Iran en VS zijn verantwoordelijk voor de chaos in het Midden-Oosten [Missing Peace]

barbaresIsraël mag zeker niet klagen over een gebrek aan belangstelling .. ahum… van de westerse media voor haar strijd tegen de terreur van Hamas. Net over Israël’s grens creveren in Syrië miljoenen mensen in stilte. Ondanks de verschrikkelijke tol van ca. 190.000 gedode Syriërs, hebben de journalisten hun micro’s en camera’s 180 graden gedraaid richting “arme Palestijnen die worden verpletterd door de ‘barbaren’ van Israël”. De ECHTE barbaren hebben ze reeds lang geleden de rug toegekeerd…

Bijna vier jaar na het begin van de Arabische Lente Nachtmerrie is het Midden-Oosten grotendeels veranderd in een grote conflictzone waar Islamistische organisaties en landen de chaos hebben aangegrepen om hun eigen agenda vooruit te brengen.

De conflicten in tal van Arabische landen zijn ruwweg onder te brengen in drie categorieën.

1) Het conflict tussen Soenni en Sjia Islam

2) Het conflict tussen Islamistische groepen en pragmatische regimes

3) Lokale conflicten tussen stammen en soennitische groepen

Het eerste deel van dit tweeluik over de situatie in het Midden-Oosten- en de positie van Israel daarin – gaat over het Sjia- Soenni conflict.

Er zijn nu vier landen waar dit conflict zich voltrekt: Syrië, Irak, Jemen en Libanon. In de eerste twee landen is sprake van een regelrechte oorlog en in Libanon en Jemen van een low intensity conflict dat regelmatig dreigt te ontaarden in oorlog.

Iran is de voornaamste speler in dit conflict maar is typerend genoeg bijna onzichtbaar op het slagveld. Sinds het begin van de Islamitische revolutie in 1979 heeft Iran via proxy legers en steun aan terroristische bewegingen getracht om haar invloed in het Midden-Oosten te vergroten

In Syrië vecht het regime van Bashar Assad, die lid is van de niet moslim Alawitische minderheid tegen een groep oppositie bewegingen die volledig gedomineerd worden door Soennitische Islamisten (Al-Nusra front en de Islamitische Staat voorheen ISIS). ISIS heeft de laatste maanden grote vooruitgang geboekt ten koste van Al Nusra dat door Al Qaida wordt gesteund en de troepen van Assad.

James FoleyIn een ogenblik van onoplettendheid verloor journalist James Foley er even het hoofd bij… Waarschijnlijk een nieuw slachtoffer van het beruchte Stockholm Syndroom, dat nogal wat vredesactivisten te grazen heeft genomen…

De Islamitische Staat heeft nu de controle over een derde deel van Syrië en een aanzienlijk deel van Irak. Het grondgebied dat IS controleert is te vergelijken met Nederland. Het succes van IS is opmerkelijk, zeker als men in aanmerking neemt dat de groep geen enkele steun heeft van een supermacht of van een regionale grootmacht.

De opkomst van ISIS werd mede mogelijk gemaakt door Turkije dat onder Erdogan een steeds Islamistischer koers is gaan varen. Hamas heeft bijvoorbeeld nu ook een basis in Turkije. Erdogan liet ISIS rekruten via Turkije naar Syrië en Irak gaan en moedigde ISIS aan om het bewind van Assad omver te werpen. ISIS had echter verdergaande plannen en werkt nu aan het herstellen van een Islamitisch imperium (Kalifaat)

De Islamitische Staat vecht in Irak en Syrië in de eerste plaats tegen de Sjia coalitie die bestaat uit Iran, de Sjiieten in Irak (60% meerderheid); het Assad regime in Syrië en Hizbollah in Libanon. Daarnaast voert IS religieuze zuiveringen uit die beogen om alle minderheden te onderwerpen aan de Islam. Wie zich niet bekeert tot Islam wordt vaak op beestachtige wijze vermoord. Christenen in Syrië en Irak worden bijvoorbeeld door IS onthoofd en daarna gekruisigd.

Al-Britani, nom de guerre van de Britse Jihadist Abdel-Majed Abdel BaryAl-Britani, nom de guerre van de 23-jarige Britse Jihadist Abdel-Majed Abdel Bary die James Foley onlangs een kopje kleiner maakte, belooft meer van dattum: “Allah make it easy. I’m ready to behead next enemy.” Vredesactivisten aller landen, allen daarheen. Daar brandt de lamp van het M-O!

Iran heft tot nu toe niet direct ingegrepen om IS te stoppen in Irak maar in Syrië is de Iraanse interventie de factor die de val van het Assad regime heeft voorkomen.

Het overeind houden van het regime van Bashar al-Assad is voor Iran van cruciale betekenis in haar verborgen oorlog tegen Israel. De opstand tegen Assad ontaardde al gauw in een bloedige (burger)oorlog omdat er voor Iran meer op het spel stond dan het verdwijnen van een bevriend regime. Hizbollah wordt vanuit Syrië bevoorraad en met de komst van een Sjiietisch regime in Irak had Iran eindelijk een as die vanuit Teheran tot de Litani rivier in Zuid Libanon liep. Die as is van strategische betekenis voor een toekomstige oorlog tegen Israel en voor Iran’s aspiraties in het Midden-Oosten.

Om die reden werd de Iranese betrokkenheid bij de oorlog in Syrië steeds groter en openlijker. Het was ook de reden dat de opstand tegen Assad al snel veranderde in een confrontatie tussen Soenni en Sjia Islam. Halverwege het jaar 2013 had Iran samen met Hizbollah het leger van Assad gereorganiseerd. De Nationale Defensie Macht die bestond uit het Al Quds Korps van de Iraanse revolutionaire Garde, Hizbollah en aan Assad loyale eenheden van het Syrische leger slaagden erin om de opmars van oppositie die voor meer dan 80% bestond uit Soennitische Islamisten (al-Nusra en ISIS) tot staan te brengen en om enig gebied terug te winnen. De Islamisten, die onderling ook vochten, incasseerden het terreinverlies maar hielden zicht op het grotere doel dat vooral door ISIS effectief werd nagestreefd.

Voor deze Soennitische Islamisten die de oppositie tegen Assad domineren is de strijd in Syrië een regelrechte Jihad. Het doel van deze Jihad is om het Midden-Oosten opnieuw te veranderen in een Soenni Islamitisch Kalifaat, zoals dat eerder heeft bestaan.

ISIS commandanten spraken na de verovering van grote delen van Irak over de volgende fase in deze oorlog. Dat zou de verovering van Jordanië moeten worden. Koning Abdullah werd met de dood bedreigd en op You Tube verscheen een video waarin Jordaanse ISIS strijders hun paspoorten vernietigden. Jordanië reageerde op de nieuwe dreiging door 40.000 soldaten met de grens met Syrië te sturen.

ISIS maakte ook duidelijk dat de oorlog moet resulteren in het openen van een nieuw front tegen Israel. Het was om die reden dat Islamistische groeperingen zoals het Al Nusra front en ISIL verbeten vochten om de controle te krijgen over het grensgebied met Israel op de Golan hoogvlakte.

In Libanon zijn de spanningen onder invloed van de ontwikkelingen in Syrië en Irak ook opgelopen. Sinds twee jaar zijn er geregeld gevechten tussen Soenni’s en Sjiieten in Tripoli in het noorden van het land. Begin augustus werd de stad Arsal in de Bekaa vallei kortstondig door IS bezet. Ook werden het afgelopen jaar regelmatig aanslagen gepleegd op Hizbollah posities in Libanon. Vooralsnog hebben de Soenni’s in Libanon de macht van Hizbollah niet kunnen breken. Of dat in de toekomst wel zal gebeuren is vooral afhankelijk van de ontwikkelingen in Syrië.

In Jemen hebben Sjiietische Houthi rebellen vanaf het begin van de revolutie geprobeerd om hun positie te versterken. Het laatste jaar is de oorlog die zij voeren tegen de Soenni meerderheid verder geëscaleerd. De Houthi’s zijn buiten de regering gelaten en proberen nu een autonome staat te creëren in het noorden van Jemen.

In al deze conflicten speelt Iran een dominante rol door de levering van wapens en door het financieren, trainen en adviseren van de proxy legers die de Iranese Islamitische revolutie vooruit moeten brengen.

De huidige chaos en het steeds grimmiger wordende conflict in het Midden-Oosten is mede het gevolg van strategische blunders van opeenvolgende Amerikaanse regeringen die in feite de huidige chaos in het Midden-Oosten hebben gecreëerd. Door Irak en niet Iran aan te vallen in 2003 is in feite de situatie van nu ontstaan. De beslissing van de huidige Amerikaanse regering om zich grotendeels terug te trekken uit het Midden-Oosten heeft een gevaarlijk vacuüm gecreëerd dat is opgevuld door Iran en de extreme Islamistische groeperingen.

Israel betaalt inmiddels de prijs voor deze rampzalige ontwikkelingen. De huidige oorlog tegen Hamas laat opnieuw zien dat slechts een zaak de Sjiieten en Soenni’s kan binden en dat is de strijd tegen Israel. De wijze waarop Hamas deze oorlog voert is een kopie van de Tweede Libanon Oorlog in 2006 en werd mogelijk gemaakt door Iranese wapens en trainingen.

Wanneer Iran de beschikking zou krijgen over kernwapens, dan zal de hele strategische situatie in het Midden-Oosten op dramatische wijze verslechteren. Het is daarom dat Israel blijft hameren op het elimineren van het Iranese nucleaire programma en probeert een einde te maken aan het Hamas regime in Gaza.

Israel lijkt echter een roepende in de woestijn en kan niet langer vertrouwen op haar bondgenoten in het Westen. Het is hierom dat er nu sprake is van coöperatie tussen Israel en pragmatische regimes zoals Egypte, Saoedi-Arabië en Jordanië in een poging om de Islamistische tsunami te stoppen.

door Missing Peace [bron]