Boycot-Israëlresolutie van Presbyteriaanse Kerk gebaseerd op ‘de kaart die liegt’

palest-map

Nog steeds zie ik het hierboven getoonde kaartje opduiken als het ultieme visueel ‘bewijs’ dat de “landroof door Israël van Palestijnse grond” in verschillende stages al ca. 70 jaar onverminderd doorgaat. Het kaartje hierboven zou in het groen de gebieden aangeven die zogenaamd onder Palestijnse controle stonden en de witte kleur de gebieden die Israël in de loop der tijden “gestolen” zou hebben van de ‘Palestijnse grondbezitters’. DIE KAART LIEGT.

Andermaal kort uitgelegd, stages 1 tot 4, van links naar rechts:

israelmapa1. De witte vlekjes zijn inderdaad gronden die door de Joden vóór 1946 legaal werden verworven, meestal gekocht van Bedoeïenen (rondtrekkende Arabische stammen) en Arabische landeigenaren of van het Ottomaanse regime (tot 1917), soms voorontzettend veel geld dat soms twee en zelfs drie keer werd betaald. De groene kleur is geen Palestijnse grondbezit maar staatsbezit in eigendom van de staat, eigendomsrechten overgeërfd van het Ottomaanse Rijk. Lees hier meer over hoe dat werd opgedeeld en toegekend, in feite meestal verpacht.

De Palestijnen als ‘volk’ zullen pas opduiken nà de Zesdaagse Oorlog van 1967 wanneer Israël Gaza en de Westbank zal heroveren. Tot 1967 zal Arafat en de PLO (opgericht in 1964) enkel het grondgebied van Israël opeisen als toekomstige thuisstaat Palestina, omdat Gaza tot 1967 werd bezet door Egypte en ed Westbank met inbegrip van Oost-Jeruzalem werd bezet en in 1950 geannexeerd door Jordanië.

2. Dit is een kaartje van de Verenigde Naties dat in november 1947 werd voorgesteld om de tweestatenoplossing van die tijd visueel af te beelden, die het Mandaat voor Palestina opdeelde in twee landsdelen: een Joodse en een Arabische staat, meer bepaalde een visualisering van Resolutie 181. Deze kaart heeft zich nooit aan de grond gematerialiseerd omdat het voorstel door de Arabische landen werd verworpen.

Het kaartje hoort niet eens thuis in dit rijtje van vier, want het bestaat enkel op papier en in de hoofden van de Verenigde Naties door wie het werd goedgekeurd alsook door Israël. De Arabieren (Palestijnen bestonden nog niet) die het plan hadden verworpen, begonnen prompt een vernietigingsoorlog tegen Israël in een ultieme poging om de Joden te verdrijven. Dat oorlogsplan mislukte en het resultaat van die mislukking is te zien op kaartje 3.

3. Ook dit kaartje (1949-1967) is pure zinsbegoocheling en louter bedrog. De groen gekleurde gebieden waren helemaal niet onder Palestijnse controle. Gaza links onder werd bezet door Egypte en het grotere groen gekleurde gebied, beter gekend als de Westbank of Westelijke Jordaanoever, stond niet alleen niét onder Palestijnse controle maar dat gebied werd op Israël veroverd in 1949, bezet en in 1950 geannexeerd bij het Jordaanse Koninkrijk. Dat gebied werd door Jordanië gedoopt als de Westbank omdat het ten opzichte van Jordanië ten westen lag van de Jordaan rivier. Zie ook punt 1.

4. Op dat kaartje uit ‘2013’ staan meerdere fouten. Dit moet de situatie voorstellen in 2013 maar dat klopt niet. Zo worden in Gaza enkele witten vlekjes gespot, die de Israëlische kolonies van Gush Katif moeten voorstellen. Onzin, Israël heeft die gebieden al acht jaar eerder, per 1 september 2005 volledig ontruimd. In 2013 (en dus ook tegenwoordig in 2014) woont er geen enkele Jood in Gaza en bezitten er ook geen enkel landeigendom.

Het gebied rechts, de ‘Westbank’ dus, is eveneens een foute voorstelling waarbij in het bijzonder het weglaten van de context, de misleiding en het bedrog voedt. Die kaart verwijst naar de Oslo Akkoorden van 1993 zoals ze door Yasser Arafat en Yitzhak Rabin werden getekend. De groene vlekken zijn de gebieden die aan de Palestijnen werden toegewezen (Area A) en het witte gedeelte is het deel (Area C) waarvan de controle aan Israël werd toegewezen.

In feite is dit de eerste keer in de geschiedenis dat de Palestijnen werkelijk beschikken over eigen grond, werkelijk de controle uitoefenen over een eigen gebied, grond die in werkelijkheid aan Israël behoort, maar door de Joodse staat aan de Palestijnen werd geschonken in ruil voor de vage belofte dat vrede met de Palestijnen over afzienbare tijd mogelijk zou kunnen zijn. Niet dus.

Dat wil daarom niet zeggen dat er geen Arabieren meer wonen, integendeel. In Israël zelf (het witte deel) wonen ca. 1,7 (Palestijnse) Arabieren die de Israëlische nationaliteit genieten ofte meer dan 20 procent van Israël’s bevolking. Dàt feit is nergens te bespeuren en dat op geen enkel van de kaartjes. Ook Oost-Jeruzalem wordt voor 40 procent bevolkt door Arabieren. En zelfs in de gebieden (wit gevlekt) van Area C van Israël wonen ca. 80.000 Arabieren en het overgrote deel van Area C is louter woenstijngebied (Judeese woestijn) en rotsachtig onherbergzaam gebergte.

Zoals bekend heeft de Algemene Vergadering van de Amerikaanse Presbyteriaanse Kerk (Presbyterian Church USA – kortweg: PCUSA) op vrijdag 20 juni 2014 met een krappe meerderheid van 310 tegen 303 stemmen een boycot-Israëlresolutie aangenomen waarbij de banden worden doorgesneden met drie Amerikaanse bedrijven die ervan beschuldigd worden zich te verrijken dankzij de ‘bezetting’ van de Westbank.

Wellicht het meest problematische deel van de resolutie die werd goedgekeurd door de Presbyteriaanse Kerk maar men kan zich afvragen of zij uberhaupt wel de tweestatenoplossing voorstaan, dan wel een éénstaatoplossing maar dan wel een Palestijnse. Als bewijsvoering wordt het hierboven getoonde kaartje aangehaald en gepubliceerd, een kaartje dat al vele jaren over het internet circuleert en louter bedrog en misleiding is.

Deel van haar bewijsvoering en redenering:

B. The Two-State Solution Then and Now

[See Map 1 and Map 2 under “Additional Resources.”]

These maps clearly delineate the present status of the so-called “two-states” of Israel and Palestine. Map 1 shows the erosion of the Palestinian territory, over six decades, which was to provide for a viable state. In the panel outlining the U.N. Partition Plan in 1947, as well as the panel showing a significant loss of territory from 1949–1967, a two-state solution still appeared viable.

konijn2As can be seen in the panel showing the present state of Palestine since 2005, it is hard to look at this portion of the map and think that a two-state solution can ever be achieved. It is important to remember that all the white space in what once was a contiguous West Bank (named because it is west of the Jordan River) represents land now controlled by the Israeli military.

The green splotches (often referred to as Bantustans or cantons) are separated by thirty foot concrete walls, electrified and barbed wire fencing systems, and checkpoints managed by the Israeli military through which all Palestinians, as well as others (tourists, for instance), must pass to travel between Palestinian cantons or into Israel proper.

Tourists pass through easily, of course, as they go to visit holy sites on the Palestinian side of the walls (Bethlehem, for instance). Palestinians do not. They are prevented from visiting friends and family in other regions, conducting business, receiving adequate medical care, pursuing an education, or even getting to their olive groves for planting and harvest. As it presently stands, the “Palestinian state” has no contiguity and the matrix of Israeli occupation prevents free movement among Palestinians.

Dus, wat betekent dit concreet met betrekking van de anti-Israëlresolutie zoals die door de PCUSA, San Francisco, VS, werd aangenomen?

Dat eveneens de PCUSA helemaal niks geeft om de waarheid net zomin als zij geven om de Joodse nationale rechten. Ze nemen zelfs foute en vervalste argumenten als basis voor hun boycot-Israël resolutie, zoals door het aannemen van bovenstaande leugenkaart als ‘bewijs’ van hun stellingen.

Hieronder is een kleine poging van mijn kant om een meer accuraat beeld te schetsen van het land dat Israël weggaf in ruil voor vrede dat het controleerde tot aan 1967:

Deze kaart laat zien dat Israël over de jaren heen de controle opgaf van de Sinaï, de Gazastrook, Zuid-Libanon en veel van de West Bank. Eerder dan Israël er valselijk voor te stellen als een landstelende bandietenstaat, toont het exact aan dat Israël wellicht de enige staat in de geschiedenis is die vrijwillig de controle heeft opgegeven van meer dan tweederde van zijn territorium in ruil voor vage beloften op een stuk papier, of zelfs niet eens dat. En dat allemaal met het risico van ernstige zorgen over de veiligheid van zijn volk,.

Dit alles omdat Israël wanhopig tracht om in echte vrede te leven met zijn buren. Helaas wordt deze wens niet gedeeld door zijn buren. De échte kaart toont de waarheid aan van Israël’s ongelooflijke toegevingen in zijn vruchteloze hoopvolle zoektocht naar vrede.

door Brabosh.com


Bronnen:
Lees verder “Boycot-Israëlresolutie van Presbyteriaanse Kerk gebaseerd op ‘de kaart die liegt’”

Elf dagen na ontvoering drie Joodse jongens nog steeds geen nieuws, geweld op Westbank neemt toe

zomerkamp-2014aZomerkamp van Hamas, Gaza, zaterdag 21 juni 2014. Sport en ontspanning voor 14 en 15-jarige Palestijnse tieners. De kindsoldaten van Hamas leren hier hoe ze blindelings een halfautomatisch geweer AK 47 Kalashnikov in- en uit elkaar moeten zetten. Als Hamas straks besluit om zijn kindsoldaten in te zetten op het terrein tegen de Joden en Israël, zal het IDF helaas weer Palestijnse ‘kinderen’ moeten uitschakelen en daarvoor beschuldigd worden door de VN en Co. Blijkbaar weten ze daar niet (willen niet weten) dat een Kalashnikov in de handen van een Palestijns ‘kind’ even dodelijk kan zijn als een in de handen van een volwassene. Meer plaatjes van dat ‘zomerkamp’ vind u hier.

Laatst bijgewerkt: maandag, 23 juni 2014 om 11u36'

operationBK

Vandaag is de 11de dag ingegaan van Operation Brother’s Keeper, Israël’s grootscheepse militaire operatie om met een dubbele missie:

1. de drie door Hamas ontvoerde Israëlische jongens op te sporen en te bevrijden en;

2. de infrastructuur en invloed van de terreurorganisatie Hamas op de Westbank en in Oost-Jeruzalem weg te vagen.

Het ene hangt ongetwijfeld met het andere samen. Of zoals de Israëlische minister van Defensie Moshe Ya’alon enkele dagen terug over de klopjacht op Hamas en de massale arrestaties op de Westbank het uitdrukte: “We boeken vooruitgang. We zullen de terroristen grijpen en [in de weg daar naar toe] eventueel onze jongens terugvinden.”

bring-back2Afgelopen nacht van zondag op maandag, werden op de Westbank 37 Palestijnen opgeleid wat het aantal gearresteerden sinds het begin van de operatie op 361 personen brengt, volgens het IDF.

Soldaten van het IDF hebben zowat 80 locaties onderzocht, onder meer in Jenin, Tulkarem, Nabloes en al-Arrub en daarbij zeven faciliteiten gesloten die behoren tot aan Hamas gelieerde organisaties.

Tijdens de campagne werden vele honderden wapens aangeslagen en werden ondergrondse tunnels blootgelegd die werden gegraven onder huizen van inwoners in Hebron. Gelukkig verliep een en andere zonder veel rellen.

De gepensioneerde IDF kolonel Lior Lotan, spreekt zelfs van een derde missie en noemt het een “chirurgische ingreep om enkel die mensen op te leiden waarvan vermoed wordt dat ze meer weten [van de ontvoeringszaak]” en “er zit [jegens de Palestijnen] zeer zeker een bepaald bestraffend en afschrikwekkend element in.”

Geweld neemt toe op de Westbank
Gisteren werden tijdens een reeks gewelddadige confrontaties tussen het IDF en Palestijnen op de Westbank twee Palestijnen gedood. In Nabloes werd de 27-jarige Ahmed Fahnawi door enkele kogels getroffen en overleed later aan zijn verwondingen.

Een tweede man, de 30-jarige Mohammed Tarifi, werd neergeschoten door Israëlische soldaten aan de invalsweg van Ramallah en hij overleed later in het hospitaal. Nog vijf anderen raakten tijdens die schermutselingen gewond. Eerder op zaterdag was een 60-jarige Palestijn overleden aan een hartaanval toen Israëlische soldaten zijn huis wilden doorzoeken.

Op vrijdag overleed de 22-jarige Mustafa Hosni Aslan, die tijdens rellen aan het vluchtelingenkamp van Qalandiya werd neergeschoten door het IDF. Ook op vrijdag werd de 15-jarige Mohammed Dudin begraven die eerder werd gedood in het dorpje Dura nabij Hebron, nadat hij werd neergeschoten door IDF-soldaten toen zij bekogeld werden met rotsstenen en molotov coctails.

Dat zou de dodentol onder Palestijnen sinds het begin van de operatie op 12 juni 2014, inmiddels op zes personen brengen. Maar de omstandigheden en oorzaken van hun dood moeten nog verder worden uitgezocht.

Premier Benjamin Netanjahoe betreurde op zondagochtend tijdens de wekelijkse kabinetsraad de Palestijnse doden, die zijn gevallen tijdens de aan de gang zijnde Israëlische operatie op de Westbank om de ontvoerde jongens te redden, en heette hen onbedoelde slachtoffers.

Protest zwelt aan
Hoe meer het geweld toeneemt op de Westbank, des te luider klinken de proteststemmen, zowel binnen als buiten Israël. Een dozijn mensenrechtenorganisaties in Israël van linkse signatuur hebben de Israëlische regering in een petitie opgeroepen om de “Palestijnen niet collectief te straffen” tijdens de zoektocht van het IDF naar de drie ontvoerde Joodse jongens. Er wordt zelfs gesproken van oorlogsmisdaden.

Blijkbaar hebben zij nog niet door dat er niet enkel naar de jongens wordt gezocht, maar dat het IDF ook een klopjacht houdt op Hamas dat de jongens heeft ontvoerd en daarbij op enorme tegenstand botst van de locale Palestijnse bevolking die de terreurorganisatie in bescherming neemt. Onder de ca 350 gearresteerden bevinden zich een groot aantal Hamasleden en leiders en dat vinden vele anti-Israëlactivisten niet leuk. Hoe meer succes het IDF boekt, des te luider klinkt het protest.

In een brief protesteren zij tegen het groot aantal arrestaties en reisbeperkingen die door het IDF werden opgelegd. De petitie werd ondertekend door Amnesty International, B’Tselem, Gisha – Legal Center for Freedom of Movement, de Association for Civil Rights in Israel, de Public Committee Against Torture in Israel, HaMoked: Center for the Defence of the Individual, Yesh Din, Adalah, Physicians for Human Rights – Israel, Rabbis for Human Rights en Breaking the Silence.

Verdachtmakingen
Ook secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon liet weer van zich horen om de massale arrestaties (onder Hamas) te veroordelen en om “de Palestijnen niet collectief te laten lijden” onder de speurtocht naar de drie jongens. Hij toonde wel begrip voor de strijd van Israël tegen de Palestijnse terreur en vroeg de onmiddellijk vrijlating van de drie gegijzelden jongens.

Eerder hadden de Verenigde Naties de ergernis gewekt van Israël door bij monde van Ban Ki-moons woordvoerder Farhan Haq die op een vraag, hoe de Verenigde Naties hadden vastgesteld dat het om een ontvoeringszaak gaat, antwoordde hij dat “de Verenigde Naties geen bevestiging hebben gekregen zodat wij onafhankelijk tot het besluit kunnen komen dat het om een ontvoering gaat.”

Robert SerryDe Palestijnse Autoriteit ging zelfs nog een stap verder en beweerde op zondag bij monde van PA-minister van Buitenlandse Zaken Riyad Al-Maliki, dat “Israël de hele ontvoering van de drie jongens tien dagen geleden in scene heeft gezet” en dat de “Joodse staat geen enkel bewijs heeft dat Hamas achter de ontvoering zit.”

Premier Netanjahoe reageerde onmiddellijk op de uitspraken van Al-Maili door te zeggen dat hij over harde bewijzen beschikt dat Hamas achter de ontvoering zit en dat hij de bewijzen zal voorleggen aan andere landen vooraleer hij ze openbaar zal maken. “Israël beschikt over onweerlegbaar bewijs dat het Hamas is. Wij zullen dit bewijs en informatie delen met verscheidene andere landen. Spoedig zal deze informatie bekend worden gemaakt,” zei Netanjahoe op zondagochtend.

De premier verwees ook naar het schandaal rond de VN-coördinator Robert Serry en zijn poging om miljoenen dollars naar Hamas te versluizen via Qatar, “dat Israël zich kant tegen de overdracht van fondsen van Qatar naar Hamas,” maar hij sprak zich niet uit over een eventuele uitzetting van Serry zoals door zijn minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman wordt geëist.

Video: Leg de schuld bij de terroristen, niet bij de slachtoffers!

door Brabosh.com


Bronnen:
Lees verder “Elf dagen na ontvoering drie Joodse jongens nog steeds geen nieuws, geweld op Westbank neemt toe”

Vijftienjarige Israëlische jongen gedood aan Syrische grens, Israëlische luchtmacht slaat terug

veiliheidshekken-syriaIsraël bouwt al anderhalf jaar aan een veiligheidshekken op de Golan Hoogtes aan de grens met Syrië, om te verhinderen dat de rebbelenoorlog tegen het regime van president Bashar Al-Assad zou overwaaien naar de Joodse Staat.

Op zondagochtend, 22 juni 2014, werd aan de grens met Syrië een 15-jarige Israëlische jongen gedood nadat een Syrische raket was ingeslagen. Drie anderen werden licht tot zwaar gewond, waaronder ook de vader van de jongen. De Israëlische luchtmacht (IAF) heeft afgelopen nacht, enkele uren na deze aanslag, een negental militaire doelwitten gebombardeerd in Syrië.

De Israëlische Arabieren Fehmi Karkara en zijn 15-jarige zoon Mohammed (plaatje rechts), afkomstig uit het Arabische dorpje Arraba (Arrabat al-Battuf) in Neder-Galilea, waren afgelopen weekeinde aan de slag nabij de grensovergang van Quneitra, waar ze in onderaanneming werken uitvoerden aan het veiligheidshekken dat Israël momenteel bouwt op het plateau.

Mohammed KarkaraDe jongen was op de eerste dag van zijn zomervakantie met zijn vader aan het werk getogen. Volgens een verslag van het IDF kwam op een bepaald ogenblik een voertuig water brengen naar de arbeiders. Op dat moment werd vanuit Syrië een anti-tankraket afgevuurd op het voertuig waarbij Mohammed op slag gedood werd en de anderen gewond raakten.

Het IDF sprak van een gerichte aanval en een tank opende meteen het vuur vanwaar de raket werd afgevuurd. Israëlische experts zeiden dat het gebied van waaruit de anti-tankraket werd afgevuurd onder controle van Syrische rebellen staat en niet van het Assad regime, maar dat moet nog duidelijk worden. Hoedanook, Israël houdt het Syrische regime van Bashar Al-Assad verantwoordelijk voor om het even welke aanslag of aanval die vanuit Syrië op Israël wordt uitgevoerd.

Afgelopen nacht heeft de Israeli Air Force (IAF) teruggeslagen en een aantal luchtaanvallen uitgevoerd op Syrische stellingen van het Assad regime. Het IAF noteerde een negental voltreffers waaronder een regionale commandopost van het Syrische leger en een aantal lanceerinrichtingen.

Premier Benjamin Netanjahoe sprak achteraf met de vader van Mohammed Karkara en condoleerde hem voor het verlies van zijn zoon. “De vijanden van Israël gebruiken alle middelen, zij twijfelen geen ogenblik om burgers aan te vallen of kinderen, zoals deze ochtend gebeurde,” zei de premier tijdens een persconferentie in Jeruzalem.

Netanjahoe alludeerde naar het feit dat de slachtoffers Israëlische Arabieren waren, zeggende: “Zij maken geen onderscheid tussen Joodse en niet-Joodse burgers van Israël. Als een volk, breken onze harten bij de ontvoering van ieder kind, en het doden van elk kind en ik ben ervan overtuigd dat ik spreek namens iedereen wanneer ik mijn condeleances overbreng aan de getroffen familie.

door Brabosh.com


Bronnen:
Lees verder “Vijftienjarige Israëlische jongen gedood aan Syrische grens, Israëlische luchtmacht slaat terug”