Palestijnen: acht miljoen vluchtelingen moeten terugkeren naar Israël [Khaled Abu Toameh]

aida-refugeecamp03De partijdige rol van de Verenigde Naties in de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen wordt overduidelijk geïllustreerd door deze inkompoort van het Palestijnse vluchtelingenkamp AIDA van de UNRWA (de hulporganisatie voor Palestijnen van de Verenigde Naties) ten noorden van Bethlehem in Judea op de West Bank. De poort heeft de vorm van een sleutelgat met een grote sleutel er bovenop, symbool van de Palestijnse “terugkeer naar Israël”. Links het kantoortje van de UNRWA/VN die de sleutelpoort bekostigde en de bouw ervan op zich nam en in haar kantoor integreerde.

hugo3De UNRWA heeft niet en nooit tot doel gehad om de Palestijnse vluchtelingenkwestie op te lossen, maar om het ‘probleem’ in stand te houden totdat de Palestijnen kunnen ‘terugkeren’ naar het Land van Israël, land waar ze inderdaad nooit zèlf zijn geweest. Dat is het gevolg van een besluit van de VN om de status van Palestijnse vluchteling erfbaar te maken, status die sinds 1948 wordt doorgegeven van vader op zoon en dat tot het einde der tijden.

Geen enkele andere vluchtelingengroep in de wereld en in de geschiedenis van de mensheid heeft ooit het voorrecht van dergelijke erfbaarheid genoten. Dat VN besluit werd dan ook niet ingegeven om humanitaire motieven maar enkel en alleen om politieke. Met de vernietiging van Israël als ultieme objectief (want anders kunnen die Palestijnen nooit ‘terugkeren’ naar een plek waar ze zelf nooit geweest zijn) ijvert de internationale gemeenschap, niet vrij van klassiek antisemitisch sentiment, voortdurend om het internationaal recht aan te passen aan de situatie van het moment. Steeds ten nadele van Israël, en nagenoeg alléén Israël, getuige de ononderbroken stroom van anti-Israëlresoluties van de VN en haar nevenorganisaties.

De Palestijnse president Mahmoud Abbas wordt geconfronteerd met kritiek van de Palestijnse vluchtelingen om te zeggen dat hij Israël niet wil laten overstromen met miljoenen vluchtelingen. Abbas deed zijn uitspraak eerder deze week tijdens een bijeenkomst in zijn kantoor in Ramallah met tientallen Israëlische studenten – de eerste directe ontmoeting in zijn soort tussen de president Palestijnse Autoriteit en Israëlische jongeren.

Abbas lag ook onder vuur voor het breken van een verbod aan Palestijnse activisten om samen te komen met Israëli’s. Dit verbod werd in de afgelopen jaren opgelegd door ‘anti-normalisatie’ activisten die zich verzetten tegen dergelijke bijeenkomsten tussen Israëli’s en Palestijnen.

De controversiële opmerkingen van Abbas over het ‘recht op terugkeer’ benadrukken de moeilijkheden waarmee de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry wordt geconfronteerd in zijn inspanningen om een vredesakkoord tussen Israël en de Palestijnen te bereiken. Uit de Palestijnse reacties op de opmerkingen van Abbas blijkt dat het probleem van de vluchtelingen een gevoelige en explosieve kwestie blijft die elke overeenkomst tussen de Israëli’s en Palestijnen kan torpederen.

Abbas vertelde aan de Israëlische studenten dat de bewering dat hij zocht naar om Israël te ‘overspoelen’ met vijf miljoen vluchtelingen onzin was. “Er is een propaganda die vertelt dat Abu Mazen [Abbas] de terugkeer wil van vijf miljoen vluchtelingen om de staat Israël te vernietigen,” zei hij. “Dit is helemaal niet waar. Alles wat we zeiden was: Laten we de kwestie van de vluchtelingen op de tafel leggen omdat het een gevoelige zaak is die moet worden opgelost om het conflict te beëindigen en dat de vluchtelingen tevreden zouden zijn met een vredesakkoord. Maar we zijn niet op zoek naar Israël om het te verdrinken met miljoenen om zijn demografie veranderen. Dat is onzin.”

jordan-apartheid

Vertegenwoordigers van de Palestijnse vluchtelingen haastten zich om te uitspraken van Abbas te veroordelen en beschuldigden hem van het opgeven van het ‘recht op terugkeer’ van miljoenen Palestijnen naar hun oude dorpen en steden in Israël. In Libanon, waar 450.000 Palestijnen wonen in verschillende vluchtelingenkampen en worden blootgesteld aan apartheidswetten die hen de toegang verhinderen tot veel werkgelegenheid en economische, gezondheids en onderwijs diensten, werden de commentaren van Abbas met veel wrok ontvangen. Tijdens een spoedvergadering in een van de vluchtelingenkampen in Libanon, werd Abbas beschuldigd van “het verzaken van het recht op terugkeer en de nadelige gevolgen ervan voor de Palestijnse rechten.” De vluchtelingen zeiden dat ze vooral woedend waren over het feit dat de protestbrieven die zij aan de ambassade van de Palestijnse Autoriteit hadden gestuurd volledig werden genegeerd.

Dr. Esam Udwan, een expert op het gebied van vluchtelingenzaken, werd geciteerd als zeggende dat “de verklaringen van Abbas schade hebben veroorzaakt aan de Palestijnse rechten.” Abbas ervan beschuldigend dat hij toegevingen maakte aan Israël in ruil voor niets, zei Udwan:

“Deze woorden weerspiegelen Abbas’ overtuiging dat de kwestie van de vluchtelingen ineffectief is en ze geen recht hebben om terug te keren, omdat dit de verdrinking van Israël zou betekenen. Dit is volstrekt onaanvaardbaar. Wie zegt dat er slechts vijf miljoen vluchtelingen? Het werkelijke aantal is acht miljoen. Abbas heeft enkel vijf miljoen genoemd die bij de UNRWA staan geregistreerd en die van hun diensten profiteren. Maar er zijn miljoenen anderen die geen diensten ontvangen van de UNRWA en er niet zijn geregistreerd. Dit betekent niet dat hen het recht op terugkeer moet worden ontzegd.”

Ali Huwaidi, een andere expert in vluchtelingenzaken, haalde ook uit naar Abbas:

“Ongeacht de verklaringen van Abbas, wordt het recht op terugkeer gegarandeerd, zowel individueel als collectief, via VN-resoluties. De vluchtelingen zullen hun recht niet opgeven, ongeacht waar ze vandaag. Abbas maakt zich zorgen om Israël te overspoelen met vijf miljoen vluchtelingen, terwijl Israël een miljoen mensen heeft opgevangen afkomstig uit de voormalige Sovjet-Unie en niemand heeft geklaagd. Onze vluchtelingen zullen geen alternatief aanvaarden voor hun recht op terugkeer naar hun vaderland en het kan ons niet schelen wat de positie van Abbas is.”

Veel Palestijnen zeggen dat Abbas niet gemachtigd werd om enige concessies te doen of te spreken namens de vluchtelingen. Dit was niet de eerste keer dat Abbas onder vuur over de kwestie van de vluchtelingen was gekomen. Vorig jaar, vertelde Abbas tegenover een Israëlische tv-station dat hij persoonlijk niet wil terugkeren naar zijn voormalige woonplaats Safed in het noorden van Israël. Die opmerking werd ook gezien door zijn critici als een teken dat hij bereid was om te verzaken aan het ‘recht op terugkeer’ voor miljoenen vluchtelingen.

Verwijzend naar Abbas’s houding ten opzichte van de vluchtelingen, schreef de Palestijnse online krant Rai Al Youm:

“President Abbas heeft zijn persoonlijke recht om terug te keren naar zijn geboortestad Safed opgegeven. Hij zei dat hij niet wil terugkeren naar zijn huis en in Ramallah zal leven. Deze concessie is, in onze ogen, een grote zonde, omdat president Abbas het voorbeeld moeten geven voor zijn volk en niet concessies mag doen op hun rechten. We doen een beroep op president Abbas om te stoppen met het spreken over de kwestie van de vluchtelingen, omdat ze hem niet gemachtigd hebben om enige concessies te maken op hun recht op terugkeer te maken.”

Het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP) heeft zich ook aangesloten bij het koor van Abbas critici. De groep zei in een verklaring dat de uitspraken van Abbas over de vluchtelingen een ‘gevaarlijke concessie’ was die alleen zijn persoonlijke positie reflecteert. “De Palestijnen zijn niet door deze verklaringen gebonden,” zei de PFLP. Hamas, de Islamitische Jihad en andere Palestijnse groepen hebben ook de verklaringen van Abbas sterk veroordeeld als ‘gevaarlijk’, eraan toevoegend dat hij niet de autoriteit heeft om namens alle vluchtelingen te spreken. De groepen hebben Abbas ook aangevallen voor het houden van ‘hartelijke’ ontmoetingen met de Israëlische “vijand.”

De reacties op de uitspraken van Abbas over de kwestie van de vluchtelingen laten zien dat elke overeenkomst, die tussen Abbas en Israël wordt bereikt onder druk van de VS, uiteindelijk geen einde aan het conflict zal maken met. Ze laten ook zien dat miljoenen Palestijnen blijven geloven dat zij op een dag zullen mogen verhuizen naar Israël, ongeacht of er al dan niet een Palestijnse staat wordt opgericht op de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en Oost-Jeruzalem.

door Khaled Abu Toameh

mural2Opschrift op een muur in het Palestijnse vluchtelingenkamp Dheisheh, ten zuiden van Bethlehem op de West Bank. Zowat vijf miljoen Palestijnse vluchtelingen willen “terugkeren” naar hun “thuisland” waar ze nooit een voet aan de grond hebben gezet en dat ze enkel kennen uit de sprookjesachtige overleveringen van hun reeds lang overleden voorouders…


Bronnen:

  1. The Gatestone Institute:
    ♦ Palestinians: Eight Million Refugees Must Return to Israel – Palestinian Authority President Mahmoud Abbas is facing criticism from Palestinian refugees for saying that he does not want to “flood” Israel with millions of refugees; door Khaled Abu Toameh [lezen]

Een gedachte over “Palestijnen: acht miljoen vluchtelingen moeten terugkeren naar Israël [Khaled Abu Toameh]

  1. Om eens wat dieper in dit geneuzel te duiken moet men eerst een definitie hebben voor “vluchteling”. Bij deze hanteren wij de definitie die door de VN wordt gebezigd.
    ‘Een vluchteling is iemand die zijn woongebied is ontvlucht uit vrees voor geweld of zijn leven’.
    Het mandaat Palestina kent een aantal uitstromen van Arabieren. De eerste was in 1946. Toen vertrok de Arabische elite, zij waren ingeseind door de leiders van Egypte en Jordanië voor de ophanden zijnde oorlog. Zij vertrokken hoofdzakelijk naar het buitenland, dus landen buiten het Midden Oosten. Dit vrijwillige vertrek van de elite veroorzaakte binnen de Arabische gemeenschap een zware neergang met als gevolg dat de meeste vrijwillig naar Libanon, Syrië, Egypte en Jordanië vertrokken omdat zij niet naast joden wilde wonen. Tevens verwachtte zij een klinkende Arabische overwinning en dat de alle joden en dat deze daarna totaal vernietigd zouden worden. Een aantal dagen voor het uitbreken van de oorlog werden de achtergebleven Arabieren door de leiders van Libanon, Syrië, Egypte en Jordanië opgeroepen het gebied direct te verlaten. Voor alle duidelijkheid dit was nog ruimschoots voor de afkondiging van de Israëlische staat op vrijdag 14 mei 1948.
    Na de onafhankelijkheidsoorlog werden de Arabieren die binnen de staat Israel verbleven gevraagd te blijven om als burger in de Joodse staat te leven. In plaats daarvan koos het overgrote deel van hen ervoor om te gaan, omdat ze niet in een Joodse staat wilden leven.
    En zo zie je maar weer dat er geen Arabische vluchtelingen bestaan, het is allemaal fictief geleuter waar men eens mee moet ophouden.
    Het UNRWA moet haar taak eens serieus nemen en er voor zorgen dat deze groep Arabieren toegang krijgt tot de landen, Libanon, Syrië, Egypte en Jordanië waar zij thuis horen. En dat zij een goede educatie krijgen zodat zij eindelijk het niveau van Neanderthaler kunnen overstijgen.

    Like

Reacties zijn gesloten.