President Abbas begint aan zijn 10de jaar van zijn 4-jarige ambtstermijn [Khaled Abu Toameh]

haniyeh-abbasGaza, februari 2007, iets meer dan een jaar na de laatste parlementsverkiezingen van 25 januari 2006 in de Palestijnse Autoriteit die zowel in Gaza als op de Westelijke Jordaanoever werden gewonnen door Hamas. Ismail Haniyeh van Hamas werd de nieuwe premier van de PA en Mahmoud Abbas die sinds januari 2005 president was, bleef voorlopig in die functie op post tot er nieuwe presidentsverkiezingen zouden gehouden worden in januari 2009.

Laatst bijgewerkt: maandag, 27 januari 2014 om 12u04'

hugo3Op het plaatje lijkt alles nog koek en ei tussen aartsrivalen Haniyeh (l) en Abbas (r.) maar schijn bedriegt. Helemaal rechts op het plaatje in donker kostuum staat Mohammad Dahlan, een kopstuk van Al Fatah uit Khan Younis, Gaza, en die van 1994 en 2000 het Veiligheidskorps van de Palestijnse Autoriteit leidde. Na de militaire putsch van Hamas verhuisde hij naar de West Bank  en zal later in ongenade bij Mahmoud Abbas toen hij zich druk maakte over diens corrupt beleid van de PA.

Echter, enkele maanden na dit idyllisch plaatje, ontplofte de bom. Mahmoud Abbas weigerde Hamas de Palestijnse gebieden te laten besturen en verving Haniyeh door Salam Fayyad (sinds april 2013 is dat Dr. Rami Hamdallah) en weigerde presidentsverkiezingen uit te schrijven. Rellen braken uit in de Gazastrook en in juni 2007 werd de top van Al Fatah, Abbas’ partij, met geweld uit de Strook verdreven. Sindsdien regeert Hamas autonoom over West-Palestina (=Gaza) en Al Fatah over Oost-Palestina (West Bank).

President Mahmoud Abbas van de Palestijnse Autoriteit [PA]  verdient gelukwensen (mabrouk in het Arabisch). Hij is zopas begon aan zijn tiende jaar van zijn vier-jarige ambtstermijn. De volgende keer dat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry Ramallah bezoekt, moet hij niet vergeten om Abbas te feliciteren met deze blijde gebeurtenis.

Het feit dat Abbas thans aan zijn tiende jaar begint van zijn wettelijk voorzien ambtstermijn van vier jaar zou ook kunnen dienen als een herinnering aan Kerry dat de PA president niet echt over een mandaat beschikt van zijn volk om een eventuele overeenkomst met Israël te ondertekenen.

Abbas, die in maart aanstaande 79 jaar oud wordt, werd president van de PA in januari 2005. Hij werd verkozen om te dienen tot 9 januari 2009. Maar hij heeft sindsdien het conflict tussen zijn Fatah-factie en Hamas gebruikt als een excuus om aan de macht te blijven. Abbas critici beweren dat zijn besluit om eenzijdig zijn ambtstermijn te verlengen, een schending is van de Palestijnse grondwet. Ze hebben ook gewaarschuwd dat Abbas door zijn handelswijze, de weg vrijmaakt voor ‘constitutionele en wetgevende anarchie’ in de Palestijnse gebieden.

Door langer aande macht te blijven dan zijn wettelijk toegemeten ambtstermijn, heeft Abbas Hamas en andere Palestijnen een goed excuus gegeven om te betogen dat hij op geen enkele manier bevoegd is om een ​​vredesakkoord met Israël te ondertekenen. “De ambtstermijn van president Mahmoud Abbas is reeds lang geleden verstreken,” zei Hamas-woordvoerder Sami Abu Zuhri. “Hij heeft zijn legitimiteit verloren. Hij heeft geen mandaat om een akkoord [met Israël] te onderhandelen of te ondertekenen.”

Wat dit eigenlijk betekent is dat Hamas en andere Palestijnse groepen niet van plan zijn om even welke overneekomst te accepteren tussen de Palestijnse Autoriteit en Israël, ook al bevat deze verregaande concessies van de kant van Israël. Abbas werd onlangs geciteerd waarin hij nogmaals zei dat om het even welk akkoord dat hij ondertekent met Israël, niet enkel van toepassing zou zijn op de Westelijke Jordaanoever, die onder zijn controle valt, maar ook op de Gazastrook.

Men kan begrijpen waarom Abbas namens zijn kiezers spreekt op de Westelijke Jordaanoever. Maar hoe precies denkt Abbas een vredesakkoord op te leggen in de Gazastrook als hij kan niet eens zijn eigen privewoning daar mag bezoeken? Hoewel sommigen beweren dat Abbas heeft enkele legitimiteit heeft onder de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, in het bijzonder in het licht van controle van Al Fatah over het gebied, is het moeilijk om te beweren dat hij over veel aanhang beschikt in de Gazastrook, die onder de strakke greep van Hamas en zijn bondgenoten blijft.

Het zou beter zijn geweest had Abbas opgeroepen tot nieuwe presidentsverkiezingen vóór de hervatting van de vredesbesprekingen met Israël. Een dergelijke stap zou Hamas beschaamd hebben en waarschijnlijk gedwongen werden om daaraab te voldoen. Maar thans lijkt het erop dat noch Abbas noch Hamas geïnteresseerd zijn in het houden van nieuwe verkiezingen voor het presidentschap of de wetgevende raad. Het status quo, waarbij elke zijde de volledige controle heeft over een mini-staat (Fatah op de Westoever en Hamas in de Gazastrook) lijkt handig voor beide partijen.

Echter, de nood om dergelijke verkiezingen te houden is noodzakelijk geworden in het zog van de meedogenloze inspanningen van John Kerry om een ‘historisch’ akkoord tussen Israël en de Palestijnen te bereiken. De enige manier om erachter te komen wat de Palestijnen echt willen is door hen toe te laten zicht uit te spreken via de stembussen. Palestijnen van alle groepen, waaronder Hamas en de Islamitische Jihad, moet worden toegestaan om op te komen in een dergelijke verkiezing.

Een overwinning voor de radicalen zou betekenen dat een meerderheid van de Palestijnen geen vrede willen en blijven dromen over de vernietiging van Israël. Als Abbas en zijn politieke bondgenoten zouden winnen, zou dat goed nieuws zijn voor het vredesproces en de inspanningen van Kerry om een tweestatenoplossing te bereiken.

Toch kan het Kerry blijkbaar niet schelen of Abbas al dan niet een ‘rechtmatige’ president is. Hij is zo wanhopig op zoek naar een diplomatieke prestatie dat hij bereid is om fundamentele feiten te negeren. Hoe kan Kerry verwachten dat Abbas om het even welk documnet zal ondertekenen dat een einde zou maken aan het conflict met Israël, wanneer veel Palestijnen er reeds hebben op gewezen dat hun president niet eens een mandaat heeft om te handelen of te spreken uit hun naam?

door Khaled Abu Toameh


Bronnen:

  1. The Gatestone Institute:
    ♦ Mabrouk to Abbas on Tenth Year of His Four Year Term!; door Khaled Abu Toameh [lezen]

Een gedachte over “President Abbas begint aan zijn 10de jaar van zijn 4-jarige ambtstermijn [Khaled Abu Toameh]

  1. Dit zijn nu het soort “democraten waar het Westen graag mee samenwerkt.

    Net zo democratisch gekozen als Baroso, v. Rompuy & Ashton e.a. in het Europese ‘parlement.

    M.a.w. soort zoekt soort.

    Like

Reacties zijn gesloten.