Verkiezingen 25 mei 2014: Joods stemmen voor het behoud van de Joodse entiteit in België

04verkiezingen

Laatst bijgewerkt: maandag, 5 mei 2014 om 04u27'

Op 25 mei 2014 zijn het verkiezingen. In België wordt deze verkiezingsronde reeds “de moeder van alle verkiezingen” genoemd omdat in feite drie verkiezingen samenvallen: voor het Federaal Parlement (Kamer & Senaat), voor de deelregeringen in de gewesten (Vlaams, Waals en Brussels Gewest) en last but not least voor het Europees Parlement.

In Vlaanderen staat het vast dat de separatische nationalistische N-VA partij van Bart De Wever de grootste partij zal blijven. Het zal afwachten worden met hoeveel procenten en zetels de overwinning zal verzilverd worden.

In het zuiden van het land, Brussel en Wallonnië draait de strijd om de politieke macht tussen de socialistische partij Parti Socialiste (PS) van huidig premier Elio Di Rupo, en anderzijds de liberale factie van de Mouvement Réformateur (MR), sinds 2011 geleid door Charles Michel.

 

Kandidaten in Vlaanderen:

sammy

Samuel Markowitz:
8ste plaats voor het parlement van het Vlaams Gewest voor de Open Vld (Lijst 7)

Samuel Markowitz is ongetwijfeld de rijzende ster binnen de Antwerpse liberalen. De in Antwerpen razend populaire Samuel Markowitz behaalde tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 onverwacht het hoogste resultaat van alle Joodse kandidaten en dat vanop een 15de plaats op de districtslijst. Met zijn score van 2.733 stemmen werd hij zelfs de tweede grootste stemmentrekker voor de Open VLD in heel Antwerpen.

samuelHet leverde hem een zetel op in het District Antwerpen waarin hij dit jaar zijn partijgenoot Willem-Frederik Schiltz opvolgde als districtsschepen. Toch opmerkelijk voor iemand die voor het eerst opkwam. Hoofdredacteur van Joods Actueel Michael Freilich zag het succes van Markowitz aankomen: “Vooral met het binnenhalen van Markowitz, die fel geliefd is omwille van zijn vrijwilligerswerk als ambulancier, doet Turtelboom een slimme zet.”

Uit Joods Actueel: De 36 jarige Antwerpenaar had toen een plakploeg opgericht bestaande uit leden van de ultraorthodoxe gemeenschap. Dat leverde een uniek zicht op dat de Antwerpenaren nooit eerder te zien kregen. Jonge Joodse mannen met hoed en pijpenkrullen die posters opplakten voor de verkiezing. De eerste-hulp organisatie Hatzoloh, waar Markowitz al jaren actief is, verspreidde de volgende tekst:

“Hatzoloh neemt geen politiek standpunt in en geeft geen stemadvies, wel willen wij Samuel proficiat zeggen met zijn stap in de politiek en hem veel succes toewensen. Iedereen die Samuel (Shmulie) kent, weet dat hij zich volledig ter beschikking van zijn gemeenschap stelt en dat 24 uur per dag in geval van nood. Zo ook weten wij dat hij de belangen van de gemeenschap zal verdedigen in de politiek.”

Toby Joshua Fishler:
9de plaats op de Kamer van Volksvertegenwoordigers voor de Open Vld (Lijst 7)

toby-fischler3Toby Fischler is een jonge Antwerpenaar die zich politiek engageert voor Antwerpen, Vlaanderen, België en Europa. Hij studeert rechten aan de universiteit van Antwerpen. Hij is ook kandidaat geweest op de Antwerpse provinciale lijst (2012). De toen 19-jarige Fishler behaalde een onverwacht hoge score van 2.335 stemmen. Maar omdat de partij slechts één zetel behaalde, werd hij niet verkozen.

Fischler: “Het is toch heel opvallend dat wij, Joodse kandidaten, allen veel voorkeurstemmen hebben bekomen. Ik ben natuurlijk heel blij met dit resultaat, voor mij is dit zowaar een ‘monsterscore’, maar ik ben toch wel ontgoocheld dat onze partij klappen heeft gekregen in Antwerpen.”

André Gantman:
13de plaats op de Kamer van Volksvertegenwoordigers voor de N-VA (Lijst 13)

André Gantman (°1950)  is een Antwerpse advokaat en was 1995 tot 2000 schepen voor Pesroneelszaken voor de [Open] VLD in Antwerpen. In 2000 moest Gantman uit al zijn bestuursfuncties ontslag nemen nadat hij in verdenking was gesteld in een zaak van witwassen en fiscale fraude. Daarna bleef het lange tijd stil rond Gantman. Echter, enkele jaren geleden kondigde Gantman zijn overstap aan van de Open VLD naar de N-VA van Bart De Wever. Hij ging hiermee zijn vriend Ludo Van Campenhout achterna. Een schok ging door Antwerpen en zorgde voor heel wat controverse binnen zowel de Joodse als de niet-Joodse gemeenschap. Na jaren van politieke inactiviteit toog hij voor zijn nieuwe partij de N-VA aan de slag als Lid van de Bestuursraad van de Vlaamse Opera en van het Ballet van Vlaanderen.

gantman02In 2012 nam hij deel aan de Gemeenteraadsverkiezingen en haalde in Antwerpen met 2.010 voorkeurstemmen een onverwacht hoge score. Het leverde hem een zetel op in de gemeenteraad waar hij sindsdien de fractievoorzitter is van de N-VA gemeenteraadsleden. Zijn vriend Ludo Van Campenhout die 5.856 voorkeurstemmen achter zijn naam kreeg stapte eveneens in de gemeenteraad en werd voor de N-VA schepen bevoegd voor publiek domein, sport, diamant, markten & foren en personeel.

Gantman’s reactie op zijn verkiezing destijds: “Ik ben natuurlijk zeer blij dat ik verkozen geraakte en bedank hiervoor al mijn kiezers en alle mensen en groeperingen die mij gedurende weken hebben geholpen. Na jarenlang inactief te zijn in de politiek en tweeduizend stemmen behalen in een moeilijke campagne is geen evidentie. En het was een zware campagne waar ik ook persoonlijk werd aangepakt. Ik heb er voordien niets over gezegd, maar zeg het nu wel, die persoonlijke aanvallen hebben mij op menselijk vlak fel geraakt. Maar op een bepaald moment moet je dat opzij kunnen zetten in het belang van de partij en van het algemeen belang.”

Gantman schreef ook verscheidene boeken waaronder ‘Jood zijn is een Avontuur‘ (2008), Israël-Palestina. Tweespraak over oorzaken en oplossingen (2009) en Het gespleten geweten. Anti-antisemitisch pamflet uit 2011.

Kandidaten in Brussel en Wallonnië:

Simone Süsskind
15de plaats voor het parlement van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest voor de Parti Socialiste (PS) (Lijst 10)

Simone Susskind (°1947) is een Belgisch-Joodse mensenrechtenactiviste die eind oktober de Burgerschapsprijs van de Stichting P&V kreeg. Onder andere voor het werk dat ze verzet in het Israëlisch-Palestijnse conflict. In de jaren 1960, de revolutionaire periode, studeerde zij sociologie en economie aan de ULB. Twee evenementen uit die tijd zijn haar altijd bijgebleven: de Zesdaagse Oorlog in 1967, tussen Israël en enkele Arabische buurstaten. En – hoe kan het ook anders? – mei 1968.

simone-suss“Tijdens de Zesdaagse Oorlog begon het de Joodse studentenkring aan de ULB te dagen dat de oplossing voor het Joods-Arabische conflict niet één staat voor twee volkeren was, maar eerder twee staten die vreedzaam naast elkaar samenleefden. Dat idee vond toen niet erg veel ingang, en we kregen dan ook veel kritiek op onze visie. Maar uiteindelijk hebben we wel gelijk gekregen: de meeste Israëli’s willen nu een oplossing in die richting.”

“Mijn ouders zijn in de jaren 1930 naar België verhuisd. Vader was van Poolse origine, mijn moeder kwam uit Roemenië. Ze overleefden allebei de Shoah, en konden tijdens het hele verloop van de Tweede Wereldoorlog in België onderduiken. Toch zijn mijn ouders heel veel familieleden verloren; mijn vader kwam zwaar getraumatiseerd uit de oorlog. Vanaf toen heeft hij het geloof in God afgezworen. Meteen ook een van de redenen waarom ik vrijzinnig ben opgevoed,” zegt Susskind.

Op de vraag gesteld of ze niet graag in Israël zou wonen, om dichter bij haar projecten te zijn, twijfelt ze. “Ik heb daarmee gedweept in mijn tienerjaren, toen ik in een kibboets ben gaan werken en even een mystieke, zionistische periode doormaakte. Maar ik zou er niet willen wonen nu. Het gevoel dat ik nuttiger ben in België, is sterker.”

G. J. over Süsskind: “In Brussel zijn er zoals gebruikelijk meerdere Joodse kandidaten maar het aantal stemmen dat ze bij een vorige stemronde behaalden toont eerder hun bereidheid bij het vervolledigen van de lijsten aan dan dat ze grote politieke ambities koesteren. Dat is ondermeer het geval voor Simone Süsskind die als kandidaat-van-het-zevende-knoopsgat op de PS-lijst staat.”

Viviane Teitelbaum
15de plaats voor het parlement van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest voor de Mouvement Réformateur (MR) (Lijst 1)

Een ander verhaal vertelt de verkiezingsdeelname van Viviane Teitelbaum en Jacques Brotchi – beiden kandidaten op de MR-lijst- zij wisten wél bij eerdere verkiezingen een zetel in de wacht te slepen. Het is dus niet denkbeeldig dat de kiezers hun werk ook dit keer zullen honoreren. Teitelbaum zetelt voor de MR sinds 29 juni 2004 onafgebroken in het parlement van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

viviaeneViviane Teiltelbaum (°Antwerpen, 1955) is een BJ (Bekende Joodse) en reeds jaren actief in de Brusselse Joodse gemeenschap, ze was zelfs gedurende een korte periode voorzitster van de CCOJB  Deze licentiate journalistiek en sociale communicatie, is houdster van een masterdiploma Internationale Relaties en publiceerde reeds een tiental boeken. De laatste jaren  is ze vooral actief in de politiek. Ze zetelt in het parlement van het Brussels Hoofdstedelijk gewest, is fractieleidster van de MR in de gemeenteraad van Elsene en ook nog voorzitster van de MRLB sinds 2007.

In mei bracht ze een nieuw boek uit ‘Salomon, vous êtes Juif?’ omtrent het antisemitisme dat nooit uit het Belgisch landschap is verdwenen en met het conflict in het Midden-Oosten terug is komen opzetten. Teitelbaum  legt hierin uit dat het antisemitisme al terug opdook in 1970 maar dat het sinds de tweede intifada opnieuw en “onbeschaamd” in  het volle daglicht wil treden. Ze geeft een belangrijke “bloemlezing” van de feiten, van het hoe en waarom en doet dat bovendien ook goed gedocumenteerd.

Omdat het onmogelijk is alle problemen te behandelen, zonder een lijvig boek te schrijven,  heeft ze de belangrijkste elementen behandeld die deze  tendenzen  in beeld brengen. Ze neemt geen doekje voor haar mond want niet alleen extreem-rechts antisemitisme wordt aangekaart, het grootste aantal pagina’s besteedt ze aan het groeiend antisemitisme bij  allochtonen, extreemlinks, links en zelfs bij personen uit haar eigen politieke partij, de MR.

Daarbij ontsnappen de  NGO’s en andere organisaties, die het Midden-Oostenconflict in België importeren en zo de jodenhaat aanwakkeren,  niet aan haar aandacht . Ook gaat ze gedetailleerd in op de beruchte Belgische aanklacht tegen Ariel Sharon. [bron: Joods Actueel]

Jacques Brotchi
7de plaats in Luik voor het parlement van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest voor de Mouvement Réformateur (MR) (Lijst 1)

Baron Jacques Brotchi (° Luik, 1942) is een Belgisch politicus van de liberale Mouvement Réformateur (MR) en neurochirurg. Hij studeerde geneeskunde aan de Universiteit van Luik, waarna hij zich specialiseerde in neurochirurgie. In 1981 werd hij diensthoofd van de afdeling neurochirurgie van het Erasmusziekenhuis te Anderlecht bij Brussel. Ook werd Brotchi hoogleraar aan de Université Libre de Bruxelles (ULB). Beide functies oefende hij tot zijn emeritaat in 2007 uit.

brotchi3Brotchi is doorheen de jaren voorzitter geweest van verschillende organisaties: zo was hij van 1989 tot 1992 voorzitter van de Belgische Vereniging voor Neurochirurgie en van 1997 tot 2001 van de Education Committee of the World Federation of Neurosurgical Societies. Hij is sinds 2003 lid van de raad van bestuur van de Francqui-Stichting en sinds 2005 is hij lid van de wetenschappelijke raad van het Fonds InBev-Baillet Latour.

In 2004 werd hij politiek actief toen hij gecoöpteerd werd in de Senaat. Twee jaar later werd hij gemeenteraadslid in Ukkel, wat hij bleef tot 2012. In 2009 verliet hij de Senaat om lid te worden van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en van het Parlement van de Franse Gemeenschap. Sinds 2010 is hij terug in de Senaat als gemeenschapssenator. In 2007 werd hij benoemd tot baron door koning Albert II en in 2010 tot grootofficier in de Leopoldsorde.

Mischaël Modrikamen
1ste plaats voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers voor de Parti Populaire (PP) (Lijst 16)

Mischaël Modrikamen (°Charleroi, 1966) is een Joodse zakenadvocaat en leidt zijn partij de Parti Populaire in de kieskring Henegouwen. Maar of de Parti Populaire (PP) van Modrikamen het hoofd boven water weet te houden en opnieuw een zetel zal behalen lijkt onzeker. Echter, volgens de laatste peiling van Le Soir en RTL-TVI komt de Parti Populaire van Mischaël Modrikamen op 7 procent uit.

Mischaël Modrikamen (Couillet, nu deelgemeente van Charleroi, 22 februari 1966) is een Belgisch advocaat uit Brussel en lid van het gelijknamige modrikanen2advocatenkantoor Modrikamen. De vader van Mischaël Modrikamen, Marcel Modrikamen behoorde tot het Verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij werd socialistisch schepen van Couillet en in 1984 voorzitter van de socialistische ziekenbond voor de streek van Charleroi. Op 18 februari 1991 werd Marcel Modrikamen slachtoffer van een aanslag die hem een arm kostte en leidde tot zijn vroegtijdige dood in 1995.

Mischaël Modrikamen deed zijn studies in Couillet, vervolgens in de athenea van Charleroi en Marcinelle, en tenslotte aan de Université Libre de Bruxelles. Van 2000 tot 2003 was Modrikamen voorzitter van de Communauté Israélite Libérale de Belgique. Hij was rond dezelfde tijd de advocaat van de Joodse gemeenschap betreffende de onderhandelingen over de tijdens de oorlog geroofde goederen. In een Vrije Tribune verschenen in La Libre Belgique op 24 november 2002, vergeleek hij de oproep van Oxfam tot het boycotten van Israëlische producten met de gelijkaardige acties van de nazi’s in de jaren dertig tegen Joodse producten.

Op 11 september 2009 kondigde Modrikamen de oprichting aan van een nieuwe rechtse politieke partij, de Parti Populaire of Personenpartij. Deze partij werd op 26 november 2009 officieel voorgesteld. Rudy Aernoudt en hij traden op als co-voorzitters. Modrikamen nam deel aan de verkiezingen van 13 juni 2010 maar werd niet verkozen. Op 23 december 2010 werd het vertrek van Modrikamen aangekondigd uit de advocatenassociatie die hij had opgericht en kondigde aan dat hij zich voortaan hoofdzakelijk wilde wijden aan de door hem opgerichte politieke partij. [bron]