De Israëlische oplossing: Een éénstaatplan voor vrede in het Midden-Oosten [Caroline Glick]

onestate-solution3

Uit de jaarlijkse enquête van het Amerikaanse Jodendom die vorig jaar in oktober door het “American Jewish Committee” werd gepubliceerd, bleek dat 75% van de Amerikaanse Joden het eens is met de stelling: “Het doel van de Arabieren is niet een vreedzame twee-staten-oplossing met Israël, maar de vernietiging van Israël”. En toch steunden de Amerikaanse Joden de oprichting van een Palestijnse staat met 50 % tot 47 %.

Volgende week zullen meer dan 10.000 voornamelijk Joods-Amerikaanse supporters van Israël in Washington bijeenkomen in AIPAC, de jaarlijkse beleidspolitieke conferentie. Gezien hun grote betrokkenheid bij Israël zullen waarschijnlijk de meeste van hen behoren tot de 47% van de Amerikaanse Joden die tegen een Palestijnse staat was gekant.

solutionMaar op de conferentie zullen zij de twee-staten-formule omarmen. En op 4 maart zullen ze naar Capitol Hill gaan en hun vertegenwoordigers vertellen dat ze het plan ondersteunen. Zij zullen dit niet doen, omdat ze verdorven, slechte mensen zijn. Zij zullen dit doen, omdat alles wat ze in de afgelopen 20 jaar gehoord hebben is dat Israël geen alternatief is voor het twee-staten-plan.

Fervente en toegewijde verdedigers van Israël bij AIPAC hebben te horen gekregen dat Israël een Palestijnse staat meer nodig heeft dan de PLO dit doet. Alleen door het tot stand brengen van zo´n staat in Judea en Samaria en Jeruzalem kan Israël de Palestijnse demografische albatros van haar nek af krijgen. Deze toegewijde aanhangers van de Joodse staat zijn streng gekapitteld dat Israël gedoemd is als het de Palestijnen geen uitlaatklep geeft voor hun politieke impulsen buiten Israël, want binnen een jaar of twee zullen er meer Palestijnen dan Israëli’s ten westen van de Jordaan zijn.

Op dezelfde dag dat afgevaardigden van AIPAC een ontmoeting hebben met leden van beide huizen van het Congres, wordt mijn nieuwe boek “De Israëlische Oplossing: Een Eén Staat-plan voor Vrede in het Midden-Oosten”, uitgebracht. In mijn boek laat ik zien dat de demografische tijdbom een blindganger is en een kwaadaardige bovendien.

In 1997 vertelde het hoofd van het Palestijnse Centraal Bureau voor de Statistiek Hassan Abu Libdeh aan The New York Times dat hij bezig was met een volkstelling, die als een “civiele intifada”, dat wil zeggen als een statistische terreuraanval, zou dienen. En hij had gelijk. Het doel van terrorisme is om een ​​doelgroep te dwingen maatregelen te nemen die deze anders niet had genomen. Het doel van statistische oorlogvoering is om getallen te manipuleren met het doel een samenleving te dwingen maatregelen te nemen die zij anders niet zou nemen.

De Palestijnse volkstelling beweerde dat in 2015 Arabieren de meerderheid ten westen van de Jordaan zouden zijn. En zodra de Joden in de minderheid waren, konden de Arabieren Israël vernietigen door gewoon een stemming te eisen.

De regering-Clinton, de Amerikaanse joodse leiders en Israëlisch Links haastten zich om de bevindingen te omarmen, ook al waren ze volledig in strijd met de Palestijnse volkstellingen die jaarlijks van 1967 tot 1996 door de Israëlische militaire regering werden uitgevoerd. Allen kraaiden dat het waar is dat de PLO nog steeds het terrorisme steunt, maar als Israël niet het grondgebied zou ophoesten, het dan demografisch zou worden overweldigd.

Het duurde zeven jaar voordat een onafhankelijke groep van Israëlische en Amerikaanse onderzoekers de PLO-gegevens bestudeerde en fraude bij de opstelling ervan aan het licht bracht. Volgens de Amerikaans-Israëlische Demografische Onderzoeksgroep bleek dat de Palestijnse gegevens de Arabische bevolking overdreef met maar liefst 50%.

Het nieuws is in de tussenliggende jaren voor Israël alleen maar beter geworden. De Joodse vruchtbaarheid is toegenomen terwijl de Palestijnse cijfers zijn ingestort, samen met die van de islamitische wereld als geheel. Israëlische Joden hebben nu een hoger vruchtbaarheidscijfer dan de Arabieren in Judea en Samaria (3,04 versus 2,91 kinderen per vrouw). Israëls immigratie is hoog en stijgt nog steeds. De Palestijnse emigratiecijfers zijn in het afgelopen decennium enorm gestegen.

israelMap04Het demografisch goede nieuws is in de hele Israëlische samenleving doorgesijpeld. En met het nieuws zijn meer en meer Israëlische politici voorstander van de toepassing van het Israëlische recht in geheel of in delen van Judea en Samaria, net zoals Israël in het verleden met succes zijn wetten heeft toegepast in een verenigd Jeruzalem en de Golan Hoogvlakte.

De meeste Likoedleden van de Knesset en alle leden van de Bayit Yehudi-partij steunen gedeeltelijke of volledige invoering van het Israëlische recht in deze gebieden. 59 % van de Israëlische joden ondersteunt een dergelijke actie eveneens en steunt daarmee eenzijdige invoering.

Zelfs linkse Israëli´s ondersteunen de eenzijdige toepassing van Israëls zijn wetten in delen van Judea en Samaria. Bijvoorbeeld de voormalig ambassadeur in de VS Michael Oren ondersteunt de eenzijdige terugtrekking uit delen van Judea en Samaria. Maar Oren voorziet het behoud van de grote blokken Israëlische nederzettingen onder de Israëlische wet. Bij het ontbreken van een vredesakkoord kan een dergelijke stap alleen worden genomen door de eenzijdige toepassing van de Israëlische wetgeving in die gebieden.

In de sessie van de huidige Knesset hebben de leden twee wetsvoorstellen voorgelegd, waarin wordt opgeroepen tot de toepassing van de Israëlische wet in de grote Israëlische bevolkingscentra, respectievelijk in Judea en Samaria en de Jordaanvallei.

Maar terwijl dit alles in Israël gaande is, blijven Israëls aanhangers in de VS in het duister over het bestaan ​​van een beter – op feiten gebaseerd – alternatieve weg voor Israël.

In “De Israëlische oplossing” vul ik de lege plekken in die het Amerikaanse discours over Israël en de Palestijnen plaagt. Ik geef een rondom analyse van een beleid dat ik noem; Het Israëlische One-State Plan. Dat plan omvat het toepassen van de Israëlische wet – en door de Israëlische soevereiniteit – in heel Judea en Samaria.

Ik verdeel de discussie in drie delen. Deel I biedt de 90-jarige geschiedenis van falen die het twee-staten-model heeft gebracht, vanaf het einde van de Eerste Wereldoorlog tot op de dag van vandaag. Ik laat ook zien hoe de Amerikaanse omhelzing van het twee-staten-model de Amerikaanse beleidsmakers (van beide partijen) heeft verblind om de realiteit van de regio te zien en aldus het falen van het Amerikaanse Midden-Oosten-beleid garandeert.

Deel II presenteert wat het zal betekenen voor de soevereiniteit van Israël, gezien vanuit het perspectief van de demografie, het internationaal recht, geschiedenis en burgerlijke vrijheden. Ver van het transformeren van de gebieden in een op ras gebaseerde staat, zoals Israëls tegenstanders dreigen, zal een dergelijke stap door Israël de Palestijnen uit een leven onder de PLO-terreur bevrijden die een cleptocratie ondersteunt en hen volledige burgerlijke en wettelijke rechten als ingezetenen van Israël zal geven. Zij zullen ook het recht hebben om een ​​aanvraag voor Israëlisch staatsburgerschap te doen. Zelfs als alle Arabieren in Judea en Samaria Israëlische burgers zouden worden, zou Israël een sterke tweederde Joodse meerderheid behouden. En het zou de enige echte demografische dreiging afwenden. Dat is de dreiging van een Palestijnse staat in Judea en Samaria, die miljoenen vijandige, in het buitenland geboren Arabieren uit Libanon, Jordanië en Syrië zou toestaan om naar zijn grondgebied te emigreren.

In deel III bespreek ik de waarschijnlijke reacties van de Palestijnen, de grotere Arabische wereld en de EU bij een besluit van Israël om zijn wetten van toepassing te laten zijn in Judea en Samaria en het twee-staten-beleidsmodel te verlaten. Ik bespreek ook hoe een dergelijke stap Israël en de Verenigde Staten zal beïnvloeden.

De meeste afgevaardigden op AIPAC realiseren zich niet dat de Israëli’s de mislukte twee-staten-formule hebben verlaten. Het is mijn hoop dat ze in het jaar tussen deze AIPAC-conferentie en de conferentie van volgend jaar mijn boek zullen lezen en begrijpen dat het voor hen niet nodig is de oprichting van een Palestijnse terreurstaat te ondersteunen. Er is een betere optie. Het is beter voor Israël. Het is beter voor de Palestijnen. En het is beter voor Amerika.

Caroline GlickAls ze mijn boek lezen, hoop ik dat het een hoognodige discussie over Israëls ware opties zal starten. Als ze dat doen, kan ik ze verzekeren dat de AIPAC-conferentie volgend jaar realistischer en optimistischer dan het conclaaf van volgende week zal zijn.

door Caroline Glick

Het nieuwe boek van de auteur, “The Israeli Solution: A One-State Plan for Peace in the Middle East” zal op 4 maart worden uitgebracht.


Bronnen:

  1. Frontpage Magazine:
    ♦ The Israeli Solution – In its annual survey of American Jewry published last October, the American Jewish Committee found that 75 percent of American Jews agree with the statement, “The goal of the Arabs is not a peaceful two-state agreement with Israel, but rather the destruction of Israel”; door Caroline Glick [lezen]
    ♦ vertaald uit het Engels door Vederso voor E.J. Bron als “De Israëlische oplossing” [lezen]
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s