de Tehran Declaration van oktober 2003, verklaarde Rouhani “wij hebben dit niet laten gebeuren!”

In mei 2013 zei Rouhani “Zeggen ‘Dood aan Amerika’ is gemakkelijk. Wij moeten dat ‘Dood aan Amerika’ uitdrukken in daden. [Dat] zeggen is gemakkelijk.”

De Russische president Vladimir Putin:

In januari 2014 verklaarde Putin over homoseksuelen “Blijf van de kinderen af, asjeblieft.”

In oktober 2012 zei Putin dat de opgesloten leden van de feministische punkgroep Pussy Riot “hebben gekregen waar ze om gevraagd hebben.”

En natuurlijk Obama’s BFF (beste buitenlandse vriend), de president van Turkije Recep Tayyip Erdogan:

In 2009 zei Erdogan dat “waar de Joden neerstrijken verdienen ze geld.”

In januari 2015 zei Erdogan dat zijn land gekant is tegen het idee van een door de Koerden gecontroleerde autonome regering in het noorden van Syrië. Erdogan eist soevereiniteit voor Palestijnen maar doet dat niet – en heeft dat ook nooit gedaan – voor de Koerden.

En nog maar net eerder deze maand zei Erdogan, verwijzend naar de inspanningen om de Armeense genocide te erkennen: “Anti-Turkije campagnes die worden gevoerd door het financieren en het vormen van lobbies, zullen jullie helemaal niets opleveren.”

Deze lijst is uiteraard verre van volledig.

Het wordt tijd dat president Barack Obama zich eens dingen en uitspraken gaat herinneren die werkelijk van belang zijn in het Midden-Oosten, en geen disproportionele aandacht gaat leggen op futiliteiten zoals dingen die Israël’s premier zou gezegd hebben tijdens de verkiezingscampagne, verdraaid en volledig uit hun context werden gelicht.

Vrede brengen tussen Palestijnen en Israël kan in het beste geval een einde maken aan de sfeer van terreur en angst in Israël en de Palestijnse gebieden, maar is slechts een druppel op de hete plaat van de hevige kolossale brand die al vier jaar lang woedt en de aarde verschroeit in de landen van het Midden-Oosten ten koste van honderdduizenden mensenlevens en miljoenen vluchtelingen.

Zolang Amerikanen en Europeanen het waanbeeld niet willen loslaten dat vrede tussen Israël en ‘Palestina’ vrede zou brengen over het hele Midden-Oosten, blijven al hun inspanningen om Israël op de knieën te dwingen, hoogst bedenkelijk waarbij de walm van puur antisemitisme niet meer weg te denken is.

door Brabosh.com


in een vrije vertaling van Brabosh.com naar een artikel van Mirabelle op Israellycool van 24 maart 2015