Emerson Vermaat: Auschwitz, eindstation van de dood voor tienduizenden Nederlandse Joden (boek)

ned-jodenNederlandse Joden op weg naar eindstation Auschwitz

Vanaf 8 april 2014 te koop in de boekhandel: het nieuwste boek van Emerson Vermaat

“Auschwitz: Eindstation van de dood”

In oktober 1943 pakte een Joodse vrouw de revolver van een SS-officier en schoot hem vlakbij de gaskamer dood. Niet alle Joden lieten zich in Auschwitz weerloos afmaken. De Nederlandse Jood Ernst Verduin was bij aankomst al voor de gaskamer ‘geselecteerd’, maar wist nog net op tijd uit de ten dode opgeschreven groep weg te komen.

Auschwitz was het eindstation van de dood. Uit heel bezet Europa kwamen er bijna dagelijks primitieve goederentreinen aan. Die brachten in totaal meer dan één miljoen Joden naar dit vernietigingskamp. Aangekomen Joden die niet direct werden vergast, wachtte ‘vernietiging door (slaven)arbeid’, honger, ziekte of uitputting.

Lees verder “Emerson Vermaat: Auschwitz, eindstation van de dood voor tienduizenden Nederlandse Joden (boek)”

Antisemiet Gretta Duisenberg wil graag de Nederlandse Dieudonné zijn [Likoed.nl]


Daar is Gretta weer, die schaamteloze antisemiet

(op de achtergrond op dit plaatje met Yasser Arafat komt nog net het hoofdje piepen van die andere antisemiet en Israëlbasher Anja Meulenbelt)

Een maand geleden was de Franse antisemitische cabaretier Dieudonné flink in het nieuws. Dit vanwege zijn nieuwe antisemitische show en zijn omgekeerde Hitlergroet: de quenelle. Dieudonné heeft een merkwaardige aanhang; een mix van moslims, radicaal-links en radicaal-rechts.

Een anti-Joodse mix die in Nederland – gelukkig – niet mogelijk is, zo stelden de media. Zo schreef NRC-columnist Bas Heijne: “Zo’n verbond is hier ondenkbaar”. Of toch wel? Want wij in Nederland hebben immers ook een soort Nederlandse Dieudonné: Gretta Duisenberg.

Haar antisemitisme is bekend: lachen om het getal van zes miljoen [vergaste Joden], “Ik vind antisemiet bijna een eretitel”, het verstoren van de Dodenherdenking op 4 mei en het roepen van allerlei Joodse complottheorieën (“Joodse mensen in Amsterdam zuid annexeren de restaurants”, en “Zionistische joden domineren de Nederlandse regering”).

Lees verder “Antisemiet Gretta Duisenberg wil graag de Nederlandse Dieudonné zijn [Likoed.nl]”

De leugen is het belangrijkste wapen in de strijd tegen Israël [Paul Stroes]

media-lies

Hoe sterk Israël militair en economisch ook is, het zal de strijd qua beeldvorming nooit meer winnen. Dit is dan ook de grootste bedreiging voor het voortbestaan van de staat Israël.

De spanning in het Midden-Oosten loopt snel op. Naast alle doffe ellende in de regio, zoals in Syrië, Egypte, Irak en de atoomdreiging vanuit Iran, wordt de spanning rondom het conflict tussen Israël en de Palestijnen ook steeds groter.

De VS, ondersteund door onder andere de EU, zet alles op alles om op korte termijn een “vredesverdrag” af te dwingen en stelt tijdens dit proces ook allerlei deadlines. Dit is echter een gevaarlijke koers, want wat als dit niet lukt….. Het niet slagen om voor de deadline te komen tot een overeenkomst zou een ideale aanleiding kunnen zijn voor de Palestijnen en andere radicalen om opnieuw door geweld, bijvoorbeeld een derde intifada, Israël proberen te dwingen tot onverantwoorde concessies.

De vraag is echter of een militaire dreiging, een dreiging van geweld, terroristische aanslagen, dood en verderf onder bezoekers van pizzeria’s of reizigers in bussen, de ergste dreiging voor Israël is. Ik denk het niet. De leugen is het belangrijkste wapen in de strijd tegen Israel.

Lees verder “De leugen is het belangrijkste wapen in de strijd tegen Israël [Paul Stroes]”

Interview met Joshua Oppenheimer, met zijn docu ‘The Act of Killing’ genomineerd voor Oscars 2014

joshua

Op 16 januari 2014 werd de documentaire film  The Act of Killing van Joshua Oppenheimer genomineerd voor de Oscars 2014 in de categorie ‘Documentary Feature‘. De jaarlijkse Oscar uitreiking vindt plaats op 2 maart 2014 en zijn documentaire maakt een goede kans om die door iedereen zo begeerde Oscar in de wacht te slepen. Gisteren, 17 februari 2014, heb ik dan de documentaire voor het eerst helemaal bekeken en beelden van de Holocaust doemden meteen op voor mijn geest.

hugo3Hoewel het ene zich niet met het andere laat vergelijken is de individuele wreedaardigheid van de daders dat beslist wel. Met dit verschil dat de daders van de genocide van 1965 nooit gearresteerd noch gestraft werden en tot op vandaag als helden worden vereerd. Net zoals die Palestijnse massamoordenaars en terroristen die door Hamas en Al Fatah als helden werden verwelkomd toen Israël hen vroegtijdig vrijliet in het kader van het vredesproces. Maar er zijn nog meerdere parallellen te trekken.

Toch opvallend dat wanneer een handvol Palestijnen sneuvelen door toedoen van het IDF, de hele wereldbol meteen op stelten staat. Maar één miljoen Indonesiërs brutaal afgeslacht in de jaren 1960, wie herinnert zich dat nog? De genocides in Idi Amin’s Oeganda, Pol Pot en The Killing Fields in Cambodja, Darfoer, Srebrenica, Vietnam, de Armeense genocide, 130.000 Syriërs al omgebracht enz…. dat allemaal wèl maar genocide in Indonesië? Nou zeg!? Die kon ik me echt niet meer herinneren, en The Act of Killing was dan ook een hele onthutsende openbaring voor mij.

Hierna volgt een interview van Sheerly Avni voor The Jewish Daily Forward met de links progressieve Amerikaans-Joodse regisseur Joshua Oppenheimer dat ik voor u heb vertaald naar het Nederlands. Hierin vertelt hij over zijn film waarbij onvermijdelijk parallellen worden getrokken met de Holocaust. Voor wie deze schokkende documentaire The Act of Killing wil zien raad ik aan om die niet kort voor het slapengaan te bekijken, want anders doe je geen oog meer dicht.

De ontvlambare en veelgeprezen nieuwe documentaire The Act of Killing lijkt op het eerste gezicht misschien weinig verband te houden met de Joodse ervaring naast de achtergrond van zijn regisseur Joshua Oppenheimer. Zijn studieobjecten zijn veteranen van de bloedbaden in Indonesië in 1965-1966, waarbij 1.000.000 mannen, vrouwen en kinderen werden afgeslacht in de loop van een jaar na de door de Verenigde Staten gesteunde staatsgreep. De slachtoffers waren voornamelijk al dan niet vermeende ‘communisten’ en Chinese Indonesiërs. De rol die de CIA speelde in deze bloedige afrekening is nog steeds niet helemaal opgehelderd.

Lees verder “Interview met Joshua Oppenheimer, met zijn docu ‘The Act of Killing’ genomineerd voor Oscars 2014”

Op 17 februari 1948 besloot de Arabische Liga om ca 900.000 Joden uit hun landen te verdrijven

ezra6

Op 14 juli 2013 werd, op het initiatief van het Israëlische parlementslid Shimon Ohayon (Likoed/Beiteinu), door het Wetgevend Comité in de Knesset een wetsvoorstel ingediend om voortaan de datum van 17 februari uit te kiezen als dag van nationale herdenking van het Arabische plan om de Joden uit hun geboortelanden in de Arabische wereld te verdrijven, evenals uit Turkije, Iran en uit de hoofdstad Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever. Echter, op maandag 5 februari 2014 stelde de Knesset voor om die dag van herdenking te plaatsen op 30 november.

De vergeten vluchtelingen jews-nyt-1948gOp 16 mei 1948 blokletterde The New York Times (hierboven): “Joden in groot gevaar in alle moslimlanden” en “Negenhonderdduizend in Afrika en Azië geconfronteerd met de wraak van hun vijanden.” Dat was geen loze waarschuwing. Even voordien, op 17 februari 1948 had de Arabische Liga besloten dat al hun aangesloten lidstaten de in hun landen wonende Joden zouden sanctioneren om zich te wreken voor de nakende onafhankelijkheid van de Joodse staat Israël.

Resolutie 181 van de Verenigde Naties, het verdeelplan dat een tweestatenoplossing voor het conflict voorzag, een Joodse en een Arabische die zij-aan-zij in vrede en veiligheid naast elkaar zouden bestaan (nagenoeg hetzelfde plan als het huidige van John Kerry!).

Lees verder “Op 17 februari 1948 besloot de Arabische Liga om ca 900.000 Joden uit hun landen te verdrijven”