Hoe een beschaafde oorlog uitvechten tegen een onbeschaafde vijand [Eric R. Mandel]

henningSyrië, 3 oktober 2014. Alan Henning was een Britse taxichauffeur die naar Syrië was getrokken om daar als vrijwilliger voor een humanitaire organisatie de vluchtelingen te helpen. Hij was het vierde westerse slachtoffer die werd vermoord door Islamistische Staat (ISIS/ISIL), die bovendien het beeldverslag van de ruige onthoofding met een mes op YouTube plaatste bij wijze als waarschuwing en afschrikking.

Hoe vecht je een oorlog uit tegen een vijand die meer van de dood houdt dan van het leven? Hoe vecht je een oorlog uit tegen mensen die, in naam van de religie, willekeurig moorden, tot slavernij brengen en onschuldige kinderen, vrouwen en mannen martelen? Hoe handhaaft u een moreel kompas terwijl u wordt geconfronteerd met een vijand die totaal geen respect heeft de oorlogsregels? Om te beginnen met deze vragen te beantwoorden, moeten we beginnen met een eerlijke behandeling van onze veiligheidsbelangen.

hamas-isisIn deze ‘oorlog,’ zijn militaire operaties wellicht keuzes van de laatste redding, maar onze kans op succes zal drastisch beperkt zijn, tenzij we deze vijand confronteren alsof we in een grootschalige militaire confrontatie waren. Onze huidige ad-hoc-militaire operaties, dat wil zeggen met drones (onbemande vliegtuigen) en anderen, zullen op de lange termijn niet effectief zijn, tenzij ze deel vormen van een alomvattende strategie met een duidelijke visie op succes.

Negenenzeventig jaar geleden, werden we geconfronteerd met een vijand die het pure kwaad voorstelde en dat bekend was als het nazisme. Maar toen, in tegenstelling tot nu, wisten we dat dit absolute kwaad moest uitgeroeid om op het even welke wijze. In het geval van nazi-Duitsland en het keizerlijke Japan was het antwoord hun onvoorwaardelijke overgave.

In het geval van het communisme tijdens de koude oorlog (herinner je Ronald Reagan’s ‘evil empire’?), was er geen snelle uitkomst. Er werden gedurende vele decennia vele militaire gevechten en diplomatieke schermutselingen uitgevochten, met geen einde in zicht, tot op het allerlaatste. Toch was de vastbesloten visie in elk geval om en zo volledig mogelijke overwinning mee naar huis te nemen, wetende dat Amerika en het westen in hun recht stonden en de vijand buiten het beschaafde vestigingsgebied (pale) stond.

Het ‘boosaardige rijk’ [evil empire] van vandaag is die van het radicale jihad islamisme, de 21ste-eeuwse versie van het nazisme. De jihadisten van alle sektarische groepen, d.w.z. zowel Soennitische en Sjiitische, verwachten een overwinning, omdat hun (nauwkeurige) inschatting op het Westen is dat het niet over de wilskracht beschikt om te vechten tegen een vijand zonder een duidelijke exit-strategie, of een die niet kan worden gewonnen tijdens hun leven.

hamas-executionsIn de Bronx van Gaza City in Hamastan, tafereel kort na het vrijdaggebed van 22 augustus 2014. Mannen èn kinderen kijken nieuwsgierig toe hoe militanten van de al-Qassam Brigades, het doodseskader van de radicale islamistische terreurgroep Hamas, op klaarlichte dag op straat enkele Palestijnen executeren. Geen pottekijkers noch journalisten aanwezig want mensenrechten in Gaza interesseert geen kat. [bron]

Vandaar dat we onszelves moeten afvragen:

• Zijn wij bereid om een doeltreffende, flexibele strategie gericht op de vernietiging in kaart te brengen, of ten minste het radicale islamisme erg grondig te verzwakken, goed wetende dat vele obstakels en tegenslagen in het verschiet liggen?

• Is er een visionaire westerse leider aan de horizon in de 21ste eeuw die verder kan kijken dan onze behoefte aan instant succes en uitleggen dat we de dreiging van jihadisme moeten confronteren, omdat na verloop van tijd het ons zou kunnen vernietigen en alles bedreigen wat ons dierbaar is?

• Heeft het Westen in het tijdperk van 24/7 ogenblikkelijke berichtgeving een voldoende ‘sterke maag’ om een oorlog uit te vechten waarbij al zijn daden met een vergrootglas worden bekeken en de onvermijdelijke beschuldigingen voor oorlogsmisdaden kan weerstaan voor het doden van burgers die waarschijnlijk werden opgenomen binnen de operationele basissen van de terroristen?

• Kan het Westen een vijand bevechten die succes over eeuwen beschouwt en eindeloos geduld heeft en tientallen miljoenen leden en aanhangers heeft?

• Is het te laat voor Amerika en het Westen om in actie te treden? Het antwoord op die laatste vraag is neen, maar het lijkt er veel op dat enkel de Israëliërs de existentiële bedreiging begrijpen die uitgaat van het radicale islamisme. Misschien is dat zo omdat het land vanzelfsprekend het meeste hierdoor bedreigd wordt.

Body_language_mythVechten tegen de radicale Islam met de handen op de rug…

Er is geen verzoening of placcatie die het radicale islamisme kan bevredigen. Tot Amerika zich realiseert dat onze manier van leven wordt bedreigd door de toenemende, radicale dreiging van Jihad-strijders, zullen we blijven vechten met beide handen achter onze rug (plaatje rechts).

Hoe definieert men radicale islamisten? De hedendaagse smaak van de dag [taste of the day] is de soennitische Islamitische Staat (ISIS/ISIL). Echter, of het nu gaat om soennitische of sjiitische, Arabische of Perzische, radicale islamisten moeten door het Westen worden bekeken als de zijden van dezelfde Jihadistische munt.

We moeten ons niet in de war laten brengen door het feit dat ze soms elkaar naar de keel vliegen als zijnde aartsvijanden, en soms elkaars sektarische lijnen kruisen om samen te werken tegen grotere kwaden, dat wil zeggen Amerika, Israël en het Westen.

De volgende Amerikaanse president moet afzien van het idee dat er goede en slechte radicale islamisten zijn. De soennitische Islamitische Staat moet overwonnen worden, maar het gevaar van een radicale Iraanse sjiitische Islam zal op de langere termijn wellicht een grotere bedreiging worden voor de Amerikaanse en Westerse belangen.

De regering Obama is ten onrechte van mening dat het sjiitische islamistische Iran moet worden omarmd als deel van de oplossing tegen de radicale Islam. Niets dat verder staat van de waarheid. Het omarmde ook per ongeluk de islamitische Moslim Broederschap in het aangezicht van de gematigde Islam. Amerikaanse bondgenoten zoals de Jordaanse koning Abdullah wisten beter, en berispten Amerika door te verklaren dat de Moslim Broederschap gewoon een wolf in schaapskleren is.

Moslim natiestaten moeten voor hun eigen eigenbelang, de leiders worden in deze oorlog tegen de radicale Islam. Dit is anti-islamistisch en niet anti-Islam. Dit kan alleen gebeuren als de strategie van de omgekochte soennitische natiestaten, dat wil zeggen Saoedi-Arabië, Egypte en de Golfstaten, met inbegrip van de Koerden, de Turken en sjiieten, die het Iraanse regeime niet ondersteunen. Om bondgenoten in het bed te krijgen zoals de Wahhabistische soennieten van het Arabische schiereiland is zeker onaangenaam, maar het is op dit punt noodzakelijk om succes te kunnen zijn.

De complexiteit van deze overweldigende grootse visie moet vanzelfsprekend zijn. Verschillende scenario’s van actie tegen verschillende radicale islamistische groeperingen zullen verschillende strategische partners vereisen en steeds veranderende strategieën. De werktuigen daartoe zullen de ondersteuning vergen van geallieerde natiestaten, werving van dissidenten, diplomatieke druk, economische stimulansen en ontmoedigingen, clandestiene acties, contra-terrorisme, effectief gebruik van sociale media en, ja, militaire operaties, onder vele andere mogelijkheden.

De potentiële lengte van dit conflict maakt deze oorlog veel meer analoog aan de koude oorlog dan WWII, maar zelfs die analogie is uitgerekt, zoals dit conflict diepgaand verschillend is. Dit is geen oorlog om financiële bronnen; het is een strijd om de macht en vastbeslotenheid. Zoals dat het geval was voor de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog, is de oorlog tegen de radicale islam een strijd tegen ideologieën die onze vrijheden en onze manier van leven willen vernietigen.

Gaza, 20 november 2012. Palestijnse militanten van de al-Qassam Brigades, het doodseskader van de radicale islamistische terreurgroep Hamas, sleuren het lijk van een geëxecuteerde man achter hun motorfiets doorheen de straten van de stad. Het onfortuinlijke Palestijnse slachtoffer werd eerder samen met nog vijf anderen geëxecuteerd, omdat hij naar verluidt undercover zouden samengewerkt hebben met Israël. Zonder vorm van feitelijk onderzoek, noch proces noch verdediging, werden de zes Gazaanse Palestijnen prompt in het openbaar opgehangen.

door Eric R. Mandel

in een vertaling van Brabosh.com naar een artikel in The Jerusalem Post van 28 december 2014

6 gedachtes over “Hoe een beschaafde oorlog uitvechten tegen een onbeschaafde vijand [Eric R. Mandel]

  1. Hou maar op over “islamisme” en “radicale islam”. Er is maar één islam, zoals Erdogan ook al zei. “Radicale” aanhangers van de islam leven precies zoals Mohammed het in de koran heeft voorgeschreven, ze bekeren, onderwerpen en/of moorden onder de ongelovigen.

    Net zoals we het nazisme met wortel en tak moesten uitroeien, zullen we ook de islam met wortel en tak moeten uitroeien. Als we in ’40-’45 “gematigde” nazi’s hadden gekoesterd zoals we nu de vijfde kolonne in ons land koesteren, spraken we nu allemaal Duits…

    Like

  2. Dit is op Voice in the Desert herblogden reageerde:
    Zie ook mijn blog entry, Muslim Mayhem, where I offer my take on war with Islam: An Eye for an Eye, the sooner the better. Boko Haram murder and rape 100 girls? Okay, 100 muslim girls get offed on camera in a Western country. Immediately do to any muslim here, what muslims do to others. An Eye for an Eye. Net zo lang moslims doodmaken totdat ze ophouden met hun moorden en niet eerder. Alle landen met Sharia de oorlog aanzeggen en met grove wapens alles kapot bombarderen zodra er ook maar 1 moslim een grote bek opzet of een niet-moslim doodt of bedreigt. Gewoon grof geweld plegen tegen alles wat Islam is in de wereld, Constantinopel terug veroveren, gewoon alles wat Islam is, zoals gezegd, dood maken. Bullies folllow the Lead Pipe Rule. Ze hebben ons al eeuwen geleden de oorlog verklaard, hoog tijd dat we terug slaan en ze goed laten zien wie hier de baas is.

    Like

  3. Het artikel belicht feitelijk wat ik zelf al jaren bepleit: Onderscheid niet tussen de goede en kwade islam, beschouw ze beide als slecht. Geef ze niet de mogelijkheid verzachtende woorden te spreken, waaruit vredelievendheid zou kunnen blijken. De islam staat toe dat ‘ongelovigen’ mogen worden belogen en bedrogen, met alle middelen. Ten tweede, door hun doodsverachting zijn islamstrijders geduchte tegenstanders, die van de vijand eenzelfde opstelling verwachten ten opzichte van de dood. Angst voor de dood leidt ertoe dat ze je niet serieus nemen. Knal erop en laat ze merken dat ze zojuist een goed pak op hun flikker hebben gekregen en dat, als ze weer wat proberen, totale vernietiging hun deel zal zijn. Sluit, ter beëindiging van een gevecht, nooit compromissen. Daar hebben ze geen respect voor. Ten derde, sluit geen verdragen met ze in de hoop dat ze deze zullen respecteren. Volgens de sharia-wetgeving hebben verdragen geen rechtsgrond. Het zijn optische middelen, geen praktische middelen. Ten vierde, faciliteer deze ideologie niet. Laat ze merken dat ze zich alleen aan onze regels dienen te houden en dat er geen enkele concessie zal worden gedaan aan hun ideologie. Bestraf degenen die zich hieraan niet houden. Zet ze het land uit als ze zich niet aan onze wetten willen houden. Ten vijfde, geef ze geen Nederlands paspoort, daar vegen ze hun reet mee af.

    Like

  4. Om dit probleem effectief te kunnen aanpakken zal je gebruik moeten maken van,
    de tactiek der verschroeide aarde…

    Like

  5. Ik sla de trom, stroomt samen, wij zijn velen.
    Mijnwerkers komt met bijlen en houweelen,
    Gij boeren scherpt Uw zeisen en Uw grepen,
    Matrozen neemt de haken van Uw schepen,
    En jagers laadt met scherp Uw jachtgeweren,
    Wij zijn de laatsten en wij moeten ’t keeren.
    Boven den knoet verkiezen wij den dood.
    Wordt wakker, want de nood is groot.

    Like

Reacties zijn gesloten.