Thomas Friedman erkent: Israël heeft stevige argumenten om het status quo te behouden

ebola-mask2Het Westen draagt één masker teveel…

“De Israëlische rechterzijde vandaag, geleid door premier Benjamin Netanjahoe, heeft een aantal sterke argumenten om het status-quo te behouden,” schreef Thomas Friedman gisteren in The New York Times waar hij vaste columnist is.

Hij geeft ook toe dat de acties van de terroristitische milities aan de noordelijke en zuidelijke grenzen van de Joodse staat, Israël’s leiders weinig inspireren tot het nemen van risico’s, maar toch denkt hij dat de Joodse staat die risico’s hoe dan ook zou moeten nemen en dat op de lange termijn de aangehaalde argumenten tegen dit “dodelijk kunnen zijn voor Israël als een Joods democratische staat.”

De linkse Israëlkritische Friedman van Joodse origine, die nauwe contacten heeft met president Obama, moet evenwel toegeven dat de situatie, waarin Israël zich bevindt sinds het begin bijna vier jaar geleden van de Arabische Lente Winter, weinig benijdenswaardig is en hij schrijft verder in de NYT:

Thomas Friedman“Israël wordt vandaag omsingeld aan vier van zijn vijf grenzen – Zuid-Libanon, Gaza, de Egyptische Sinaï en Syrië – echter niet door staten maar door milities, verkleed als burgers, gewapend met raketten en die zich genesteld hebben tussen de burgerbevolking. Geen enkel ander land heeft met een dergelijke dreiging te maken.

Wanneer de Israëlische commandanten vandaag vanop de Golan Hoogtes uitkijken over Syrië, dan zien zij daar Russische en Iraanse militaire adviseurs lopen samen met eenheden van het Syrische Leger en militiemannen van Hezbollah uit Libanon, vechtende jihadistische Soennietische milities – en de jihadisten winnen meestal het pleit.

Dat is geen scène die inspireet tot het nemen van risico’s op de Westelijke Jordaanoever, zo dicht naast Israël’s enige nationale luchthaven. Het feit dat Israël zich in 2005 eenzijdig terugtrok uit de Gazastrook en die in 2007 gevolgd werd door de machtsovername van Hamas dat sindsdien bijna al zijn energie besteedt aan de strijd tegen Israël eerder dan Palestina op te bouwen, inspireert al evenmin tot het nemen van risco’s en af te wijken van het status quo.

Israël bood Hamas reeds na acht dagen een staakt-het-vuren aan, echter Hamas verkoos om nog 43 dagen langer door te vechten en zijn bevolking bloot te stellen aan een massieve destructie en vele doden, hopende om een dermate grote globale druk op Israël te genereren dat het wel zou zwichten voor de eisen van Hamas. Dàt was pas  ziek; het mislukte ook; en dat is waarom sommige Gazanen vandaag het Hamasregime trachten te ontvluchten.”

Blijkbaar weet Friedman wel degelijk hoe de vork in de steel zit, maar toch zou hij graag zien dat Israël de risico’s van het voorstel van een tweestatenoplossing neemt – met inbegrip van een lange lijst concessies. Wellicht heeft hij nog nooit van het citaat “Liever bange Piet dan dooie Piet” gehoord. Hoewel, wie is er bang in Israël? Het kleinste risico nemen en het loopt falikant af, zou de Joodse staat meteen naar een militaire nederlaag voeren en zou de Joodse staat in één klap van de kaart vegen.

Dat risico hebben de omringende Arabische staten niet. Omdat ze 1. geen democratiëen zijn; 2. hun gebieden zo immens uitgestrekt en onbewoond zijn en 3. hun bevolkingen zo reusachtig in aantal zijn, dat ze nu eenmaal nooit verslaan kunnen worden ook al leiden ze duizend nederlagen.

Israël kan maar één keer een nederlaag leiden en dan is het afgelopen. Over and Out. Dat ‘voordeel’ heeft dus dat piepkleine Israël en zijn zes miljoen Joodse inwoners niet. Laat de Arabieren dus zèlf maar de risico’s nemen. Israël zal wel toekijken en wachten tot er ooit een interessant voordeel opdaagt zonder dat het daarvoor de veiligheid van zijn bevolking moet opgeven of ‘riskeren’.

door Brabosh.com