Europa tegen de Joden – nog maar eens opnieuw [Dan Margalit]

antisemitisme-europa2Wysokie Mazowiecki, Polen, zondag 18 maart 2012. Onbekende vandalen hebben antisemitische graffiti aangebracht op Joodse graven. Poolse Joden protesteerden luidkeels: “Dit is Polen en niét Israël!” Als ze zich beter zouden informeren, zouden ze weten dat de hetze zich niet richt tegen Israël. Dat is enkel het excuus. Zij richten zich wel degelijk tegen de Joden in het algemeen, waar ook ze zich in de wereld maar bevinden. De reden? Gewoon, omdat het Joden zijn. Polen is lid van de Europese Unie sinds 2004. [bron]

De wereld danst in Davos weer eens rondom het Iraanse gouden kalf en president Shimon Peres en minister-president Benjamin Netanyahu doen hun best om de wereld de ogen te openen voor de realiteit. Het is Israël ondertussen niet gelukt zich te bevrijden uit de wurggreep van de onderhandelingsgesprekken met de Palestijnen.

Terugkijken kun je vaststellen dat een algemene opmerking over deze onderhandelingen volstaan zou hebben; bijvoorbeeld zoals de uitspraak van Netanyahu, toe hij zei dat er voor vrede in het Midden-Oosten drie nodig zijn en niet twee. Maar in de hoek gedrongen, restte hem geen andere keuze dan de Europese betrokkenheid nauwkeuriger onder de loep te nemen.

Rustig en beheerst sprak Netanyahu duidelijke woorden betreffende de rol die Europa bij de onderhandelingen met de Palestijnen speelt. Op de dag dat werd aangekondigd dat Duitsland wil stoppen met de subsidiëring van hightech ondernemingen in de nederzettingen, was het voor Peres en Netanyahu moeilijk om zich in Davos alleen maar te concentreren op het bevorderen van de Israëlische economie. Dat was dan het moment waarop Netanyahu vaststelde dat het mogelijk is dat Europa niet alleen een positieve, maar ook een negatieve rol bij de vredesonderhandelingen inneemt.

Daarop reageerde Europa door zonder blikken of blozen van een mug een olifant te maken, terwijl het op hetzelfde moment in een lange rij investeerders staat die er allemaal op wachten de Iraanse markt op te gaan – en zodoende de Israëlische markt schade toe te brengen. Daarbij werd ook geen rekening gehouden met het feit dat de vredesonderhandelingen het beslissende keerpunt nog niet bereikt hebben.

Deze zorgwekkende signalen dienen op meerdere niveaus nader bekeken te worden. De boycot is een maatregel die in Europa door extremisten – en in Israël door enkele collaborateurs – wordt opgedrongen aan de hoofdstroom van de internationale gemeenschap. De verklaarde anti-Israël activisten, en zelfs diegenen, die zichzelf wijsmaken dat ze het onderhandelingsproces “helpen”, weten heel goed dat hun onvriendelijke methodes buitenproportioneel streng zijn.

De boycot is bijzonder gevaarlijk, omdat hij vanaf het begin als een epidemie werkt: boycot leidt tot boycot, de ene firma na de andere trekt zijn geld terug en het joodse volk is om welke redenen dan ook onvoorbereid om de wijdverbreide vijandigheid van de Europese markten echt goed tegemoet te treden. Diegenen, die in Jeruzalem aan het roer zitten, zijn al vele jaren lang in een diepe slaap gevallen, alsof er niets bestaat waarover men zich zorgen hoeft te maken.

De Europese boycot is niet legitiem, maar wordt wel in de hele wereld gepropageerd; Israël moet begrijpen dat het niet de middelen bezit om aan dit alles alleen een einde te maken. Israël heeft de hulp van de Europese regeringen nodig, die daarvan echter niets willen horen. Integendeel, zij zijn diegenen die de oorlog aanvoeren.

Netanyahu, die donderdag over de “negatieve rol” van Europa sprak door eenzijdig de Palestijnen te ondersteunen, heeft al heel lang begrepen dat het Europese continent weer eens een keer tegen de Joden is ingesteld. Zal dit besef bij zijn pogingen om de onderhandelingen tot een succes te maken belangrijk zijn? Deze aangelegenheid zal, zoals altijd, vast en zeker genoemd worden tijdens de discussies tussen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry en Netanyahu.

Als het klopt, zoals Netanyahu het noemde, dat er voor vrede in het Midden-Oosten drie nodig zijn, dan zou de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, immers direct in de kamer ernaast te vinden zijn. Dan zouden ze weer van voren af aan kunnen beginnen.

door Dan Margalit


Bronnen:

  1. Israel Hayom:
    ♦ Europe against the Jews, once again – The Davos forum is once again dancing around the Iranian golden calf, and President Shimon Peres and Prime Minister Benjamin Netanyahu are doing their utmost to help spectators understand what they are seeing. Israel, meanwhile, has failed to extricate itself from the grasp of negotiations with the Palestinians [lezen]
  2. ARO1 – Israel, der Nahe Osten & der Rest der Welt:
    ♦ Europa gegen die Juden – wieder einmal – Die Welt tanzt in Davos wieder einmal um das iranische goldene Kalb, und Präsident Shimon Perez und Premierminister Benjamin Netanyahu ringen darum, der Welt die Augen für die Realität zu öffnen. Israel hat es in der Zwischenzeit nicht geschafft, sich aus dem Würgegriff der Verhandlungsgespräche mit den Palästinensern zu befreien [lezen]
    ♦ uit het Duits vertaald door Renate voor E.J. Bron als “Europa tegen de Joden – opnieuw” [lezen]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.