Joodse verkiezingskandidaten Gantman (N-VA) en Markowitz (Open VLD) komen op voor Israël

Joodse buurt Antwerpen“Wat zegt u? Israël? Nee, bedankt!”
(Antwerpen, hoek Belgiëlei/Lange Leemstraat)

“Zoals geweten, is een zeer klein deel van de ultraorthodoxe [Joodse] gemeenschap virulent anti-Israël. [..] De afkeer van de Joodse staat is zo groot dat ze niet aarzelen om een alliantie aan te gaan met iedereen die Israël of Joden haat.”
[Terry Davids, Algemeen Directeur van Joods Actueel, mei 2014]

Naar aanleiding van de ‘moeder van alle verkiezingen’ op 25 mei 2014, zo genoemd omdat behalve voor het Europese Parlement hier in België ook voor het federaal parlement en de gewestelijke deelregeringen wordt gestemd, heeft het Antwerpse magazine Joods Actueel in haar laatste uitgave bijzonder veel aandacht besteed aan de verkiezingen.

In het magazine nr. 88 van mei 2014 mogen bijna alle Vlaamse deelnemende partijen adverteren en komen ook enkele kopstukken aan het woord. Ik noem ze maar even: Kathleen Van Brempt van de socialistische SP.a en Meyrem Almaci lijstrekker voor Groen! krijgen elk een halve pagina toegemeten; Mia De Schampelaere van de christendemocratische partij CD&V krijgt anderhalve pagina plus een paginagrote advertentie voor Vlaams minister-president Kris Peeters (lijstrekker CD&V Vlaams Parlement). Wie niét aanbod komen zijn o.a. de extreemrechtse anti-moslimpartij Vlaams Belang en de marxistische uitgesproken anti-Israëlpartij PVDA.

omslag-JoodsActueelEchter de liberale Open VLD en de Vlaams-nationalistische N-VA nemen in het maandblad maar liefst zes volle pagina’s in beslag en gaan aldus samen met de hoofdbrok lopen. De reden van die voorkeur ligt voor de hand. Voor zover bekend zijn er slechts drie Joodse kandidaten wat het Vlaamse Gewest betreft met André Gantman die op de N-VA lijst prijkt en de Open VLD twee locaal bekende namen opvoert met name Toby Joshua Fischler en in het bijzonder Samuel Markowitz. Alle drie zijn gekende Antwerpenaren en zullen naar verwacht hoge scores neerzetten.

Wat opvalt is wat ze omtrent Joodse belangen en gevoeligheden allen gemeen hebben en waarover ze allen zwijgen – Israël dus (behalve dan Gantman en Markowitz). Met name onderstrepen alle partijen het belang van het instandhouden van herinneringseducatie aan de Holocaust in het onderwijs alsmede de strijd tegen antisemitisme en racisme waarover allen het unaniem eens zijn dat antisemitisme weer in opmars is in België, en wat de Vlaamse partijen betreft meer bepaald in Vlaanderen zélf.

Waarover men zwijgt: Israël
België maakt een bijzonder slechte beurt als het om Israël gaat, in het bijzonder dan wat betreft de harde standpunten tegen Israël van bijvoorbeeld politieke partijen zoals de marxistische PVDA, de socialistische SP.a en Groen!

België – en dus ook Vlaanderen – speelt bovendien  een voortrekkersrol binnen de Europese Unie inzake een boycot van Israëlische producten en steunt openlijk de tweestatenoplossing die de oprichting inhoudt van een soevereine Palestijnse staat op de West Bank en veroordeelt in één en dezelfde adem keihard het nederzettingenbeleid van de Israëlische regering van Benjamin Netanjahoe.

Het Joodse leiderschap in Vlaanderen/Antwerpen wordt gevormd door het Forum der Joodse Organisaties en anderzijds het meer publieke geluid van Joods Actueel. Zij volgen in het algemeen de progressieve koers van de Belgische overheid die het huidige centrumrechtse kabinet van premier Netanjahoe weinig genegen is en de Antwerpse Joden lijken ideologisch eerder aan te leunen bij de centrumlinkse koers die in Israël wordt bepaald door partijen zoals Hatnua, de linkse socialistische Arbeidspartij en het extreemlinkse Meretz, die – behalve Hatnua – beiden in de oppositie zetelen.

Naftali BennettDe Vlaamse Vrienden van Israël volgen  de centrumrechtse koers van dit kabinet met een lichte voorkeur van de partijen Beiteinu (Lieberman)  en Joods Huis (Bennett) en die de facto het beleid bepalen van de Joodse staat, in tegenstelling tot  de ideologische lijn jegens Israël die door het leiderschap van de Joodse gemeenschap van Antwerpen wordt gevolgd en die net huivert van politici zoals Avigdor Lieberman en Naftali Bennett.

Enkel de kleine centrumlinkse partij Hatnua, met Tzipi Livni als kopstuk vindt genade bij de Joden van Antwerpen. Livni zetelt in het kabinet van Netanjahoe als minister van Justitie en oefent in de praktijk maar weinig invloed uit op het beleid. Livni is zoals bekend fel gekant tegen het nederzettingenbeleid van de andere regeringspartners en verdedigt fel de tweestatenoplossing, maar mocht ondanks dat – en conform het regeringsakkoord van januari 2012 – namens Israël de recente vredesonderhandelingen leiden met de Palestijnen. Zoals verwacht en zoals vooraf door alle deskundigen ter zake werd voorspeld, slaagde ook zij er niet in om het vredesproces succesvol af te ronden.

Kortom: de Vlaamse Vrienden steunen voluit de huidige regering van Israël – met een nadruk op de conservatieve leden en partijen die ervan deel uit maken – en de Antwerpse Joden steunen voluit de oppositie. Raar maar waar. Zoals bekend steunen de Vlaamse Vrienden voluit het nederzettingenbeleid, kanten zich tegen de tweestatenoplossing en zijn tegen de oprichting van een soevereine staat Palestina in Judea & Samaria. Dat deze blog zich dan ook niet bepaald geliefd heeft gemaakt bij nogal wat Antwerpse Joden precies omwille van Israël, is een open deur intrappen. Who cares?

Joodse kandidaten over Israël
Vandaar dat het voor sommigen interessant kan zijn hoe de drie Joodse kandidaten denken over Israël die Antwerpen naar voren heeft geschoven voor deze verkiezingen. Wat de jonge Toby Joshua Fischler betreft, daar heb ik het raden naar. Op zijn Facebookpagina komt Israël nergens aan bod en ik heb de indruk dat hij zich enkel toelegt op een politieke carrière bij de Open VLD en zich angstvallig op de oppervlakte houdt als het om Israël en de Joden gaat en zich enkel focust op Europa en daarbij de gekende liberale standpunten herhaalt. Maar… ik kan me vergissen. Hij mag het me altijd komen uitleggen. Liefst nog vóóraleer de verkiezingen plaatsvinden, maar daar reken ik maar beter niet op.

brand4Antwerpen, 10 mei 2012. Ultra-orthodoxe ‘Satmar’ Joden verbranden in het openbaar een Israëlische vlag

Echter, Joods Actueel brengt in haar recente meinummer wel een dubbelinterview uit met André Gantman die op de N-VA lijst prijkt en anderzijds de in Antwerpen ontzettend populaire Samuel Markowitz die op de lijst van de Open VLD staat. Vanaf hier wordt het dus wel interessant.

Jammer dat Gantman voor een foute partij heeft gekozen. Ik volg hem al sinds begin jaren zeventig aan het begin van zijn carrière en had nooit verwacht dat hij ooit nog zou toetreden tot de Vlaams-nationalistische partij N-VA.

Die wordt door ons nog altijd smalend het “Vlaams Blok light genoemd – partij die op middellange termijn het opdoeken van de Belgische staat beoogt.

Ik heb zelf nog in mijn jonge jaren in die Vlaams-nationale kringen vertoefd en weet als geen ander wat daar leeft. Al in 1979, kort nà de verkiezingen voor het Europees Parlement [!], heb ik dat hoofstuk van mijn leven compleet afgesloten. Precies omwille van het voor mij onverteerbare antisemitisme, de virulente vreemdelingenhaat in het algemeen en moslimhaat in het bijzonder, die de brandstof leveren voor de motor die hun uitgesproken racisme aandrijft.

Dat blijft de rode draad in hun verhaal. Dat in tegenstelling tot een zuiver en gezond flamingantisme in combinatie met de strijd tegen sociale ongelijkheid waar ik destijds naar op zoek was en bedrogen ben van terug gekomen. De Joden van Antwerpen zouden er dan ook beter aan doen om grote afstand te bewaren ten aanzien van het Vlaams Belang en zijn halve doorslag de N-VA. Zij deugen niet.

“Tegen de verontwaardigden die ons, Joden van België, onze verbondenheid met Israël verwijten, zeggen wij ondubbelzinnig: wij maken deel uit van de sociale structuren van dit land en tegelijkertijd gaat ons hart uit naar Israël, het centrum van het judaïsme. Wij verbergen ons hiervoor niet en zullen dat nooit doen.”
[Maurice Sosnowski, voorzitter CCOJB]

Uit het lange interview licht ik enkel het onderwerp Israël eruit. Joods Actueel stelde daarin aan beide kandidaten de volgende vraag:

“Ik ben benieuwd naar jullie mening over Israël en welke oplossing jullie zien voor het Midden-Oostenconflict.”

André Gantman (N-VA):

“Vanaf minuut één, vanaf dag één, vanaf het moment waarop de nieuwe Joodse staat in 1948 een realiteit werd, was er een probleem met de Arabische landen omdat die de nieuwe Israëlische staat CS niet wilden erkennen. Uiteindelijk is men tot op de dag van vandaag nog geen stap verder omdat men nog steeds niet aan die cirkelredenering ontsnapt.

André Gantman (N-VA)Als de vijanden van Israël, wie dat ook mogen wezen en waar ze zich ook bevinden, nu eens rationeel kijken naar de gebeurtenissen in Syrië en welke onmenselijkheden zich daar al drie jaar lang afspelen en wat zich nog verder aan barbarisme aandient, dan moet het toch niet zo moeilijk te begrijpen zijn waarom Israël zo op zijn hoede blijft. Hebben ze soms een andere keuze?

Als president Assad zonder boe of ba honderdduizenden mensen uit eigen rang koelbloedig kan uitmoorden en er twee miljoen Syriërs op de vlucht slaan, waarom zou Israël dan moeten voorwenden dat alles peis en vree is? De onzinnigheid daarvan kan het kleinste kind begrijpen en er zijn nu toch voldoende redenen voor de Arabische landen om vrede te sluiten. Hoe je het ook bekijkt er blijft maar één andere verklaring over: sommigen willen geen vrede.

Hoor je activisten over deze twee miljoen vluchtelingen in Syrië? Hoor je ze over de ellende in Soedan? Ik heb ze enkel gehoord om op te roepen tot een boycot van Israël. Regelrecht racisme noem ik dat! Wat een aartshypocrieten zijn die Ngo’ers? Het enige dat daaraan nog kan verhelpen en dient ondernomen te worden, is hun subsidies terugschroeven en wel zo grondig en zo snel als mogelijk.

Als ze geld willen, dat ze dan een beroep doen op sponsors. En ik bedoel het geld voor de hele santeboetiek van Oxfam, 11.11.11, MO*-magazine, Pax Christi, noem maar op. Het gaat om organisaties die bemand worden door de meest schijnheilige figuren die met hun zwijgen moreel medeplichtig zijn aan die moordpartijen. Ze doen maar, maar toch niet langer met gemeenschapsgelden, wat mij betreft.”

Samuel Markowitz (Open VLD):

“Ik volg André daarin volledig. Wat betreft het grotere plaatje, kan ik spijtig genoeg enkel realistisch vaststellen dat ik geen enkele invloed op de situatie ginds kan uitoefenen.

Ik ken het conflict vanop het terrein omdat ik daar als hulpverlener voor Ambulanciers zonder Grenzen werkte, ook in de Gazastrook. Ik weet dat het totaal geen verschil uitmaakt of je een Israëlisch slachtoffer of een Palestijns slachtoffer voor je krijgt. In beide gevallen gaat het om slachtoffers en wil je zo goed mogelijk alles uit de kast halen om de nood te lenigen. Ik vermoed dat alle medici en paramedici die daar actief waren je ongeveer hetzelfde zullen vertellen daarover.

Het enige dat ik in België kan ondernemen, is aantonen dat we, ongeacht onze achtergrond, toch kunnen samenleven. Daarom is niet alleen hier maar ook in het Midden-Oosten het ondernemerschap cruciaal. Ondernemers vormen de voorhoede naar de vrede, ook in die regio. Ze creëren er werkgelegenheid voor zowel Palestijnen als Joden. Zowel voor Israëli’s als voor Arabieren.

Ik ben trouwens Arabisch aan het leren en vind het een prachtige taal, ik kan het al lezen en schrijven. Soms, tijdens één of ander overleg, maak ik een paar opmerkingen in het Arabisch. Dat vinden mensen geweldig. Ook omdat ze het niet verwachten van een Belg, en al zeker al niet van eentje met een keppel op.

Om terug te keren naar het onderwerp wil ik nog opmerken dat minder middenklasse nooit goed is of was. Voor geen enkele samenleving is dat zo, waar ook ter wereld. Meer ondernemerschap leidt automatisch naar een grotere en bredere middenklasse. En de aanwezigheid van een gezonde middenklasse zou zelfs de Arabische lente kans op democratisch slagen bieden.”

Samuel Markowitz (Open VLD)Samuel Markowitz: “Hart voor Antwerpen.”

door Brabosh.com
Antwerpen, 10 mei 2014


Gerelateerd op Brabosh.com:

  • Verkiezingen 25 mei 2014: Joods stemmen voor het behoud van de Joodse entiteit in België [lezen]
  • Antwerpse Joden herdenken de Holocaust vandaag donderdag 8 mei 2014 [lezen]
  • Yom HaShoah 2014: Op zondagavond 27 april herdenken de Joden van Israël de Holocaust [lezen]
Advertenties

Een gedachte over “Joodse verkiezingskandidaten Gantman (N-VA) en Markowitz (Open VLD) komen op voor Israël

  1. Die Joodse ” leftisten” hier en in Israel gaan( Joden EN Israel) hen de kop kosten , geloof me vrij

    Like

Reacties zijn gesloten.