Bericht van een Nederlandse in Israël: Matthijs, Jelle en de Zwarte Weduwe [Chaja Italiaander]

land-of-israel2Land van Israël, woestijn werd weer groen
[foto uit het vakantie album oktober 2013 van Klaas-Jan Boer]

Sinds 16 december 2012 woon ik in Israël. Ik ging niet als overtuigd Zionist maar nadat ik gepensioneerd was, reisde ik mijn kinderen achterna die hier in hun studententijd zijn blijven hangen.

Ik was best kritisch op Israël in zijn huidige politieke vorm, deels gekneed en gevormd door mijn Nederlandse omgeving. Echter hoe langer ik hier woon, hoe meer ik er van overtuigd raak dat de wereldwijde kritiek op Israël niets met feiten te maken heeft en de problemen waarmee dit land dagelijks worstelt om te overleven. En hoewel ik mijn mede-Joden vaak extreem kleinzielig en overdreven gevoelig vond voor antisemitische uitingen, begin ik ‘nattigheid te voelen’ en ben ik de naïeviteit en het eindeloos geloven in de goedheid der mensheid voorbij.

Chaja ItaliaanderElke ochtend lees ik op mijn kleine I-pad, met een lekker kop sterke koffie de Telegraaf, de Volkskrant en de Trouw, hoe fijn gepensioneerd zijn kan! Ook lees ik The Jerusalem Post en de koppen van enkele andere dagbladen hier te lande.

Wie schetst mijn verbazing dat er van voortdurende raketaanvallen op Zuid-Israël nergens berichten te lezen zijn in de Nederlandse dagbladen. Wel berichten dat Israël weer gebombardeerd heeft en hoeveel doden er zijn aan Palestijnse zijde, waarbij de berichtgeving zo geformuleerd wordt, vooral in de kop van het artikel, dat de slordige lezer alleen “Israël doodt Palestijnen” registreert.

Mijn dochter woont in Beer Sheva, de stad aan de noordzijde van de Negev woestijn. Iedere bewoner die zijn huis daar bouwt, moet verplicht een betonnen kamer bouwen die bestand is tegen raket aanvallen. Onder iedere huizengroep, zijn ondergrondse schuilkelders en ook mijn kleinkinderen rennen regelmatig heen en weer om dekking te zoeken tegen raketaanvallen van Hezbolla of een andere extremistische groepering. Kinderen die hier wonen, krijgen – vanwege deze raketaanvallen – vaak thuis les van de ouders omdat ze regelmatig niet naar school kunnen. Overal in Israël zijn steden en dorpen waar dit zich op dagelijkse basis afspeelt.

Van de moord op een Israëlische jongen die bij zijn, sinds reeds lange jaren, moslim vriend gaat logeren en in koele bloede wordt vermoord uit wraak op het niet vrij laten van diens neef, die op zijn beurt 2 Israëli’s vermoordde. Over deze vreselijke gebeurtenissen valt niets te lezen in mijn “fijne” dagbladen. En wat te zeggen over de slapende soldaat van net 18 die de keel werd afgesneden door zijn mede buspassagier? Niets, helemaal niets in de Nederlandse kranten!.

Hier in het land zie je overal Arabieren c.q. Moslims. Ik herken de dames omdat de hoofddoeken onder de kin geknoopt worden. Soms zijn de dames gesluierd, dat zie je in het Zuiden van Israel veel. Op de markten, in de winkels, theaters, sportvelden, in de bussen, in de kantoren, achter toonbanken en als personeel, overal kom ik hen tegen. En… ik let scherp op hoe ze behandeld worden en maak waar mogelijk, contact met hen, want ik wil weten wat er waar is van de bewering dat het 2e rang burgers zijn. Is dit een land als Zuid-Afrika was?

Vooral in het kinderziekenhuis te Petach Tikwa, waar ik vele dagen met een kleinzoon door moet brengen, ziet men zeer veel Arabische patiëntjes met hun ouders. Die goed, beleefd en bekwaam behandeld worden. Dat zie ik met mijn eigen ogen! In het ziekenhuis in Safed ziet men een enorm aantal Arabische artsen en verpleegkundigen aan het werk.

Ik durf dan ook iedere (eerlijke) journalist of politicus uit te dagen om met mij mee te gaan, gewoon op straat te kijken en te spreken met de mensen die hier wonen en men zal verbaasd zijn hoeveel Arabisch of moet ik zeggen Moslim bewoners in Israël blij zijn dat ze hier mogen leven en tevens ook weten dat kans op scholing, werk en voorspoed hier vele malen groter is dan in welk Arabisch land ook.

De Zwarte Weduwe
Gisteren keek ik naar “de wereld draait door”op uitzending gemist, weer zo een heerlijk Nederlands moment met immer vriendelijke, empathische Matthijs als tafelheer. Ditmaal ging het over de “Zwarte weduwe” die de Olympische winterspelen, Poetins status speeltje, in de war dreigt te gooien door het dreigement zichzelf op te gaan blazen. Ook aanwezig waren Jelle Brandt Corstius en een in terrorisme gespecialiseerde dame.

Ruzana Ibragimova alias de Zwarte WeduweEr werden foto’s getoond van de zogenaamde Zwarte Weduwe (plaatje rechts.) Een dame met hoofdbedekking zoals je hier overal dames tegenkomt die er zo uitzien. De terrorisme specialist, Jelle en ook Matthijs maakten zich ernstig ongerust over de mogelijke aanwezigheid van deze bomgevaarlijke weduwe en Jelle vertelde hoe hij eens uit de metro was gesprongen toen een dergelijke dame in zijn compartiment stapte en hoe de moslima hem triest toelachte aangezien daarna iedereen de coupe verliet wegens haar aanwezigheid.

Toen wist ik dat ik dit verhaal moest gaan opschrijven, want hoezo heeft niemand door dat de dagelijkse realiteit hier in dit land is dat mensen bommen gooien of zichzelf willen opblazen ? Dat dit dezelfde mensen kunnen zijn waarmee ik dagelijks mee te maken heb, zoals een loodgieter, een buschauffeur of dokter. Dat de realiteit van Israel er een is van zwarte weduwen die rondlopen vanaf de dag van oprichting en dat ik zie dat niemand van de Israelische populatie dit wil.

Dat de omringende staten helemaal niet op vrede uit zijn en dat ook luidkeels verkondigen, ongeacht wat Israël aan (zware) concessies doet . Dat het enige wat Israël contre coeur kan doen, is zichzelf te beschermen met grenzen, soldaten en muren. Als het theoretisch gesproken een aantal jaren rustig is aan de grenzen van Israel, dan weet ik zeker dat de maatregelen versoepelen en de grenzen opengesteld gaan worden .

Kijk nou toch naar die Matthijs en hoe angstig hij en zijn tafelgenoten reageren alleen al bij het praten over het zwarte weduwenverhaal, de angst voor aanslagen en de moeilijkheid ze te voorkomen. Bedenk dan even hoe het voelt in een land te wonen waar dat dagelijkse kost is. Ik hoef hier niet te wonen maar de meerderheid van de populatie in Israel heeft geen ander thuis, is verdreven alleen door het joodszijn uit zijn/haar vroegere vaderland.

Je ziet de moeheid op de gezichten als je vroeg in de ochtend met de bus rijdt, de mensen zijn het zat. Men wil rust, vrede en veiligheid net als een ieder in de wereld en vanuit dat oogpunt is er de bereidheid om met wie dan ook samen te leven, zoals reeds het geval is. Daar ben ik van overtuigd. Ik begrijp niet dat de wereld voortdurend met de vinger naar Israël wijst terwijl er geen jood welkom is in welk Arabisch land dan ook!

Hier lopen de Moslims gewoon rond net als iedereen maar daar wordt de loslopende Jood gelijk afgeslacht. Waarom draait de wereld de waarheid om? Is er dan toch sprake van de al oude, altijd historisch aanwezige wens om Joden niet aardig te vinden? Noemen we dat dan antisemitisme? In een nieuw jasje: anti Zionisme?

En mijn kinderen? Die zeggen……. Mama heeft eindelijk haar roze bril afgezet!

door Chaja Italiaander


Met dank aan G.L. voor de hint.

Bronnen:

  1. De Joodse Gemeente Amsterdam:
    ♦ Matthijs, Jelle en de Zwarte Weduwe; door Chaja Italiaander [lezen]
  2. CBN News World:
    ♦ Authorities Fear Black Widow Targeting Sochi Games; door Caitlin Burke [lezen]

7 gedachtes over “Bericht van een Nederlandse in Israël: Matthijs, Jelle en de Zwarte Weduwe [Chaja Italiaander]

  1. Tegen accurate berichtgeving & objectieve ooggetuigen kan geen manipulerende presentator, journalist of politicus op.

    Het zal nog even duren, maar uiteindelijk zal met dit hele zootje leugenaars & manipulatoren worden afgerekend.

    Wanneer?

    Wanneer de problemen waar Israel dagelijks mee te maken heeft zich hier gaat manifesteren en de regeringen met hun handen in het haar op zoek gaan naar antwoorden.

    Ik heb het niet over demonstraties a la Tahrir plein of een aanslagje hier of daar, nee daar zijn we al aan gewend. Maximum zetten we nu camera’s voor iedere straatdeur.

    Nee, ik heb het over gestolen chemisch afval, in elkaar geknutselde bommen a la al Qaida in handen van Europese terroristen, hier wonend of terugkerend uit verre landen.

    Bedankt mevr. Italiaander. Hopelijk helpt uw relaas maar ik vrees dat de roependen uit Israel (nee niet de woestijn) hier niet (meer) erg welkom zijn.

    Zij verstoren namelijk het feestje van Joden pesten & Israel bashen.

    Like

  2. En mijn kinderen? Die zeggen……. Mama heeft eindelijk haar roze bril afgezet

    Goed dat u die roze bril niet meer draagt. Ik als niet Jood heb nooit deze gekleurde bril gedragen. Lees al tientallen jaren niet alleen, de meestal negatieve kranten. Kijk naar het gekleurde NOS journaal, meestal negatief over Israël. Lees bladen en artikelen in Middernachtsroep, Christenen voor Israël en Israël Today.
    Vind dat men Judea , Samaria en Oost Jeruzalem niet prijs moet geven aan een niet bestaand land zogenaamd Palestina. Ik begrijp de enorme problemen van Israël. Maar de problemen zullen vergroot worden, indien opnieuw land van Israël in verkeerde handen komen. Handen die rood kleuren en leiders die een rode bril dragen en door een bron worden aangestuurd die elke Jood wil vernietigen.
    Sjaloom Shaja, sjaloom Israël.

    Like

  3. Lieve Chaia
    Geweldig artikel.
    Zou graag contact met je willen hebben
    Geef mj je adres door of tel.nr.
    Ik woon in Netanya
    Shalom
    Harry
    Ik woon in Netanya

    Like

  4. Chaja, je kinderen houden het nog netjes om te zeggen. ‘Mama heeft eindelijk haar roze bril afgezet’.
    Dat de beschietingen op zuid Israël niet door de westerse media wordt bericht, is een gevolg van pure selectieve blindheid en zelfzuchtigheid.
    Uiteraard wil de Europeaan ook rust, vrede en veiligheid in het Midden Oosten, ze bedoelen Israël maar zeggen dit niet daar anders de oliekraan door de Arabische Liga wordt dichtgedraaid. Dus ook hier is het weer eigenbelang zoals in de rest wereld.
    Dat de politieke leiders in de EU al bij voorbaat de schuld voor het eventueel mislukken van de nu lopende vredesonderhandelingen bij Israël neer te leggen is levensgevaarlijk en vergelijkbaar met de terugtrekking van de VN troepen uit de Sinaï op vrijdag 19 mei 1967.
    Deze terugtrekking was op persoonlijk bevel van de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, U-Thant.
    De gevolgen van dit soort historische blunders kennen wij alle!!
    Het niet leren is één maar het blijven volharden met ongenuanceerde uitspraken zoals de politieke leiders van de EU nu doen is des duivels.
    Hun manier van denken, uitspraken doen en handelen kan toch alleen ontsproten zijn in een zelfzuchtige en moorddadige geest.
    Dan hebben wij nog Ruzanna Ibragimova. Deze vrouw is indien ze geen psychische stoornis heeft, net zo min bereid te streven als ik en jij!!
    Zij is geen vrij mens en kan derhalve niet onafhankelijk denken en derhalve chantabel. Deze chantabelheid kan allerlei oorzaken hebben waar ik niet verder op inga.
    Sorry, ik had mijn reactie bijna afgesloten zonder een persoonlijk woord aan Chaja.
    Chaja let goed op je kinderen, kleinkinderen en jezelf, shalom.

    Like

  5. Brabosh, hartelijk dank voor het plaatsen van mw. Italiaander’s brief. Zij geeft de gemiddelde lezer de kans meer te weten hoe mensen leven in het verguisde land Israël. Zij schrijft :
    “Ik was best kritisch op Israël in zijn huidige politieke vorm; deel gekneed en gevormd door mijn Nederlandse omgeving. Echter hoe langer ik hier woon, hoe meer ik er van overtuigd raak dat de wereldwijde kritiek op Israël niets met feiten te maken heeft…enz.”

    Wat zij niet weet, is dat de non-stop kritiek op Israël heeft niets te maken met de realiteit. De realiteit interesseert politici en media geen zier. Voor zgn. politieke beschouwingen van politici en media WORDT door derden BETAALD. De Amerikanen hebben een mooi gezegde : “It is nothing personal, only business”. Iedere ‘Israël bashing’ artikel in een belangrijke krant of tijdschrift schuift een ‘vuist vol (petro)dollars’ naar een geheime bankrekening in Zwitserland, Lichtenstein enz.. Hetzelfde geldt voor iedere bekende politicus die zich uit, op de wijze waarop de sjeiks in Riad, Mecca, Doha en elders in het Arabisch schiereiland dat wensen. De omkoperij van politici, media en belangrijke hoogleraren maakt deel uit van de Wereld-Jihad. Het omkopen van de top garandeert een goed invloed in ’s land politiek en bevordert de belangen van de islamitische ‘Umma’. Ook de multiculturele samenleving vloeit uit deze filosofie. De leiders van de meeste Europese politieke partijen waren, misschien, in hun studententijd idealisten en zij geloofden in de multiculturele samenleving. Maar naarmate ze ouder werden, begrepen ze dat multiculti is een sekreet vol goud.
    Als de omkoop theorie niet klopt, hoe kan men de selectiviteit van de politieke top verklaren? Waarom zijn de Palestijnen zo belangrijk? Waarom wil niemand van de ‘Gutmenschen’ niet over het leed van de Tibetanen spreken? Waarom laat het lot van de Christenen in Islamitische landen iedereen koud? Zij worden op klaar lichte dag afgeslacht en de ‘revisionistisch progressieve, kritische wereldverbeteraars’ zwijgen in alle talen. De reden ervoor is: er wordt voor ze niet betaald!!!.

    Mevrouw Italiaander schrijft verder: “Ik begin de nattigheid te voelen” en ik ben de naïeviteit en het eindeloos geloven in de goedheid der mensheid voorbij”. Geloven in de goedheid van de mensheid staat gelijk aan geloven in het bestaan van Sinterklaas. Mw. Italiaander is niet de enige die geloofde in de nep goedheid uit de vooral linkse kokker. Dankzij wetenschappelijke methoden als ‘Social Engineering’ hebben desinformatie, massa hersenspoeling en valse PR 40 jaar lang prima gewerkt. Wij waren voor onze politieke top ‘een eitje’. Wij legden geen strobreed in hun weg naar financiële rijkdom die vergaard werd door lobbywerk. Ter illustratie worden hier twee links m.b.t. de EU bijgevoegd: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=iK8ue7-Shpc

    Het is nu pas dat wij langzaam wakker worden en zien de vunzige realiteit binnen de media, landelijke politiek en (vooral)EU. Net zo goed dat de media maakt geen melding van rakettenaanvallen vanuit de Gaza strook op Israël, krijgen wij ook niet te horen over non stop aanvallen van islamitisch gepeupel op autochtone Europeanen in buurten waar zij al de meerderheid vormen of in het openbaar vervoer. Voor links en liberaal geldt maar een slagzin: “PECUNIA NON OLET”. .

    Like

  6. Een prachtig artikel. Je verwoordt precies hoe het hier is. ik woon in het noorden van Israel en heb ook jarenlang beschietingen vanuit Libanon meegemaakt. De laatste in augustus 2013′ toen ik op drie kleinkinderen paste. Die riep ik naar beneden te komen, naar de veiligheidskamer toen ik het alarm hoorde. een vroeg of het een oefening was of echt. Ik heb al opgegeven om te regeren op alle Israel-bashing, die ik ook regelmatig in de kranten lees. Groeten vanuit het noorden/ lees.

    Like

Reacties zijn gesloten.