De herziening van de Holocaust door de linkse Israëlische krant Haaretz [Eugene Kontorovich]

haaretz2a

De pagina’s van de Israëlische krant Haaretz hebben een nieuw dieptepunt van slechtheid bereikt. Haaretz heeft al werk gepubliceerd dat uiterst kritisch is over de staat Israël – zelfs van leidinggevende columnisten die het boycotten van de staat ondersteunen. Maar los van de meningen die zij heeft over de Palestijnse kwestie, heeft de krant nu aangetoond dat het in een wereld leeft die volledig los staat van enige Joodse consensus en die geen aanspraak kan maken op de kwalificatie ‘loyale oppositie’.

Een typische betweterige 'As-a-Jew'

Zij heeft alle grenzen van fatsoen, die voordien golden, overschreden en publiceerde een kritisch artikel over de opstand in het getto van Warschau, noemde die een ‘mythe’ en beschuldigde de helden daarin dat zij verantwoordelijk waren voor de uiteindelijke liquidatie van het getto.

Ondanks meningsverschillen over diplomatieke, territoriale en religieuze kwesties waren de herinnering aan de Holocaust – zijn helden en slachtoffers – de grote verenigende factor in het naoorlogse joodse bewustzijn geweest. Nu is de Holocaust ook tot een jachtterrein geworden.

Het thema van het artikel houdt in dat, als de verzetsstrijders niet zo stijfkoppig waren geweest en niet zo luidruchtig hadden geprotesteerd, de nazi’s, die al 500.000 Joden in Warschau hadden vermoord, de resterende 50.000 mogelijkerwijs hadden laten leven. Mogelijkerwijs! Het is geen nieuw thema. Integendeel, de schrijver doet, verbazingwekkend genoeg, de argumenten van de Joodse raad [de Joodse collaborerende leiding van het getto] herleven en onderschrijft die.

Met elke nieuwe deportatie drong die er met toenemende urgentie op aan dat men zich zou inhouden – misschien zullen ze de rest van ons in leven laten en als jullie weerstand bieden dan zouden de offers die door de deportaties in het verleden waren gebracht, tevergeefs zijn. Er is geen gruwelijker voorbeeld van “blaming the victim” [de schuld neerleggen bij het slachtoffer] mogelijk, dan wanneer de verzetsstrijders worden opgezadeld met alle verantwoordelijkheid voor de liquidatie van het getto.

Het is waar, de Joodse ‘gemeenschappelijke leiding’ en de rabbijnen waren tegen de opstand. Dat maakte die opstand juist zo dapper. De Joodse Raad had geen recht te beslissen of de bewoners van het getto in gaskamers zouden omkomen of dat ze zouden vechten voor hun vrijheid.

Natuurlijk, Haaretz wil ‘scherp’ zijn en ‘heilige huisjes omverwerpen’ en gekoesterde mythes ontmaskeren. Maar in weerwil van de kop van het artikel – “De mythe van het getto van Warschau” – onthult zij helemaal geen mythes, zij onthult alleen maar een gebrek aan nauwkeurigheid, waarvan we altijd al wisten dat die bestond. Zij stelt dat het blijkt dat niet veel mensen hebben deelgenomen aan de opstand – hoewel dat een bekend feit is.

Dan probeert ze verwarring te zaaien door te zeggen dat de exacte cijfers ‘duister’ zijn en onderschrijft bewust laag gehouden schattingen op basis van de herinneringen van één persoon. Het spelen van dergelijke spelletjes met getallen is verachtelijk. Niemand weet het aantal deelnemers, net zoals niemand het aantal slachtoffers van de Holocaust weet. En dergelijke vage aantallen naar beneden ‘bijstellen’ is nu het standaard nietszeggend krantenbericht van de Holocaustontkenners.

Nogmaals, de laag gehouden cijfers ‘ontmaskeren’ geen mythes – zij versterken die. Dit was een kleine groep jongeren die moedig gevangenneming en dood door langzame marteling riskeerden, in tegenspraak met het collaborerende leiderschap dat tot nu toe in alles ongelijk had.

Het uiteindelijke doel van het artikel is in feite niet de Holocaust. De auteur maakt bezwaar tegen de verheerlijking van de helden door de zionistische beweging in de beginjaren van de staat. Misschien zouden de verzetsstrijders hun deportatie moeten hebben afgewacht en zichzelf zien als ‘martelaren voor de vrede’, om de modekreet van de tweede intifada te gebruiken.

Ongetwijfeld is dit de reden waarom Haaretz, wat enigszins vreemd voor een krant is, heeft gekozen om de opstand van het getto van Warschau opnieuw te bezien. De krant heeft lang geprobeerd om de Joden in Israël ervan te overtuigen dat ze niet langer hoeven te strijden – ze kunnen erop vertrouwen dat iemand hen komt redden. John Kerry gaat deze maand naar Jeruzalem met dat doel voor ogen. Om hun politieke agenda vooruit te helpen, blijft het bij de krant niet bij het bekladden van de meest trotse bladzijden van onze geschiedenis, maar sluit die zich aan bij de meest beschamende bladzijde, die van de Joodse Raad.

De gewijde herinnering aan de opstand in het getto van Warschau is niet gebaseerd op zijn militaire betekenis of op de omvang ervan – of omdat het voldoet aan de zionistische ethos. Integendeel, het is het overwogen, algemeen aanvaarde oordeel van de joodse geschiedenis dat de vrijheidsstrijders het gelijk aan hun kant hadden.

door Eugene Kontorovich

In een vertaling van E.J. Bron


Bronnen:

  1. Commentary Magazine:
    ♦ Haaretz’s Holocaust Revisionism – A new level of vileness has been reached in the pages of Haaretz. It has already published work extremely critical of the State of Israel–even running columnists that support boycotting the state; door Eugene Kontorovich [lezen]
    ♦ In een vertaling uit het Engels door Wachteres & Henk V. voor E.J. Bron als “De herziening van de Holocaust door Haaretz” [lezen]

Gerelateerd op Brabosh.com:

  • Behulpzame banden van Amira Hass (Haaretz) en de westerse pers met de Palestijnse stenengooiers [lezen]
  • Wanneer de Palestijnse pers objectiever bericht over het IDF dan de Israëlische linkse Haaretz krant [lezen]
  • Israëlische krant Haaretz voortaan enkel tegen betaling: de zwanezang van de gedrukte pers… [lezen]
  • Linkse krant Haaretz herstelt eigen leugenachtige berichtgeving [lezen]
  • Fel tegenstrijdig UNESCO protest tegen cartoon in Haaretz [lezen]
  • Nieuwsbronnen uit Israël niet altijd even koosjer: Haaretz [lezen]
  • Steeds meer Israëlbashers en andere antisemieten ontkennen de Holocaust; door Franklin ter Horst [lezen]

4 gedachtes over “De herziening van de Holocaust door de linkse Israëlische krant Haaretz [Eugene Kontorovich]

  1. De Haaretz is een liberaal en onafhankelijk dagblad die zo nu en dan kritische geluiden laten horen. Jezelf een spiegel voorhouden kan absoluut geen kwaad. Dat er een stel onwetende Israëlische burgers rondloopt met borden om hun nek met teksten waar ze zelf geen jota van snappen is niet de schuld van het dagblad Haaretz. Hier ligt duidelijk een taak voor de Israëlische overheid, die ik meteen een advies wil meegeven. Geeft deze mensen alles wat ze nodig hebben om te kunnen leven in een nieuwe nederzetting net iets ten zuidwesten van Erez en iets ten noorden van het Erez forest.
    Na een paar weken van beschietingen uit het noordoostelijk deel van Egypte zijn deze mensen volledig bijgeschoold en snappen ze destemeer wat jood zijn feitelijk betekent.

    Like

  2. Haaretz doet precies wat de collabererende Joodse Raad deed ….collaboreren!

    Iedereen weet precies wie/wat de ultra linkse Haaretz is: een nestbevuiler.

    Like

  3. Ongelofelijkl wat deze krant schrijft.Het is een belediging ten opzichte van mijn pleeg ouders uit Friesland,waar wij ,mijn moeder mijn vader en ikzelf 11/2 jaar ondergedoken waren.Zij hadden met gevaar voor eigen 3 Joden in huis.Zij hebben daardoor beiden een Yad Vasheem onderscheiding ontvangen.Nogmaals een zeer ernstige belediging van een krant uitb een Joods land.

    Like

  4. Een poging om meer inzicht te krijgen.
    .
    Het sociale weefsel in een land is nooit beperkt tot een enkelvoudige draad die op simpele wijze door het weefgetouw heenvliegt.
    Het gaat om zeer vele verschillende draden en kleuren en kwaliteitsverschillen.
    .
    Een man met een uitgesproken fysieke en verstandelijke aard huwt een vrouw met een fysieke en verstandelijke aard.
    Beiden blijken elk het jongste kind van hun ouders te zijn.
    Beiden zijn dus een beetje verwend en omdat hun leven zeer gemakkelijk leek tijdens hun jeugd komen ze op rijpere leeftijd voor problemen te staan die zij niet goed kunnen inschatten.
    .
    Hun eerste kind ondergaat noodgedwongen het gebrek aan menselijk inzicht van de ouders.
    Gevolg: dat kind wordt zeer nederig en is onbewust ingesteld op empathie; het is spontaan bereid zich voortdurend, tot in extreme uitersten, zich aan te passen aan de gemoedsgesteltenis van de ouders.
    .
    Het tweede kind wordt een jaar later geboren en krijgt uiteraard meteen de volle aandacht. Heel normaal, MAAR het duurt zeven jaar voor het volgende kind geboren wordt.
    In die zeven jaar blijft het eerste kind vernederd en het vindt dat heel gewoon en vanzelfsprekend.
    Het tweede kind wordt in die zeven jaren flink verwend en blijft de allergrootste aandacht krijgen.
    .
    Gevolg:
    Het eerste kind voelt zich klein en stelt nauwelijks maatschappelijke eisen voor zichzelf en leeft dan ook eenvoudig en is met weinig gelukkig.
    Het tweede kind is gewoon van veel aandacht te krijgen en stelt dus zware eisen van de samenleving en verwacht ook veel van het leven.
    Zulke verwachtingen kunnen nauwelijks worden ingelost.
    Er moet dus gestreden worden voor de eigen rechten. Desnoods met WAPENS. Wee degene die tegenwerkt !
    .
    Het eerste kind zal, ongeacht de opvoeding, vroeg of laat God ontdekken in zijn leven.
    Het tweede kind zal nooit of nimmer de eigen persoon kunnen relativeren. Eigen rechten eerst ! Weg met die godsdienst onzin.
    .
    In ieder land kan men dit vinden.
    .
    Het is en blijft pijnlijk dat leden van een zelfde gezin of staat toch elkaars vijanden worden.
    En het is ook mogelijk dat linksgezinden eveneens een beetje verwend zijn, niet enkel de rechtsgezinden.
    .
    Vriendelijke groeten.

    Like

Reacties zijn gesloten.