Supporters van Israël: stop met deze 13 foute uitdrukkingen te gebruiken !

judea-and-samaria-belongs-to-israel

Westerse mainstream media verslaggeving van Israël is doorspekt met uitdrukkingen die met opzet de Joodse Staat delegitimeren. Het goede nieuws is dat deze termen niet 3.300 jaar geleden in steen werden geschreven maar werden gecreëerd na de onafhankelijkheid van Israel. Dit taalgebruik betekent dat we onze geschiedenis ontkennen. Deze 13 zegswijzen die eindeloos worden herhaald moeten wij stoppen.

1 – “Westelijke Jordaanoever”: Claimt dat “Judea and Samaria” enkel de “bijbelse naam voor de Westelijke Jordaanoever” is, is de geschiedenis op zijn kop. De van origine Hebreeuwse termen “Judea” en “Samaria” werden gebruikt tot 1950, toen [Trans]Jordanië het gebied binnenviel en vervolgens hernoemde naar de Westelijke Jordaanoever met als doel de Joodse associatie van deze gebieden te verwijderen van het Joodse thuisland van Joden. De VN delingsresolutie uit 1947 refereerde niet naar “Westelijke Jordaanoever,” naar naar “het heuvelland van Samaria en Judea.” Deze term is niet de afkorting voor “Judea en Samaria.” Onder deze formulering is Jordanië de “Oostelijke Jordaanoever” van het originele Palestijnse Mandaat, die was bedoeld als het thuisland voor het Joodse Volk.

2 – “Oost” Jeruzalem of “historisch Arabisch Oost” Jeruzalem: Van het stedelijke tweede millennium voor Christus tot 1947 was er geen “Oost” Jeruzalem. De negentien jaar tussen het moment dat het binnenvallende Jordanië een deel van de stad veroverde in 1948 en was verdreven door Israël in 1967 was de enige periode in de geschiedenis, behalve tussen 638 and 1099, dat Arabieren over enig deel van Jeruzalem regeerde. Palestijnse Arabieren regeerden geen millimeter, zelfs niet één dag in de geschiedenis. In de afgelopen drieduizend is Jeruzalem de hoofdstad geweest van drie geboortestaten – Juda, Judea en modern Israël – en heeft een hernieuwe Joodse meerderheid gekend sinds de 19de eeuwse Turkse heerschappij. Oostelijk Jeruzalem is een wijk in de stad die Israël herenigde in 1967.

dry-rights3 – “De UN werd verzocht om een Joodse en een Palestijnse staat te creëren”: Dat deden ze niet. Delen van Palestina tussen “Palestijnen” en Joden is zoiets als Pennsylvania delen tussen Pennsylvanians en Joden. Telkens in zijn 1947 delingsresolutie refereerde de VN naar “de Joodse Staat” en “de Arabische” [niet de “Palestijnse”] Staat.

4 – 1948 was de “Creatie” en “Stichting” van Israël: Israël werd niet kunstmatig vanaf de tekentafel “gecreëerd” en “gesticht” in 1948. Israël bereikte onafhankelijkheid dat jaar als de natuurlijke bloei in hernieuwde soevereiniteit van een volk dat al twee keer eerder onafhankelijk was geweest in dat land, en na eeuwen van hard werken aan het herstel van een Joodse Staat in dit historische thuisland.

5 – “De Oorlog die volgde op Israël’s Creatie”: Israël koos niet voor deze oorlog; die volgde nadat Israël door bijna elk Arabisch land het VN-delingsplan verwierp en trachtte de Joden van Israël in de zee te drijven. En het was een Joods leger van het thuisland, Haganah, die de IDF werd, dat die invasie van meerdere landen afsloeg.

6 – “Palestijnse Vluchtelingen van de Oorlog die volgde op Israël’s Creatie,” of het “Palestijnse Vluchtelingenvraagstuk”: Het waren de binnenvallende Arabische landen die Israël wilden vernietigen dat de bulk van de Arabische vluchtelingenstroom van Israël zowel aanmoedigde als veroorzaakte. En een groter aantal van de media negeert constant de inheemse Joden in het Midden-Oosten die werden verdreven uit grote Arabische en andere islamitische landen in de nasleep van de Arabisch-Israëlische Oorlog. Hun aantal is groter dan het aantal Arabieren dat het kleine Israël vluchtte. Dat Israël het grootste deel van deze Joden absorbeerde, terwijl de Arabische “gastheren”, ook in Palestina zelf, de afstammelingen van de Arabische vluchtelingen in door het Westen ondersteunde “vluchtelingenkampen” isoleren, zet het Arabisch-Israëlische conflict en het tweezijdige vluchtelingenvraagstuk niet om in een “Palestijnse ‘vluchtelingenprobleem. Hadden de Palestijnse Arabieren het verdelingsplan van de VN aanvaard, dan konden ze ook 66-jarig bestaan ​vieren.

7 – Israël “confisqueerde” Arabisch Land in 1967: Dat deed Israël niet. De oorlog van 1967 was zoals haar voorgangers een defensieve oorlog die Israël werd opgedrongen. Israël’s buren wilden geen overeenkomst; zij wilden enkel de Joodse staat vernietigen. Het nieuwe Israëlische territorium was bedoeld als veiligheidszone en om er voor te zorgen dat er geen verdere oorlog meer kwam. Bovendien was dit geen “Arabisch land.”

8 – Israël’s “1967 Grenzen: De wapenstilstandsovereenkomst tussen Israël en Jordanië uit 1949 stelt uitdrukkelijk vast dat de “groene lijn” die tussen de wapenstilstandsposities van beide partijen werd getrokken, uitsluitend een militaire wapenstilstandslijn is, zonder dat politieke grenzen aan weerszijden werd geclaimd. VN resolutie 242 van na de oorlog van 1967 eist nadrukkelijk niet dat Israël zich achter deze groene lijn moet terugtrekken.

9 – “Door Israël bezette Westelijke Jordaanoever en Oost Jerusalem”: Dat de media met aandrang de Israëlische aanwezigheid in het hart van Jeruzalem en in Judea en Samaria “Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden” noemt hoeft niet te betekenen dat het zo is. “Bezetting” is een internationale rechtsterm die verwijst naar buitenlandse aanwezigheid in het soevereine territorium van een andere staat. De laatste onafhankelijke inheemse staat voor het moderne Israël was het Joodse Judea. De verhouding land van Arabische landen tot Israël is 625 tot 1, 23 staten tot één.

10 – “Joodse Kolonisten en Nederzettingen” tegenover “Palestijnse bewoners van Wijken en Dorpen”: Een favoriet nieuwsmedia contrast van artikelen en items is het refereren in dezelfde zin van “Joodse Kolonisten” in “Nederzettingen” en “Palestijnse bewoners” van nabije “Wijken en Dorpen”. Joden zijn geen vreemde “kolonisten” in een Jeruzalem dat een Joodse meerderheid heeft sinds de negentiende eeuw of in het Joodse historische hart van Judea en Samaria.

11 – Israël’s “Joodse Staat” erkenning is “een nieuw struikelblok”: Nieuw sinds de tijd van Moses. Het Joodse thuisland van Israël homeland of Israël, inclusief doorlopende aanwezighed van Joden in hun thuisland, stond altijd centraal tot de Joodse volksgedachte. In 1947 verklaarde de Britse minister van Buitenlandse Zaken Bevin aan het Lagerhuis dat het “essentiële principe” van de Joden Joods-Palestijnse soevereiniteit was.

12 – “Palestijnen accepteren en Israël verwerpt een Tweestatenoplossing”: Fout aan beide kanten. Zowel de V.S. als Israël definiëren ‘Twee Staten’ als twee staten voor twee volkeren – Joden and Arabieren. Velen aan de Arabische zijde verwerpen met aandrang twee staten voor twee volkeren. Veel Israëli ‘s, inclusief Premier Netanyahu, steunen dat plan – onder de voorwaarde dat de Palestijnse terreur stopt. De Arabieren ontkennen continue en consistent Israël’s bestaansrecht als de natiestaat van het Joodse Volk, en het maakt niet uit waar haar grenzen lopen.

13 – “De Palestijnen”: De delingsresolutie van de VN uit 1947 noemde de Palestijnse Arabieren en Joden “de twee Palestijnse volkeren.” Niets is meer zelf-delegitimerend en contra-productief om vrede te bereiken gebaseerd op Arabische erkenning van het Joodse recht om aldaar te zijn, dan dat Joden rond moeten gaan om Palestijnse Arabieren “De Palestijnen” te noemen. Zij hebben geen aparte taal, religie of cultuur van naburige Arabieren en waren nooit onafhankelijk, terwijl de Joden met een aanwezigheid van drie millennia, drie staten hadden en hebben met Jeruzalem als hoofdstad. De meeste Palestijnse Arabieren kunnen hun eigen afkomst niet eens traceren naar het land na meer dan vier generaties.

door Lee S. Bender en Jerome R. Verlin

in een vertaling van J.M.

Lee S. Bender is een gevolmachtigde en medevoorzitter van ZOA-Greater Philadelphia District en bestuurslid van het Israel Advocacy Committee of Jewish Federation of Greater Philadelphia. Jerome R. Verlin is een software ontwikkelaar, een VP of ZOA-GPD, en een oud-voorzitter van het broederschap Brith Sholom. Dit artikel was gepubliceerd in The Algemeiner.

Advertenties

3 thoughts on “Supporters van Israël: stop met deze 13 foute uitdrukkingen te gebruiken !

  1. shapira2012 31 oktober 2014 / 10:45

    Het zijn niet de supporters van Israel die deze teksten zouden moeten leren,& memoreren, maar de helft van de “Internationale gemeenschap & hun leiders” die een boel kennis claimen, maar van het héle conflict, inclusief de Joodse geschiedenis én de “””””Palestijnse geschiedenis”””””” geen donder vanaf weten.

    Like

  2. reageerbuis 31 oktober 2014 / 22:42

    Het nadeel van het gebruik van de term “Judea en Samaria” is dat bij Judea ook West Jeruzalem en de corridor naar Jeruzalem horen. Dat bedoel je dikwijls niet als je de term “Judea en Samaria” hanteert. Een alternatief is “de voormalige door Jordanië bezette gebieden”. Die bezetting tussen 1948 en 1967 was illegaal.

    Like

Reacties zijn gesloten.