Charlie Hebdo massacre: Elsa Cayat werd als enige vrouw vermoord omdat ze Joods was

Elsa-Cayat

Naast de vijf Joodse mannen, werd ook één Joodse vrouw vermoord, met name Elsa Cayat. Wat het aantal Joodse doden in Parijs op zes brengt op een totaal van 17 slachtoffers, meer dan éénderde dus.

Op 7 januari 2015, de eerste dag van de driedaagse terreur, werd Else Cayat van Tunesische origine, samen met haar Joodse collega de cartoonist Georges Wolinski gedood. Naast zeven andere medewerkers en de  twee bewakers werden elf mensen in de kantoren van Charlie Hebdo door de gebroeders Kouachi afgemaakt.

De 54-jarige vrouw was een pschiatriste van beroep en schreef om de veertien dagen een artikel voor het satirisch weekblad Charlie Hebdo. Sophie Bramly, een nicht van Elsa Cayat, vertelde in een interview met CNN dat zij geloofde dat haar nicht werd vermoord omdat ze Joods was.

De twee terroristen die Charlie Hebdo waren binnen gedrongen op die bewuste vrijdag hadden een lijst met namen op zak van personen die absoluut moesten geëxecuteerd worden. Hoe wel ze zeiden dat “ze geen vrouwen zouden doden” stond blijkbaar ook Elsa Cayat op hun dodenlijst en werd ze samen met de rest koelbloedig geëxecuteerd.

Hieronder nog eens de 17 slachtoffers van de terreuraanslagen in Parijs. Bovenste rij van links naar rechts: Stéphane Charbonnier (aka Charb), Georges Wolinski (aka Wolinksi), Jean Cabut (aka Cabu), Bernard Maris en Bernard Verlhac (aka Tignous). Middelste rij van l. naar r.: Elsa Cayat, veiligheidsagent Frederic Boisseau, politieagent Ahmed Merabet, veiligheidsagent Franck Brinsolaro, Philippe Honore (aka Honore) en Mustapha Ourrad. Onderste rij van l. naar r.: Yohan Cohen, Yoav Hattab, Philippe Braham, Francois Saada, Michel Renaud en politieagente Clarissa Jean-Philippe.

paris-victims5

Advertenties

De doodscultus ideologie die Frankrijk verkiest niet bij de naam te noemen

hollande-netanDe Franse president François Hollande afgelopen zondag tijdens de massameeting in Parijs, bezwerend tegen Israël’s premier Benjamin Netanjahoe: “Geloof mij Bibi, deze terroristen en fanatiekelingen hebben absoluut niets te maken met de religie van Islam. Dit is Islam niet.” Oef, da’s een hele opluchting. Ik dacht even dat… Loos alarm, we kunnen weer op beide oren slapen ‹kuch›

Natuurlijk wilde de Franse president François Hollande de Israëlische premier Benjamin Netanjahoe niet in Parijs. Die premier spreekt tot vervelens toe steeds maar over de gevaren van de Islamistische jihad, die moordzuchtige ideologie waar velen van die 3,5 miljoen Fransen die afgelopen zondag opstapten niet eens wensen over te spreken.

De vraag of Frankrijk nog op dergelijke grootschalige wijze zou mobiliseren enkel en alleen voor de Joodse slachtoffers van de terreur, mag misschien bitter en bekrompen lijken na een dag van dergelijk vertoon van Franse grandeur.

Maar nu dat de 3,5 miljoen marsjeerders weer allemaal naar huis zijn, blijven we met de vraag achter: Wat gaan de Fransen in werkelijkheid doen tegen de toenemende uitdaging van het Islamitische terrorisme? Meer veiligheid? Dat ligt voor de hand. Meer waakzaamheid? Zonder twijfel, tenminste toch voor een tijd. Meer substantieve actie, echt ontworpen om het gevaar te elimineren? Daar zou ik niet op durven wedden.

Frankrijk beloofde de wereld aan haar Joodse gemeenschap na de bloedige aanslagen van Toulouse. Hollande heeft keer op keer gezworen dat Frankrijk alles zal doen om het antisemitisme te stoppen, de haat te bevechten, “al de maskers af te scheuren, al de voorwendsels.” Ook deze keer, beloofde hij eenheid en waakzaamheid in de strijd tegen racisme en antisemitisme.

terrorist-islam-koranDe islamistische krijger met links zijn raketlanceerder en rechts kennelijk de handleiding van dat ding

Wat hij echter niet uitdrukkelijk beloofde, toen niet en ook nu weer niet, was om het gewelddadige islamitisch extremisme aan te pakken. Op vrijdag beweerde hij inderdaad in een toespraak tot de natie dat “deze terroristen en fanatici niets te maken hebben met de islamitische godsdienst.”

Het zou leuk zijn om te denken dat ze dat niet deden. Maar het is hun perverse interpretatie van verplichting tot die religie die ze telkens aanroepen bij de uitvoering van hun daden van terreur en fanatisme.

En het is de groeiende brutale resonantie van hun doden-en-gedood-worden ideologie, en het falen van de mainstream Islam om die effectief te bevechten, die de Egyptische president Abdel-Fattah el-Sissi in een opmerkelijke toespraak op 1 januari, ertoe bracht om beroep te doen op islamitische geestelijken ter bevordering van een meer “verlichte” interpretatie van Islamitische teksten.

“Zoals de dingen er nu voorstaan,” waarschuwde el-Sissi, is de Islamitische wereld “over de hele wereld vijanden aan het maken. Dus gaan de 1,6 miljard mensen (in de islamitische wereld) al de 7 miljard mensen over de hele wereld uitroeien? zal de hele wereld van 7 miljard doden? Dat is onmogelijk… We hebben een religieuze revolutie nodigd.”

De Islamistische jihad kan en zal niet verslagen worden zolang het niet in alle eerlijkheid wordt erkend. De vijanden van de vrijheid zullen er aan de grensovergangen niet worden uitgepikt, gevolgd worden op het internet, geviseerd noch gedwarsboomd worden en uiteindelijk gemarginaliseerd worden als een opdringerige zelfvernietigende politieke correctheid betekent dat deze vijanden zelfs niet bij naam genoemd mogen worden.

Gelooft iemand nu werkelijk dat bijvoorbeeld Frankrijk bezig is met het starten van een hardhandig optreden tegen islamitische groeperingen aan haar instellingen voor hoger onderwijs, of ernstige middelen zal wijden aan het onderzoek naar potentiële opruiers tot haat in lokale moskeeën? Zijn Frankrijk en de rest van Europa van plan om inkomende passageirs te profileren aan de grensposten van de EU op de manier waarop Israël dat doet? Maakt de Europese Unie zich op om Turkije te sanctioneren voor het vergemakkelijken van de stroom van geradicaliseerde Europese moslims van en naar de terreurgroep Islamitische Staat (ISIS/ISIL) in Syrië en Irak?

Lijkt het niet allemaal erg onwaarschijnlijk, wanneer de Franse president publiek verklaart dat “deze terroristen en fanatici niets hebben te maken met de islamitische godsdienst”? Niet erg waarschijnlijk is het, wanneer de Franse president, naar verluidt, zijn dag niet wil hebben van gedegen identificatie met de slachtoffers van de terreur, verstoord door de aanwezigheid van diegenen die, net zoals Netanjahoe overigens, van die plechtige harmonie en gestuurde woede, in plaats daarvan gebruik zouden durven maken om de aandacht te willen afleiden naar de specifieke oorzaak van al dat geweld, die reusachtig grote olifant was die vastgeklemd zat tussen de massa’s in het centrum van Parijs, met name het islamitisch extremisme?

Drieeneenhalf miljoen mensen namen de straten in van Frankrijk op zondag in een vertoon van solidariteit met de meest recente dodelijke slachtoffers van een meedogenloze ideologie. Maar ze konden het niet opbrengen om de islamistische doodscultus bij zijn naam noemen. Zullen de islamitische moorden in Frankrijk van de voorbije paar dagen zorgen voor een ommezwaai voor een van de grootste Joodse gemeenschappen in de Diaspora? Het begin van het einde? Ik denk eerder van niet. Een ommezwaai in de westerse strijd tegen het islamitisch extremisme? Ik vrees van niet.

door David Horovitz

in een vertaling van Brabosh.com naar een artikel in The Times of Israel van 12 januari 2015

‘In 2015 gaan we ons niet laten doen!’ [cartoon van Lukino]

vierges3In 2015 gaan we ons niet laten doen!

Intussen heeft één van de vier Parijse terroristen, 4-voudig Jodendoder Amedy Coulibaly, zich gemeld aan de ingang voor martelaren in de islamistische hemel om zijn beloning in de vorm van 72 maagden te ontvangen. “Helaas, maar we zitten met een tekort aan maagden…,” antwoordt de receptionist laconiek. “Ze zijn ervandoor met die Franse cartoonisten, zeggende dat ze eindelijk weer kunnen lachen!” 😉

cartoon van Lukino

vertaald door Brabosh.com

met dank aan Michelle W. voor de hint.

Hamas dreigt alle Franse Joden te vermoorden die immigreren naar Israël

netan-abbas03

Heeft u zich ook blauw geërgerd aan al die westerse journalisten die zich zo enthousiast uitlieten over het feit dat Israël’s premier en PA-leider Mahmoud Abbas bijna hand-in-hand samen opstapten in de mars in Parijs afgelopen zondag? “Vrede in het Midden-Oosten op til?” klonk het onnozel in de pers.

Enneuh… had bovendien het verguisde Hamas, sinds kort de regeringspartner van Abbas, de Charlie Hebdo massacre eveneens niet veroordeeld? Ja toch? De conclusie in het Westen lag dan ook voor de hand: “Waar wacht Israël op om Abbas en Hamas en dat arme door Israël uitgebuitte en verdrukte Palestijnse volk, berouwvol de handen van vrede te reiken of volhardt Israël in boosheid en blijft het dwarsliggen?”

Allemaal de reinste onzin natuurlijk. Naast de doorzichtige PR-stunt van Abbas wiens krokodillentranen slechts de journalisten van Charlie Hebdo betrof en enkel de westerse journalisten kon overtuigen, bleek de verklaring van Hamas van afgelopen vrijdag een lauwe doorslag van Abbas’ toneeloptreden.

“Wij veroordelen de aanslag tegen het Charlie Hebdo magazine en benadrukken het feit dat verschillen van mening en gedachten geen moorden kunnen rechtvaardigen,” zei de woordvoerder van Hamas. De woordvoerder van dienst ‘vergat’ wel de aanslag te vermelden van vrijdag op de Joodse supermarkt in Parijs waarbij vier Joden werden vermoord door terrorist Amedy Coulibaly.

Maar geen nood, Hamas en Co zijn intussen weer teruggekeerd tot hun oude genocidale doen en retoriek. Gisteren, maandag 12 januari 2015, haalde het Gazaanse Departement voor Vluchtelingen Zaken van Hamas scherp uit naar premier Netanjahoe omdat die de Franse Joden had opgeroepen om naar Israël te immigreren na de bloedige terreuraanslagen in Parijs.

HamasLogoVervolgens beschuldigde Hamas in één adem de regering Netanjahoe verantwoordelijk te zijn voor de recente gebeurtenissen in Parijs “in het bijzonder de gijzelingskwestie in het Joodse restaurant.”

En de verklaring van Hamas eindigde met te zeggen dat “alle Joodse immigranten naar Israël doelwitten zullen worden van het Palestijnse verzet,” met ‘verzet’ als het Palestijnse equivalent van Jodenmoord.

Aldus is Hamas op nauwelijks drie dagen erin geslaagd de wereld een rad voor de neus te draaien door te doen alsof ze tegen het doden van onschuldige burgers zijn, om even later koudweg te verklaren dat zij dreigen om elke Franse Joodse man, vrouw of kind zullen vermoorden die zouden immigreren naar Israël.

door Brabosh.com

Frankrijk: Solidariteit met journalisten maar niet met Joden [Elliott Abrams]

juif-de-franceJe suis Juif de France: ‘Ik ben een Jood van Frankrijk’
[The Jewish Press Foto van de Dag -Yonatan Sindel/Flash 90]

De massale mars in Frankrijk op zondag was in vele opzichten een prachtig gezicht en vertegenwoordigde Frankrijks afwijzing van inspanningen om de vrijheid van meningsuiting te verpletteren en in het bijzonder de kritiek op Islam te verbieden.

Maar in aanvulling op de alomtegenwoordige ‘Je suis Charlie’ slogans, zou het leuk zijn geweest om eveneens meer ‘Je suis Juif’ borden te zien. Immers, de journalisten die werkten bij Charlie Hebdo wisten precies welke risico’s ze liepen. Hun kantoren waren reeds eerder gebombardeerd en de constante aanwezigheid van twee politie bewakers (beiden vermoord vorige week door de terroristen) was een krachtige herinnering aan de gevaren.

je-suis-juif4De Franse Joden die zijn vermoord waren gewone winkelende mensen die zich voorbereiden op de Sabbat. De journalisten werden gedood voor hun opzettelijke daden en het uitdagen en bekritiseren van islamitische overtuigingen. De Joden werden gedood omdat ze Joden zijn.

Terrorisme tegen Franse Joden is niet nieuw. In 2012 vermoordde een terrorist drie scholieren en een rabbijn op een Joodse school in Toulouse. Er volgde geen optocht van een miljoen burgers.

En veronderstel eens dat de terreuraanslag in Parijs vorige week niet gericht was tegen Charlie Hebdo, maar dat “enkel” vier Joden waren gedood, of acht, of 12 of om het even. Is er iemand die gelooft dat een miljoen Franse burgers zouden opmarcheren in Parijs en met tientallen wereldleiders die zich daarbij aansloten?

Dit herinnert ons aan de bomaanslag aan de synagoge in de Rue Copernic in Parijs in 1980, waarna de Franse premier Raymond Barre publiekelijk verklaarde dat “een bom die bedoeld was voor Joden vier onschuldige Fransen had gedood.” Dat schokkend gebrek aan solidariteit, die definitie van Fransen die Joden uitsluit, lijkt zich niet te hebben genezen en de Fransen van vandaag lijken zich meer solidair te voelen met de journalisten die werden gedood dan met de Joden die werden gedood.

Dit is niet om het belang te willen kleineren van deze prachtige weergave van steun voor de vrije journalistiek. In de afgelopen jaren zijn veel teveel instellingen en publicaties de Yale University Press en anderen gevolgd in zich te verbergen, weigeren cartoons of ander materiaal dat Islam “beledigt” af te drukken. Zij verscholen zich daarbij achter “goede smaak” en “voorzichtigheid” maar hun acties stonken naar lafheid.

Noch kunnen wij ontkennen dat Frankrijk en vele andere Europese landen vandaag geconfronteerd worden met diepe en complexe sociale problemen die te wijten zijn aan hun falen om met succes islamitische immigranten te integreren. Slogans zullen de problemen die zij ondervinden niet oplossen, maar ook het wegkijken wanneer Joden het eerste slachtoffer zal dat niet doen.

In teveel Europese hoofdsteden dreigt men niet enkel “beledigd” te worden maar zelfs fysiek aangevallen te worden voor het dragen van zichtbaar Joodse symbolen zoals een keppel. Zoals we geleerd hebben uit het zeer succesvolle Amerikaanse “gebroken ruiten” beleid, is dat eens een dergelijke cyclus begint die zeer moeilijk te doorbreken is.

Misschien dat de mars in Parijs de Fransen de nodige energie zal leveren om die cyclus in Frankrijk te doorbreken, waardoor duidelijk wordt gemaakt dat antisemitische handelingen niet zullen getolereerd worden en een einde zal gemaakt worden aan de periode waarin hele buurten virtueel buiten de controle van de politie vallen.

Ik ben niet te optimistisch en verwacht dat de stijging van aliyah door Franse Joden zich zal doorzetten. Deze week werden in talrijke synagogen in Parijs geen erediensten voor de Sabbat gehouden, Joodse scholen werden gesloten en communautaire gebeurtenissen werden geannuleerd of uitgesteld. De gebeurtenissen die toch doorgingen vonden plaats onder zeer zware politie bewaking en die bewaking zal nog voor lange tijd worden gehandhaafd.

Franse Joden en andere Europese Joden zouden kunnen besluiten dat, wanneer ze nog enkel kunnen wonen, werken en hun godsdienst beleven onder de hoogste niveaus van bescherming, omgeven door speciale politie brigades, het tijd is om te vertrekken. Immers, de dappere journalisten van Charlie Hebdo zetten weliswaar hun leven op het spel, maar niet het leven van hun kinderen.

door Elliott Abrams

in een vertaling van Brabosh.com naar een artikel uit Pressure Points, Council of Foreign Relations, van 11 januari 2015

Op zijn blog Pressure Points, schrijft Abrams zijn beschouwingen neer over het Amerikaanse buitenlands beleid met een speciale focus op het Midden-Oosten en democratie en kwesties omtrent de mensenrechten.