Open brief aan Charles Ducal ‘Dichter des Vaderlands’: Waarom een anti-Zionist een antisemiet is

nieuwantisemitisme
Laatst bijgewerkt: dinsdag, 28 januari 2014 om 14u51'

Ik dacht eerst dat het weer zo’n flauwe Belgische mop was maar dat is het niet, integendeel: het lijkt meer op een Belgische farce. Het linkse dagblad De Morgen berichtte dat marxistische ‘dichter’ Charles Ducal, officieel tot ‘Dichter des Vaderlands‘ werd uitgeroepen. Ducal gaat vanaf 29 januari 2014 het Belgenland voor de volgende twee jaren ‘verblijden’ met minstens zes gedichten jaarlijks. Lees hier meer op deze blog.

Charles Ducal is het schrijversalias van Frans Dumortier (°1952) en een voormalige varkenskweker uit Leuven. De stank van stalmest die rondom zijn gedichten hangt en verdacht veel naar aloude Jodenhaat stinkt, zullen we er helaas moet bijnemen maar wennen doet antisemitisme natuurlijk nooit.

Bovendien schrijft Charles Ducal en zijn uitgever iedereen aan die hem waagt een antisemiet te noemen.Vandaar maar even een boze email geschreven.

Open brief aan Charles Ducal

‘Dichter des Vaderlands’ 2014-2016

Waarom een anti-Zionist een antisemiet is

Via een omweg bereikte mij uw schrijven waarbij u de heer Rudi Roth om rechtzetting en verontschuldigingen vraagt omwille van het feit dat hij u het etiket van ‘antisemiet’ zou hebben toe-gedicht.

De reden waarom ik het nodig acht u daarop te antwoorden is omdat ik uw reactie misplaatst en buiten verhouding vind, deze het recht op vrije meningsuiting aantast dat eenieder geniet en tot slot dat uw verweer dat u geen antisemiet zou zijn, zo ondermaats en slecht onderbouwd is dat de verleiding bijzonder groot werd om u terecht te wijzen.

U schrijft: “Ik maak, zoals ieder redelijk mens, een onderscheid tussen jood, Israëli en zionist.”

Voor zover ik weet ligt het Land van Israël de laatste 3500 jaren geografisch in het Midden-Oosten temidden van de Arabische wereld, die al bijna 66 jaar op voet van oorlog leeft met de Joodse staat behoudens 2 uitzonderingen: vredesverdrag met Egypte (1979) en vredesverdrag met Jordanië (1993). In het Midden-Oosten maakt niemand, ik herhaal: NIEMAND, het onderscheid dat u beweert te maken. Jood, Israëliet, Israëliër, Zionist enz. dat zijn daar simpelweg synoniemen voor elkaar die door elkaar en door iedereen dagelijks worden gebezigd zoals men een kat een poes noemt en andersom.

Bovendien viseert het overgrote deel van de moslim Arabieren van het Midden-Oosten die reeds generatieslang op oorlogspad zijn tegen Israël, niet enkel de Joden in de Joodse staat, maar ALLE Joden in de wereld ZONDER ONDERSCHEID al dan niet Israëliet, Jood of Zionist. Getuige de talrijke bomaanslagen in het buitenland, Bombay (2008), Buenos Aires (1994), Los Angeles (2002), Istanboel (2003),  Burgas 2012 enz. De lijst is eindeloos. Het zijn bovendien meestal niet eens Israëlische doelwitten, maar Joodse scholen, Torahscholen, synagogen enz. De drijfveer? Jodenhaat, louter antisemitisme uit de oude gekende doos.

U schrijft: “Aangezien ik uit een Vlaamse familie kom die, met risico voor eigen leven, joodse kinderen heeft verstopt voor de nazi’s, heb ik een diep gevoel van medeleven met de joden tijdens de holocaust. In de Poëziekrant nr 6 van 2012 staan twee gedichten van mij, getiteld ‘Ergens in Polen’, die dit medeleven ondubbelzinnig uitdrukken.”

Ik kan moeilijk nagaan in hoeverre u oprecht bent maar dit doet feitelijk niets ter zake. Dagelijks heb ik te maken met mensen zoals u, Israëlhaters en bashers, anti-Zionisten en zelfbenoemde Israël ‘critici’ en daar zitten helaas ook veel Joden tussen. Het zijn tenslotte ook maar mensen zoals u en ik, van uiterst rechts tot uiterst links en al wat er tussen ligt. En in alle gradaties volgens mate hun van religiositeit, van atheïst tot ultra-ultra orthodox.

Wat mij in hun – en dus ook de uwe – Israëlhaat vreselijk stoort is dat al hun al dan niet gekunstelde empathie voor de dode Joden van de Holocaust in tegenstrijd is met hun haat voor de levende Joden van nu die in de Joodse staat Israël wonen. Er klopt iets niet in dat verhaal.

De restauratie van de Joodse staat werd aangevat in de 2de helft van de 19de eeuw (en niét vanaf 1948, dan werd enkel de naam ‘Israël’ benoemd.) Reeds de pioniers van de eerste Aliyah (1882) bleken te bestaan uit Joden die hun land waren ontvlucht (veelal uit Rusland onder de Tsaren) om aan vervolging te ontkomen. Na de 5de Aliyah is men gestopt met te nummeren en is het vluchten voor vervolging en terreur blijven doorgaan tot op vandaag bv., de vlucht van de Franse Joden sinds de aanslag van 19 maart 2012 in Toulouse waarbij vier Joden werden vermoord waarvan drie kindjes.

Met andere woorden: u lijkt te treuren om de dode Joden van de Holocaust tijdens het nazi-regime die de facto slachtoffers waren van antisemitische terreur. Die genocide bracht de vele volgende aliyahs en in stroomversnelling van Joden die voor, tijdens en na de Holocaust richting Israël trokken, niet om op vakantie te gaan, maar om te overleven. Om vrij te zijn. Geen discriminatie meer op basis van ras of religie. Om niet meer vervolgd te worden. Opdat mensen niet meer zouden lastig gevallen worden om elk jaar weer de Holocaust te moeten herdenken. De hoofdoorzaak van de Holocaust was puur oeroud irrationeel antisemitisme dat door Hitler en de zijnen werd geperfectioneerd tot het een fabriek werd waar op massieve schaal en op industriële wijze mensen tot stof en as werden vermalen, gewoon omdat ze Joods waren.

Eén van de antwoorden van de Joden op 2000 jaar Jodenvervolging en de Holocaust tijdens WOII in het bijzonder was de oprichting van een eigen staat. Met als doel: Een veilige haven bouwen voor het Joodse volk, een weerbare staat met een eigen leger en een democratische verkozen regering en president geënt op Europees model. Een idee dat door de vader van Zionisme Theodor Herzl werd gestalte gegeven en in 1896 in een manuscript werd gegoten: “Der Judenstaat”. De bestemming van die Joodse staat lag voor de hand. Waar anders dan in Israël zelf, met Joden die al 2000 jaar bidden en zeggen “tot volgend jaar in Jeruzalem!”, de bakermat van het Judaïsme en 3500 jaar oude beschaving, het land van de Bijbel en de Torah en de voorvaderen van het Jodendom.

Wie zich enerzijds tegen het Zionisme keert en aldus militeert tegen het bestaansrecht van de Joodse staat als de veilige thuishaven voor een volk in eigen land, en anderzijds pretendeert te rouwen om de dode Joden van de Holocaust, is een hypocriet. Want hij ziet enkel de slachtoffers maar negeert de oorzaken die aan de basis lagen van die genocide. En de belangrijkste oorzaak is antisemitisme, Jodenhaat, die in de meeste gevallen niet eens rationeel te verklaren is maar puur instinctief, barbaars en bij de beesten af is.

Opkomen voor de levende Joden in Israël (en uiteraard ook deze in de Diaspora) is om te voorkomen dat we ooit opnieuw moeten rouwen om een contingent van miljoenen dode Joden. Een genocidaal doel dat elke dag van de daken wordt geschreeuwd door miljoenen Arabieren in het Midden-Oosten, van Hamas in Gaza tot de Taliban in Pakistan. En dan heb ik het niet eens over de Perzische moordzucht in Iran.

Het excuus van “ik erken de Holocaust en ik rouw” om dan in een en dezelfde adem Israëlhaat en anti-Zionisme te vergoelijken en aldus een soort vrijpas te geven om de levende Joden van nu dezelfde doodlopende laan in te sturen als de nazi’s met hun voorouders deden tijdens WOII, noem ik misdadig.

Er is maar één goede manier om de dode Joden te eren en dat is elke dag van het jaar te vechten voor het behoud en de veiligheid van de levende Joden en niét door af en toe een krans neer te leggen tijdens één of andere Holocaustherdenking voor de dode Joden.

U schrijft: “De cyclus ‘Na Auschwitz’ is geschreven op basis van ‘De etnische zuivering van Palestina’, een boek geschreven door een Israëlische historicus  (Ilan Pappé) […]‘Een schreeuw om recht’ van Dries van Agt, ex-premier van Nederland.”

Het is typisch dat anti-Zionisten en andere Israëlbashers bronnen citeren van een handvol Joodse en niet-Joodse auteurs, politici en historici wanneer zij daarmee hun gelijk willen bewijzen. Maar die honderden, zo niet duizenden, andere Joodse auteurs en vooraanstaande Israëlische figuren die precies het tegenovergestelde bewijzen op basis van de geschiedenis en gevonden artefacten, worden straal genegeerd en hun werk als zijnde “van Zionistische origine” verworpen. “Als het door een Jood is gezegd moet het wel waar zijn,” luidt het cliché behalve dan als ze iets anders of het tegengestelde beweren. Helaas verwerpen veel Joden de staat Israël of negeren diens bestaan. Of erger nog: mijn buurman, een Joodse jongensschool van de ultra-orthodoxe Satmarbeweging, haalde in de zomer van 2011 de kranten door in het openbaar een Israëlische vlag te verbranden. Je zal maar een idioot zijn om je reserveband openlijk in brand te steken, “want die heb je toch nooit nodig.”

Bovendien lijkt u zelfs Ilan Pappé niet echt gelezen te hebben. Zo publiceert u bijvoorbeeld een gedicht ‘Tel Aviv 1948-2008‘. Blijkbaar weet u niet eens dat Tel Aviv werd gesticht in 1909 en niet in 1948 zoals de titel suggereert. Die Joodse ‘nederzetting’ – thans een grootstad – werd in de duinen nabij Jaffa gebouwd, waar geen sprietje gras groeide. Bovendien suggereert u in dit gedicht dat de Israëliërs twintig eeuwen oude beschaving hebben vernietigd die voordien op dat duinenstrand zou hebben bestaan en schrijft u ‘wat daarop stond werd weggeblazen.’ Ik nodig u uit om te bewijzen wat daar dan voordien op de plaats van Tel Aviv heeft bestaan, behalve dan enkele hopen kamelenkeutels.

Tot slot: een anti-Zionist is een antisemiet.

Als ik u dat omstandig zou willen uitleggen voorzien van voetnoten en verwijzingen, heb ik een half boek nodig om uw sloganesk taalgebruik, dat u bijwijlen in dichtvorm giet, te weerleggen. Dus laat ik het maar even zo. Als introductie geef ik u hieronder een tiental artikelen mee, waarin u door verschillende Joodse èn niet-Joodse auteurs wordt uitgelegd waarom een anti-Zionist per definitie een antisemiet is.

U zou al deze mensen kunnen aanschrijven en excuses eisen, want allen zeggen met stellige zekerheid dat iemand zoals u een notoire antisemiet bent. In uw geval raad ik u aan om de intrieste boosaardige waarheid in uzelf te erkennen, ofwel simpelweg alles te negeren en te blijven volharden in boosheid. Indien u voor het laatste kiest, ga uw gang, maar blijf dan wel in de toekomst weg van om het even welke Holocaustherdenking want daar hebben hypocriete Israëlbashers zoals u helemaal niets te zoeken.

Als u nog eens van plan bent om de levende Joden het leven zuur te maken, laat dan de dode Joden ervan tussen, simpelweg uit respect voor de levenden èn hun nabestaanden.

Mvg,

Hugo Van Minnebruggen
aka Brabosh.com

Vlaamse Vrienden van Israël
http://brabosh.com

Antwerpen, 27 januari 2014


“Vergeet de antisemieten – het zijn de idioten waar we bang voor moeten zijn.” [Liel Leibovitz, 27 dec. 2013]

9 gedachtes over “Open brief aan Charles Ducal ‘Dichter des Vaderlands’: Waarom een anti-Zionist een antisemiet is

  1. Als ik een Chinees op straat of in de winkel kom maak ik geen associatie met Tibet en zal ik zeker geen verwijt maken
    Als ik een Turk op straat of in de winkel tegenkom maak ik geen associatie met Koerdistan of met de bezette helft van Cyprus
    Als ik een Marokkaan tegen kom denk ik niet aan de bezette west Sahara.

    Maar als iemand een Jood tegenkomt wordt die meteen geassocieerd met Israël. Hoe kan je dan in vredesnaam geen relatie zien tussen anti-Zionisme en anti-semitisme?!

    Like

  2. De Vlaamse varkensboer die uit een familie komt die met gevaar voor eigen leven Joodse kinderen hebben gered is natuurlijk, **indien juist, prachtig, maar zegt niets over de varkensboer, alias schrijver, politicoloog, zelf benoemd criticaster van MO politiek én de eerste Dichter des Vaderlands die ons nu eindelijk eens haarfijn uit de doeken kan doen wat het verschil is tussen Jood, Israelier, Israeliet & Zionist.

    Verder zou ik me er maar niet al te druk maken over deze boer, want uitleg nog bewijs van zijn domme gezwets zullen hem van mening doen veranderen en zijn ”proza zal, behalve door een paar Vlamingen, sowieso nergens worden gelezen, dus….who cares, gewoon laten kletsen.

    Like

  3. Mooi gezegd, Hugo! In Nederland hebben we ook van die gluiperige, politiek correcte, dichterlijke domoren, die absoluut niet antisemitisch beweren te zijn, maar enkel antizionistisch. Met andere woorden: Joden mogen niet gediscrimineerd worden, maar wel als schietschijf dienen!

    Like

  4. Het is ook zo laf van Ducal om aan iedereen die iets kritisch schrijft te vragen zijn gedichten zoals “na Auschwitz ” ,Nakba etc… van het internet te verwijderen! Zijn andere gedichten zijn wel online te vinden (dus om auteursrechten gaat het duidelijk niet) en deze zijn op 1 dag tijd spoorloos verdwenen van het internet. Eigenlijk toont hij met zo’n laffe actie juist aan dat hij weet dat hij te ver is gegaan met deze gedichten en nu probeert hij zijn sporen uit te wissen… Maar ja, hij kan toch moeilijk zijn eigen anti-zionistische (let’s face it: anti-semitische) boeken gaan verbranden??? Als hij niet tegen faire kritiek kan dan had beter bij zijn verkens gebleven!!!

    Like

  5. Ik wordt telkens heel boos wanneer ik Israëlbashers en anti-Zionisten de Holocaust hoor uitbuiten om Israël in de vernieling te praten. Als die daar bovenop ook nog eens voor beloond worden, in dit geval Charles Ducal met zijn aanstelling als ‘Dichter des Vaderlands’, is het hek helemaal van de dam.

    Dus, dat moest er even uit. 😉

    Like

    1. Wow, wat een goeie brief. Alleen spijtig dat al dat soort mensen zo hardleers zijn. Als ze eerlijk de argumenten zouden bekijken, zouden hun gehersenspoelde ideeën moeten opgeven, maar daar houden ze niet van. Ze blijven liever in hun goedkope, veilige afschuw van Israël, zo voelen ze zichzelf vroom en goed.

      Like

  6. Uit Duitsland gevluchte joden werden in Nederland opgevangen in het werkdorp voor joodse vluchtelingen in Nieuwesluis , dat in 1934 werd geopend.

    Like

Reacties zijn gesloten.