Nooit vergeten – nooit vergeven: Bericht betreffende de deportatie van de Nederlandse Joden

Nederlandse Joden worden in Westerbork de deportatietrein naar KZ Auschwitz in gestuwd
[bron: http://www1.yadvashem.org/]

Nooit vergeten – nooit vergeven

“Betreft: deportatie van de Joden”

De vertegenwoordiger van het kantoor Buitenlandse Zaken van de rijkscommissaris voor de bezette Nederlandse gebieden in Den Haag, generaalconsul Otto Bene, bericht aan Berlijn:

31 juli 1942: Met de vandaag vertrokken treinen zijn tot nu toe 6000 Nederlandse Joden gedeporteerd. De deportatie als zodanig is ongestoord verlopen en het is ook niet te verwachten dat bij de komende weken vertrekkende transporten moeilijkheden of verstoringen zullen optreden.

13 augustus 1942: Sinds mijn hierboven genoemde bericht is de situatie aanzienlijk veranderd. Nadat de Joden ontdekt hebben hoe het zit met de deportatie respectievelijk arbeidsinzet in het oosten, komen ze niet meer vrijwillig naar de wekelijkse transporten. Van de 2000 voor deze week opgeroepen Joden, verschenen er maar 400. Zij bevinden zich niet meer in hun woningen. Het wordt dus moeilijk beide treinen te vullen en hoe men de weken hierna de treinen vol wil krijgen, weet men nog niet.

11 september 1942: Men heeft uitgerekend dat circa 25.000 Joden binnen Nederland ambulant wonen, d.w.z. zich verborgen houden. De deportatiecijfers zijn tot nu toe vervuld. Er zijn verschillende maatregelen in voorbereiding om deze cijfers in de toekomst te garanderen.

16 november 1942: Sinds mijn bericht van 11 september 1942 – D Pol 3 Nr. 8 – is de deportatie van de Joden naar het kamp Auschwitz zonder moeilijkheden en incidenten voortgezet. Tot 15 oktober werden er ongeveer 45.000 Joden gedeporteerd. Op aanwijzing van de rijkscommissaris moeten alle Joden tot 1 mei 1943 gedeporteerd zijn. Dat betekent dat het wekelijkse deportatiecijfer van 2000 naar 35000 moest worden verhoogd.

6 januari 1943: De deportatie van de Joden uit Nederland is sinds mijn bericht van 16-11-1942 – D Pol 3 Nr. 8/Nr. 1558 – vlekkeloos doorgegaan, zodat nu de helft van de te deporteren joden is uitgezet.

26 maart 1943: Hoe gemakkelijk de Nederlandse bevolking zich uit medelijden of hebzucht nog steeds schuldig maakt aan het begunstigen van de Joden, bewijst het geval, waarin acht Ariërs zichzelf strafbaar maakten vanwege een Jood die zij wekenlang achter elkaar gesteund en verborgen hadden. Ook van de kant van de Nederlandse politie worden voortvluchtige Joden meestal alleen maar opgebracht door agenten, die al langere tijd voor de Duitse politie werken, terwijl het overgrote deel van de politieagenten niets doet uit angst voor meerderen, kameraden en de bevolking.

30 april 1943: Uit verschillende gemeentes in de provincie werden zelfmoorden van Joden gemeld. De bevolking nam, afgezien van vrienden uit gemengde huwelijken, niet deel aan de Jodentransporten en schijnt zich hierbij neergelegd te hebben.

24 mei 1943: De deportaties naar het oosten werden niet onderbroken i.v.m. stakingsonrusten en door de inzet van de politie elders. De 60.000ste Jood werd voor de arbeidsinzet naar het oosten gedeporteerd. Het oppakken van voortvluchtige Joden in Amsterdam en in de provincies werd, deels met uitbetaling van kopgeld aan Nederlanders, voortgezet.

25 juni 1943: Van de oorspronkelijk in Nederland gemelde 140.000 volbloed Joden werd nu de 100.000ste Jood uit het volkslichaam verwijderd… Een laatste grote toename werd op zondag 20-06-1943 door een tweede grote actie in Amsterdam bereikt, waarbij binnen 24 uur 5550 Joden konden worden opgepakt. Tot incidenten is het niet gekomen. De Nederlandse bevolking staat afwijzend tegenover de transporten, maar laat dat overwegend niet blijken.

(Bij de laatste vier briefcitaten gaat het om afschriften uit de wekelijkse geheime berichten van de bevelhebber van de Sicherheitspolizei aan de rijkscommissaris voor de bezette Nederlandse gebieden).

Dit alles vond plaats in naam van Duitsland; de Jodenvervolging muteerde tot het grootste slachthuis van Europa. En daar is niets meer aan toe te voegen.

door Rolf von Ameln

In een vertaling van E.J. Bron


Bronnen:

  1. Jerusalem Nachrichten:
    ♦ Deportation der Juden: Das Beispiel Holland – Nachstehende Schriftstücke und Anordnungen werden im Original niedergeschrieben. (Anm.d.Verf.) – “Betrifft: Abschub der Juden” – Der Vertreter des Auswärtigen Amtes beim Reichskommissar für die besetzten niederländischen Gebiete in Den Haag, Generalkonsul Otto Bene, berichtet nach Berlin; von Rolf von Ameln [lezen]
    ♦ In een vertaling uit het Duits door E.J. Bron als “Deportatie van de Joden: het voorbeeld Nederland” [lezen]

Gerelateerd op Brabosh.com:

  • Amsterdam lichtte teruggekeerde Joodse overlevenden op met innen achterstallige boetes en taksen [lezen]
  • Terug in de tijd: deportaties en getuigenverklaringen over het vermoorden van Joden [lezen]
  • Anus Mundi – Gevangene nummer 290 overleefde vijf jaar Auschwitz door Wieslaw Kielar [lezen]
  • NYT onthult verbijsterende cijfers over Holocaust: ca. 42.500 getto’s en kampen geregistreerd [lezen]
  • Wie woont er in de huizen die werden gestolen van de Europese Joden? door Giulio Meotti [lezen]

3 gedachtes over “Nooit vergeten – nooit vergeven: Bericht betreffende de deportatie van de Nederlandse Joden

  1. Inderdaad. Nu staan we erbij en keken er naar hoe Nederland wordt overgenomen, althans de straat en de wijken in de grote steden, door allochtone bendes en Oost- Europeanen die het werk inpikken of inbreken en moorden. Net als toen staat de bevolking er negatief tegenover maar kan en mag niets terug doen. “Zolang je eigen hachje veilig is en je bankrekening ook zal het mijn tijd wel duren!”

    Like

Reacties zijn gesloten.