Peacemaker Barack Obama verdedigt zijn Nobelprijs voor de Vrede met hand en tand

bibi-abu2New York, 22 september 2009. Premier Benjamin Netanjahoe, de Amerikaanse president Barack Obama en Abu Mazen, nom de guerre van Mahmoud Abbas, tijdens een trilaterale ontmoeting (foto: Avi Ohayon/GPO/Flash90)

Aan de gezichten te merken was het een allesbehalve hartelijk weerzien. Abbas houdt één hand in zijn zak en voelt stiekem of hij nog ergens een Qassamraketje kan tevoorschijn toveren maar vindt niks behalve veel zilveren dollars en gouden euro’s… van waar zou hij die vandaan hebben? Gefrustreerd lijkt hij dan te grommen “Knijp ik ‘m hier dood of wacht ik tot eerst pers en camera’s verdwenen zijn?”

king-abbasKing Abbas, de zelfgekroonde Keizer zonder Kleren van Palestina

Obama op zijn beurt kijkt Netanjahoe aan alsof hij hem met zijn ogen haast smekend lijkt te willen dwingen: “Make my day Bibi, please?! Rot nu even op met dat f*cking Holy Land van je en neem tegelijk al die f*cking Jews met je mee. Zo hou ik ineens veel grond over (jouw grond Bibi… soooorry.. had je Christus maar niet moeten vermoorden.. gotcha!) om Israë.. euh Palestina aan de Arabieren weg te geven zonder dat het mij één ‘rooie’ dollar kost.”

Netanjahoe is de enige die een grimas tevoorschijn kan toveren. Hij lijkt zelfs bijna op het punt te staan om in lachen uit te barsten. Hij is dan ook de enige die gedachten kan lezen en denkt bij zichzelf: “Vandaag staat Israël hier, morgen ook, en binnen een miljoen jaar ook. Waar maak ik mij dan nog zorgen om? Om die twee snullen hier? Woeha!”

In elk geval zijn ze met zijn drieën samen op de foto geweest. En dat was meteen ook het enige en volledige resultaat van Obama’s diplomatieke mini-soap. Daar moeten we het voorlopig weer mee doen. Pathetic! It’s a big failure, schreven alle kranten in de wereld toen over wat aanvankelijk door Obama’s kabinet als een ‘topontmoeting van historische betekenis‘ werd aangekondigd.

De enige die in New York nog voor een mirakel had kunnen zorgen was Abbas geweest, maar die draait tot op vandaag met zijn voeten en zijn verstand nog steeds rondjes ergens in november 1947, toen de Verenigde Naties het allereerste officiële voorstel tot een tweestatenoplossing lanceerde en met ruime meerderheid goedkeurde die echter door de Arabieren werd beschouwd als een regelrechte oorlogsverklaring aan de Arabische wereld en aan de wereld van de Islam in het bijzonder. De rest van de Arabische jihad is bekend.

Voor Barack Obama was die ontmoeting in New York van september 2009 een publicitaire stunt die kon tellen en doorklonk tot in Noorwegen. Nauwelijks twee weken later, op 9 oktober 2009, kondigde het Noorse Nobelprijs Comité aan dat het de Nobelprijs voor de Beste Israëlbasher Vrede 2009 zou schenken aan president Obama. Hoewel de pas verkozen Obama zich op dat ogenblik nog volop aan het opwarmen was voor zijn presidentsbeleid, had hij al meteen de hoofdprijs afgeschoten.

nobel-obamaOslo, 10 december 2009. Obama krijgt Nobelprijs voor de Vrede

En dat enkel en alleen om zijn ‘goed bedoelde’ belofte om overal in de wereld vrede te zullen brengen en – zoals het een echte wereldleider betaamt – te beginnen bij het miniscule conflictje Israël en Palestina, net alsof er maar één plek in de wereld bestaat waar het misloopt.

Maar geef toe, tenslotte “ligt de Jood aan de basis van om het even wat er misloopt in de wereld en is de Joodse staat de bron van alle ellende in het Midden-Oosten,” luidt het stereotiepe Arabische cliché dat ze ongetwijfeld gekopieerd hebben bij de Europeanen.

Nu, bijna vijf jaar Obama-gekte later, is tussendoor de Arabische Lente Nachtmerrie losgebarsten (Egypte, Tunesië, Jemen enz.) met de burgeroorlog in Syrië als de kers op de taart voor Obama’s puike vredesinitiatieven, de Ayatalloh’s die hun nucleair arsenaal opbouwen en Israël een nieuw Armageddon beloven en last but not least: de vredesonderhandelingen onder leiding van minister-prutser John Kerry, die van start gingen op 30 juli 2013 en negen maanden later al even voorspelbaar de mist zijn ingegaan op 30 april jl.

Maar goed, de ambtstermijn van Obama loopt nog 32 maanden, die van premier Netanjahoe ook zoiets en die van de 80-jarige president Mahmoud Abbas, die nu al meer dan 10 jaar onafgebroken zelfbenoemde president is en als een despoot regeert over de Oost-Palestijnen (West Bank), is eeuwigdurend net zoals de vluchtelingenstatus van zijn Palestijnse volk dat ook is. Alles is dus nog mogelijk en als Israël nu eens eindelijk zou willen capituleren en zichzelf zou opheffen en de Joden met z’n allen in de Middellandse Zee kopje ondergaan, komt alles weer goed. 😦

Sjaloom

door Brabosh.com


Bronnen:

  1. Ynetnews:
    ♦ US papers call 3-way summit a failure – Washington Post says American president’s meeting with Israeli and Palestinian leaders ‘fell well short of the administration’s hopes.’ NY Times: Obama failed to gain a tangible early goal of his Middle East policy; door Yitzhak Benhorin [lezen]
    ♦ Beilin: NY summit pathetic – Former Meretz chairman says Tuesday’s meeting between Obama, Netanyahu and Abbas ‘wasn’t a gathering of people who want to make peace’; ex-defense minister Arens claims Obama realizing settlement freeze demand a mistake [lezen]
  2. The Times of Israel:
    ♦ US officials: Even if Israel doesn’t like it, Palestinians will get state – Members of Kerry’s team slam Netanyahu, empathize with Abbas, warn Palestine will rise ‘whether through violence or via int’l organizations’ [lezen]

Een gedachte over “Peacemaker Barack Obama verdedigt zijn Nobelprijs voor de Vrede met hand en tand

  1. Fyn scherp stukje, mr Brabosh!

    Heb me er altyd over verbaasd: nog niets gepresteerd (okee, je bent licht getint, quasi Amerikaans van mama’s kant, wannabee Keniaans en vermeend moslim van paps kant, op het politieke trojaans paard geholpen door allerlei duistere, kwalyke massonieke krachten} en toch van de NWO-jongens al een decoratie voor de VREDE afgetroggeld. Nu er onverhoopt een wereldoorlog op uitbreken staat door de stoere taal van deze rooie jongen, want er moet weer geld verdiend worden door de wapenboys, mag de prijs weer teruggevorderd worden¿
    Ach, niet nodig, de prijs is nu toch al waardeloos geworden.

    Like

Reacties zijn gesloten.