Je suis Charlie

je-suis2

Laatst bijgewerkt: vrijdag, 9 januari 2015 om 10u12'

Ik krijg nogal wat negatieve reacties binnen op mijn ‘Je suis Charlie’, dus vandaar de volgende toelichting.

De aanslag tegen Charlie Hebdo was een aanslag gericht tegen het recht op vrije meningsuiting en tegen de democratie als dusdanig. Dit heeft geen enkele inhoudelijke connotatie met wat Charlie Hebdo in haar weekblad publiceerde. De inhoud van Charlie Hebdo interesseert mij namelijk geen barst, het gaat mij louter om het principe. Meer hoeft u daar niet achter de zoeken.

“Ik ben Charlie” omdat ik haast op wekelijkse basis bedreigingen ontvang om de eenvoudige reden dat ik openlijk pro-Israël ben. Wat Charlie Hebdo woensdag is overkomen kan mij morgen, volgende week of maand ook overkomen simpelweg omdat ik openlijk uitkom voor mijn mening.

fingerMaw: ik voel mij al vele jaren rechtstreeks en concreet geviseerd door die jihadistische moordbrigades en ander antisemitisch en anti-Israël tuig-van-de-richel.

Ik heb daar maar één antwoord op: “F*ck Off!”

Brabosh.com

Antwerpen, 9 januari 2015

Advertenties

Coldplay en andere internationale muzikanten en groepen investeren in Israëlisch bedrijf

music-mess

Wat hebben de Britse rockband Coldplay, de Amerikaanse zanger Nicki Minaj, de Amerikaanse rapper Will.i.am en de Franse producer van electronische muziek David Guetta allen gemeen? Zij zullen met z’n allen optreden in de Chinese hoofdstad Beijing om er Music Messenger (MM) te promoten.

Dat is een vrij programma voor applicaties dat werd ontwikkeld door een Israëlisch bedrijf in de kibboets Glil Yam, nabij Herzliya, Israël. Zij hebben allen geïnvesteerd in het bedrijf dat de “WhatsApp of music” heeft ontwikkeld. Dit lijkt wel een ferme streep te zijn door de rekening van de internationale BDS-beweging (Boycot, Desinvesteren, Sancties), die een algemene boycot [lees: fatwah] over Israël heeft afgekondigd.

Oded David "O.D." KoboNadat hij zijn programma Pheed, een platform voor de sociale multimedia, had verkocht voor 40 miljoen dollars aan de Mobli Media Group, ontwikkelde de Israëlische ondernemer Oded Kobo (plaatje rechts) Music Messenger, een vrij te verkrijgen toepassing (app) om muziek door te zenden.

De applicatie, die zowel werkt op iPhone en Android en reeds een miljoen gebruikers heeft over de hele wereld, maakt het u mogelijk om eender welk lied in om het even welke taal door te sturen naar uw vrienden op uw contactlijst. Bovendien kunnen gebruikers muziekbibliotheken en een playlist aanleggen en liedjes opzoeken.

Chinese markt ipv de EU?
Oded Kobo slaagde erin om 5 miljoen dollars te verzamelen van belangrijke leden over de hele wereld van de muziekindustrie en een bedrijfswaarde van 25 miljoen dollars. Coldplay en de a,ndere investeerders zullen in juni 2015 een groot concert organiseren in Beijing om het project te introduceren aan de Chinezen. “Andere bronnen in de muziekindustrie hebben hun interesse uitgesproken in de app. Ik geloof dat wij in de toekomst de ‘volgende YouTube’ zullen worden,” zei Kobo in een interview met Yedioth Ahronoth (Ynet News).

miracle

Dat steeds meer Israëlische ondernemers verkiezen om in China te investeren is geen toeval. Sinds de Europese Unie zich in toenemende mate keert tegen Israël door sinds het voorjaar van 2014 een gedeeltelijke economische boycot van de Joodse staat te handhaven en in het Westen steeds meer stemmen opgaan om van een gedeeltelijke naar een volledige boycot over te gaan (zie bv. de academische boycot van Amerikaanse Universiteiten), blijft Israël niet bij de pakken zitten en wordt uitgekeken naar alternatieven en andere economische markten en handelspartners elders in de wereld, zoals in Zuid-Amerika, Afrika en Azië, en dan komt de gigantische Chinese markt binnen handbereik.

David Strauss, een andere ondernemer, is verantwoordelijk voor de zakelijke ontwikkeling van het bedrijf. Andere investeerders in het bedrijf zijn onder meer David Holmes, de manager van Coldplay, de befaamde Nederlandse DJ Tiësto, Gee Roberson (de Amerikaanse rapper Kanye West’s voormalige manager) en gevolmachtigde vertegenwoordigers voor RCA Records Wayne Barrow en Mark Pitts. Holmes vertelde aan zijn partners in Israël dat dit de eerste keer is dat hij investeert in een Israëlisch bedrijf.

Opmerkelijk:
Meer dan drie jaar geleden maakte de Britse rockband Coldplay hun houding ten aanzien van het Midden-Oosten conflict bekend door op hun Facebookpagina te verwijzen naar deze (pro-Palestijnse) link. Later hebben ze die link opnieuw verwijderd maar dat lijkt eerder het resultaat te zijn geweest van een daarmee gepaarde commotie dan een plotseling ontwaken en alsnog het gekende pro-Palestijnse [lees: anti-Israëlisch] narratief doorprikten.

En nu blijkt dat ze investeren in een Israëlisch bedrijf! Van een omslag gesproken. Coldplay heeft uiteindelijk besloten om het gezond verstand (en hun portemonnee!) te laten spreken ipv zich te laten leiden door het onderbuikgevoel. 😉

coldplay1

door Brabosh.com

naar een artikel van Ofer Petersburg op Ynet News van 4 januari 2015 alsook naar een bericht van Aussie Dave op Israellycool van 5 januari 2015

10de verjaardag van Mahmoud Abbas’ kleptomaan dictatorschap in ‘Palestina’

dollar04

Voor de president van de Palestijnse Autoriteit, de bijna 80-jarige Mahmoud Abbas, zijn het de voorbije tijd drukke weken geweest. Afgelopen dinsdag vorderde hij Palestijnse soevereiniteit bij de Verenigde Naties. Wanneer het fout liep bij het ophalen van een meerderheid aan stemmen in de Veiligheidsraad, als gevolg van de onthouding van Nigeria in de laatste minuut, richtte hij onmiddellijk zijn ogen op het Internationaal Strafhof, waarvoor hij momenteel het lidmaatschap wil verkrijgen.

Blijkbaar maakt hij met Jordanië thans plannen om terug te keren met zijn resolutie naar de Veiligheidsraad voor ronde twee. Maar dat is niet alles wat er gebeurt voor Mahmoud Abbas. Er staat echter nog iets anders op zijn lijst, iets dat hij wellicht kan uitkiezen om te vieren. Komende vrijdag, 9 januari, zal het de tiende verjaardag zijn van zijn overwinning in de Palestijnse presidentsverkiezingen.

king-abbasZelfgekroonde Keizer zonder Kleren en zonder Land, Mahmoud Abbas, maar wel met een goed gespekte bankrekening in het Westen. Meer moet dat niet zijn.

Zijn ambtsperiode is reeds zes jaar geleden verstreken, maar is dat niet, voornamelijk omdat hij elke nieuwe verkiezingen heeft afgeblazen. Wat betekent dat deze vrijdag niet enkel de geboorte zal markeren van Abbas’ presidentsschap, maar ook de dood van Palestijnse democratie. In de loop van de afgelopen tien jaar heeft Abbas het democratische proces dat ooit bestond in de Palestijnse Autoriteit volledig ontmanteld in een mate zoals nooit voorheen werd gezien.

De waarheid is echter dat zijn weigering om af te treden en op te roepen tot nieuwe verkiezingen, slechts een van vele symptomen is van het dictatoriale regime dat zich heeft ontwikkeld onder Abbas. In overeenstemming met andere dictators, heeft Abbas iedere schijn van vrijheid van meningsuiting in de PA gesloopt. Alle journalisten die trachten hem ter verantwoording te roepen voor zijn despotische kuren, vliegen bliksemsnel achter de tralies op beschuldiging van… “Het uitsteken van hun tong.”

Net zoals iedere dictator is hij corrupt. Zijn voorganger, Yasser Arafat, werd beschuldigd van verduistering van miljarden dollars van geld bedoeld voor het Palestijnse volk, met Amerikaanse ambtenaren die het persoonliojk vermogen van deze man schatten tussen de één en drie miljard dollar. In overeenstemming tot zijn grote voorbeeld en rolmodel naar wie hij zijn eigen zoon heeft genoemd, wordt deze schandelijke traditie door Mahmoud Abbas verder gezet.

Tijdens een hoorzitting voor de Subcommissie omtrent Midden-Oosten in het Congres, getiteld “Chronische kleptocratie: corruptie binnen het Palestijnse politieke etablissement”, beweerde Commissievoorzitter de Republikein Steve Chabot uit Ohio, dat Abbas zijn positie heeft gebruikt “om zijn eigen zakken te vullen evenals die van zijn cohorte trouwe trawanten, met inbegrip van zijn zonen, Yasser en Tareq… die naar verluidt honderdduizenden dollars incasseerden aan US-AID contracten.”

yaser_arafat2Yasser Arafat werd in 2004 door Forbes gerangschikt op de 9de plaats op de lijst van rijkste mensen van de wereld

In feite, volgens Muhammad Rashid, Arafat’s economische en financiële adviseur en hoofd van de Palestijnse Investeringsfonds, heeft Abbas een nettowaarde van meer dan 100 miljoen dollar. Dat is staat dan nog los van de rijkdom van zijn zonen, die persoonlijk fortuinen hebben vergaard door zaken zoals monopolies op de invoer van sigaretten en de zelftoegekende aanbestedingen van projecten voor openbare werken.

Een andere ambtenaar van de Palestijnse Autoriteit, de voormalige minister voor Veiligheid Mohammed Dahlan, heeft beweerd dat ca. 1,3 miljard dollars is verdwenen uit het Palestijnse Investeringsfonds sinds het in 2005 werd overgedragen onder de controle van Abbas. Dit probleem doet er wel degelijk toe, vooral wanneer dat gebeurt op de hoogste niveaus van de overheid. De grootste ontvanger van internationale hulp in de wereld [!] met name de Palestijnse Autoriteit heeft tussen 2007 en 2014 ca. 8.462.161.328 dollars ontvangen.

Met meer dan 3.000 dollars per hoofd van de bevolking en ongeveer 428 dollars per hoofd van de bevolking per jaar, is dat bijna vier keer meer de steun die werd gegeven aan de Europeanen via het Marshall-Plan waarbij volledig Europa terug werd opgebouwd nadat het verwoest werd door de Tweede Wereldoorlog. Dus, misschien is het de diepgewortelde corruptie van de PA, en niét het Israëlische beveiligingsbeleid, die het beste verklaart waarom de economische situatie van het Palestijnse volk zo penibel is.

Misschien is de meest fundamentele functie van de dictatuur van Abbas, echter zijn gretigheid om geweld goed te keuren. We zagen dit in zijn duidelijkste gedaante ruim een jaar geleden, toen Abbas de vrijlating van moordenaars eiste als een voorwaarde voor onderhandelingen. Toen Israël hieraan tegemoetkwam, verwelkomde Abbas deze moordenaars als helden en noemde hen zelfs expliciet aldus.

Mahoud Abbas hand-in-hand met Issa Abd RabboPlaatje rechts: Staande voor een vierende verwelkomende menigte en glimlachend van oor tot oor, hield PA-president Mahmoud Abbas de hand omhoog van zijn ‘volksheld’ Issa Abd Rabbo (kaalkop plaatje rechts, Bethlehem, 6 nov. 2013).

Issa was namelijk de man die in 1984 op 19-jarige leeftijd twee studenten aan Hebreeuwse Universiteit had doodgeschoten wier enige misdaad was om buiten wat te gaan wandelen.

(Op 22 oktober 1984 waren de studenten Ron Levi (23 jr.) en Revital Seri (22 jr.) op wandeltocht in het zuiden van Jeruzalem. Op de grond zittend in de schaduw van een dennenboom, rustten ze even uit toen eensklaps de gewapende Issa Abd Rabbo voor hun neus opdoemde. Op bedreiging met een vuurwapen bond hij hen vast, trok een zak over hun hoofd en schoot hen van dichtbij door het hoofd.)

En wie kan vergeten dat, iets meer dan een decennium geleden tijdens de door de Palestijnse Autorteit gesponsorde terreurgolf van de tweede intifada, toenmalig premier Abbas bijna vijf jaar heeft gewacht vooraleer hij het gebruikte geweld veroordeelde. Hij deed dat pas in december 2004, nadat reeds 700 Israëlische burgers werden opgeblazen in aanslagen op bussen, in pizza winkels en in nachtclubs.

Munchen 1972De waarheid is dat de wortels van Abbas’ terroristische tendensen helemaal teruggaan tot de vroege jaren 1970. Volgens Abu Daoud, het brein achter het Olympische bloedbad in 1972 van München toen 11 Israëlische atleten werden vermoord, voorzag Abbas de financiering van deze terreuraanslag (plaatje rechts).

(Het is het vermelden waard dat toen Abu Daoud in 2010 stierf, Abbas een brief van medeleven schreef aan de familie van de terrorist, zeggende: “Hij wordt gemist. Hij was een van de leidende figuren van Fatah en leefde voor het verzet [tegen de bezetting] en zette zich oprecht en ten koste van zijn eigen gezondheid in voor het heil van zijn volk.“)

Terugkijkend, als wij de voorbije 10 jaren van Abbas presidentsschap overschouwen, zien we hier het handelsmerk van de staat van dienst van een kwaadaardige dictator. Hij heeft de democratie verpletterd, smoorde de vrije meningsuiting van zijn volk, vergaarde immense rijkdom op de ruggen van de mensen en verheerlijkt het geweld.

Indien westerse leiders en intellectuelen echt willen zorgen voor de rechten en het welzijn van de Palestijnen, en als ze echt de weg naar de vrede willen vrijmaken, waarom blijven ze dan doorgaan met hun geld te gooien naar een anti-democratische, repressieve, stelende en terrorist, en een dictator zoals Mahmoud Abbas blijvend financieren tegen beter weten in?

door rabbijn Shmuley Boteach

The author, whom Newsweek and The Washington Post call “the most famous rabbi in America,” is the founder of This World: The Values Network, the world’s leading organization defending Israel in the media. He is the author of Judaism for Everyone and 29 other books. Follow him on Twitter @RabbiShmuley.

in een vertaling van Brabosh.com naar een artikel in The Jerusalem Post van 5 januari 2015

Noorwegen sponsort expositie met kaarten waarin Israël wordt vervangen door Palestina

noor02

De voorbije jaren lijken vooral de Scandinavische landen Denemarken, Zweden, Finland en Noorwegen de ‘beste leerling in de klas’ te zijn inzake Palestinisme. In hun enthousiasme om het Palestijnse volk te steunen in hun streven naar een soevereine staat, lijken ze dikwijls te vergeten dat ze aldoor zelf beweren zeggen voorstanders te zijn van de tweestatenoplossing als oplossing van het conflict. U weet nog wel: een Palestijnse staat naast een Joodse staat in vrede en veiligheid.

noor06Ook Noorwegen pompt enorm veel geld in de Palestijnse kwestie, niet enkel rechtstreeks in de Palestijnse Autoriteit van Mahmoud Abbas en projecten in de Gazastrook, maar financiert loyaal talrijke niet-gouvermentele organisaties (NGO’s) die dat beleid ondersteunen en propageren.

Eén van die oudste NGO’s  is People’s Aid (Folkehjelp) die gefinancierd wordt door de Noorse regering en vele andere buitenlandse organisaties. De Noorse People’s Aid’s heeft al jaren in Libanon een project lopen “Ontwikkelingssamenwerking in Libanon” dat gefinancieerd wordt door het Noorse ministerie van Buitenlandse Zaken en het Canadese Internationale Ontwikkelings Agentschap.

noor01

‘Dit is Palestina’
Onlangs sponsorde de Noorse People’s Aid in Libanon een tentoonstelling ‘This is Palestine‘ [Dit is Palestina] naar aanleiding van de 50ste verjaardag van “de uitbraak van de Palestijnse revolutie”, meer bepaald de eerste (mislukte) aanslag tegen Israël die Al Fatah uitvoerde tegen Israël’s watervoorziening installatie, destijds geleid door Yasser Arafat. Die tentoonstelling werd ‘opgevrolijkt’ met een 9-tal kaarten van Palestina die werden getekend door Palestijnse kinderen van vluchtelingen in Libanon waarvan er hier drie worden getoond.

Zoals u zelf kunt vaststellen werd ook hier Israël vakkundig van de kaart geveegd en vervangen door ‘Palestina’. Overigens compleet in overeenstemming met de doelstellingen van de Noorse People’s Aid inzake de Palestijnse vluchtelingen: “Belangrijke inspanningen zijn de strijd om erkenning te krijgen voor de rechten van de [Palestijnse] vluchtelingen om hen eventueel te laten terugkeren naar hun thuisland na meer dan 60 jaren en terwijl ze in Libanon verblijven de strijd voor hun fundamentele burgerrechten en hun rechten op basis diensten zoals werk en huisvesting.”

noor03

Eénstaatoplossing: Palestina zonder Israël
Om een en ander dus letterlijk in de verf te zetten, werd hier het door de Noorse regering gesponsorde ‘recht op terugkeer’ van ca. 5 miljoen nakomelingen van Palestijnse vluchtelingen van 1948 (volgens Mahmoud Abbas zelfs 6 miljoen) visueel uitgebeeld. En als al die vluchtelingen dan ooit zijn teruggekeerd is tegelijk Israël van de kaart verdwenen en is de Palestijnse kwestie opgelost. Zo klaar als ene klontje suiker. 😦

Overigens wordt de Noorse NGO People’s Aid die deze expositie ‘This is Palestine’ sponsorde, niet enkel gefinancierd door de Noorse regering. Volgens het eigen jaarrapport zijn andere sponsoren bijvoorbeeld: het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, USAID (het Amerikaanse Agentschap voor Internationale Ontwikkeling), de Europese Unie en de Verenigde Naties, de Nederlandse en Zweedse ministeries van Buitenlandse Zaken, Duitsland en andere regeringen, evenals het Noorse ministerie van Buitenlandse Zaken en NORAD (het Noorse Agentschap voor Ontwikkelingssamenwerking)

Terwijl al deze landen en organisaties met z’n allen vastbesloten en overtuigend argumenteren dat ze voluit de tweestatenoplossing promoten, steunen ze in werkelijkheid en ‘aan de grond’ allerhande projecten en exposities die tegengesteld aan wat ze beweren in werkelijkheid de eenstaatoplossing bewerkstelligen, met name een Palestina zonder Israël. Massamisleiding en puur volksbedrog.

door Brabosh.com


Bron:

  1. Palestinian Media Watch (PMW):
    ♦ Norwegian NGO funds exhibit of kids’ maps in Lebanon presenting “Palestine” as replacing Israel; door Itamar Marcus en Nan Jacques Zilberdik [lezen]
  2. The Algemeiner:
    ♦ Norwegian Map Exhibition Calls All of Israeli Territory ‘Palestine’; door JNS [lezen]