Honderden verdronken Palestijnen voor kust van Malta geen nieuwswaarde in het Westen

Nabestaanden van vermiste (verdronken) Palestijnse migranten die zich op de boten bevonden die voor de kust van Malta naar de zeebodem zonken, demonstreren hier in Gaza op 22 september 2014 (foto: AFP YouTube video screenshot) Ah wat, wie in het Westen maalt om honderden zoniet duizenden Palestijnen, die de voorbije weken verdronken in de Middellandse Zee als ze niet zijn gestorven door de hand van de Jood of van Israël? Geen kat die het interesseert. Tijdens de recente 50-daagse oorlog van Israël tegen de terreur van Hamas, was elke Gazaanse Palestijn die omkwam, voorpaginanieuws in de hele wereld en in … Lees verder Honderden verdronken Palestijnen voor kust van Malta geen nieuwswaarde in het Westen

Vier linkse mythes over het Arabisch-Israëlisch conflict weerlegd [Daniel Greenfield]

Ahmad-Shukairy

Op 28 mei 1964 kondigde Ahmad Shukairy (plaatje hierboven) in Jeruzalem de oprichting aan van de Palestijnse Bevrijdings Organisatie [PLO]. Na het einde van de Zesdaagse Oorlog van juni 1967 werd hij op 24 december 1967 opgevolgd door Yahya Hammuda. Op 2 februari 1969 kwam Yasser Arafat aan de macht die de PLO onafgebroken leidde tot aan zijn dood op 11 november 2004. Sindsdien is Abu Mazen, nom de guerre van Mahmoud Abbas, aan de rol.

1ste mythe: “Israël werd gesticht omdat Europa zich schuldig voelde voor de Holocaust”

Deze linkse mythe wordt op grote schaal herhaald, meest recent door Desmond Tutu. Terwijl het schaamteloos vals op een niveau blijft hangen, zodat zelfs de meest serieuze anti-Israëlische historicus het kan herkennen, blijft het voortbestaan omdat het haar functie is Israël te delegitimeren als het product van de naoorlogse koloniale schuld, in plaats van het te erkennen als het resultaat van langdurige Israëlische nationale aspiraties.

Israël werd niet opgericht in 1947. In 1947, was Israël al een goed functionerend land met een taal, cultuur, landbouw, universiteiten, kranten en een militaire strijdkracht, die bewezen heeft dat het zich kan verdedigen tegen de legers van verschillende Arabische landen. Het enige dat er na de holocaust gebeurde was een stemming in de Verenigde Naties in 1947 voor een verdeelplan dat nooit werd uitgevoerd omdat de Arabische wereld in de plaats van verkoos om te proberen Israël te vernietigen. Hoe dan ook zou Israël de onafhankelijkheid uitgeroepen en gevochten hebben voor haar eigen voortbestaan met precies dezelfde uitkomst, ongeacht resolutie 181 van de Verenigde Naties. Deze stemming wordt vaak omschreven als het creëren van Israël, maar het was eerder een poging om de grenzen van Israël vast te leggen die mislukte, omdat de Arabische genocidale vijandigheid zich niet enkel keerde in de richting van Israël maar in de richting van de Joden in de Arabische landen.

Lees verder “Vier linkse mythes over het Arabisch-Israëlisch conflict weerlegd [Daniel Greenfield]”

Saoedi-Arabië en het OIC willen Israël voor het Internationaal Strafhof dagen

Van de strijd tegen het islamitisch terrorisme is Israël de voorbije honderd jaren de beste ervaringsdeskundige op de hele planeet [cartoon : The Jerusalem Post]. Het grootste blok van islamitische landen blijft verder lobyen bij het Palestijnse leiderschap om hun imaginaire staat lid te maken van het Internationaal Strafhof [International Criminal Court/ICC] zodat het Israëlische politici en militairen voor het Hof kan dagen op beschuldiging van oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en genocide tijdens het recente 50-dagen durende conflict met Hamas in de Gazastrook. “Toen hij tegen hen zei: ‘Laat ons gaan en de slechteriken pakken’, begon de grootste slechterik … Lees verder Saoedi-Arabië en het OIC willen Israël voor het Internationaal Strafhof dagen