Chloé Valdary: Jood zijn is prachtig; Wat we ook doen voor Israël, het is niet genoeg

Chloe-Simone-ValdaryDe Afro-Amerikaanse studente Chloé Simone Valdary, ook wel De Leeuwin van Zion genoemd, is een fenomeen in de kleine internationale wereld van Zionistische pro-Israëlactivisten, waaronder ondergetekende Brabosh.com zichzelf toe rekent. Chloé is een voorbeeld voor ons allen. Met haar pro-Israëlacties die ze meestal alleen en compleet op eigen houtje voert, haalt ze voortdurend het nieuws en de voorpagina’s in de Verenigde Staten. Je moet het toch maar durven: vrouwelijk, zwart, niet-Joods, zich uitsprekend vóór Israël, tegen de stroom in, alleen tegen de wereld. Wie doet het haar na?

In het volgende artikel van maandag 18 augustus 2014 op haar blog op The Times of Israel schrijft ze dat het allemaal niet genoeg is. “It is not enough,” zegt ze en inderdaad het is nooit genoeg. Een druppel op een hete plaat? Zolang Israël de waarheid aan zijn kant heeft, moeten wij, die beter weten, blijven schrijven en spreken als al die anderen zwijgen. We hebben geen andere keuze. Voor Israël opkomen en blijven knokken, is opkomen voor onszelf en alles waar we in geloven en voor staan.

Want als Israël valt, dan vallen we allemaal.

Brabosh.com

Het is niet genoeg

We mogen dan wel denken dat het voldoende is om met gevouwen handen en toegeknepen lippen te zitten in onze college campussen en de groepen negeren die beweren dat we geen recht hebben om te leven in ons land.

Maar het is niet genoeg.

We mogen denken dat het voldoende is om de reguliere media te overschouwen die ons onderspugen met gemene scheldwoorden – zowel hun subtiele vooroordelen en openlijke beschuldigingen naar ons slingerend – dat dit eventueel wel zal overwaaien, en dat er sindsdien niks nieuws onder de zon is, rekening houdend dat zulke dingen wel zullen weggaan.

Maar het is niet genoeg.

We kunnen denken dat het volstaat om zich te onthouden onze professoren uit te dagen die beweren dat onze staat racistisch is en die beweren dat Joden geen recht hebben op zelfbeschikking; dat het Joden niet toegestaan is om zich te verdedigen; dat het Joden niet is toegestaan om te leven overal waar we dat wensen — met name niet in onze kerngebied, Judea en Samaria.

Maar het is niet genoeg.

We kunnen zelfs denken dat het voldoende is om een gedetailleerde weerlegging te geven aan onze intellectuele tegenstanders van wie wij mogen aannemen dat ze eerlijke en fatsoenlijke mensen zijn. We mogen geloven dat slechts het opsommen van de feiten volstaan om ons standpunt te verdedigen en onze zaak te bepleiten.

Maar het is niet genoeg.

just-jew-itHet is niet genoeg te blijven zitten. Het is niet genoeg om het te overschouwen. Het is niet genoeg ons in te houden. Het is niet genoeg om ons te verdedigen.

Indien iemand ons minderwaardig noemt, is het correcte antwoord niet om te trachten uit te leggen waarom we zijn gelijke zijn. Het juiste antwoord is niet te trachten zijn vooroordelen te rationaliseren en hem te overtuigen van onze inherente waarde. Te [willen] overtuigen is accepteren dat zijn argument geldigheid heeft. Zijn houding is moreel verwerpelijk, hecht er geen geloof aan; normaliseer het niet; legitimeer het niet.

Het is niet genoeg om te geloven dat antisemitisme slecht is. Ja. Antisemitisme is slecht. Maar belangrijker is dat we ons moeten herinneren dat Jood zijn prachtig is. Zeg het tegen jezelf. Herhaal het. Vergeet het nooit.

Jood zijn is prachtig.

Dit is ons credo. Dit is onze ziel. Dit is onze doctrine waar wij voor willen vechten, waar wij voor willen leven; waar we voor willen sterven.

Jood zijn is prachtig.

Joodse cultuur; Joods erfgoed; Joodse geschiedenis; Zionisme – de manifestatie van onze trots om wie we zijn en de emancipatie van het Joodse volk. Het is allemaal prachtig. Wij hoeven ons daar niet voor te verontschuldigen. Wij zullen ons daarvoor niet verbergen. Wi j zullen ons niet inhouden om het uit te spreken; erover te zingen; het uit te schreeuwen waar we ook gaan.

Jood zijn is prachtig.

Dus zullen we stralen. We zullen dapper zijn. We zullen onverschrokken zijn. We zullen ons oprichten want we zijn vrij.

Laat me dat herhalen. We zijn vrij. Niemand gaf ons de vrijheid; San Remo gaf ons geen vrijheid; de Verenigde Naties gaven ons geen vrijheid; de Britten gaven ons geen vrijheid. We zijn vrij omdat we vrij geboren zijn. En het is onze plicht te bevestigen dat we vrij zijn in alles wat we doen, in alles wat we denken, in alles wat we nastreven.

Het is niet enkel omdat we het recht hebben om te bestaan. We hoeven dat niet voortdurend te worden verteld. We weten dat. Dat feit is niet begonnen toen de wereld er mee instemde. Het stopt niet wanneer de wereld opmarcheert om onze dood [te eisen].

Wij hebben niet enkel het recht om te bestaan. Wij hebben het recht om te leven en uitbundig te leven. En er is een verschil.

In dit komend schooljaar geloof ik dat we het antisemitisme naar nieuwe hoogtes zullen zien stijgen, zowel op de college campussen als in het algemeen. Het is dus onze plicht om erover te waken dat onze burgerrechten worden gerespecteerd. Het is ook onze plicht om te vieren wat het betekent om een Jood te zijn, en de manifestatie van de Joodse emancipatie: Zionisme.

Vergis je niet: Het zal een uitdaging zijn en er zullen momenten komen waar we moeilijk groeien. Wij zullen van alle kanten worden aangevallen door verschilllende groepen die ons willen ontzeggen waar we recht op hebben en dat niemand van ons kan afnemen. Zij zullen ons afwijzen als ongeschikt om gelijke rechten en toegang tot ons vaderland te hebben. Zij zullen over ons liegen en ons onderwerpen aan een zachte segregatie — die zij zullen bedekken met een laagje vernis van ‘academisch curriculum’ en ‘journalistieke onpartijdigheid.’ Maar we houden onze ogen gericht op de hoofdprijs. 

We zullen fier rechtop lopen, ter nagedachtenis aan onze voorvaderen en onze geschiedenis, “waarvan de roem,” zoals Herzl ooit schreef, “hoewel verstrooid, eeuwigdurend is!'[“Let it be worthy of our past, the renown of which, though remote, is eternal!”, Theodor Herzl]

Welnu, zullen we er dan maar aan beginnen?

door Chloé Chaldary

in een vertaling van Brabosh.com

Chloé Valdary is a junior and an International Studies Major at the University of New Orleans. In 2012, Chloé created the group Allies of Israel on her campus to promote the Jewish state and Israel advocacy. In the spring of 2013, She held the first pro-Israel rally on her school’s campus, called ‘Declare Your Freedom.’ Over 100 people were in attendance, and the speech she gave went semi-viral in 10 days. As a result of her work, she has been covered by such groups as Jewish Press, BET.com, Breitbart.com, The Jerusalem Post, and Israel Hayom, to name a few. She was named one of the top 100 people positively affecting Jewish and Israeli life in the Algemeiner’s inaugural celebration of this category. This list included notable figures like Prime minister Benjamin Netanyahu, President Barack Obama, and filmmaker Stephen Spielberg. Chloe has written articles for The Jewish Press, CAMERA on Campus, and The Jewish Thinker. She has worked with CAMERA and StandWithUs, and has gone on trips to Israel with CAMERA, AIPAC, and the Zionist Organization of America. (ZOA)  Chloe is also the assistant of directors for the Institute for Black Solidarity with Israel (ISBI) and a social media engineer for Here Is Israel. (HII) She also writes a blog for Artuz Sheva and the Times of Israel. She is also a fellow at the Lawfare Project.