De bedenkelijke rol van de UNRWA in het Israëlisch-Palestijns conflict [Michael Curtis]

unrwa-map02Palestijns vluchtelingenkamp van Rashidieh, Libanon, 3 mei 2013. De Zweedse Ann Dismorr (rechts, met handtas), sinds 1 oktober 2012 directrice van UNRWA in Libanon, poseerde hier ostentatief bij een kaart van Palestina samen met een afbeelding van de Palestijnse vlag, waarop Israël compleet van de kaart wordt geveegd. Bovenaan de kaart staat te lezen “Arabisch Palestina”. De buurlanden Egypte, Jordanië, Syrië en Libanon worden allen genoemd net zoals de Middellandse Zee maar Israël komt niet voor op de kaart. De kaart werd haar aangeboden door de ‘Vakbond van Palestijnse Vrouwen’. Rechts van haar op het plaatje staat de gekende blauw-witte vlag van de UNRWA/VN. En bovenaan het embleem van KfW, de bank voor ontwikkelingssamenwerking van Duitsland [bron]

Laatst bijgewerkt: donderdag, 23 januari 2014 om 10u32'

Het zou hoogst verontrustend moeten zijn voor diegenen die met veel passie het Palestijnse verhaal van slachtofferschap promoten, om eens de tegenwoordige gang van zaken in de vluchtelingenkampen te observeren – gewelddadige protesten en demonstraties, die zich manifesteren door brandende autobanden, geblokkeerde wegen en een algemene staking – op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook in januari 2014.

Het geweld resulteerde niet van enige actie van de kant van Israël, maar van een staking die begon op 3 december 2013 van 4.500 Palestijnen die hun baan hadden verloren bij de UNRWA, de hulporganisatie voor Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen van de Verenigde Naties. De organisatie had een tekort in fondsen en moest in de lopende uitgaven snijden, waardoor sommige activiteiten werden afgevoerd en personeel werd afgedankt.

De staking leidde tot het sluiten van scholen, voedseltekorten en de verstoring van de sociale diensten, waaronder de medische zorg en huisvuilophalingsdienst. In een kamp waar ca. 15.000 mensen wonen, werden alle gezondheidsdiensten opgeschort, behalve voor polio vaccinaties voor zeer jonge kinderen. De Palestijnse Autoriteit [PA], staat dus te popelen om een Palestijnse staat af te kondigen, maar blijkt niet in staat om het eigen volk te besturen of het beëindigen van de anarchie onder hen.

De onrust onder de Palestijnen werpt een verhelderend licht op de UNRWA, een organisatie die nooit had mogen worden opgericht als een apart orgaan van de Verenigde Naties en dat nu moet geëlimineerd worden. Alle vluchtelingen in de wereld, met uitzondering van één bepaalde groep mensen, worden bijgestaan door een enkele organisatie, het kantoor van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen (UNHCR), opgericht om vluchtelingen te beschermen en te ondersteunen via Resolutie 319 (IV) in december 1949 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.

Enkel de Palestijnse vluchtelingen hebben een aparte eigen organisatie, de UNRWA, gecreëerd met Resolutie 302 (IV) in december 1949 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Het werd verantwoordelijk voor directe noodhulp en om programma’s uit te werken voor de ca. 700.000 Palestijnse vluchtelingen. De definitie van ‘vluchtelingen’ is ruimer dan die van de UNHCR: het omvat degenen die fysiek werden verplaatst tussen juni 1946 – lang voordat Israël werd opgericht – en mei 1948, en hun huis en levensonderhoud verloren als gevolg van het Arabisch-Israëlische conflict van 1948. De definitie omvat tegenwoordig ook de nakomelingen van de oorspronkelijke vluchtelingen, waardoor de oprichting ervan schijnbaar eeuwigdurend is.

UNRWA zegt dat er vijf miljoen vluchtelingen zijn, van wie velen in kampen op de Westelijke Jordaanoever (19), Jordanië (10), de Gazastrook (8), Libanon (12) en Syrië (12). Het beheert de kampen niet, noch is het verantwoordelijk voor de openbare orde, en het heeft geen politiemacht. Het geeft wel onderwijs, gezondheidszorg, noodhulp en sociale diensten, zowel binnen als buiten de kampen.

Met een algemene begrotingsfonds voor 2013 van $ 675.000.000 is het een grote werkgever en banenplan, met een staf van 29.000, voornamelijk bestaande uit de afstammelingen van vluchtelingen, en kost $ 501.000.000. Het regelt schoolonderwijs voor 480.000 kinderen die grund worden door een staf van 22.000 mensen, houdt 137 klinieken draaiende en zorgt voor ca. 280.000 mensen die geboekt staan als levende in een staat van armoede.

Er zijn drie fundamentele problemen met de UNRWA. De eerste is de definitie van ‘Palestijnse vluchtelingen.’ Hoewel de UNRWA autoriteiten het aantal van vijf miljoen blijft benadrukken, zijn slechts 30.000 van hen, die hun huizen als gevolg van een conflict verlieten, tegenwoordig nog in leven. Het is echter oneerlijk om de kleinkinderen en de achterkleinkinderen op te nemen in de tabel als zijnde het werkelijke totaal aantal ‘vluchtelingen.’

under-construction6

Second, UNRWA is, and has been since its creation, in reality a welfare organization for the Palestinians with whom it deals. UNRWA has not led to the economic development that was supposed to occur, but has, conversely, implanted a culture of permanent dependency. Funding for its budget comes from voluntary outside sources; the United States, as the largest donor, provided $250 million of the total $675 million raised for last year. The U.S. has since 1949 given $4.4 billion to fund UNRWA operations. The supposed friends of the Palestinians, the members of the Arab League, have contributed little, usually less than 2%. In 2012 they pledged 7.8% of the total budget but in fact did not honor the pledge.

Most important, politically, is that the continued existence of UNRWA diminishes the hope of ever settling the Arab-Israeli conflict for both economic and political reasons. It has failed to provide incentives for Palestinians to breaking itself of their dependency and to become economically independent. Also because of its anti-Israeli bias evident since its creation, through supporting anti-Israeli textbooks, for example, or naming facilities after terrorists, UNRWA appears unwilling to encourage Palestinians to find any peaceful solution of the conflict — not to mention what a peaceful solution would mean to its own “job-security”.

Even though UNRWA is supposed to be an objective, non-partisan organization, its official statements continually speak of the “shameful expansion of illegal Israeli settlements, and the demolition of Palestinian houses.” It says nothing, however, about the Palestinian claim that all of Israel is considered “occupied” or a “settlement” — “from the [Jordan] River to the [Mediterranean] Sea” — and the ineptitude or corruption of Palestinian leaders or their unwillingness , because of their insistence on “preconditions, ” to engage in genuine peace negotiations. Instead, it blames the stalemate of the peace process on the “incremental strategy of the Israeli occupation,” rather than the repeated threat to Israel of the Palestinian “phased plan” to eliminate and displace Israel in stages. UNRWA celebrates annually the International Day of Solidarity with the Palestinian People and talks of “Occupied Palestinian territory,” and “the city of East Jerusalem.”

Although the Italian diplomat Filippo Grandi, who left the position of Commissioner-General of UNRWA after eight years, remarked in his farewell speech on November 22, 2013 that a fundamental injustice was being perpetrated against the Palestinian refugees, he disregarded crucial factors in his address. He neglected to mention that it was the Arab invasion of the newly established State of Israel that led Palestinian Arabs to flee their homes. He failed to mention the commensurate number of Jews, estimated to number 800,000, who were forced to become refugees from Arab countries. And he said nothing about the terrorists against Israel who have continually operated from UNRWA camps.

Grandi also disregarded the biased textbooks used in the schools of UNRWA camps. Prominent in the texts are passages that call for the rejection of the State of Israel, and for the Palestinian “right of return.” It is disappointing that the U.S. Department of State has done little to urge UNRWA to remove this incitement against Israel in spite of at least two requests by members of the U.S. Congress, by Senator Mark Kirk in May 2012, and by Congressman Jim Gerlach and three colleagues in September and November 2013. Both asked about the allegations, which are true, that the UNRWA textbooks were “using educational programs to promote violence, antisemitism, and religious extremism among Palestinian refugees.” They received no satisfactory answer or precise information from the State Department.

UNRWA was originally conceived as a temporary organization with a limited mandate to provide relief and works programs. That mandate has been extended periodically, and the most recent is due to expire on June 30, 2014. It is in the best interests of the Palestinians themselves, as well as for peace between Arabs and Israel, that the mandate not be renewed. UNRWA has long outstayed its welcome. Its activities and its funds have not led to Palestinian economic and political development that would be conducive to bringing about a peaceful resolution of the Israeli-Palestinian conflict.

Instead, the very bias of UNRWA against Israel has only perpetuated the conflict. It would be more productive for genuine peace in the region if the office of the High Commissioner for Refugees took over the function of assisting the Palestinians as it has so ably done for all other refugees.

curtisdoor Michael Curtis

Michael Curtis is de auteur van “Jews, Antisemitism, and the Middle East” (sep. 2013.)


Bronnen:

  1. The Gatestone Institute:
    ♦ UNRWA’s Role in Middle East Peace – UNRWA has not led to the economic development that was supposed to occur, but conversely, has implanted a culture of permanent dependency; door Michael Curtis [lezen]

Een gedachte over “De bedenkelijke rol van de UNRWA in het Israëlisch-Palestijns conflict [Michael Curtis]

  1. Ook de UNRWA is zo’n organisatie waar je een vinger in de pap moet houden om inzicht te krijgen op geldstromen en samenhang van de verschillende politieke structuren en te houden, om daarop je beleid te kunnen afstemmen.

    Like

Reacties zijn gesloten.