Anti-Zionisme en antisemitisme zijn één en hetzelfde [Binyamin Arazi]

octopus-boatArabische antisemitische cartoon: “Joden bedreigen de wereldvrede”

Zionisme is het geloof dat Joden een fundamenteel juridisch en moreel recht hebben voor zelfbeschikking in Israël, geworteld in de beginselen van inheemse rechten (Joden zijn inheems aan Israël), internationaal recht en een sterk geloof in zowel nationale vrijheid en zelfverdediging voor een wereldwijd vervolgde etnische minderheid.

Irshad Manji vergeleek het eens met een positieve actie, ten gunste van de Joodse vluchtelingen in een wereld waar Joden bijzonder kwetsbaar zijn. Wat nog belangrijker is, het verheft ons tot een gelijk niveau van macht en autonomie ten opzichte van andere etnische groepen, afgezien van degenen die nog geen onafhankelijkheid hebben bereikt (bijvoorbeeld Koerden, Basken, Beloetsji, Yazidis, enz.)

Tegengesteld hieraan, vinden anti-Zionisten dat wij geen dergelijke rechten (mogen) hebben. In het algemeen geloven zij dat het herstel van Israël een ‘misdaad’ was en dat we enkel recht hebben op volledige burgerrechten (en in veel gevallen zelfs niet eens dat) in onze landen van verblijf in de Diaspora of onder een ‘bi-nationale’ staat Palestina (lees: onder Arabische meerderheid).

Aldus zult u zich wellicht afvragen “waarom is dit antisemitisch?” Er zijn vele redenen, maar laten we beginnen met de meest voor de hand liggende: het is discriminerend. Als u volhoudt dat een bepaalde groep [de Joden] moet beroofd worden van fundamentele burgerrechten, terwijl tegelijkertijd accepteren dat andere groepen deze rechten moeten en kunnen hebben, dan is dat discriminatie. En we hebben een woord voor discriminatie van Joden: antisemitisme.

Dit is vrij eenvoudig. Voor elke niet-Joodse groep (verder in de tekst meer over Joods anti-Zionisme) om te agiteren tegen Joden die dezelfde politieke rechten hebben en de vraag niet durven stellen omtrent enige andere groep, komt dat neer op de uitdrukking als zijnde een privilege. Het is een feit, dat pedagogisch gezien het veel meer nuttig is om de kwestie van het anti-Zionisme als antisemitisme te bekijken door de lens van een privilege, eerder dan als bewuste kwaadwilligheid of haat.

Ten tweede, vertoont het anti-Zionisme een harteloze onverschilligheid, zo niet regelrechte vijandigheid, ten aanzien van de terechte existentiële bezorgheden van ons volk. Als een politieke beweging, ontstond het Zionisme in de 19de eeuw toen het aan de Joden in de diaspora duidelijk werd dat de garanties van de post-Verlichting van ‘gelijkheid’ weinig meer waren dan loze beloftes. De afnemende relevantie van het christendom en de prevalentie van seculiere, egalitaire waarden in het Westen had, naar het einde toe, bewezen ineffectief te zijn tegen het antisemitisme, dat op dat punt zo diep ingebakken was in de Europese/Westerse cultuur dat het niet langer nodig bleek om aan te zetten tot haat jegens en te provoceren van overlevenden.

Deze kolossale haat was een eigen leven beginnen leiden. En op geen enkel moment was dit voor ons duidelijker geworden dan tijdens de Tweede Wereldoorlog, wanneer de rest van de wereld (behalve dan een aantal opmerkelijke uitzonderingen) harteloos haar deuren sloot voor de Joden die wanhopig op de vlucht waren voor de nazi’s. In plaats daarvan, waren zij ofwel totaal onverschillig voor het uitroeiingsprogramma van de Nazi’s, of waren zij actief voorstander van dat en bleken dolgraag bereid om mee te doen enkel voor het plezier.

In de jaren onmiddellijk na de Holocaust, was het nagenoeg voor iedereen duidelijk geworden dat we onze staat moesten terughebben. Het was (en is dat nog steeds) onze enige garantie dat we ergens naar toe kunnen wanneer het elders verkeerd begint te lopen. Maar dit is van nul en generlei waarde voor de anti-Zionisten, die er voor ijveren om ons in een permanente minderheidsstatus te houden, ons effectief beroven van ons vermogen om onszelf te beschermen en ons eigen lot te bepalen. Men hoeft geen vrouw-afranselaar te worden om te geloven dat de plaats van een vrouw in de keuken is.

Tot slot, en dit is het belangrijkste, is het anti-Zionisme afhankelijk van de aanvaarding van mythes en onwaarheden gericht tegen de Joodse staat, of tegen het Joodse volk in zijn geheel. Degenen die vertrouwd zijn met de geschiedenis van het antisemitisme zullen weten dat anti-Joodse opruiing louter gebaseerd op laster en bloedsprookjes, niets nieuws is. Dit is hoe het antisemitisme generaties lang heeft gewerkt en nog werkt. Het Joodse volk werd beschuldigd van alles en nog wat. Van het doden van God, het drinken van het bloed van blanke borelingen, tot het willen controleren van de wereld via een enorme wereldwijde samenzwering, noem maar op.

Simultaan rollen gelijkaardige beschuldigingen de deur uit tegen de Joodse STAAT; van kolonialisme tot genocide en van apartheid tot het oogsten van organen enz. En zoals altijd, zijn deze beschuldigingen allen ongefundeerd, als gevolg van geruchten of van de bevooroordeelde en/of onjuiste berichtgeving. In feite, zijn velen van hen simpelweg bijgewerkte klassieke bloedlasterverhaaltjes en stereotypen die nog dateren uit de gloriedagen van het antisemitisme in het oude Middeleeuwse en post-Middeleeuwse Europa. En natuurlijk, is het één ding wanneer een ietwat naïef en ongelukkig kind wordt blootgesteld aan al deze leugens en niet beter weet dan dat, maar het wordt een andere kwestie wanneer deze leugens worden blootgelegd voor wat ze zijn – leugens en laster dus – maar diezelfde persoon tegen beter weten in toch blijft aandringen om ze te herhalen. Dat is wanneer we gerust kunnen zeggen dat we een Joods probleem hebben.

Voor Joden die zichzelf als anti-Zionisten identificeren, ligt het ingewikkelder. Joodse anti-Zionisten, in tegenstelling tot hun niet-Joodse tegenhangers, zijn meestal gemotiveerd door angst, naïviteit, en/of een verlangen naar aanvaarding, met name door hun gastlanden of hun eigen sociale kring. En Zionisme, met de nadruk op de Joodse natie, onafhankelijkheid en etnische oorsprong in het Midden-Oosten, spuugt direct in het gezicht van het vaak herhaalde idee dat Joden slechts Polen, Russen, Duitsers of Amerikanen van een “verschillend geloof zijn.” Vele (zo niet de meeste) anti-zionistische Joden blijven zich hardnekkig vastklampen aan het idee dat volledige assimilatie in hun gastlanden uiteindelijk het antisemitisme kunnen elimineren (de Holocaust heeft uiteindelijk bewezen dat ze verkeerd zaten) en dat enkel het Zionisme dit in de weg staat.

Er zijn nog andere redenen voor het Joodse anti-Zionisme, met inbegrip van verinnerlijkte Christelijke propaganda (in het geval van Neturei Karta en Satmar) of zelfs eenvoudige onwetendheid, maar verzoening is het meest voorkomende. Het feit dat de Joodse antisemieten hebben bestaan gedurende het grootste deel van onze geschiedenis (die helemaal teruggaat tot in de tijd van Josephus), heeft niet-Joodse anti-Zionisten niet kunnen beletten van deze als ‘bewijs’ te nemen dat de ideologie van het offer niet racistisch is. Uiteraard kunt u protesteren zoveel u maar wilt over waarom u “geen Joden haat, enkel Zionisten” of hoe u “toch ook een Semiet” bent. Dit zijn de typische reacties van mensen die worden geconfronteerd met hun privilege.

Onnodig te zeggen dat dit voor mij niet goed genoeg is. Het zou ook niet goed genoeg mogen zijn voor ELKE zichzelf respecterende minderheid. Als een Jood eis ik een gelijke behandeling. Ik zal met niets minder genoegen nemen, omdat mijn burgerrechten en mijn menselijkheid niet ter discussie zijn. Historisch WERD van ons verwacht vrede te nemen met sociale en/of juridische ongelijkheid, als dit betekende onze veiligheid te garanderen. Maar we zijn niet langer bereid om dat te doen, en dit is wat zoveel mensen irriteert, vooral in de Arabische wereld, waar Joden traditioneel ‘bescherming’ werd gegarandeerd voorzover zij juridische en sociale inferioriteit aanvaardden (dhimittude).

Echter, indien u niet onze rechten, onze inheemse identiteit, of onze geschiedenis respecteert, dan bent u een vijand van ons volk. En nog belangrijker, u bent mijn vijand, en kunt u er verdomd vanop aan dat ik u als zodanig zal behandelen.

door Binyamin Arazi

De auteur is een progressieve linkse Zionist en ex-anarchist/radicaal uit New Jersey. Geboren uit een Ierse katholieke vader en een Joodse Mizrahi/Israëlische moeder, is hij goed vertrouwd met de geschiedenis van het westerse antisemitisme, extreemlinks en het lot van de Mizrahim. Hij blogt op de website van The Times of Israel.

in een vertaling van Brabosh.com naar een artikel op Israellycool van 20 januari 2015

Advertenties

Malinese moslim Lassana Bathily, redder van 15 Joden in Parijs, vreest voor zijn leven +video


Muslim who saved Jewish hostages fears reprisals
« Je ne suis pas un héros, je suis Lassana »

Held van de dag van 9 januari 2015, toen Jihadist Amedy Coulibaly de kosjere supermarkt Hyper Cacher in Parijs overviel en meteen vier Joodse mensen doodschoot en de rest van de aanwezigen gijzelde, is ongetwijfeld de Malinese moslim Lassana Bathily, een medewerker van de winkel.

lassana2Parijs, 20 januari 2015: Lassana Bathily heeft zonet de Franse nationaliteit gekregen als beloning voor ziijn heldenmoed

Hij wist 15 Joodse klanten te verbergen in een koelruimte onder de winkel en redde aldus hun leven. Sindsdien vreest hij voor zijn leven, precies omwille van het redden van Joodse levens.

Gisteren werd hij in Frankrijk in de bloemetjes gezet en kreeg als cadeau voor zijn heldenmoed uit de handen van de Franse premier Manuel Valls de Franse nationaliteit. In de video hierboven (vanaf 1m45″) doet hij zijn verhaal en vertelt dat hij zich sindsdien allesbehalve veilig voelt.

“Opkomen voor de Joden en/of voor Israël kan uw gezondheid schaden,” dat weet zelfs mijn kat. Niemand had hem dat op voorhand verteld. Laat ons hopen dat hem deze islamistische ellende en geweld bespaard blijft.

Ook president van Mali, Ibrahim Boubacar Keita (hieronder 2de van links), die op zondag 11 januari in Parijs mee opstapte arm-in-arm aan de zijde van Israël’s premier Benjamin Netanjahoe, drong eveneens aan op bijzondere politiebescherming voor Lassana.

netan-abbas03

door Brabosh.com

Plaatje van de dag: Wereld heeft nieuwe ‘Hollow Cost’ nodig en ‘Hitlor’ had gelijk

hollow-cost2Peshawar, Pakistan, 19 januari 2015. Aanhangers van de religieuze islamitische groep Al Muhammadia roepen slogans tijdens een protest tegen het Franse satirische magazine Charlie Hebdo omwille van het verschijnen van de profeet op de cover van het nieuwste (rouw)nummer. [foto: Reuters/Fayaz Aziz]

De woorden bovenaan op het bord in het Urdu lezen: “Wij martelaren voor de heiligheid van de Profeet.” De Engelstalige tekst eronder luidt in het Nederlands: “De wereld heeft een nieuwe Holocaust nodig. Hitler, u had gelijk. Zij [de Joden] hebben geen recht om te leven.” Dat weten we dan ook weer. 😦

In de slogan op het plakaat hierboven vallen in het bijzonder de woorden ‘Hollow Cost‘ en ‘Hitlor‘ op. Dat moest natuurlijk Holocaust en Hitler zijn. Echter het feit dat deze manifestanten hun debiele haatpraat niet eens behoorlijk kunnen spellen maakt hen daarom niet minder antisemitisch.

Joden in Pakistan
Tegenwoordig is meer dan 99 procent van de bevolking van Peshawar moslim, voor het merendeel soennieten, net zoals overigens ook de Palestijnen dat zijn.

lost-jews2Tot Pakistan op 14 augustus 1947 zich afscheidde van Indië, leefden in dat gebied ca. 2000 Joden, overwegend in Lahore, in Karachi en in Peshawar. Ondanks de huidige islamitische aard, was Peshawar voorheen een bont gekleurde gemeenschap waar Joden leefden naast andere minderheden zoals Zorostrianen en leden van het Bahá’í geloof.

Omwille van de Palestijnse kwestie onderhoudt Pakistan, net zoals zoveel andere moslimlanden, geen diplomatieke relaties met Israël en weigert het Israël te erkennen als een onafhankelijke staat.

Na 1947 is het antisemitisme dermate toegenomen in Pakistan dat de Joden hun biezen pakten en zich voor het merendeel vestigden in Israël. Tegenwoordig leven er geen Joden meer in Pakistan en wordt hun eeuwenoude erfgoed aan synagogen, begraafplaatsen en heiligdommen voortdurend bedreigd.

De beroemde Magen Shalom synagoge in Karachi, Pakistan, gebouwd in 1893, werd op 17 juli 1988 platsgewalst en moest plaats maken voor een shoppingcentrum:

magen-shalome

door Brabosh.com