Op. Protective Edge dag 36: Bestand? Hamas wil gratis krijgen waar het met geweld faalde

Egypte wil de grensovergang in Rafah van Gaza naar Egypte eventueel heropenen op voorwaarde dat Hamas een langdurig staakt-het-vuren met Israël aanvaardt en indien de grenspost voortaan onder de controle komt van de Palestijnse Autoriteit of derden en niet (meer) van Hamas. Israël zit opgezadeld met een stekelig dilemma: hoe de Palestijnen in Gaza helpen en niet opnieuw Hamas herbewapenen. Hoe bv. cement naar de Strook zenden om huizen en scholen te bouwen en voorkomen dat Hamas dat gedoneerde cement gebruikt om nieuwe terroristentunnels aan te leggen. Deze dinsdag, 12 augustus ’14, de 36ste dag van OPE (Operation Protective Edge) … Lees verder Op. Protective Edge dag 36: Bestand? Hamas wil gratis krijgen waar het met geweld faalde

Israël als de natiestaat van het Joodse Volk en de Wet op de Terugkeer

Op 5 juli 1950 stemde de Knesset, het Israëlische parlement, de Wet op de Terugkeer goed. Wet 5710-1950 over de immigratiekwestie werd enkele jaren later opgevolgd door de Nationaliteitswet van 1952. Deze twee wetten combineren religie, geschiedenis, nationalisme en democratie op zo’n wijze, dat die op het eerste gezicht vrij uniek lijkt voor Israël. Echter, dat is zeer zeker niet het geval, zoals verder uit deze tekst van Lawrence J. Epstein zal blijken. De Wet op de Terugkeer verklaart dat Israël niet enkel het nationaal huis is voor de inwoners van de staat maar tevens ook het tehuis is voor … Lees verder Israël als de natiestaat van het Joodse Volk en de Wet op de Terugkeer

Ondanks Palestijns offensief tegen Israël migreren van overal Joden naar de Joodse staat +video

July 2014 – Aliyah Charter Flight Slideshow Ondanks de derde Palestijnse oorlog tegen Israël in minder dan zes jaar, blijven van over de hele wereld Joden toestromen in de Joodse staat. In juli maakten 230 olim (Joodse immigranten) aliyah naar Israël. En terwijl ik dit schrijf, vandaag 12 augustus 2014, komen op dit eigenste moment op Ben Goerion Airport nog eens 338 Joden toe, de 2de zomerlichting van Nefesh B’Nefesh. Hierboven een slideshow van de olim die in juli jl. toekwamen. door Brabosh.com Lees verder Ondanks Palestijns offensief tegen Israël migreren van overal Joden naar de Joodse staat +video

In het gezelschap van helden: ‘Hamas, wij haten jullie niet’ [Dan Gordon]

kalahani

Vorige week had ik de grote eer om de gepensioneerde generaal-majoor Avigdor Kahalani (plaatje hierboven) naar een artilleriebataljon ergens in de gevechtszone te begeleiden. Generaal Kahalani is een van Israëls grootste oorlogshelden, een veteraan van de Zesdaagse Oorlog, de Jom Kipoeroorlog en de eerste Libanonoorlog.

Zonder overdrijving kun je zeggen dat zonder de inzet van Avigdor Kahalani en de mannen onder zijn commando de Syriërs, die het grootste deel van de Golanhoogten al hadden ingenomen, veel verder het noorden van Israël zouden zijn binnengedrongen en niet alleen de afloop van de oorlog, maar het lot van heel Israël veranderd zouden hebben. In plaats daarvan waren Kahalani en de aan hem ondergeschikte troepen niet alleen beslissend betreffende de herovering van de Golanhoogten, ze drongen ook diep Syrisch gebied binnen, tot op artillerieafstand van Damascus.

Het was een bijna unieke prestatie in de geschiedenis van de moderne oorlogvoering, waarbij een land ten prooi viel aan een op Pearl Harbor gelijkende aanval en tegenover een volledig nieuwe tactiek van een goed opgeleid tegenstander stond, zich op de nieuwe omstandigheden instelde, een tegenaanval uitvoerde en binnen twee en een halve week in de voorsteden van de hoofdstad van de vijand stond. Heel eenvoudig, generaal Kahalani en anderen zoals hij redden Israël.

Aan het einde van zijn militaire loopbaan ging Kahalani de politiek in, werd in het Israëlische parlement gekozen, diende als minister in de regering en nam deel aan enkele beslissende debatten en besluiten. Nadat hij van het politieke toneel was vertrokken, werd hij voorzitter van AWIS, de liefdadigheidsorganisatie voor Israëls soldaten.

Als zodanig bezocht hij de onder beschieting liggende soldaten in het veld. Voor deze jonge soldaten was het de gelegenheid om een levende legende te ontmoeten, de Israëlische tegenhanger van een Patton of MacArthur. Ik ging ervan uit dat hij een vurige toespraak zou houden, hoewel het elan van de soldaten deze niet nodig had.

Ik maakte veertig jaar lang deel uit van de Israel Defense Forces en nog nooit heb ik zo´n krachtige strijdlust gezien en nog nooit zo´n vastberaden volk dat achter zijn soldaten staat. Onlangs nog was ik in een restaurant op een kruising vlak voor de grens met Gaza. Het was zo´n beetje de laatste mogelijkheid om voor de grens en het niemandsland nog een fatsoenlijke maaltijd te krijgen. Ik had honger als de spreekwoordelijke wolf en had een enorme portie besteld, in de wetenschap dat dit vermoedelijk de laatste maaltijd zou zijn die ik vandaag zou krijgen. Toen ik wilde betalen, zei de serveerster dat dit al gedaan was.

“Heeft iemand mijn eten betaald?”, vroeg ik om me bij mijn weldoener te bedanken.

“Nee”, antwoordde ze, “iemand heeft de rekening voor alle soldaten hier binnen betaald.” Er zaten minsten 50 soldaten te lunchen. “Dat gebeurt hier nu dagelijks”, zei ze glimlachend.

Ik ben al door wildvreemde mensen mee naar huis genomen. Ze gaven me een badjas terwijl mijn uniform in de was zat, gaven me te eten, lieten me douchen en boden me letterlijk hun eigen bed voor de nacht aan… gewoon ongelooflijk.

Deze artillerietroep had geen aanvurende toespraak nodig.

Maar wat Kahalani zei, was buitengewoon.

Hij sprak rustig.

Zo zachtjes, dat de jonge soldaten naar voren bogen om geen woord te missen. Hij sprak vol overtuiging rechtstreeks uit zijn hart en sprak het hart van alle luisterleraars aan.

“We hebben jullie nooit leren haten”, zei hij.

“Niet dit leger, niet de IDF. Wij hebben jullie nooit leren haten. Er bestaan legers in de wereld die dat wel doen. En, ik weet het niet, misschien helpt het een beetje, misschien helpt haat tegen de vijand om hartstochtelijker te vechten. Maar dat hebben wij jullie nooit bijgebracht. Ik zal jullie vertellen waarom. Als wij jullie leren haten, dan kunnen jullie dat niet meer terugdraaien. Jullie zullen uit de oorlog terugkeren en het zal niet de ´vijand´ zijn, maar jullie zwager, jullie buurman of voormalige vriend. Als mensen eenmaal hebben leren haten, vinden ze iemand die ze kunnen haten. Daarom hebben we jullie dat niet geleerd.”

Plotseling sprak hij niet als een generaal, maar als een liefhebbende vader tot zijn dierbare zoons en dochters.

Lees verder “In het gezelschap van helden: ‘Hamas, wij haten jullie niet’ [Dan Gordon]”