Nog altijd niks begrepen van het M-O conflict? Beschuldig dan niet Israël maar de media

MediaCartoon

Wanneer u nog steeds niets niets begrijpt van het Midden-Oosten conflict, beschuldig dan niet Israël maar de media.

Een sterk staaltje van dubbelzinnigheid en misleiding kwam een tijd geleden uit de nieuwsdoos van de internationale persagentschappen AP en Reuters, de bron waar de meeste mediakanalen (en dus ook uw Nederlandse, Vlaamse kranten en TV-zenders) naar eigen willekeur en politieke overtuiging, selectief nieuws uit wegschrapen [lees: aankopen].

Berichten die door de persagentschappen worden toegeleverd worden vervolgens door hun locale redacties bewerkt en gekneed. Sommige feiten worden extra in de verf gezet, andere feiten verdwijnen onder de mat. Dat alles loyaal overgoten met de saus van hun persoonlijke politieke voorkeur èn die van hun sponsoren en verder compleet afgestemd op de wensen van hun publiek en conform rule number one: wat de kijk- en verkoopcijfers de hoogte injaagt.

goebbelsAldus vertellen zij hun publiek en abonnees, dat ze zelf al jaren eigenhandig subjectief en verkeerd hebben geïnformeerd, wat het zogenaamd graag wil horen en dat zijn allesbehalve alle feiten en zelden of nooit de [volledige] waarheid. Wie de media controleert beheerst in feite het verdere verloop van het verhaal. In hun zog lopen de politici als zombies de leugens achterna.

Nazi Rijkspropagandaleider Jozef Goebbels had dat zeer vroeg begrepen: “De leugen herhalen, herhalen en herhalen tot ze de schijn van waarachtigheid krijgt.”

Vandaar dat de algemene conclusie mbt. het Israëlisch/Palestijns conflict steeds hetzelfde vertelt: “Het is altijd en allemaal de schuld van Israël.” Israël is de gedoodverfde pineut. Of in het Arabisch vertaald: “Het is allemaal de schuld van de Joden.” Want in het M-O praten ze niet alleen een andere taal, maar ze denken ook nog anders dan in het Westen, en in de Arabische, Perzische en Moslimwereld, zijn anti-Zionisme, anti-Israëlisme, Jodenhaat en antisemitisme simpelweg allemaal synoniemen van elkaar.

Als voorbeeld van misleiding en desinformatie en waarin steevast vooraf duiding wordt meegegeven ipv enkel en objectief de feiten op te sommen, zoals men dit tot van een internationaal persagentschap zou mogen verwachten, dit persbericht van AP/Reuters van 25 juli 2009 (maar het kon evengoed gisteren zijn geweest):

“De Verenigde Staten heeft $ 200 miljoen overgemaakt aan de Palestijnse regering om het groeiend begrotingstekort te helpen bestrijden,” zei de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton gisteren. De Palestijnse premier Salam Fayyad worstelde de afgelopen maanden om zijn regering overeind te houden door honderden miljoenen dollars te lenen bij commerciële banken alleen maar om de uitbetaling van de lonen van zijn ambtenaren te blijven dekken.

‘De oorzaken voor het tekort zijn te wijten aan de beperkingen die Israël legt op de Palestijnse economie, de grens blokkade van de door Hamas bestuurde Gazastrook, en het falen van een aantal donorlanden die de toegezegde hulp aan de Palestijnen nog niet hebben waar gemaakt,’ zei Fayyad tijdens een video-nieuws conferentie met Clinton.”

Los van het feit dat het grote publiek denkt dat de Vereingde Staten Israël financieel steunen [dat klopt ook voor een deel, maar die steun is niet kritiekloos], zijn er anderzijds maar weinigen zich bewust van het feit dat miljoenen dollars en euro’s maandelijks en jaarlijks naar de bodemloze kassa van de Palestijnen vloeien.

Tonnen belastingsgeld van Jan Modaal dat komt uit de jaarlijkse begrotingen van de VS, de Europese Unie, de Verenigde Naties en de honderden ngo’s en de ontelbare pro-Palestijnse [lees: anti-Israëlische en antisemitische tout court] organisaties, verspreid over de hele wereld. Wat er met al dat geld in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever gebeurt, blijft een goed bewaard geheim.

bethemedia2In dit persbericht van AP/Reuters worden drie redenen opgegeven waarom de Palestijnse economie het zo slecht zou doen. Geen enkele – ik herhaal – worden gerelateerd met de Palestijnen zèlf en in twee van de drie gevallen wordt de schuld op Israël geschoven.

Wat werd er dan uit dit bericht door AP/Reuters weggelaten? Hieronder enkele zaken die iedereen die op het terrein actief is en een beetje vertrouwd is met de kwestie al lang weet:

1. De administratieve onbekwaamheid van de Palestijnse Autoriteit (die de betwiste gebieden Westelijke Jordaanoever bestuurt);

2. De verwerping van elk vredesvoorstel met Israël in het verleden en dat tot op vandaag;

3. De weigering van de Palestijnen (èn de Arabieren, behalve Egypte en Jordanië) om het bestaansrecht van Israël [als de natiestaat van het Joodse Volk] te erkennen, in het verleden en tot vandaag;

4. De verspilling van geld aan belachelijk hoge aantallen mensen in de veiligheidstroepen, met inbegrip van de ca. 40.000 ‘ambtenaren’ van Hamas in Gaza. Dàt is de reden waarom de ‘openbare loonlijst’ zo duur is en een feit dat de facto niets te maken heeft met Israël. Bovendien heft de Palestijnse Autoriteit geen belasting int van haar bevolking en voor het grote deel voor haar inkomsten volledig afhankelijk is van buitenlandse giften. Dergelijke acties dragen uiteraard bij tot zijn populariteit bij de bevolking, maar zorgen ook voor een tekort;

5. Immer terugkerende golven van geweld door Al-Fatah, de leidende formatie binnen de Palestijnse Autoriteit, en Hamas in ed Gazastrook, en de permanente gebezigde retoriek om in de nabije toekomst terug naar het geweld te grijpen;

6. De extremistische politiek van Hamas – inbegrepen de volgehouden staat van oorlog met Israël – die, wanneer ze zich zouden matigen en zich houden aan de internationale regels en afspraken, aldus heel snel een einde zou kunnen maken aan de blokkade van de Gazastrook;

7. De gekende hoge corruptie in beide regimes (Hamas in Gaza en de PA op de Westelijke Jordaanoever);

8. En last but not least: de wereldwijde economische crisis.

De lezer wordt meteen vakkundig om de tuin geleid naar de gewenste conclusie: Als alleen Israël en onbetrouwbare donoren zich wat ‘vriendelijker’ zouden opstellen tegenover die arme Palestijnen, zou alles al lang dik in orde zijn geweest. En dit lijkt inderdaad bijna als een ongeschreven regel voor de The Inquirer, AP, Reuters en andere nieuwsmakers – en vergaarders binnen de media: De Palestijnen krijgen nooit de schuld van om het even wat er verkeerd loopt. Nooit.

Maar als al deze punten niet worden aangeraakt, hoe kan zoiets dan ooit worden vastgesteld? Zelfs indien er geen sancties werden gehanteerd tegenover het regime in de Gazastrook, dat er terroristische, radicaal islamitische, openlijk antisemitische en genocidale intenties op nahoudt – dit zijn dan inderdaad zeer sterke woorden maar ze zijn wel volledig accuraat – dan nog zou de economie in de Gazastrook het nog altijd niet goed doen.

In het geval van de Westelijke Jordaanoever, doet de huidige Israëlische regering ernstige pogingen om er de economie te ondersteunen en op gang te trekken en de laatste rapporten melden dat er inderdaad verbetering is.

Maar hier wordt door de media ons de enige keuze gepresenteerd die volgens haar de juiste is: Het is allemaal de schuld van Israël. Hamas en de PA treffen helemaal geen schuld en zij worden steevast voorgesteld als de eeuwige slachtoffers van Israël en het Westen.

Vandaar dat de Palestijnse Autoriteit niet geneigd is om haar beleid te veranderen, waarom zou het ook?

Immers, wat er ook gebeurt, de westerse landen, met op kop de Verenigde Staten en het 28-landenblok van de Europese Unie, staan altijd, trouw en volkomen kritiekloos in de rij aan te schuiven met hun checkboeken in de handen, klaar om kwistig dollars en euros uit te strooien boven de Palestijnse gebieden.

media-lies

door Brabosh.com

gebaseerd op een artikel van Barry Rubin