Vrouwenrechten à la de Verenigde Naties [Alex Feuerherdt]

vrouwen-VN

Bij de Verenigde Naties bestaat een “commissie van vakmensen voor de juridische positie van de vrouw”, de “United Nations Commission on the Status of Women” (CSW). Zij bestaat sinds 1946 en behoort tot de economische en sociale raad van de VN, een van de zes belangrijkste organen van de VN (waartoe bijvoorbeeld ook de Algemene Vergadering, de Veiligheidsraad en het Internationaal Gerechtshof behoren).

De commissie heeft zich de seksegelijkheid ten doel gesteld, ze komt op voor de universele rechten van vrouwen en bekijkt hoe zich de desbetreffende situatie in de wereld ontwikkelt. Eenmaal per jaar komt de uit 45 leden bestaande commissie in het VN-hoofdkwartier in New York bijeen om de stand van zaken te bespreken, overleg te voeren over te nemen politieke stappen, resoluties aan te nemen en programma´s te besluiten. Ze is de hoogste en belangrijkste instelling van de VN wat betreft vrouwenrechten.

Afgelopen vrijdag is de 59e jaarvergadering van de vrouwenrechtencommissie ten einde gegaan. En daarbij werd ook een resolutie aangenomen, waarin een land – let wel, één land – veroordeeld wordt voor het schenden van vrouwenrechten. Dit land krijgt daardoor van de VN een soort speciale status verleend, in ieder geval echter schijnen zijn schendingen ongebruikelijk ernstig en daardoor bijzonder noemenswaardig te zijn. Om welk land gaat het hier dus? Wellicht om Pakistan, waar procentueel de meeste vrouwen onder geweld door hun partners lijden? Of om Soedan, waar 88% van de vrouwen onder de 50 jaar onderhevig zijn aan genitale verminking en waar de minimumleeftijd voor een meisje 10 jaar bedraagt? Om Saoedi-Arabië, waar vrouwen lichamelijke straffen krijgen als ze niet de voorgeschreven kleding dragen en waar ze niet mogen autorijden of zonder een mannelijke begeleider mogen reizen?

Of misschien om de “Islamitische Republiek” Iran, waar vrouwen wegens overspel dood gestenigd kunnen worden, geen voorzitter van een rechtbank mogen zijn, een rigide hoofddoekdwang moeten opvolgen en de toestemming van hun man nodig hebben om buitenshuis te werken? Om Syrië, waar het regime verkrachtingen en andere vormen van geseksualiseerd geweld tegen vrouwen inzet als oorlogsstrategie? Om China, waar sprake is van gedwongen abortussen en sterilisaties tegen vrouwen? Of om een van die talrijke landen, waarin “eermoorden”, vrouwenhandel, gedwongen prostitutie en het hele palet aan ontbrekende politieke, individuele en sociale rechten voor vrouwen aan de orde van de dag, dus “normaal” zijn?

Nee, dit land, dat als enige door de “United Nations Commission on the Status of Women” in een resolutie expliciet werd veroordeeld, is – serieus – Israël. “De Israëlische bezetting”, staat er in de resolutie, “blijft de belangrijkste hindernis voor Palestijnse vrouwen wat betreft hun progressies, hun zelfstandigheid en hun integratie in de ontwikkeling van hun samenleving.”

Ron Prosor, de ambassadeur van Israël bij de Verenigde Naties, kon wat dat betreft alleen maar met zijn hoofd schudden: “Als er nog meer bewijzen nodig waren dat de VN tegenover Israël vooringenomen is, dan hebben we die vandaag gekregen”, zei hij. “Van de 193 VN-lidstaten slachten tientallen onschuldige burgers af en hebben wetten aangenomen waarmee vrouwen naar de rand van de desbetreffende samenleving gedrongen worden. Maar zij krijgen hier allemaal een bewijs van onschuld.”

Ook de mensenrechtenactiviste Anne Bayefsky was sprakeloos dat de VN de joodse staat eens temeer aan de VN-schandpaal nagelde en hem verantwoordelijk maakte voor de miserabele situatie van Palestijnse vrouwen – “en niet de Palestijnse mannen. Niet religieuze decreten en tradities. Niet een cultuur van geweld.” Men zou de schuld aan een wantoestand, bijvoorbeeld dat slechts 17% van de Palestijnse vrouwen tot de beroepsbevolking behoort, echter 70% van de Palestijnse mannen, aan de “joodse zondebok toe”. Maar dat zou geen wonder zijn, als je bedenkt dat ook Iran tot de commissieleden behoort en Soedan zelfs plaatsvervangend voorzitter van de commissie is.

De resolutie, op initiatief van de Palestijnen en Zuid-Afrika in de vergadering van de VN-vrouwenrechtencommissie ingebracht, werd met 27 “Ja”-stemmen aangenomen. Slechts twee commissieleden stemden tegen, namelijk de VS en Israël zelf. Bovendien waren er 13 blanco stemmen – waaronder de leden van de Europese Unie. In deze breedtegraden vindt men het dus in ieder geval niet volledig onjuist om in Israël de nummer één onder de globale schenders van vrouwenrechten te zien. Terwijl het niet duidelijker kan zijn dat dit volkomen belachelijke onzin is, die alleen bedacht kan worden door doorgedraaide antisemieten. Dat zo´n besluit desondanks – of juist daarom – kan worden aangenomen, spreekt eens temeer boekdelen met betrekking tot het oneindige thema “De VN en de joodse staat”.

door Alex Feuerherdt


In een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel op Lizas Welt van 22 maart 2015
bron-logo


2 gedachtes over “Vrouwenrechten à la de Verenigde Naties [Alex Feuerherdt]

  1. Dit is ONBEGRIJPELIJK of toch ook weer niet. Israël is het land van de Bijbel. En islamieten. Die de VN overheersen willen niets met de Bijbel te maken hebben. Sterker nog ze denken dat de Koran boven de Bijbel gesteld is. En helaas geloven velen dit met hen….. Ook westerse mensen. Straks verklaard de veiligheids raad nog dat de rellen in Jemen ook de schuld zijn van de joden! Israël is een internationale ” kop van jut” geworden.

    Like

Reacties zijn gesloten.